https://www.facebook.com/112156193593644/

Tagalog wattpad story, Siniloan (2026)

17/07/2026

ROMANCING THE ASSASSIN
By: Ashley Grace

Chapter 4

Did she sit on him? That question parked longer on her head than it should be and the feeling of his pulsing manhood was like a paste on her butt. Heated. Oozing with steel and virility. Why everything seemed to let off the hook when he is around? She can't even begin to think how to put her scarttering self together once she was caught with the depths of those amber gray eyes of his.

Sumenyas sa kanya si Makki na huwag siyang maingay at nahiga itong muli. Tumaob sa sahig na parang nasa malambot na k**a at nagtalukbong ng polyester. Tameme siyang nakatitig sa bulto nitong ilang saglit lang ay hindi na gumagalaw. Is he asleep already? She was amazed how fast he can doze off just like that.

Pumalaka siya nang upo at urong-sulong ang k**ay na humawak sa lining ng tarp. Dahan-dahan niyang hinawi iyon paangat at maingat na sumilip. Nagyelo siya nang magtagpo ang mga mata nila ng lalaki. Animo'y kiniliti ng pakpak ng mga paruparo ang kanyang sikmura. Hindi ito tulog?

"You want?" he murmured and rolled over.

"Sorry, I just thought you're-" she almost wailed when he grabbed her.

His force was overwhelming that she had no time to gather her own strength to resist. Nasubsob siya sa mabato nitong dibdib. Hindi na niya nagawang manulak. Nakadiin ang katawan niya sa lalaki at nakulong sa kaliwang bra*o nito. Sumadsad ang sensitibong parte ng kanyang katawan sa umbok sa pundilyo nito. Sinubukan niyang pumitlag nang madamang sumundot iyon sa mula sa loob. Tumagos ang puwersa ng pagkalalaki nito sa kabila ng suot niyang denim shorts.

"Perv! You're poking on me..." impit niyang angal.

"Hm? It's not. Huwag kang maingay, nagpapalaki iyan." His eyes were dancing in an evil smile. Kabaliktaran sa tapang at gaspang ng boses nitong binago ng suot nitong mask. "Don't be bothered by it, ligtas ka hangga't hindi sumasabog ang kulungan niya. Pwede na ba tayong matulog?"

"Maliwanag na, matutulog ka pa?"

"Padidilimin natin." Itinabon nito sa kanilang dalawa ang polyester. "Better now? Sleep, goddess...and let's dream together," bulong nitong nagbigay ng kilabot sa kanya.

Ayaw man bumigay ay tinablan siya ng pagod at antok nang bumalot sa k**alayan niya ang masarap na init ng maskuladong katawan ni Makki at kung gaano iyon ka-komportable sa pakiramdam. Smell of trees, the sea, and the meadow craddled her in her sleep.

Paggising niya ay mag-isa na lamang siyang nakahilata roon. Sa ilalim niya ay nakalatag ang polyester at may jacket na nakabalabal sa kanya. Inut-inot siyang bumangon at nag-unat ng mga bra*o. Tirik na tirik ang araw at kumirot ang mga mata niya sa singaw ng init at hanging may alat. Ilang minuto pa siyang nakasalampak muna roon. Hinahaplos ang hibla ng jacket na nalukot sa kanyang kandungan.

Naglibot ang kanyang paningin nang masanay sa hapdi at humantong sa lalaking nakasampa sa manipis na tubong railing. Kapit sa katawan nito ang suot na itim na shirt na halata ang lambot ng tela tuwing humahaplos doon ang simoy ng hangin. Nakatuon sa railing ang mga k**ay nitong itinago ng leather gloves. Her eyes rolled down to his fatigue pants and combat boots anchored in the next interlink barrier.

He has changed a whole lot from the first time she saw him. Maybe, he is alright now in a real sense, just maybe. Tumingala siya sa maaliwalas na papawirin at binalikan ang isa sa mga alaalang hinding-hindi niya makakalimutan. The memory of a boy lurking inside the dark basement of the Serafin mainhouse.

Twenty years ago.

"Me! Me! I wanna go!" Yvienne, five years old, and full of energy yelled. Iniwan niya ang binubuong dominos matapos ipulupot sa balikat ang sling bag niyang kulay green at may apple sa loob. Her snacks.

The man behind the desk looked at her. He is her Uncle Aivan, her mother's older brother and he is a lawyer. Madalas siyang hiramin nito dahil wala pa itong anak. Silang dalawa sana ni Yvonne pero hindi pumayag ang Mommy niya. Siya lang ang hinayaang sumama.

"Whe're we going, Uncle?" sabik niyang tanong.

Hinaplos nito ang ulo niya. "What are you saying? Hindi pa rin ninyo natagpuan ang bata?" anito habang nakadiin sa tainga ang hawak na cellphone. "Pupunta ako riyan!"

Matapos nitong ibaba ang cellphone ay kinuha nito ang coat na nakasampay sa sandalan ng malaking swivel chair at isinuot. Kinarga siya nito at lumabas sila ng opisina. Tuwang-tuwa siya habang nasa loob ng sasakyan. Gusto niyang magtanong pero mukhang may sumpong ang Uncle niya. Nakasimangot ito at matapang ang matang nakatuon lang sa daan sa unahan nila.

