Bro Nash

Bro Nash “Kun fī ad-dunyā ka’annaka gharibun aw ‘ābiru sabīl.”

MAY MGA KRITIKO SA ISLAM NA MADALAS GINAGAMIT NILA ANG SURAH AL-BAQARAH 2:190–193 UPANG PALABASIN NA ANG QURAN AY PUNO N...
03/06/2026

MAY MGA KRITIKO SA ISLAM NA MADALAS
GINAGAMIT NILA ANG SURAH AL-BAQARAH 2:190–193 UPANG PALABASIN NA ANG QURAN AY PUNO NG KARAHASAN, KAYA NARARAPAT LAMANG NA BIGYAN NATIN ITO NG ATENSYON UPANG ILANTAD ANG KATOTOHANAN"

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

At hindi nararapat para sa mga mananampalataya na lumabas lahat (sa pakikibaka).

Kaya bakit hindi may isang pangkat mula sa bawat grupo sa kanila na manatili upang magpakadalubhasa sa relihiyon (tafaqquh fid-dīn) at upang balaan ang kanilang mga tao kapag sila ay bumalik sa kanila, nang sa gayon ay sila'y mag-ingat."

[Surah At-Tawbah 9:122]

Sinabi rin ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

"Kapag ninais ni ALLAH ang kabutihan para sa isang tao, binibigyan Niya siya ng malalim na pag-unawa sa relihiyon."

[Sahih al-Bukhari at Sahih Muslim]

Ang tafaqquh fid-dīn (التفقه في الدين) ay hindi lamang basta kaalaman, kundi tamang pag-unawa sa Qur'an at Sunnah ayon sa pagkaunawa ng mga matutuwid na naunang henerasyon (Salaf).

Kaya bago magbigay ng hatol o magsalita tungkol sa relihiyon, mahalagang maghanap ng tamang kaalaman at wastong pag-unawa.

Isa sa mga talatang pinakamadalas gamitin ng mga kritiko ng Islam at maging ng ilang grupong may maling pananaw tungkol sa JIHAAD ay ang Surah Al-Baqarah 2:190–193. Madalas nilang sipiin ang mga talata nang hiwalay sa konteksto nito (asbāb an-nuzūl).

Kaya nagmumukhang hinihikayat ng Islam ang walang habas na karahasan. Subalit kapag sinuri ang buong konteksto ng mga talata, ang Sīrah ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH at ang mga paliwanag ng mga mufassirīn tulad nina Ibn Kathīr at Al-Jalalayn, malinaw na ang mga talatang ito ay tumutukoy sa pakikidigma laban sa mga agresor at hindi sa walang dahilan na pagpatay.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

"At makipaglaban kayo sa landas ni ALLAH laban sa mga nakipagdigmaan sa inyo, ngunit huwag kayong lumampas sa hangganan. Katotohanang hindi minamahal ni ALLAH ang mga lumalampas sa hangganan."

[Surah Al-Baqarah 2:191]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

"At patayin ninyo sila saan man ninyo sila matagpuan, at palayasin ninyo sila mula sa lugar kung saan nila kayo pinalayas. At ang fitnah ay higit na masama kaysa pagpatay..."

[Surah Al-Baqarah 2:192]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

"Ngunit kung sila ay tumigil, tunay na si ALLAH ay Mapagpatawad at Maawain."

[Surah Al-Baqarah 2:193]

"At labanan ninyo sila hanggang wala nang fitnah at ang pagsamba ay para lamang kay ALLAH.

Ngunit kung sila ay tumigil, wala nang pagkapoot maliban sa mga mapang-api."

Ano nga ba ang KONTEKSTO ng mga Talatang Ito?

1) Ayon sa Tafsīr al-Jalalayn, ang mga talatang ito ay ipinahayag matapos hadlangan ng mga Quraysh ang Propeta Muhammad (ﷺ) ng ALLAH at ang mga Muslim na makapasok sa Makkah para magsagawa ng 'Umrah noong taon ng Ḥudaybiyyah.

2) Nang magkaroon ng kasunduan na makababalik sila sa sumunod na taon, nag-alala ang mga Muslim na baka labagin ng mga Quraysh ang kasunduan at salakayin sila. Dahil nasa loob sila ng mga banal na buwan (al-ashhur al-ḥurum) at nasa kalagayan ng iḥrām, ayaw nilang magsimula ng digmaan.

SO MALINAW sa kontekstong ito ipinahayag ang:

"Makipaglaban kayo sa mga Nakipagdigmaan sa inyo..."

