Tagalog wattpad story

Tagalog wattpad story Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Tagalog wattpad story, Digital creator, Siniloan.

12/04/2025

Shout out to my newest followers! Excited to have you onboard! Rjo Alcantara, Jessabel Señadan Mantupar, Lyn Balitor Bautista, Yna Dael, Annalie Bocobo, Michaella Morada Pangilis, Mary Jane Delos Santos, Vill Amor

08/07/2021

BEWILDERED HEARTBEAT
By: Ashley Grace

Chapter 1

Does ambition only existed for those aiming to reach the peak? What if success can be found down under the bottom of the earth? Maybe not. It will never be. Kaya naging ambisyon ang tawag kasi nasa matayog na kinalalagyan iyon at kailangang abutin.

Pero siya, hindi niya hangad makamit ang nasa taas. Kontento siyang nakatago lang sa ilalim. Sa isang mundong ayaw niyang may makaalam.

Ibinalot ni Mitch ang kumot sa hubad na katawan at dinampot ang kopitang may alak sa ibabaw ng sidetable. Lumapit siya sa floor to ceiling window at hinawi ang kulay maroon na kurtinang inaayos ayon sa Austrian panels. Umaga na ngunit tumangging magpakita ang araw dahil sa makapal at maitim na ulap. Binalot ng hamog ang buong paligid dala ng ambon na kagabi pa tinutukso ang kalikasan sa ibaba.

Tinikman niya ang alak at napangiwi sa pagkagat ng tapang n'on sa kanyang dila bago hinagod ng init ang lalamunan niya. Ikiniskis niya ang mga paa sa isa't isa. Kumakati na naman ang nunal niya sa talampakan. Muli niyang dinala sa bibig ang baso at napangiti. Sumandal siya sa salaming bintana at ipinikit ang mga mata.

Recorded in her mind, the vivid picture of her and the man she adored. The sound of their crushing lips. His growled. His hunger and hatred. His attacks inside her depths. Sumasabay na ang katawan niya sa mahinang indayog ng alaala.

"Having a steamy moment with yourself?" swabeng boses na pumukaw sa kanyang matamis na pagkakalunod.

Binuksan niya ang paningin at nahihiyang umiwas sa nanunuksong titig ng lalaki.

"I'd like to see the stallion you're bragging at me." Iniba niya ang usapan at saglit na pumasada ang mga mata sa hubad nitong katawan.

His lean build always triggers a lethal attraction to women. The volume of his muscles equates balance of his sexual virility and his power to dominate in bed. And that part of him, his half-blown manhood, capable of transforming hell into a paradise. The size itself is a beauty and it wouldn't fit on her without the pain. Until now.

"We can't go horse back riding. The weather outside is no good." Lumapit ito at kinuha sa kanya ang kopita, nilagok ang natirang alak. "But don't worry, you have your stallion here always able and willing for a ride." Nagtuloy sa labi niya ang mapusok nitong halik at ang isang k**ay niya ay iginiya sa pagkalalaki nito.

Tinangka nitong alisin ang kumot sa katawan niya pero hinawakan niyang maigi ang buhol hanggang sa sumabog na lang ang halakhak nito.

"Damn you, Mitch. When can I ever f**k you hard until you dropped breathless."

"Ayaw kong mabasura kaya hindi iyon mangyayari, Commander Stallion." Piniga niya ang simbolo nito.

Isang nagrerebeldeng ungol ang nakatakas sa lalamunan ng binata. Mahigit isa't kalahating taon na mula nang maging service girl siya nito. No, it wasn't that simple. Hindi niya ibibigay ang sarili niyang basta parausan lang nito. She won't stoop that low.

She sets limit. Tuwing magkasama sila iisang beses lang siya nito pwedeng ik**a. Iyon ang paraan niya para babalik-balikan siya ng binata, hahanap-hanapin at hindi pagsasawaan. Kahit ang kapalit niyon ay halos balian na siya nito ng mga buto at durugin sa sobrang panggigigil.

Hindi man niya hawak ang label bilang girlfriend nito tinitiyak naman niyang hindi siya ang nasa hulihan ng mga babaeng naghahangad na makasama ito kahit na minsan lang. Hindi niya kailangang mamalimos ng atensiyon dahil kusa nitong ibinibigay iyon sa kanya.

Binitawan siya nito at lumabas ng balcony. Sinundan niya ito hanggang sa may bungad ng glass panel. Dinampot nito ang binoculars at itinapat sa mga mata. Ang mansion na kinaroronan nila ay nasa gitna ng lambak na napaliligiran ng mga bundok. It was a solitary dwelling in the area and her favorite place. Peaceful and serene.

"Wanna see this?" Airey tilted his head, tempting her to join him.

