30/05/2026
Tama sila. Lason nga ang pag-ibig sa babaeng mataas ang pangarap.
Sa babaeng may mabigat na responsibilidad, hindi lang sa sarili kundi pati sa pamilya.
Sa babaeng butas ang bulsa at hindi kayang magbuhat pa ng ibang tao habang pilit niyang inaahon ang sarili.
Sa babaeng marami pang gustong marating at malayo pa ang lalakbayin.
Oo, lason ang pag-ibig.
Dahil ang pag ibig ay hindi dapat dagdag sa bigat na araw-araw mo nang pasan. Dapat magaan. Dapat payapa, para sa babaeng pagod na sa ingay ng sariling mundo.
Nakakatakot magmahal kapag alam mong hindi ka puwedeng magk**ali. Kapag marami ka pang kailangang unahin bago ang sarili mong damdamin.
Pero minsan, maaari rin namang hindi maging lason ang pag-ibig.
Nagiging tinik lang ito kapag ang karelasyon mo ay walang direksyon habang ikaw ay pilit umaabante. Kapag hindi niya kayang intindihin na may mga laban kang kailangang tapusin bago mo kayang magpahinga. Kapag ang karelasyon mo ay hindi mo kakampi, kundi dagdag sa gulo at bigat na pilit mong binubuhat mag isa.
Dahil kapag ang kasama mo ay marunong ding mangarap para sa sarili niya, hindi nagiging pabigat ang pagmamahal. Kapag ang karelasyon mo ay hindi mo rin kalaban, kundi kasama mo sa laban. Yung marunong umalalay nang hindi ka hinihila pababa. Yung kayang sumabay sa takbo mo nang hindi ka pinipilit huminto.
Hindi yung pag ibig na inuubos ka, kundi yung pag-ibig na sabay kayong bumubuo ng mga pangarap na dati ay mag isa mo lang binubuhat.