boy adik

boy adik plss follow for me!!

11/05/2026

pero hanggang ngayon hindi pa rin ako nakakausad. Ikaw pa rin, ikaw naman palagi. Hindi na 'yon nagbago. Kahit anong pilit kong mag-move forward, bumabalik at bumabalik pa rin ako sa'yo. I'm still longing for you. I still miss everything about you your voice, your laugh, your little kwentos, your presence, lahat-lahat. Yung mga simpleng bagay na dati hindi ko napapansin, ngayon sobrang namimiss ko na. Hindi ko alam kung uusad pa ba ako, pero sa totoo lang, wala naman sa mga plano ko na kalimutan ka o palitan ka. Mahal na mahal kita. At masakit man aminin, hindi ko kayang mawala ka nang tuluyan sa'kin. Parang ang hirap isipin na darating yung araw na hindi na ikaw. Kaya maghihintay pa rin ako. Maghihintay ako kahit gaano pa 'yan katagal. Kahit abutin paing buwan o taon, basta para sa'yo, kaya ko. I'll stay. I'll wait. I'll choose you, over and over again. And I hope na kapag pwede na, ako pa rin. Kapag pinagtagpo tayo ulit ng tadhana, sana tayo pa rin para sa isa't isa. Sana when the right time finally comes, we can make this better, mas maayos na, mas sigurado na, at wala nang kailangang bitawan. But if, when the right time comes, I'm no longer the one I'll accept it. Even if it hurts so much, I'll still accept it. I'll still be happy for you, as long as you end up with the person who is truly meant for you someone who will love you completely, without holding back, without doubt. That love the quiet but certain kind. The kind that won't leave you when things get hard. The one that will choose you every single day, not just when it's easy, but especially when it's difficult. The one that will hold you tight and never let go, no matter what happens. Pero aasa pa rin ako at maghihintay pa rin ako, na may right time for us.

01/05/2026

01/05/2026
Maynang makahibaw mo.
01/05/2026

Maynang makahibaw mo.

Dati, umiiyak ako sa magulang ko kapag hindi nila nabibigay ang mga gusto ko. Simpleng laruan, paboritong pagkain, o kah...
29/04/2026

Dati, umiiyak ako sa magulang ko kapag hindi nila nabibigay ang mga gusto ko. Simpleng laruan, paboritong pagkain, o kahit lakad na hindi nila pinayagan.

Pero ngayon, habang tumatanda ako, unti-unti kong nauunawaan.

Ngayon, ako na ang umiiyak—hindi na dahil sa mga bagay na hindi ko makuha, kundi dahil sa mga bagay na gusto kong ibigay sa kanila pero hindi ko pa kaya.

Mas mahirap pala 'to. Mabigat sa pakiramdam bilang anak.

At ‘yung pakiramdam na ang bilis ng panahon, tumatanda na sila, pero hindi pa ako handa—hindi ko pa maibigay ang buhay na pinapangarap ko para sa kanila.

Address

Padulong Sa Balay
Tanjay

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when boy adik posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share