Lumikot ang paningin niya nang puma*ok ang sasakyan nila at huminto sa malawak na bakuran ng isang magandang bahay na kasing-laki ng mga bundok sa Yala. May ilan pang sasakyan doon at mga police at sundalo na palakad-lakad sa paligid.

Bumaba ang Uncle niya at pinagbuksan siya ng pinto. Kinarga ulit siya nito habang papalapit sa kanila ang isang police.

"Atty. Aceron, pasensya na kung hanggang ngayon wala pa ring development sa paghahanap namin sa bata. Maraming lugar dito sa mansion ang hindi namin maaring pasukin kung walang pahintulot ni Chairman Zedrick. Hindi rin namin magalaw ang mga gamit."

"It's been three days, Hepe! Paano kung nandiyan lang sa loob ang bata?" Nagbabanta ng galit ang matigas na boses ni Aivan.

"Iyon din ang hinala ng NBI, maari ring tama ang kutob naming tinangay ng mga suspek sa pagtakas ang bata."

"Hindi pwedeng nakadepende na lang kayo sa kutob at hinala. Kumilos kayo, Hepe! Ako na ang bahalang magpaliwanag kay Chairman. Pasukin na ninyo ang bahay!" Nilapag siya ng Uncle niya at hinawakan ang kanyang k**ay.

Hindi mapakali ang kanyang mga mata sa pagsuyod sa paligid. "Uncle, can I go over there?" Itinuro niya ang garden sa malapit.

"Don't wander off around too far," paalala nito.

Tumakbo siya patungo sa tinatanaw na garden. Maraming bulaklak pero bakit parang ang lungkot sa pakiramdam doon. Natigil siya sa paghakbang at pinagmasdan ang maraming wasak na mga halaman at pa*o sa looban. May naglaro sigurong mga a*o roon. Nagpatuloy siya sa fountain na nasa gitna.

May dalawang estatuwa ng anghel na nakatayo sa bawat gilid ng sumasabog na tubig. Sumampa siya sa gutter ng fountain pero nadulas ang kanan niyang paa. Muntikan na siyang bumagsak sa tubig kung hindi niya naitukod sa mga k**ay sa tiyan ng anghel.

Naitulak niya ang bahaging iyon ng estatuwa at bigla na lang huminto sa pagsabog ang tubig. Bumukas ang sahig ng fountain at may nakita siyang hagdanan patungo sa ilalim niyon. Likas siyang pasaway na bata, sa halip na matakot ay nanaog siya at binaybay ang paikot na hagdanan. Ang parte na hindi na naaabot ng liwanag mula sa labas ay natatanglawan ng mga maliliit at dilaw na bombilyang nasa pader.

At sa paanan ng hagdanang iyon ay natagpuan niya ang batang lalaking nakasiksik sa dingding. May anino ng dalawang pakpak na tumubo sa likod nito.

"Uncle, is he an angel?" pabulong niyang tanong sa Uncle niya habang nakasampa na naman sa mga bisig nito.

Nakatanaw sila sa batang lalaki na nakita niya roon sa ilalim ng fountain. Nahanap sila roon ng Uncle niya. Hindi kasi siya umalis doon kanina. Pero nang i-akyat dito sa loob ng bahay ang batang lalaki, gumapang ito patungo sa ilalim ng mesa. Palagay niya ay natatakot ito sa liwanag.

"No, darling. He is Mikael, the son of my bestfriend."

"But I saw his wings at his back deep down at the fountain a while ago. He has dark wings and they are dancing in the wall behind him."

"Oh, those are shadows bacause of the limited light in there."

"Atty. Aceron," lumapit sa kanila ang police.

"Let the boy do what he want. Hihintayin nating dumating si Chairman. Hayaan muna natin ang bata."

"Tatlong araw siyang nakakulong doon sa basement? Paano siya-"

"Anak siya ng isang sundalo at pamangkin ni Master Zedrick. A child like him cannot be put down that easily," sabi ni Aivan.

Pumiksi siya at bumaba. Lumapit siya sa mesa na pinagtataguan ng batang lalaki. Sinilip niya ito. Tumalungko at pinagmasdan itong maigi. Pero hindi ito nakatingin sa kanya. Hindi rin ito nagsasalita. Gumapang siya papalapit dito. Noon lang nabaling sa kanya ang mga mata nitong kakulay ng. Sumiksik siya sa tabi nito at ngumiti. Sasamahan muna niya ito para hindi matakot.

Naalala niya ang snacks sa kanyang bag. Baka nagugutom ito. Binuksan niya iyon at dinukot sa loob ang mansanas. Ipinunas niya iyon sa kanyang damit at isinubo sa batang lalaki.

"Um, eat!" Dinutdot niya sa bibig nito ang mansanas.

Pero iniwas nito ang mukha.

***
Makki's glanced landed at his coat that the goddess had hung on the railing beside him. Itinuon nito ang mga k**ay roon at sinilip siya. He looked away, corner of lips curved in a smile. Her eyes always had this innocent and reckless glint, a fraction of her beauty that never changed over the course of time.