Pinagbigyan niya ito at lumapit. Ibinigay nito sa kanya ang largabista at may itinuro sa ibaba. Sumilip siya roon, itinuon ang binoculars sa tamang direksiyon. Napasinghap siya nang makita ang kawan ng mga usa sa pastulan.

Too late for her to realize it was a trap. Kumalas sa katawan niya ang kumot at wala na siyang nagawa nang i-angat nito ang kanan niyang binti at sa isang buwelo lamang ay isinagad sa pagkakabaon ang pagkalalaki sa kailaliman niya.

Napaigik siya sa sakit. Gigil na tumitig sa nanghahamong pagnanasa sa mga mata nito.

"Bunutin mo iyan," babala niya.

"Make me," he teased amid his clenching teeth.

"I haven't taken my pill! Katapusan mo na kapag nabuntis ako."

Ngumisi lang ito. His on point silence intensifies his manly appeal. He started pounding hard on her. Eyes are snowy blue most of the time but when he is upset it can turn into an ink of darkness. That dark limbal ring, the border between the iris and the sclera is getting thicker now and it's hypnotizing.

Binitawan niya ang binoculars at kumapit sa balustre. Kagat ang labi. The storm of pleasure is suffocating. Pilit niyang itinuon ang naninirik na mga mata sa lalaki. But that stony mug awakened her sexual explosion.

Marahas nitong ibinagsak ang isang ungol na halos magpauga sa balcony. His strong jawline, down to the cord of veins in his neck, and the flush of red in his face, made her fall in total surrender.

"Ai...rey..." impit niyang sigaw sa ikalawang pagtagos ng katas sa kanyang pagkababae. His mascular hormones filled the air she breathed, intoxicating her to his wild dominion.
Halos panawan siya ng ulirat. Ngunit ang nanlalabo niyang diwa ay ginigising ng mabangis na pagsalpok ng pagkalalaki nito sa kahinaan niya. Ang nababasag na tunog ay tinatangay ng hangin. Ini-aakyat doon sa himpapawid.

"Damn you, Michelle!" gigil nitong ungol.

Sa ilalim ng ambon alam niyang hindi na siya papakawalan pa ni Airey. In that open balcony he took her again and again until the last drop of his lust spent out inside her.

***
He nodded the soldier behind the steering wheel and put on the earpieces. Activated the signal. The car roared in gear. Isinandal ni Airey ang ulo sa headrest, ang mga mata ay nasa side-mirror at sa reflection ng babaeng bumaba sa kanyang sasakyan at naglalakad sa tahimik na bahaging iyon ng village.

His ever rebellious mare.

"Meeting in 20 hundred hours, Nephilim HQ." Tinig ni Gabrylle na pumasok sa suot niyang earpieces.

"Twenty hundred hours, Nephilim HQ, message acknowledged."

"Commander?" bumaling sa kanya ang sundalong kasama.

"Drop me off and go back to the Defense Unit," he instructed, unbuckling the seatbelt.

Huminto ang sasakyan at bumaba siya. Inayos niya ang suot na cap at ang leather coat. Sinagi ng k**ay ang bakal sa tagiliran at mabilis na naglakad sa alley ng kahabaang iyon ng Edena Metropolitan. Maze of towering buildings created shadows like dragons looking up to the moon above.

Isang taxi ang mabagal na sinabayan siya. Bumaba ang salamin ng bintana at dumungaw ang babaeng sakay sa passenger seat.

"Manong, para! Dito na lang po!" pasigaw nitong sabi sa driver.

Huminto siya sa paglalakad at kumunot ang mga kilay. Tumabi ang taxi at nagmamadaling umibis ang babae. Tumakbo ito papunta sa kanya.

"Si Elle po, isinugod namin sa hospital!" taranta nitong balita.

Tumango lang siya. This woman must have mistaken him for someone else, he didn't even know who this Elle she is talking about. But he can't be sound off beat and rude given the emergency situation she is in.

"Take me to her," he said calling out the cab. He still have two more hours to spare before the meeting.

Sumakay sila sa taxi.

"Kanina pa po ako paikot-ikot para hanapin kayo. Tumawag po ako sa central command pero off duty raw kayo at hindi nila masabi ang eksaktong address na maari kong puntahan," kuwento nito.

Nobody would dare to locate his private house in Valle Oscuro. That place is intended only for Mitch. The valley is constricted in the map of La Salvacion. He'll kick ass if someone will try to disturb that sanctuary of his mare.

"What happened to her?" tanong niyang nagtagis ng bagang.

"Bigla na lang po siyang nag-collapse at hanggang ngayon po ay hindi pa rin nagigising." Bumaling ito sa driver. "Manong, sa Edena Provincial Hospital po kami."

Kung umasta ang babaeng kasama halatang kilalan siya nito sa sariling paraan. Walang pagtataka at pag-aalinlangan siyang nababasa sa mga mata nito.

