02/06/2026
𝗛𝗨𝗪𝗔𝗚 𝗠𝗢𝗡𝗚 𝗛𝗔𝗬𝗔𝗔𝗡𝗚 𝗧𝗨𝗠𝗜𝗚𝗔𝗦 𝗔𝗡𝗚 𝗣𝗨𝗦𝗢 𝗠𝗢
Minsan, hindi naman agad lumalayo ang tao sa Allah (swt).
Hindi biglaan.
Unti-unti.
Isang salah na pinabayaan.
Isang Jumu‘ah na pinalampas.
Hanggang sa masanay.
Hanggang sa hindi na mabigat.
Hanggang sa hindi na hinahanap ng puso.
At ito ang isa sa mga babalang dapat pagnilayan ng bawat Muslim.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
«مَنْ تَرَكَ الْجُمُعَةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ تَهَاوُنًا بِهَا طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قَلْبِهِ»
“Sinumang mag-iwan ng Jumu‘ah nang tatlong beses dahil sa pagpapabaya rito, tatatakan ng Allah (swt) ang kanyang puso.”
Sunan Abi Dawud at at-Tirmidhi
Napakabigat na babala.
Pansinin…
Hindi sinabi dahil may sakit.
Hindi sinabi dahil may tunay na hadlang.
Kundi dahil sa pagpapabaya.
Kapag ang puso ay nasanay sa pagliban…
Unti-unti itong tumitigas.
Unti-unti itong nawawalan ng pakiramdam sa paalala.
Unti-unti hindi na naaapektuhan ng Qur’an.
At ito ang nakakatakot.
Hindi ang pagod.
Hindi ang dami ng trabaho.
Kundi ang punto na wala ka nang nararamdamang lungkot kapag may napapabayaang ‘ibadah.
Tanungin mo ang sarili mo:
Kapag dumarating ang Jumu‘ah…
Excited ba ang puso?
O parang pabigat?
Kapag naririnig ang adhan…
Gumagaan ba ang dibdib?
O naghahanap ng dahilan?
Ang Jumu‘ah ay hindi simpleng weekly gathering.
Ito ay dakilang araw.
Araw ng dhikr.
Araw ng paalala.
Araw ng paglapit sa Allah (swt).
Sinabi ng Allah (swt):
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَىٰ ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ
“O kayong mga nananampalataya, kapag tinawag sa salah sa araw ng Jumu‘ah, magmadali kayo sa pag-alaala sa Allah (swt) at iwan ang kalakalan.”
Surah al-Jumu‘ah 62:9
Kaya habang may panahon pa…
Huwag hayaang maging normal ang pagpapabaya.
Baka ang isang Jumu‘ah na pinahalagahan mo…
Ang maging dahilan ng pagbalik ng lambot ng puso mo.
Nawa’y gawin tayo ng Allah (swt) kabilang sa mga nag-iingat ng salah at hindi pinatitigas ang puso sa pagtalikod sa paalala.