"I'm hungry, do you have something edible at the pantry?" tanong nitong sinundan ng pagtunog ng tiyan.

Tumalon siya pababa ng railing at hinablot ang coat. Binitbit.

"Follow me," he motioned her.

Nagtungo sila sa hagdanan at bumaba sa pantry ng barko. The crews inside ate busy preparing the meal. Nag-overtake sa kanya ang dalagang kasama at sinugod ang marble table. May tray roon na siksik sa mga prutas. Kumuha ito ng mansanas at dinala sa sink. Hinugasan.

Sumunod siya rito at hinubad ang suot na mask. Kakagatin na sana pero hinablot niya at siya ang unang kumagat ng malaki. He consumed half of it.

"That's mine!" angal ng diyosa.

Ibinalik niya rito ang kalahati at kinain nito iyon nang nakasimangot. Yeah, the goddess is intended for a prince. But in the darkness he can steal a moment with her. Darkness is his territory after all. Dinampot niya ang tray at dinala sa sink, binuhusan ng tubig ang mga prutas doon at binitbit iyon palabas ng pantry.

"Wait for me!" Humabol sa kanya si Yvienne. "I need more apples! Gutom pa ako!"

Hinayaan niya itong sumunod hanggang sa accommodation area at sa cabin na kanyang pinasukan.

"Can we please turn the lights on? I expected this ship had a centralize lighting and ventilation system." She is nagging behind him. "Ilaw, bumaha ka! Wala akong makita...gusto kong makita ang kinakain ko, ano ba, Mikael!"

Humarap siya sa dalaga nang saktong bumangga ito sa kanya at hinuli ng mabilis na halik ang labi nito. "Quiet, or you will see more stars and fireflies..." he whispered while she stood there unable to move. "Here's your apple, eat quietly." Binigyan niya ito ng mansanas mula sa tangan niya fruit tray.

"You...why did you ki-" the words died down into a moaned in her throat when he caught her lips again. This time, the kiss lasted for about four seconds.

She gasped when he withdrew.

"You can ask me later," muli niyang bulong at naglakad ng paurong patungo sa k**a. His eyes were so used in the darkness that he was like having a built-in night vision. Malinaw niyang nakikita ang diyosa na hind malaman ang gagawin kung magwawala o kakainin ang bitbit na mansanas.

Ibinagsak niya ang sarili sa sahig at ang tray sa kanyang tabi. Hindi niya nilisan ng titig ang bulto ni Yvienne na mistulang sining sa madilim na canvass.

17/07/2026

ROMANCING THE ASSASSIN

By: Ashley Grace

Chapter 3

Somewhere off the coast of Babuyan Islands, Claro borders. It's one o'clock in the morning. Above, the moon is hiding behind the thick blanket of heavy clouds and gusty wind is circling around the area.

Makki pulled the boat over to the side of the lake and secure the rope on the wharf. Umakyat sa mabatong talampas ang lalaki at mabilis na narating ang tuktok niyon. Ahead of him is the trail of a rainforest. After recovering his breath, he began running like a panther and disappear into the darkness inside the woods.

"Deathscythe is on the ground, what is the status of the hostage?"

"Alive."

Palitan ng mga kapatid niyang nasa command center. Malinaw niyang naririnig ang mga ito sa suot na earpieces habang matulin siyang tumatagos sa kadiliman ng gubat at iniiwasan ang masukal na mga puno sa kanyang daraanan.

He is Deathscythe of the Reapers' Guild, a Class S assassin and tonight he is bound to judge another outlaw. A criminal with three counts of massacre. Kahapon ay isang pamilya na naman ang biktima nito. Pinatay ang mag-asawa at ginawang hostage ang pitong taong gulang na anak.

He found the location of the camp and stopped few meters away to clear the surroundings for possible traps and IEDs buried underneath. But there was no sign for any of those. His wrist scanner showed him nothing. He advanced towards the shack.

Tahimik siyang tumayo sa gilid ng pintong kahoy. Nakiramdam sa loob. Lampara at nakabukas na flashlight ang pinagmulan ng liwanag. Dinig niya ang mga kaluskos at ang impit na iyak ng bata.

"Tumahimik ka sabi! Bubunutin ko 'yang dila mo!" Marahas ngunit pabulong na singhal ang sunod na bumasag.

Sinubukan niyang kabigin ang pintong nakakandado mula sa loob. A hand gr***de was attached to it. Kapag bubuksan niya iyon nang sapilitan, matatanggal ang safety pin at sasabog ang kubo. Bumaling ang binata sa nag-iisang bintanang nakakoldon ng kadena at tiyak may nakakabit ding bomba mula sa loob. There's no other way to get in than in the roof. Tiningala niya ang bubong na gawa sa nipa.

Umatras siya ng ilang hakbang at ginamit na buwelo ang mga k**ay para i-angat ang sarili at tumalon paakyat sa tuktok ng bubong. Ihinampas ang mga paa sa marupok na bahagi. Tumagos siya at bumulusok pababa sa looban ng kubo kasama ang sabog na parte ng bubong at tuyong mga nipa. Gumulong siya sa sahig at iniwasan ang nagkakarerang mga balang humahagibis at sumalubong sa kanyang pagbagsak.