Roughly ten minutes and they're at the lobby of the hospital. Binayaran niya ang taxi driver at tumuloy sila sa elevator paakyat ng third floor. Walang katao-tao sa loob ng private room na pinasukan nila maliban sa pasyenteng natutulog sa hospital bed.

"Pupuntahan ko lang po ang doctor, sasabihin ko po na nandito na kayo." Nagpaalam ang babaeng kasama niya at umalis.

Lumapit siya sa k**a. Hapis at maputla ang magandang mukha ng pasyente. Banaag ang karamdamang dinanas. He can't recall a possibility of knowing this girl personally. She's not even familiar.

Maluwag ang pagkakapikit ng mga mata nitong nababakuran ng makapal at malantik na mga pilik. Her button nose is small and has dent in the middle. She has desirable high cheekbone. Pale pair of pouting lips made to be perfect in her face.

Humagod pababa ang titig niya at humantong sa k**ay nitong may hawak na picture. Maingat niyang kinuha ang litrato. He flipped it over to the other side. It was him? Taken when he received an award from the army few years ago.

Nakabalik ang babae kasama ang lalaking doctor.

"Good evening, Col. Andromida," pormal na bati nito at nag-abot ng k**ay. "I'm Dr. Allen Rama."

"Good evening," tugon niya at muling sumulyap sa pasyente.

"Ah, sir, ako nga po pala si Kris. Kaibigan po ako ni Elle," nagpakilala na rin ang babae.

Tumango lamang siya.

"I'm sorry, Colonel, pero malubha po ang lagay ng girlfriend n'yo. We've conducted laboratories and MRI. She has stage 3 Lupus," pahayag ng doctor matapos silipin ang bitbit na folder.

Mas napagtuunan niya ng pansin ang karamdamang sinabi nito. Having ghost girlfriends was not new to him. Mga babaeng hindi niya kilala at nagki-claim na lovers niya.

"Lupus?" he confirmed.

Tumango ang doctor. "Generically, it is a disease that occurs when body's immune system attacks its own tissues and organs, in other words it is an autoimmune disease. Inflammation caused by this illness affected many different body systems, including joints, skin, kidneys, blood cells, brain, heart and lungs. It is fatal."

Muli niyang sinulyapan ang pasyente. "Can I have her medical records?"

"Oh, yes, Colonel." Ibinigay sa kanya ng doctor ang bitbit nitong folder.

Si Kris sa kanyang tabi ay tahimik na umiiyak.

Personal entry:

Michelle. Saglit siyang natigilan.

Walang apelyido. Hindi na niya pinansin. Mabilis na pumasada sa nilalaman ng dokumento ang paningin niya. Stage 3, pero mabilis ang pagkalat ng sakit. Anim na buwan ang taning. May magagawa kaya sina Lyam at Ghaile? Anyway, there's no harm in trying.

"Doc, can you arrange her immediate transfer to Infimaria?"

"Of course, Sir. Iyan din ang gusto kong i-recommend para sa pasyente." Bakas ang galak sa tono ng manggagamot.

Hinugot niya ang wallet at kinuha ang isa sa mga gold cards niya, ibinigay kay Kris.

"Use this for whatever you need in the hospital."

"Aalis ka po?" may protista sa boses ng babae.

"May meeting ako, hindi pwedeng ikansela." It's ironic that he needed to explain himself to her when he doesn't have to.

"O-okay, sige po. Pero sana bumalik po kayo."

Ni wala siyang pagkakataong itama ang mali nitong akala. Nag-iwan siya ng banayad na titig sa pasyente at umalis.

"Airey, you are excuse for the meeting. I'm sending the name of your client waiting at the airport, go fetch her." Si Gabrylle mula sa suot niyang earpieces.

"Copy that." He slipped on the car waiting for him at the lobby of the hospital. Kinapa niya ang cellphone at binuksan ang kanyang email. His forehead creased.

Client Profile:
Michelle Baselonia
20
Case: Frustrated Abduction

Michelle again?

08/07/2021

A NIGHT WITH THE HUNTER
By: Ashley Grace

Chapter 23

Protists from the rest of the council members are almost violent but Rayven ignored them. Hinawakan nito ang k**ay ni Hope na humahaplos sa nakaigting nitong mga panga at idinulas iyon pababa sa bibig nito. Nilapatan ng banayad na halik.

"I still have few more days left in my detention," anas ng binatang nanunuot sa puso ni Hope ang init ng titig.

"Okay lang, maghihintay ako," pangako niyang ikapit ang nanginginig na mga daliri sa shirt ni Rayven nang mapansin ang ilang miyembro ng konseho sa gawing likuran ng lalaki.

"President, we cannot accept the selection result. We want to know, did you deceived us?" Isa sa sa mga iyon ay matapang na nagsalita.