HINDI PO ito utos na salakayin ang lahat ng di-Muslim, kundi pahintulot na ipagtanggol ang sarili laban sa mga umatake sa kanila.

SINO ang Nagpalayas sa mga Muslim?

Pansinin ang bahagi ng 2:191:

"Palayasin ninyo sila mula sa lugar kung saan nila kayo pinalayas."

Sino ang nagpalayas sa Propeta (ﷺ) ng ALLAH at sa mga Muslim?

Ang mga paganong Quraysh ng Makkah.

DAHIL DITO, maraming DALUBHASA ang nagpapaliwanag na ang mga talatang ito ay may kaugnayan sa pakikibaka ng mga Muslim laban sa pag-uusig (persecution) at pagpapatalsik na kanilang naranasan mula sa mga paganong Quraysh.

Ano ang Kahulugan ng "Fitnah" sa Talatang Ito?
Ayon kay Ibn Kathir, ang salitang fitnah sa kontekstong ito ay tumutukoy sa:
Shirk (pagtatambal kay ALLAH)
Pag-uusig sa mga mananampalataya
Pagpipigil sa mga tao na sumamba kay ALLAH

Hindi ito simpleng pagkakaiba ng relihiyon, kundi sistematikong pang-aapi at paghadlang sa pagsamba.

Kailan Lamang Pinahintulutan ang Pakikipaglaban?
Dalawang beses binigyang-diin ng mga talata:

Una "Sa mga NAKIPAGDIGMAAN sa inyo" (2:190)

Ikalawa "Kung sila ay NAKIPAGDIGMAAN sa inyo" (2:191)

Ipinakikita nito na ang pahintulot sa pakikipaglaban ay kaugnay ng aktuwal na agresyon at pakikidigma laban sa mga Muslim.

Ano ang Ibig Sabihin ng "Huwag Lumampas sa Hangganan"?

Ipinaliwanag ni Al-Hasan al-Basri na kabilang sa ipinagbabawal na paglabag sa hangganan (taʿaddī) ang:

1) Paglapastangan o pagputol-putol sa bangkay (muthlah)

2) Pagnanakaw ng nasamsam

3) Pagpatay sa kababaihan

4) Pagpatay sa mga bata

5) Pagpatay sa matatandang hindi nakikidigma

6) Pagpatay sa mga pari at monghe na hindi lumalahok sa labanan

7) Pagsusunog ng mga puno nang walang pangangailangan

8) Walang saysay na pagpatay sa mga hayop

Ipinakikita nito na kahit sa panahon ng digmaan ay may malinaw na mga limitasyon sa Islam.

Mga Alituntunin ng Propeta (ﷺ) sa Digmaan
Mula sa aklat na Ar-Raheeq Al-Makhtum ni Safi-ur-Rahman al-Mubarakpuri:

Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay;

1) Nag-utos ng kabutihan at pagpapadali.

2) Nagbawal ng pagpapahirap sa apoy.

3) Nagbawal ng pagpatay sa kababaihan at mga bata.

4) Nagbawal ng pagnanakaw at pandarambong.

5) Nagbawal ng pagsira ng mga pananim at puno nang walang pangangailangan.

6) Nagbawal ng pagpatay sa mga sugatan at bihag.

7) Nagbawal ng paghabol sa mga tumatakas na hindi na lumalaban.

8) Nagbawal ng pagpatay sa mga sugo at emisaryo.

9) Nagbawal ng pagpatay sa mga taong may kasunduan (ahl al-'ahd).

At sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

"Ang sinumang pumatay sa isang taong may kasunduan ay hindi makaaamoy ng halimuyak ng Paraiso."

KONKLUSYON NAPAKALIWANAG NA Ang Surah Al-Baqarah 2:190–193 ay hindi mga talatang naghihikayat ng walang habas na karahasan.

Sa halip, ang mga ito ay Ipinahayag sa konteksto ng pang-aapi at pagpapatalsik sa mga Muslim.

Nagbibigay ng pahintulot sa pagtatanggol sa sarili laban sa mga agresor.

Nagtatakda ng mahigpit na limitasyon sa panahon ng digmaan.

Nag-uutos na itigil ang labanan kapag tumigil ang kalaban.

Nagpapakita ng awa at kapatawaran kapag natigil ang pakikipaglaban.

TANDAAN NA ang pagkuha sa mga talatang ito nang walang konteksto ng Tafsīr, Sīrah, at Asbāb an-Nuzūl ay nagbubunga ng maling pag-unawa.

Ang wastong pag-aaral ng Qur'an ay nangangailangan ng pagbabalik sa paliwanag ng mga Salaf at ng mga kinikilalang iskolar ng Islam upang maunawaan ang tunay na kahulugan ng mga talata.