"Hangal, papatayin kita!"

Blazing bullets missed one after another in just an inch around his body. Ini-angkla niya ang mga k**ay sa sahig, umangat at umikot kasabay ng malakas na pagdakdak ng kanang paa sa mahabang armas na bitbit ng lalaking balot ng skintone stockings ang mukha. Humabol ng tama sa ulo nito ang kaliwa niyang sipa.

Laglag ang baril at humandusay ang suspek. Dinakma niya ang ulo nito. Idiniin ang mukha sa sahig at binaon ng sagad sa batok nito ang isa sa mga patalim na nakasuksok sa ilalim ng kanyang gloves. Ilang segundo lamang itong nangisay at napatid ang hininga.

Umunat siya at tumayo. Nilingon ang batang nasa sulok, may busal na tela ang bibig at nakagapos ng lubid ang mga k**ay at paa. The boy is looking at him with those shocked eyes filled with tears and horror. Sumenyas siya kung okay lang ba ito. Ayaw niyang magsalita at baka matakot ito lalo sa altered voice niya.

Tumango ito.

Nagthumbs up siya at lumapit. Kinalag ang mga gapos nito at ang busal sa bibig. Hindi siya nakahuma nang yumakap sa kanya ang bata.

"Ikaw po ba ang angel na sinabi ng Mama ko? Sabi ni Mama darating ang angel kapag may bad guy..." namamaos ang boses nito at nanginginig. Pati ang katawan nitong inaapoy ng lagnat.

He noticed the child's weight suddenly dropped on him. Nawalan ito ng malay-tao. He checked the pulse and executed first aid to bring back the boy's shallow breathing. After getting some sign of oxygen flow in his nasal airway, he took his coat off and wrapped it around the kid.

Saglit niyang iniwan ang bata at tinanggal ang nakakabit na mga granada sa pinto at bintana. He secure the bombs beside the dead body for additional evidence. Wala nang oras para hanapin ang susi ng kandado. Tinadyakan niya ng buong lakas ang pinto. Tumalsik iyon. Nalagot ang kadenang nakapulupot sa tarangkahan.

Binalikan niya ang bata at kinarga palabas ng kubo. "Hunting is over. I need an air ambulance immediately, the boy is having a high fever and half conscious."

"Medics, do you copy?"

"Medics, here...copy. Deathscythe, do you read me? Cover as much distance as you can. We will meet you at the coordinate in your scanner."

"Read that."

Karga ang bata, tinakbo niyang muli ang pusod ng kagubatan hanggang sa bilis makakaya niya at narating ang talampas na inakyat kanina. Bumaba siya roon pabalik sa motorboat na iniwan niya sa lawa. Maingat niyang nilapag sa ligtas na bahagi ng motorboat ang bata at kinalas sa pagkakatali sa wharf ang lubid ng bangka.

***
20 years ago

"Then Michael the Archangel launched his final attack against their enemies and defeated them. His powerful legion casts the leader of the demon into the hell...nandito na ang Papa mo," natutuwang bulong ng kanyang ina at nilapag sa k**a ang bitbit na story book. "Dito ka lang, pupuntahan ko muna ang Papa mo."

Tumango ang pitong taong gulang na si Makki at ngumiti. Bumangon siya at dinampot ang story book. Tiningnan ang mga larawan doon. Paborito niyang kuwento ang tungkol sa mga anghel lalo na ang tungkol kay Michael, ang commander ng mga anghel sa langit.

Tiniklop niya ang aklat at bumaba ng k**a. Lumabas siya ng kanyang kuwarto.

"May resulta na ba sa imbistigasyon mo, Miguel?" tanong ni Ariella.

Huminto siya sa pagbaba sa hagdanan at naupo sa baitang na kinaroroonan. Tanaw niya mula roon ang mga magulang na nag-uusap. Palakad-lakad ang kanyang ama na tila balisa at ang Mama niya ay humabol-habol dito. Hindi alam ang gagawin.

"Ang council, may binabalak silang masama laban kay Chairman Zedrick."

"Ano?"

"Hindi ako papayag, kailangang may gawin tayo bago pa mahuli ang lahat. Hindi ako makapapayag na mapapahamak ang chairman."

"Walang hiya talaga iyang mga nasa konseho, mga demonyo! Ano pa ba ang gusto nila? Binigay na ng Chairman lahat ng hinihiling nila?"

Isang sundalo ang kanyang ama, mataas na opisyal ito at ang Chairman na pinag-uusapan ng kanyang mga magulang ay nakatatandang kapatid ng kanyang ina.

"Alam na ba ni Kuya? Kailangan nating sabihin agad sa kanya, Miguel!"

"Bukas kakausapin ko siya," pahayag ng kanyang ama.

Tumayo siya at bumalik sa kanyang kuwarto. Kung mga demonyo ang nasa council, dapat may mga anghel na pipigil sa kanila. Pwede kaya siyang manalangin sa Diyos para humingi ng tulong sa mga anghel? Nakatulog siya habang nag-iisip.