For this council dominated by men, an ordinary woman like her is just a nuisance. She has nothing to offer yet. Ni hindi pa siya tapos mag-aral. Kaya hindi siya umasa kahit katiting na may tatanggap sa kanya. Not expecting anything from these people is convenient for her. Focus muna siya sa sarili niya at sa lalaking laman ng kanyang puso.

Pumihit si Rayven at hinapit siya papadiin sa katawan nito. Inilingkis sa baywang niya ang braso.

"Go find a Rayven Andromida in the council who isn't like that, gentlemen? I have told you if you forced this selection I will bring hell down on you. Go on and have your ways on me, you'll see more of these coming."

Iba-ibang anyo ng paghihimagsik ang nakikita niya sa mukha ng konsehong hindi matanggap ang resulta, o mas tamang sabihing hindi siya matanggap. Bagamat hindi nagbigay ng pangamba sa kanya. Nasabi na niya kanina ang kanyang paninindigan. Isang tahanang hindi kayang sirain ng yama, iyon ang ibibigay niya kay Rayven Andromida.

"Councilors, whatever it is that you are cooking against this girl, better forget it, you are not stupid to make me your enemy out of that selection piece. Asherina Hope is under my personal protection.

"Chairman," napasinghap siya nang marinig ang pahayag na iyon mula kay Athrun na nakatayo sa likuran niya. Kasama nito sina Vhendice at Gabrylle na marahang tumango sa kanya.

Wala nang nangahas na humirit pa at nag-alisan ang konseho.

"I believe our purpose here is being catered, Asherina. Let's go home."

"Sandali," pigil ni Rayven. "May atraso ka pa sa akin, Athrun. Hindi ikaw ang Chairman ngayon, pwedeng-pwede kitang batukan-" hindi pa ito tapos sa sinasabi ay bumagsak na sa batok nito ang mabigat na k**ay ni Athrun.

"Kung babatukan mo ako huwag kang magpaalam para hindi ka nauunahan." Kasunod ng batok ay ang isang jab sa sikmura at pingot sa tainga.

Halakhakan sina Vhendice at Gabrylle. Pati siya ay hindi napigil ang tawa. Pulang-pula ang mukha ni Rayven sa inis habang hinihimas ang tainga na muntik nang mapunit.

"Nakitawa ka rin?" sita sa kanya ng kasintahan.

"Sorry-"

"Asherina," hinawakan siya ni Athrun sa braso at kinaladkad na paalis.

"Hope!" Tinangkang humabol ni Rayven ngunit nabakuran na ito nina Vhendice at Gabrylle. Hindi ito makaalpas sa dalawang kapatid. "I love you!" nagsisigaw na lang ito, walang pakialam sa mga nakikinig.

Ngumuso siya. Hindi man lang siya pormal na nakapagpaalam sa binata. Akmang lilingon siya ngunit inakbayan siya ng Chairman at bahagya itong umuklo. Itinapat ang bibig sa kanyang tainga.

"Matino ako, Asherina. Pero kaya mo ring maging pilyo, gusto mong subukan?" babala nito.

"Talaga po? Kahit nakatingin sa atin ang asawa mo?"

Athrun's hand dropped off from her shoulder faster than a dust. "My wife, where?" Alerto nitong sinuyod ng tingin ang buong paligid. Napansin pa niya ang bahagyang pagputla ng mukha nito.

Humagikgik siya, pikit ang isang mata. Nakaganti rin siya. Kinutusan siya ni Athrun nang matanto nitong nagloloko lang siya. Pero nakatataba ng puso ang makita ang isang lalaking ganito. Balot ng kapangyarihan ang bawat hibla ng pagkatao, ni-respeto ng lipunan ngunit takot magkasala sa asawa.

Hindi sila umakyat ng rooftop kungsaan naroon ang helicopter bagkus ay bumaba at nagtungo sa isa pang gusali. At the ground floor, personnel in black and white uniform with headcaps meet them at the lobby and ushered them inside. Natulala na lang siya nang malaman na isang fine dining ang pinasukan nila. Nag-iisang mesa lamang ang naroon. Mahaba at gawa sa matibay na kahoy. On its top surface is a thick bricks of gold plated bars.

The place is not super spacious as if it was made intended only for the Chairman and she realized it really is. Ang lugar na ito ang personal na kusina ni Athrun dito sa Conglomerate. Surrounded them are racks of different famous menu. Italian, Japanese, Chinese, Spanish, to name a few. Ingredients are displayed ready for cooking.

Palamuti sa mataas na kisame ang daluyong ng mga chandeliers. Lumilikha ng light balls sa sahig ang iniluluhang liwanag ng mga bombilyang nagtatago sa loob ng petal casing. Maririnig mula sa background music ang huni ng mga ibon at lagaslas ng tubig. So relaxing.