At si ALLAH ang GANAP na NAKAKAALAM

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
Jizan; Ksa
✍️ Nasser Strider Yanson✍️
June 03, 2026
03'15 AM

"ANG PAGSUBOK NA NAGING HIDAYAH (هِدَايَة) ANG KUWENTO NG PUSONG DATING MAPANGHUSGA"Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;إِنَّ...
01/06/2026

"ANG PAGSUBOK NA NAGING HIDAYAH (هِدَايَة) ANG KUWENTO NG PUSONG DATING MAPANGHUSGA"

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;
إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالْخَوَاتِيمِ
“Ang mga gawain ay hinahatulan ayon sa kanilang wakas.”

[Sahih al-Bukhari]

May isang babaeng Muslimah na halos araw-araw ay may nasasabing masama tungkol sa iba. Na parang bang Hindi sya nagkakamali at nagkakasala. Dahil kapag may nagkamali, hinuhusgahan niya agad-agad.

Kapag may babaeng bagong nagbalik-loob sa Islam ngunit hindi pa ganap ang kanyang hijab, siya ang unang pumupuna.

Akala niya noon na siya ay mas mabuti kaysa sa iba. Isang araw, dumating ang pagsubok na hindi niya kailanman inakala. Ang kanyang masayang buhay ay napalitan ng pagluha.

Ang kanyang mga ngiti ay napalitan ng mga gabing hindi siya makatulog. Ang kanyang puso ay dinapuan ng matinding kalungkutan at mga problemang tila walang katapusan.

Sa bawat gabi ay umiiyak siya habang nakatingin sa kisame.
At sa unang pagkakataon, naranasan niya ang sakit na dati ay nararanasan ng mga taong kanyang hinuhusgahan.

Naranasan niyang madurog.
Naranasan niyang mapahiya.
Naranasan niyang umiyak nang walang makapitan kundi si ALLAH.

Doon niya naunawaan kung gaano kasakit ang maging nasa posisyon ng taong dati niyang hinuhusgahan.
Habang nakaupo sa kanyang sajdah, tumulo ang kanyang mga luha.
At sa pagitan ng kanyang paghikbi ay paulit-ulit niyang sinasabi:

“Aking Panginoon, patawarin Mo ako at tanggapin Mo ang aking pagsisisi.”
Naalala niya ang mga taong kanyang nasaktan.
Naalala niya ang mga pangungutyang kanyang binitiwan.
Naalala niya ang mga gabing siya ang dahilan ng pag-iyak ng iba.

At lalo siyang umiyak. Hindi dahil sa problema.
Kundi dahil sa pagsisisi. Doon niya naintindihan ang salita ni ALLAH:

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ
“Maaaring kinamumuhian ninyo ang isang bagay samantalang ito ay mabuti para sa inyo.”

[Surah Al-Baqarah 2:216]

Ang pagsubok na akala niya ay kaparusahan ay naging daan pala ng kanyang pagbabalik-loob.
Ang luha na akala niya ay sumpa ay naging dahilan upang lumambot ang kanyang puso.

Ang sakit na kanyang kinamuhian ay naging daan upang makilala niya muli ang kanyang Rabb.

KAYA mula noon, sa halip na manghusga ay nanalangin na lamang siya ng tahimik para sa iba.

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH

"Walang isang Muslim na nananalangin para sa kanyang kapatid nang hindi nito nalalaman (biẓahr al-ghayb) maliban na lamang at sasabihin ng anghel:

At para sa iyo rin ang katulad nito.'"

[Sahih Muslim, 2732]

Sa halip na Ghibah (غِيبَة) o paninira, at sa halip na pagmamasid sa pagkakamali ng iba, mas mainam ang Duʿāʾ biẒahr al-Ghayb (الدُّعَاءُ بِظَهْرِ الْغَيْبِ) — ang pagdarasal para sa kapatid na Muslim nang hindi niya nalalaman.

At sa halip na manghusga ay nagpapayo na lamang siya nang may kababaang loob at awa.

Sa halip na tingnan ang kasalanan ng iba ay inuna niya ang Muḥāsabat an-Nafs (مُحَاسَبَةُ النَّفْس) — ang pagsisiyasat sa sariling pagkukulang.

At tuwing may makikita siyang nagkakamali, sinasabi niya:

"Ya ALLAH, iligtas Mo ako sa pagmamataas. Sapagkat minsan ay katulad ko rin sila, at kung hindi dahil sa Iyong awa, baka mas masahol pa ako."
Tunay ngang sinabi ni ALLAH (ﷻ);

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ

“Katotohanang minamahal ni ALLAH ang mga nagsisisi.”