"Makki, wake up! Wake up, honey!"

"Ma?" Naalimpungatan siya sa malakas na yugyog sa kanyang mga balikat.

"Sumama ka sa akin!" Kabado ang boses ng kanyang ina. Kinarga siya nito at itinakbo palabas ng kuwarto.

Umalingawngaw sa buong kabahayan ang talim ng mga putukan.

"Ma, ano po iyon?" Yumakap siya ng husto sa leeg ng magulang.

Pero hindi siya sinagot ng Mama niya. Sumakay sila sa lift na bumulusok pababa ng basement. Pagdating doon ay binalot siya ng dilim. Para siyang isinupot. Nanikip ang dibdib niya at nahihirapan siyang huminga.

"Mama..." kinapa niya sa mga palad ang mukha ng ina. Hindi niya ito makita at bakit basa ang mga pisngi nito? "Mama?"

"Anak..." umiiyak ang Mama niya. "Dito ka lang. Babalikan ni Mama si Papa."

"Sasama ako!" ungot niyang yumakap dito ng mahigpit.

"Hindi pwede."

"Ang dilim po rito...natatakot po ako..."

"Huwag kang matakot. Ligtas ka sa dilim. Kapag nasa dilim ka, hindi ka nila makikita."

"Demons?"

"Yes, the demons. They're here but don't worry, they can't see you in the dark. Stay here in dark, Makki, understand?"

He nodded and he waited in the dark for his mother who never came back.

***
His muscled shoulders flexed in with squeezed from Ghaile's hand. Umayos si Makki sa pagkakaupo sa bench sa labas ng infirmary ng barko at tiningala ang kapatid.

"The boy is fine. He's awake and the fever has broken down," balita nito.

Tumango siya. Binawi ang paningin at isinandal ang ulo sa dingding sa kanyang likuran. Na-relax ang mga k**ao niyang nakakuyom kanina pa.

"Don't you wanna see him?" Tinapik ni Ghaile ang kanyang balikat at iniwan siya.

Ilang minuto pa siyang nag-isip kung sisilipin niya ang bata. Tumayo siya at naglakad patungo sa loob ng informary.

"Dumating po ang angel na sinabi ng Mama ko at niligtas ako," nahinto siya sa gilid ng pintuan nang marinig ang tinig ng bata.

"Talaga? May angel na dumating? Paano?" tanong ng nurse na nagbabantay rito.

"Bumagsak po siya galing sa bubong ng kubo," inosenteng saad ng bata.

"May pakpak ba siya?"

"Wala siyang pakpak. Sabi ng Mama ko hindi raw po lahat ng angel may pakpak. Itinatago nila ang pakpak nila."

"Tama, tama. Tapos ano'ng ginawa ng angel doon sa bad guy?"

"Binaril po ng bad guy ang angel tapos hindi siya tinamaan tapos hinawakan po niya sa ulo ang bad guy at ayon hindi na gumalaw."

"Ay, ang lakas pala ng angel. Nakita mo ba ang mukha niya?"

"Hindi po, hindi po nila pinapakita ang mukha nila kasi nakakabulag po iyon."

"Sayang naman. Guwapo siguro 'yong angel na nagligtas sa iyo, ano sa palagay mo?"

"Guwapo ang lahat ng angel sabi ni Mama."

Mukhang maayos na nga ang bata. Hindi na niya kailangang makita pa ito. Pumihit siya at humakbang paalis. Umakyat siya sa bridge ng barko at muntik nang mabangga si Jerad na nagmamadaling lumabas.

"Do not turn off the lights!" paalala nitong saglit na huminto habang pababa sa lower deck.

"Magjajakol ako," he snorted.

"Sira-ulo, umayos ka! May comfort room, doon ka magkalat!"

"Mas masarap sa couch."

Kung hindi malamang sa distansiya nila'y binuntal na siya ng kapatid. He slid inside the door and turned all the lights off. Ibinagsak ang sarili sa mahabang couch sa sulok at sinubukang matulog. Pero pilit na sumisingit ang aandap-andap na liwanag mula sa cockpit at navigation monitor.

"Damn," yamot siyang bumangon at lumabas.

***
Napangiwi si Yvienne at tumirik ang mga mata habang pinapakinggan ang humihiyaw na boses ni Austin mula sa emergency cabin. Daig pa nito ang bakang kinakatay.

Naglakad siya palayo ng infirmary at hinanap ang hagdanan paakyat ng top deck ng barko. Galing silang nag-hiking sa bundok ng Claro at pababa na sila kaninang umaga nang mahulog sa hukay ang kaibigan. Bunganga iyon ng dating minahan at nababalutan na ng masukal na mga damo kaya mahirap tukuyin. May mga sugat si Austin at marahil ay ilang butong nalinsag. Kulang sampung talampakan din kasi ang binagsakan nito.

Buti na lang nasagap agad ang signal ng emergency call niya pero hindi niya akalaing ang medic ship na ito ang darating para i-rescue sila. Kung hindi siya nagkak**ali, ang medical vessel na ito ay pag-aari ng mga Andromida.