Naupo siya sa silyang ini-urong ng crew para sa kanya. Three chefs in full outfit approached them.

"Ano po ang gusto ninyong lulutuin namin, Chairman?" tanong ng head chef.

Malinis ang bukas ng mukha nito at kahit may edad na ngunit nanatili ang tikas ng tindig. Ang dalawang assistants nito ay pamilyar sa kanya. Napakurap siya nang maalala kung saan niya nakita ang mga ito. They both had segments in a cooking show in national television.

"I'll have my wife's dish," sagot ni Athrun at bumaling sa kanya. "You chose from the display over there. Ipaluto mo sa kanila ang gusto mo."

Mangha siyang tumango at sumama sa chefs patungo sa kinaroroonan ng iba't ibang menu. Gusto niyang subukan ang Japanese pero hindi niya alam kung alin ang masarap. Ang ending nauwi pa rin siya sa Filipino cuisine.

Bumalik siya sa dining table. Kasalukuyang naglalagay ng mga pinggan at kubyertos ang waiters. May inumin na rin at finger foods para sa appetizers. A bowl of fresh, sliced fruits was served too along with layers of desserts and a thousand island vegetable salad.

Tumikim siya ng salad habang hinihintay ang main course na niluluto pa. Natuon ang paningin niya sa video wall na akala niya kanina ay isang painting na sinakop ang buong dingding. Wide screen pala iyon. Nagpalit ang palabas doon at napamaang na siya sa nakikita.

Sirang mga bahay sa squatters area. Nagkalat na mga sugatan sa kalye. Mga wasak na gamit, umiiyak na mga kabataan at matatanda. Ayon sa nagbabalita ay kasalukuyang nasa ilalim ng demolisyon ang buong lugar. Nanalo sa korte ang may-ari ng lupa kaya kung palayasin ang mga nakatira sa lupaing iyon ay daig pa ang mga hayop.

"They don't need your tears."

She blinked with that. Tumingin siya kay Athrun at sa tissue na ibinigay nito. Doon lang niya namalayan ang pumapatak na mga luha. Mabilis niyang hinablot ang tissue at nagpunas.

"Crying is not bad but action is more effective. Those people will teach you the value of hardwork. When you have enough resources in your hands, go find them and help them."

Tumango siya. "Tulad ng ginagawa ni Rayven doon sa district 18."

Athrun's eyes went gentlier. "You have a kind spirit, Asherina, and that kindness is enough to break down the walls of Andromida Conglomerate."

Hindi niya maintindihan ang sinabi nito pero tumango siya. Little did she knew that the Chairman is referring to himself. Andromida Conglomerate is Athrun.

Ang chefs mismo ang naghain ng mga pagkain sa hapag habang nakaalalay lamang ang waiters at nakaantabay para iba pa nilang pangangailangan.

"Go on, eat." Athrun gestured her the food. He picked out his phone. Ilang saglit pa ay may kausap na ito. "I'm having my lunch, wanna join me?" may pagsuyong sabi nito sa nasa kabilang linya.

Napansin niyang nagpalit muli ang palabas sa video wall at tumambad sa kanila ang asawa ng Chairman at ang dalawang anak ng mga ito. Nasa harapan din ng masaganang tanghalian ang mga ito.

"Hi, Papa! Kate is having her lunch too," masiglang kumakaway sa ama ang batang babaeng may malawak na ngiti at nakahahawa ang kislap ng mga mata. Kasing-kinang din ang matamis na ngiti ni Safhire at ang mapaglarong ngisi ng panganay na si Rayden.

Athrun is laughing.

"Hello, Hope!"

Nagulat siya sa pagbati ni Safhire at hindi malaman kung anong itutugon. Atubili siyang kumaway at ngumiti na lang. Para siyang hihigupin ng hiya. The two beautiful kids are also waving at her.

"Kate?"

"Yes, Papa!"

"Can you lead the prayer before meal?"

"Yes, Papa! Ahm..." malikot itong tumingin sa ina at sa kuya nito. "In the name of the Father and of the Son, and of the Holy Spirit...amen. Blessed oh Lord these food we are about to receive from...from..."

"From thy bounty," Rayden coaches.

"From thy bounty, I love you Papa, I love you, Mama! I love you, Kuya! Amen..."

Natatawa silang lahat, pati ang chefs at mga waiter.

Nagsimula silang kumain kasabay ang pamilya ni Athrun. Hindi niya maawat ang pangigisay ng kanyang laman sa kilig tuwing nahuhuli ang Chairman at ang asawa nitong nagpapalitan ng ngiti. They're not talking about anything but the conversation of love in their eyes was louder than bombs. Simple yet too strong. Heartmelting.

