19/04/2026
𝙉𝙤𝙬𝙚 𝙬𝙞𝙚̨𝙯𝙞𝙚𝙣𝙞𝙚 𝙬 𝙎𝙖𝙣𝙤𝙠𝙪 𝙣𝙞𝙗𝙮 𝙤𝙩𝙬𝙖𝙧𝙩𝙚 𝙖 𝙣𝙖𝙙𝙖𝙡 𝙣𝙞𝙚𝙪𝙠𝙤𝙣́𝙘𝙯𝙤𝙣𝙚. 𝘾𝙯𝙚𝙠𝙖𝙢𝙮 𝙣𝙖 𝙤𝙙𝙥𝙤𝙬𝙞𝙚𝙙𝙯𝙞 𝙤 𝙠𝙤𝙨𝙯𝙩𝙮, 𝙚𝙛𝙚𝙠𝙩𝙮 𝙞 𝙙𝙖𝙡𝙨𝙯𝙚 𝙥𝙡𝙖𝙣𝙮.
W ostatnim wydaniu „Tygodnika Sanockiego” ponownie wrócił temat budowy nowego zakładu karnego w Sanoku. To ważny moment, aby jeszcze raz spokojnie przyjrzeć się tej inwestycji i postawić pytania, które z punktu widzenia mieszkańców wydają się dziś w pełni uzasadnione.
Przypomnijmy, że blisko osiem lat temu zlikwidowano areszt śledczy w centrum miasta. Wówczas mieszkańcom przedstawiano tę decyzję jako element większego planu. Zapowiadano budowę nowoczesnego zakładu karnego, który miał nie tylko poprawić warunki funkcjonowania tej instytucji, ale też przynieść Sanokowi konkretne korzyści. Mówiono o nowych miejscach pracy, o wpływach dla miasta, o nowej jakości i o inwestycji, która będzie ważna dla lokalnej gospodarki.
W związku z tym miasto przekazało pod budowę teren o powierzchni 11,5 hektara. To bardzo duży obszar, mający realną wartość i potencjał rozwojowy. Dodatkowo samorząd poniósł koszty uzbrojenia tego terenu. Była to więc konkretna decyzja majątkowa i finansowa, którą uzasadniano tym, że w zamian Sanok otrzyma wymierne korzyści.
Dziś jednak coraz trudniej mówić o pełnym sukcesie tej inwestycji. Trzeba jasno podkreślić, że budowa nowego zakładu karnego nie została zakończona. Powstał jeden pawilon, ale do ukończenia całego przedsięwzięcia wciąż brakuje kolejnych obiektów. Oznacza to, że mieszkańcy nie oglądają dziś gotowej, docelowej inwestycji, lecz jedynie jej ograniczony fragment.
Co więcej, do nowego obiektu przeniesiono jedynie część osadzonych — około sześćdziesięciu osób — a także kilkudziesięciu pracowników. To pokazuje skalę obecnego funkcjonowania tej jednostki. Nie jest to pełne przeniesienie działalności ani realizacja całego pierwotnie zapowiadanego założenia. Tym bardziej zasadne staje się pytanie, czy to, co dziś działa, rzeczywiście można uznać za zakończony etap sukcesu, czy raczej za niedomkniętą inwestycję, której dalszy los pozostaje niepewny.
W tym miejscu pojawia się najważniejsza wątpliwość: czy państwo zabezpieczy środki na budowę pozostałych pawilonów? Na dziś trudno wskazać jednoznaczne sygnały, że inwestycja będzie w najbliższym czasie konsekwentnie rozwijana aż do pełnej realizacji. Z perspektywy mieszkańców i samorządu jest to kwestia fundamentalna. Jeżeli bowiem miasto przekazało atrakcyjny teren i poniosło konkretne koszty, to ma pełne prawo oczekiwać, że przedsięwzięcie zostanie doprowadzone do końca, a nie zatrzyma się na częściowej realizacji.
To rodzi kolejne pytania o bilans całej decyzji. Stary areszt w centrum został zamknięty wiele lat temu. Przez ten czas miasto utraciło dochody związane z funkcjonowaniem tej instytucji, a równocześnie do dziś nie doczekało się pełnego efektu nowej inwestycji. Trudno więc nie pytać, czy Sanok w tym okresie więcej stracił, niż zyskał.
Dodatkowym problemem pozostaje budynek po dawnym areszcie. To duży obiekt, którego przyszłość nadal nie została w pełni rozwiązana. Część nieruchomości zagospodarowano na potrzeby MOPS, ale pozostała część wciąż wymaga pomysłu, decyzji i pieniędzy. Sprzedaż wydawałaby się naturalnym rozwiązaniem, jednak ograniczenia konserwatorskie, położenie w ścisłym centrum miasta oraz sąsiedztwo sądu sprawiają, że znalezienie inwestora nie jest łatwe. W praktyce oznacza to, że miasto nadal mierzy się ze skutkami wcześniejszej decyzji, a dawny obiekt nie stał się dotąd realnym atutem rozwojowym.
Warto też spojrzeć na sprawę szerzej — w kontekście całej polityki gospodarowania miejskim majątkiem. Z jednej strony mieszkańcy słyszą o trudnej sytuacji finansowej miasta i konieczności ostrożnego planowania wydatków. Z drugiej strony pojawiają się pytania o sposób wykorzystywania gruntów miejskich i o to, czy wszystkie decyzje rzeczywiście służą zwiększaniu dochodów samorządu. W takim zestawieniu sprawa 11,5 hektara przekazanego pod inwestycję, która nadal nie została ukończona, nabiera jeszcze większego znaczenia.
Nie chodzi tu wyłącznie o polityczne oceny ani o spór personalny. Najważniejsze są konkretne odpowiedzi, których mieszkańcy mają prawo oczekiwać. Dlaczego najpierw zlikwidowano dotychczasowy areszt, skoro nowa inwestycja nie była gotowa? Dlaczego budowa trwa tak długo? Z czego wynika oddanie jedynie jednego pawilonu? Czy są zabezpieczone środki na realizację kolejnych etapów? I wreszcie — jaki jest dziś realny zysk miasta z tej decyzji po niemal ośmiu latach od zamknięcia starej jednostki?
To są pytania o odpowiedzialność za publiczne decyzje, o skuteczność planowania i o gospodarowanie majątkiem miasta. Sanok ma prawo oczekiwać jasnej informacji, przejrzystości i rzetelnego rozliczenia tej inwestycji. Bo jeśli przedsięwzięcie, które miało być ważnym impulsem rozwojowym, po latach pozostaje nieukończone, to mieszkańcy mają pełne prawo domagać się wyjaśnień, co dalej i kto weźmie odpowiedzialność za ten stan rzeczy.
Magiel Sanocki