Natagpuan niya ang hagdanang bakal at umakyat doon. Nakangiting nilanghap niya ang amoy-alat na hanging bumati sa kanya pagdating sa itaas. Mahinahon ang dagat at tila himig ng umuungol na higante ang makina ng barko na sumasabay sa mga alon.

Lumapit siya sa trosong natatakpan ng itim na polyester canvass sa gilid ng control tower. Naupo siya roon. Kasabay ng paglapat ng kanyang puwit ang marahas na ungol. Pumiksi siya, napasalampak sa sahig at tigagal na tiningnan ang troso. Ito ba iyong umungol?

Lalong lumuwa sa gimbal ang mga mata niya nang bumangon iyon at nahawi ang tarp canvass. Tumambad sa kanya si Makki. Umihip ang hangin at tinangay pababa mula sa ulo nito ang hood ng makapal nitong jacket. Napahawak ito sa batok at pilit na binuksan ang kanang mata. Tumitig sa kanya.

"Did you just sit on me, goddess?" His voice caused tremors on her nerves.

She gasped, can't find her breathe. She sitted on him, right at his groin and she can't deny it.

17/07/2026

ROMANCING THE ASSASSIN
By: Ashley Grace

Chapter 2

To most people in the mainstream contemporary society, chasing after greatness comes naturally. Everyone is struggling to make a cut above the rest. She is not an exception because she was born in a family who's playground is the world of business, money, and success.

Pero habang umaangat siya ay napansin niya kung gaano karami ang mga tao na natatapakan ang karapatan. Mga taong ang hangad lamang ay maitawid ang buhay sa araw-araw ng mapayapa at walang problemang haharapin kinabukasan. Kaya nagpasya siyang bumaba kaysa manatili sa estado na komportable nga ngunit hindi siya pinatatahimik ng kanyang konsensya.

Alam niyang maraming nagtataka sa mga ginagawa niya araw-araw. Pero hindi naman niya obligasyong magbigay ng kasagutan. Kung titingnang maigi ng mga ito kung saan siya papunta, madali lang unawain ang kanyang hangarin.

"Do you need some help over there?" pasigaw niyang tanong sa lalaking nagpapalit ng shock ng traysikel niya. Kahit ngalay pa rin ang kanyang mga bra*o dala ng pagtutulak kanina pero kaya pa naman niyang mag-abot ng mga tools.

Nag-angat ng tingin si Makki sa gawi niya. Kasamang namagneto ng magaganda nitong mga mata ang patak ng oras at tibok ng kanyang puso. He's not on mask and his chiseled jawline will surely make her sister Yvonne screeched for sketching pencils.

"I can help handing over the tools for you, if you like..." presenta niya, sinamahan pa iyon ng matamis na ngiti.

Pero umiling ang lalaki at binawi ang paningin. She is wondering if he is not capable of talking. May speech disorder ba ito? Kahit simpleng NO hindi man lang masabi. Umirap siya sa hangin. And why is he even here in the first place? Baka mamaya bigla na namang may huhugutin itong bag sa isang sulok at iyon pala ay nagdetonate na ng bomba.

"Ayaw mo ng tulong? Bahala ka," maktol niyang banas na naglakad patungo kay Mang Lando na abala sa kinukumpuning taxi.

"Saan ka na naman nakarating ngayon?" natatawang tanong ng matanda at saglit siyang sinulyapan.

"Diyan lang po sa eskwelahan, nangolekta ako ng mga batang pauwi na." Bumungisngis siya at inabot dito ang gauge gap para masubukan ang enerhiya ng spark plug ng sasakyan.

"Mag-iingat ka, baka makahanap ka ng basag-ulo sa mga namamasadang traysikel. Inaagawan mo sila ng pasahero," paalala nito sa kanya.

"Hindi ko sila inagawan, Mang Lando. Naglalakad lang papuntang school ang mga batang iyon. Kaya nga binigyan ko ng libreng sakay pauwi," paliwanag niya. "Pero subukan lang nilang kantiin ako, mamamasada silang may bulak sa ilong." Isinuntok niya sa nakabukas na palad ang kanang k**ao.

Humalakhak ang matandang lalaki. "Sabagay, matitigan ka lang ng mga lalaki, hindi na nila maiisip na gumawa ng masama."

"Ganoon?" Magiliw niya itong inirapan. "Nilalandi n'yo po ba ako? Isusumbong ko kayo kay Aling Estelita."

"Naku, batang ito." Naiiling na lalong sumabog ang tawa ni Mang Lando.

"Oo nga pala..." sumiksik siya sa matanda at sumulyap sa gawi ni Makki. "Ano'ng ginagawa ng lalaking iyan dito? Hindi ba nasa army siya?" pabulong niyang tanong.

"Si Makki? Nagbibigay siya ng libreng serbisyo rito sa talyer. Parang ikaw nagbibigay ng libreng sakay."

Bumilog ang nakaawang niyang nguso. She didn't know this man has a golden soul too. Akala niya sapat na iyong mga nalaman niya para masabing kilala niya ito kahit papaano.