Magiging ganito rin ba sila ni Rayven balang araw? Lalong titibay ang pagmamahalan imbis na kukupas at mapagod tulad ng talamak na nangyari sa iilang mga mag-asawa. Tumingin siya sa labas. Nasaan kaya ang binata? Kumakain na kaya iyon ng tanghalian?

***
"What the f-" napalundag si Rayven nang dakmain ni Vladimir ang puwit niya habang paakyat siya ng kanyang kuwarto.

"Let me check your injuries." Ang kapatid niyang daig ang malaking pusang hindi naglilikha ng kaluskos ay nakabuntot sa kanya.

"Darn, I'm fine! Kung umasta ka naman para akong bata," masungit niyang angal at sinangga ang k**ay nitong sasaklutin na naman yata ang pang-upo niya. "Lyam fixed it," giit niya para matigil na ito.

Ang batok na lamang niya ang hinawakan nito. "Vhendice posted me the result of the selection, good job. I expect nothing less from you."

Ngumisi siya. Nagmamalaki. "Sinabi ba niyang pumunta rin si Hope? She was there and fought for me. She punched her love for me on the council's faces. It's a knock down," pagyayabang niya sabay suntok sa hangin.

Natawa si Vladimir at ginulo ang buhok niya. "Athrun released you from detention just now."

"What?" Nahinto siya.

"Your punishment is lifted and you are directed to go back to your post immediately. The inclusion of your girlfriend to the council will be processed soon, by the Chairman's order. Congratulations." Tinapik nito ang kanyang balikat at iniwan siyang na-estatuwa roon sa tuktok ng hagdanan.

"Rayven, I prepared a lunch for you, it's in your room." Mula sa may balcony ay dumungaw si Safhire haplos-haplos ang tiyan na nagsimula nang bumilog sa pangatlong anak na dinadala nito.

Tiningala niya ang hipag at wala sa sariling tumango. Hindi pa rin makabawi sa gantimpalang dumating sa kanya. Tinakbo niya ang hallway patungo sa kanyang silid. Iniisip ang masayang mukha ni Hope kapag nakita siya nitong nakabalik na roon sa shipyard.

He multi-tasked between eating and completing the documents for the Oceana Penumbra. Ngayong araw ang schedule ng submission para sa deliberation ng re-structuring ng foundation.

"It's wedding bells, finally," he whispered.

08/07/2021

A NIGHT WITH THE HUNTER
By: Ashley Grace

Chapter 22

He waited for days to move along like how his heart patiently beat for him to keep living. Injuries from his punishment got him good but it never stopped him from working even in limited resources. Pinayagan na siya ni Vladimir na gamitin ang kanyang laptop. Malaya na niyang nakakausap si Hope sa video call.

Nalaman niya sa update ng council na umatras na sa marriage negotiation si Pya at dalawa pa sa potential brides niya at nagbigay na rin ng cancelation kahapon. Hope's on the job training is under Pya's supervision while Athrun is covering his work at AYC at the same time addressing some marine issues in his district.

Alexial is handling the Reapers' Guild for the time being and Rekkim took over his pending missions. Nagpaalam na siya kay Athrun na aayusin muna niya ang pagpapalit ng leadership sa Oceana Penumbra. The accreditation of the foundation to Andromida Conglomerate has been released last year. Kapag nagtagumpay siyang mailagay sa posisyon si Hope, wala na siyang magiging problema sa qualification nito bilang potential bride. His Aquagirl will surely dominate the ocean soon.

He refrained hitting the keyboard when an audio notification came in from the headset he's wearing. Bumukas ang surveillance box at tumambad sa kanya si Vhendice.

"Bad news, Rayven," bungad nitong banaag ang busangot sa mukha.

"Fire it." Mula nang ma-detained siya wala pang magandang balitang nasagap ang tainga niya.

"The council conducted a caucus this morning about the term of your marriage. Majority voted to draw it by lottery. That would be happening tomorrow."

No way! Tumayo siya at nagtungo sa may bintana. Pinukol ng tanaw ang lambak ng mga gusali ng Andromida Conglomerate.

"Palabasin n'yo ako rito, Vhens. May magagawa pa ako para pigilan iyan!" he pleaded.

"I will talk to Athrun, wait for my update."

The signal expired and all he could do is stretched his patience more. He can act recklessly or else Hope will suffer on his account.

Samantalang, dinig ni Hope ang ulat ng secretary-general ng Andromida Conglomerate kay Athrun. Naka-loud speaker ang cellphone ng lalaki na nasa ibabaw ng desk habang mabilis na gumagalaw sa keyboard ng laptop ang mga daliri nito.

Natigil sa pag-o-organize ng mga papepes sa filing cabinet ang dalaga at matagal tumitig kay Athrun. Nakikinig lamang ito at hindi nagsasalita. Ang hirap nitong basahin lalo na kung ang komunikasyon ay nasa pagitan ng sarili nitong katahimikan.

