16/02/2026
I will never trade my child’s happiness and inner peace for a lover.
Isa akong solo parent. At kahit kailan, hindi ako papayag na ang taong pipiliin kong makasama ay magiging dahilan ng lungkot, takot, o trauma ng mga anak ko. Bakit ako magsesettle? Sila ang una kong kasama. Dugo’t laman ko sila. Hindi ko hahayaan na may magdi-disrespect o mang-iinsulto sa kanila habang nananatili ako sa relasyon na ‘yon.
Kung kaya niyang bastusin ang mga anak ko, bakit ako mag-i-stay?
Hindi ako perpektong ina. May mga araw na pagod na pagod ako. May mga gabing burned out sa responsibilidad. Pero alam mo kung bakit ako bumabangon? Dahil sa mga anak ko. Yung pagod na ‘yon, hindi sumpa — paalala ‘yon na may dahilan akong lumaban.
Hinding-hindi ako magiging dahilan para madurog ang anak ko. Kung may kailangan man isakripisyo, sarili ko na lang — huwag lang ang kapayapaan nila. Dahil ang pinaka masakit sa isang bata ay yung inaapakan na siya ng iba, tapos wala man lang kumakampi.
Kaya sa mga kapwa ko solo parent…
Oo, masarap kiligin ulit. Masarap magmahal ulit. Love can bring butterflies back into your life. Pero siguraduhin mong hindi ito magiging dahilan ng emotional damage sa anak mo. Hindi lang dapat ikaw ang masaya at at peace — kundi sila rin.
At huwag na huwag mong isusumbat sa anak mo ang “Paano naman ang happiness ko?”
Dahil ang totoo, kapag ginawa mo ‘yon, baka hindi mo pa talaga natanggap at nayakap nang buo ang buhay na pinili mo bilang magulang.
Piliin natin ang mga anak natin.
Sa araw-araw.
Sa bawat pagkakataon.
Walang kapalit. ❤️