"It's done," Makki announced after a while. Kay Mang Lando ito nakatingin kahit pakiramdam niya ay siya naman ang kinakausap. "I've check some parts and the engine as well. Calibration is set, it'll run."

"Are you talking to me?" Itinuro niya ang sarili.

"No." Saglit lang na nalipat sa kanya ang paningin nito at para bang noon lang siya nito nakitang naroon. Ano iyon nakalimutan nitong kanina pa siya nag-exist doon?

Umalsa ang bumbunan niya. Aba'y napakasuplado ng lalaking ito, hindi naman...hindi naman kapangitan! Oo na, walang pangit sa mukha at katawan nito. Umandar na naman ang palyado niyang utak pagdating kay Mikael. He is everything hot that even his inward little quirks make her melt inside.

"Oh, tapos na pala! Bilis, ah! Iba talaga kapag maganda ang kliyente, nakakadagdag ng sigla, di ba, Makki?" Nanunuksong hirit ni Mang Lando.

He shrugged his shoulders off lazily. Hindi pumatol sa panunudyo ng matanda at itinuon na ang atensiyon sa panibagong unit na kukumpunihin.

"Ito po, Mang Lando." Nag-abot siya ng bayad para sa shock. "Pakibigay ng piso sa mekaniko mong suplado, pambayad sa serbisyo niya. Ayaw kong magkautang ng loob." Yamot na nakadilat ang mga mata niya sa kinaroroonan ni Makki na tutok na sa ginagawa.

***
His depth eyebrows were tugging together. He can hear everything she said but it's morbid to talk back to the goddess. Every word she is capable of is a spell and he is not going to be one of her victims.

Buti na lang may mga hipag siyang mas malala pa kung magbago ang mood lalo na si Anna na tatalunin ang apat na klima ng kalikasan. Umangat ang sulok ng kanyang bibig nang dumaan sa utak ang nakasimangot na mukha ng hipag tuwing kinukulit niya at iyong nakangisi naman kung siya ang kinukulit. Kailan kaya ulit iyon mag-aaway at si Skai para makapagbonding naman sila?

Umandar ang kakaayos lang na traysikel. Saglit siyang natigil sa pagkalikot sa mga maliliit na wirings ng headlight ng motor. Mula sa peripheral view ay nakita niyang nakasampa na ang diyosa at pinarerebolusyon ang motor.

"Bye, Mang Lando! Hanggang sa uulitin!" paalam nito at umarangkada ang traysikel nito palabas ng talyer.

Tatawa-tawang lumapit sa kanya si Mang Lando habang kumakaway sa papalayong diyosa.

"Tingnan mo ang babaeng iyon, ang lakas ng dating, di ba? Ito nga pala, bayad daw niya sa serbisyo mo," ibinigay sa kanya ng matandan ang pisong barya.

Gumalaw ang mga panga niya. "Piso lang ang halaga ng skills ko, 'yon ba ang ibig niyang palabasin?" Ayaw niyang mainsulto sa isang bagay na tingin niya ay mababaw pero nasaling pa rin ang kanyang pagkalalaki. That goddess is picking a fight with him.

"Huwag masyadong negatibo, Makki. Maraming ibig sabihin ang isang piso. Isang daan, isang libo, isang milyon, hindi iyan kompleto kung kulang ng piso. Sa piso nagsisimula ang halaga ng pera at yaman, sa piso rin ito magwawakas." Tinapik ng matandang lalaki ang balikat niya at binalikan nito ang inaayos na taxi.

Bago kumalat ang dilim umalis siya ng talyer at pinuntahan sa hospital si Roy. Pero tulog ang lalaki pagdating niya. Hindi na lamang niya ito inabala bagkus ay inayos ang bill nito. Galing ng pagamutan ay dumaan siya ng kampo. Pamilyar na bulto ng babae ang nahagip niya ng tanaw malapit sa ga*oline station.

Is it the goddess?

Tatlong traysikel ang nakatigil sa tabi ng kalsada at mukhang nakikipagsukatan ang dalaga sa mga drivers niyon. Itinabi niya ang sinasakyang bigbike at bumaba. Hinubad ang suot na full-faced helmet. Mabilis ang hakbang na pinuntahan niya ang nagbabangayan.

"Do you have problem with me?" matapang na ungot ng goddess sa dalawang lalaking parehas na nanggagalaiti.

"Kung hindi ka lang talaga maganda..." atungal ng isa at namilog ang mga mata nang mapansin ang kanyang pagdating. Umatras ito at nagtaas ng mga k**ay.

Ang kasama nito ay gimbal ding tumingin sa kanya at mabilis na tumango. Samantalang ang diyosa ay banas siyang nilingon at nagsuntukan ang mga kilay.

"Why are you here?"

Hindi niya ito pinansin at nakatuon lang sa mga lalaking drivers.

"Sir, boss! Wala po kaming ginawa sa kanya!" halos duwetong nagsalita ang mga ito.