Bukas pipili na ang council ng mapapangasawa ni Rayven at idadaan iyon sa palabunutan. Ganoon kababaw ang pang-unawa ng mga mayayaman sa pag-aasawa? Hindi bigkis ng nagmamahalang mga puso kung hindi para mapalawig ang yaman at negosyo.

"Chairman," nilapitan niya ito. "Gusto ko po sanang pumunta bukas ng Andromida Conglomerate kung okay lang sa inyo."

Athrun's blue eyes squinted on her. "What do you plan on doing in there? Pick a fight with the council?" Halatang wala pa rin itong tiwala sa kanya.

"Opo, Chairman. Makikipagsabunutan ako sa council kung iyon ang kailangan para pakinggan nila ako. Gagawing palabunutan ang pag-aasawa ni Rayven? Hindi ako papayag."

Bored na binawi nito ang paningin at itinuon muli sa monitor ng laptop. "Stupidity is often mistaken as courage when you're in love."

"Chairman-"

"Go back to your work, Asherina. Rayven can handle the council."

"Paano po? Naka-detain siya 'di po ba? Paano niya dedepensahan ang sarili niya?"

Sinipat siyang muli ni Athrun ng nagyeyelong tingin. "Alam mo ba kung bakit Uwak ang tawag ko sa kanya? Rayven can't be held back by anything or anyone superior to him. He is unstoppable and can match even the sky."

Napayuko siya. Nagkuyom ng mga k**ao. May gusto lang sana siyang iparating sa council kaya siya pupunta. Kahit limitado ang kaalaman niya sa ngayon pero sigurado siya kung anong nasa puso niya at kung anong pagkakaintindi niya sa pagmamahal.

"What is love for you, Asherina?"

Nag-angat siya ng mga mata. "Rayven."

Lumipas ang ilang segundo na nakatitig lang aa kanya si Athrun. Nang kumilos siya para balikan ang kanyang ginagawa ay nagsalita itong muli.

"Be ready by eight tomorrow."

Kumurap siya at umawang ang bibig nang matanto kung anong ibig nitong sabihin. Pumapayag itong pupunta siya ng Andromida Conglomerate.

"Thank you, Chairman!"

Pag-uwi niya ng bahay pagkatapos ng trabaho ay tumulong siya sa pag-ani ng spinach habang hinihimay ang isip. Athrun helped her father prepared the fish nets. Alam niyang kumukuha ng ilang mahalagang impormasyon ang Chairman tungkol sa pangingisda roon.

Bago ang hapunan ay dumating si Pya. May dalang karne para sa barbeque. Tinulungan nilang dalawa ni Aizel ang babae at doon na nila sa bakuran inihanda ang hapag.

***
Kinabukasan ay isinuot niya ang bestidang ni-regalo sa kanya ng Tatay niya noong last birthday niya. Kakulay iyon ng dagat, halong verde at asul. Simple lamang ang tabas at lagpas-tuhod ang haba. May malambot na tela at ang manggas ay kaparehas ng namumukadkad na mga talulot ng Gumamela. Walang ibang palamuti maliban sa burda ng dahon sa tapat ng kanyang puso.

Saglit na humagod sa kanya ang titig ni Athrun at marahan itong tumango. Iginiya siya patungo sa helipad ng shipyard. Naghihintay roon ang helicopter na sasakyan nila papuntang Andromida Conglomerate. Mabilis siyang nasaklot ng Chairman sa baywang nang sumabit sa nakausling bato ang suot niyang puting sapatos na may takong.

Wala siyang panahong estimahin ang kaba at pananabik sa unang pagkakataong sasakay siya ng helicopter. Abala ang isip niya sa kaka-rehearse sa kanyang sasabihin. Hinaplos niya ang buhok na nakaligpit tulad ng buntot ng isda at sinipat sa compact mirror ang sarili.

Si Athrun sa tabi niya ay nak**asid sa karagatan sa ibaba. Hindi man lang nag-init ang puwit niya sa upuan, lumapag na agad ang helicopter sa rooftop ng isa sa mga matatayog na gusali.

Athrun assisted her going down. They slipped inside an elevator and her heart raced more wildly. Rumbling inside her chest. Paglabas nila ng elevator ay sumalubong sa kanila ang hanay ng uniformed personnel ng UAC. They neck-bowed to them, to Athrun in particular along with a smooth greetings.

Hanggang sa sapitin nila ang hall na may dambuhalang mga pinto. Mas marami pa ang mga bantay na nagkalat doon. Nadatnan nila sa loob ng hall ang nagtatalong konseho laban sa mga kapatid ni Athrun.

She gasped when her eyes caught the man in the middle of the argument. Si Rayven? Biglang nanigas ang mga binti niya at hindi niya maihakbang ang mga paa. Marahil ay bulong ng puso dahil tumingin sa dako niya ang binata.