Tumango siya. Gumalaw ang mga mata papunta sa diyosa na nakatingala sa kanya at nagbabaga ang galit sa mga mata. This is Raxiine's woman. Marked by the law of his clan. But he can't stop falling into the trance that binds her beauty. The goddess of beauty has a new name and it's Yvienne Brilhart. Damn, Mikael! He wiped off the idea and grabbed her elbow. Pulled her away.

"Let go of me!" She resisted sharply. "I can fight them, just watch..." pagyayabang nito.

He growled. "Fight me, instead."

***
His voice brought icy feeling down her spine. Fight him? Was it a challenge or a means to terrorize her? She can fight, no doubt. She knew pretty much of mix martial arts but against an opponent like him? She can never stand a chance. His charm and character is devastating with an adequate amount of domination.

"Kinakampihan mo sila?" Gigil niyang itinuro ang dalawang taxi drivers na kumaripas ng takbo patungo sa nakahintong mga traysikel.

Umiling lang ang lalaki at hindi sumagot.

"I should tell them I did not pirate their clients. Hindi ko naman purpose na mang-agaw ng pasahero nila. Mga naglalakad lang ang pinasasakay ko."

And what the heck? Why did she explained herself to him? Worse, he is ignoring her as if everything she said is a joke. Pumiksi siya at bumuwelo ng upper cut pero naiwan sa ere ang k**ao niya nang madamang nakadakma ang malaking palad nito sa kanan niyang dibdib.

Bayolenteng umigkas ang kanyang mga k**ay pero piniga nito ang dibdib niya. Kumonekta sa kanyang utak ang kuryenteng sinindihan nito.
Nanigas siya. Naparalisa ang buong katawan.

His intense eyes gave her hints to stop and he tilted his head towards the tricycle. Sa kanyang hallucination ay inundayan na niya ito ng mabibigat na jab at sipa pero ang katotohanan ay kinaladkad siya ng lalaki patungo sa kanyang traysikel. Lutang pati ang hininga niya habang nagmamaneho at nakabuntot ito sa kanya sakay ng bigbike nito. Sinigurong hindi siya makapupuslit.

Akala niya sasama pa ito hanggang sa tinutuluyan niyang bahay pero pagdating sa intersection patungong central command ay lumihis ito. Huminto siya at hinabol ng tanaw ang binata hanggang sa naglaho ito sa kanyang paningin. Kibit-balikat siyang bumalik sa binabagtas na kalsada at nakarating sa kanyang bahay. It was a single attached house standing by the river.

"Mom?" sinagot niya ang tawag ng ina matapos ipa*ok sa garahe ang traysikel katabi ng kanyang sasakyan.

"Do you ever have any plan of coming home? Ilang buwan ka nang hindi nagpapakita sa amin!"

Huminga siya ng malalim. Binuksan ang pinto ng main door at puma*ok. Kanina lang daddy niya ang nanermon, ngayon ang mommy naman niya. Baka mamaya si Yvonne naman ang tatawag. Sabagay, hindi iyon marunong magtalak.

"I still have business to settle, Mommy. Uuwi rin ako pagkatapos ko rito." No way she'd go home unless her fixed marriage with the prince will be terminated.

Tumuloy siya sa kanyang kuwarto para maglinis ng sarili. Nanlalagkit siya sa pawis at magkahalong usok at alikabok sa daan.

"Honey, kahit ngayon lang makinig ka naman sa amin ng Daddy mo." Lumambot ang tinig ni Ylainne.

"I'm sorry, Mom, but I know you love me and you are not forcing me to this arrange marriage with the Andromidas."

Masakit sa kanyang i-disappoint ang mga magulang. But she will never impress them by destroying herself just to expand their territories. Gusto niyang maisip ng kanyang ama na hindi lamang yaman ang pwedeng magpapaikot sa mundo.

Pagkatapos niyang maligo ay bumaba siya ng kusina at nagluto ng hapunan. Tangay niya roon ang laptop niya na nakapatong sa kitchen counter at ang monitor ay nahahati sa dalawang page. Sa kaliwa ay nakadisplay ang update mula sa kompanya niya.

Sa kanang page ay nakapaskil naman ang file niya kay Mikael Andromida. Isang litrato lang ng lalaki ang mayroon siya. Naka-private ang social media accounts nito. He is a well-known army mechanic. Graduated in Western Sydney University with the Specialist Diploma in Precision Engineering (PE) course and Master Craftsman Skills.

Napunta siya sa pag-stalk sa lalaki dahil natipuhan niyang kunin ang serbisyo nito para sa kompanya niya. Pero hanggang ngayon ay hindi pa rin niya alam kung paano ito alukin. Nangalumbaba siya habang pinagmamasdan ang mukha nito at napangiti nang maalala ang tagpo nila kanina. Kinapa niya ang dibdib na dinakma kanina ng lalaki.

He is a certified maniac but he saved her from trouble twice today. Maililigtas din kaya siya nito mula sa nakatakda niyang kasal sa kapatid nito? Naipilig niya ang ulo. Ano bang iniisip niya? Iniwan niya ang laptop at binalikan ang nilaga niyang patatas.

Address

Siniloan

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Tagalog wattpad story posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Tagalog wattpad story

17/07/2026

17/07/2026

17/07/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request