Nabasa niya sa mga mata at mukha nito ang gulat. Pero agad lumambot ang titig nito sa kanya at nang ngumiti ito ay mistula siyang idinuyan sa ulap. Ngumiti siya pabalik, nagsisikip sa saya at pananabik ang puso.

Hinawakan siya ni Athrun sa braso at kinaladkad patungo sa kaibayong direksiyon. Nahinto ang bangayan nang mapansin ng karamihan ang presensya nila. She was like walking in a hollow aisle. The wind is somehow freezing and yet it burns her skin and made her breath short. Pilit siyang huminahon at hinamig ang sarili. Ngayon niya naintindihan ang sinabi ni Athrun na hindi niya pwedeng pagk**alang katapangan ang katangahan. The place itself can swallow her alive with the kind of atmosphere poisonous than a deadly snake in the jungle.

"Council, everyone, I think we have a quorum? Shall we proceed to your business for the day? Take the floor, Davis!" Umalingawngaw ang boses ni Vhendice Andromida, ang kasalukuyang Acting-Chairman. Pinukol nito ng tanaw ang gawi nila at banayad na tumango kay Athrun.

"Today's order of business: Companies under the Alcueza Yacht Club will be holding a selection of bride for President Rayven Andromida through a lottery draw!" The secretary general ran it down.

Pumasok ang bawat kinatawan ng kompanya bitbit ang labing walong crystal ball laman ang mga piraso ng papel na may nakasulat na pangalan ng potential brides ni Rayven. Kada miyembro ng konseho na nasa ilalim ng Alcueza Yacht Club ay bubunot mula sa labing walong crystal ball. Ang pangalan ng babaeng mabubunot ng karamihan sa participating members ang siyang pipiliin.

"Before we announced the result, may we hear any objection from the group?"

Hindi na siya nag-isip pa at buong tapang na nagtaas ng k**ay. Hinakot niya ang atensiyon ng lahat. Her knees are buckling but she stood, clinging to what her heart is whispering. Papatunayan niya kay Athrun na hindi katangahan ang pagpunta niya rito.

"Distinguished council, my name is Asherina Hope. I came here today as Rayven Andromida's bride. Alam kong wala akong karapatan para panghimasukan ang tradisyon ng inyong angkan. Pero hindi ko rin papayagang gawin ninyong laruan ang kinabukasan ni Rayven. Ano ba sa inyo ang kahulugan ng asawa? Siya ba ay tulay para lalo kayong yumaman? O, siya ang tahanan na uuwian ninyo paglubog ng araw? Wala akong pera ngunit kaya kong bigyan ng tahanan si Rayven, isang tahanan na hindi masisira ng yaman ninyo." Binalingan niya si Athrun pagkatapos magsalita. "Nasabi ko na ang gusto kong sabihin, Chairman. Naniniwala akong hindi mababali ang magiging resulta. Umalis na po tayo."

Tumango si Athrun. Ngunit hindi siya nakahakbang dahil humarang sa daraanan niya si Rayven at hinawakan ang kanyang k**ay. His eyes are pleading and yet proud. She missed him so much. Humagod sa kabuuan nito ang kanyang titig. Did he lost some weight? Malinaw na rin niyang naaaninag ang balbas na gumagawa ng landas sa mga panga nito.

"Stay ang wait for the result. I'll give you a miracle today," kumpiyansang pahayag nito.

"Rayven," sambit niyang gusto nang ibagsak ang sarili sa mga bisig ng binata.

Athrun did not insist to go either. Mukhang interesado rin itong malaman ang resulta. Naupo siyang muli at kabadong naghintay. Himala? Bibigyan siya ni Rayven ng himala? Papaano?

"Council, I have the result of your luck selection. Eighteen members of the council under AYC picked her as the official bride of Pres. Rayven Andromida. I'll give you the woman behind the name!" Kasunod ng anunsiyo ni Vhendice ay tumambad sa kanila mula sa wide screens ang piraso ng mga papel at ang pangalan na nakasulat doon.

Asherina Hope Dela Megio.

Bumulusok ang ingay sa buong bulwagan ng hall habang siya ay hindi na humihinga. It is her name!

"That conclude today's order of business! Adjourn!"

"For the council? You can't expect me to play fair when my happiness is at stake." Nasubsob siya sa dibdib ni Rayven nang hinatak siya nito at niyakap.

"What did you do?" ungot niyang namamangha.

"Lahat ng laman ng crystal ball ay pangalan mo lang ang nakasulat. Why would I write names of different girls when I only need one name to pick?" He kissed the tip of her nose. "And it's yours."

Paano si Athrun kung...nang silipin niya ang Chairman ay naglakad na ito palayo sa kanila.

Address

Siniloan

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Tagalog wattpad story posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category