[Surah Al-Baqarah 2:222]

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالْخَوَاتِيمِ
“Ang mga gawain ay hinahatulan ayon sa kanilang wakas.”

[Sahih al-Bukhari]

Kaya Huwag magalak sa pagkakamali ng iba. Maaaring ang taong hinusgahan mo kahapon ay mas maging malapit kay ALLAH kaysa sa iyo bukas.

At maaaring ang pagsubok na dumating sa kanya ay naging daan ng kanyang tawbah, paglinis, at pagbalik sa tamang landas.

Kaya nang mamatay ang Muslimah na iyon, hindi na siya naaalala ng mga tao bilang isang mapanghusga.

Naalala siya bilang isang muslimah na madalas manalangin para sa mga taong dati niyang sinaktan.
Sapagkat may mga pusong hindi binabago ng payo.

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

اذْكُرُوا مَحَاسِنَ مَوْتَاكُمْ وَكُفُّوا عَنْ مَسَاوِيهِمْ

“Banggitin ninyo ang mabubuting katangian ng inyong mga yumao at tigilan ninyo ang pagbanggit ng kanilang mga masasamang katangian.”

[Sunan Abi Dawud at Jami' at-Tirmidhi]

Ang tunay na nagmamahal sa kanyang kapatid ay hindi lamang pumupuna sa pagkakamali nito, kundi ipinapanalangin siya nang lihim sa gabi habang walang nakakaalam kundi si ALLAH.

At si ALLAH ang GANAP na NAKAKAALAM

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
Jizan; Ksa
✍️ Nasser Strider Yanson✍️
June 02, 2026
02:09 AM

"ANG KUWENTO NG DALAWANG MUSLIMAH NA ARMALAH, ANG TADHANANG ITINAKDA NG TAGAPAGLIKHA- ALLAH" Sinabi ni ALLAH (ﷻ);“Walang...
28/05/2026

"ANG KUWENTO NG DALAWANG MUSLIMAH NA ARMALAH, ANG TADHANANG ITINAKDA NG TAGAPAGLIKHA- ALLAH"

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Walang anumang sakuna ang dumarating sa lupa o sa inyong mga sarili maliban na ito ay nakatala na sa Aklat bago pa man Namin ito likhain. Tunay na iyon ay madali para kay ALLAH.”

[Surah Al-Ḥadīd 57:22]

Sa isang maliit na bayan ay may isang babaeng Muslimah na byuda na nagngangalang Layla. Bata pa siyang nabiyuda at may dalawang anak.

Tahimik lamang ang kanyang buhay nagtitinda sa umaga at umiiyak sa gabi habang nananalangin kay ALLAH.

Marami ang umiiwas sa kanya. Hindi dahil masama siya, kundi dahil marami ang natatakot sa responsibilidad ng isang byuda.

Isang araw, may lalaking nagngangalang Abdullah ang nagpahayag ng hangarin na pakasalan si Layla.

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

“Ang tumutulong at nag-aaruga sa biyuda at mahihirap ay katulad ng isang Mujāhid sa landas ni ALLAH.”

]Sahih al-Bukhari no. 5353
Sahih Muslim no. 2982]

Mabait si Abdullah, responsable, at may takot kay ALLAH. Ngunit mayroon na siyang unang asawa na si Hafsah.

Nang marinig ni Hafsah ang balita, matindi ang kanyang pagtutol.

“Ayaw kong may kahati!” sigaw niya at “Bakit byuda pa? Humanap ka ng dalaga!”

Sinubukan ni Abdullah na ipaliwanag na ang pag-aalaga sa byuda ay kabilang sa mabubuting gawain sa Islam, ngunit lalo lamang nagalit si Hafsah hanggang sa tuluyang umatras si Abdullah sa balak niyang pagpapakasal kay Layla.

Tahimik lamang si Layla. Hindi siya nakipagtalo. Hindi siya nagtanim ng galit. Sa halip ay itinaas niya ang kanyang mga kamay at nagsabi:

“Hasbunallahu wa ni‘mal wakeel.”
“Sapat na sa akin si ALLAH at Siya ang pinakamahusay na tagapangalaga.”

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

"Katotohanan, ang mga matiisin ay gagantimpalaan na Walang sukat"

[Surah Az- Zumar 39:10]

Lumipas ang mga taon.
Isang gabi biglang inataka sa puso si Abdullah at pumanaw. Naiwan si Hafsah bilang isang byuda.

Gaya ng sitwasyon ni Layla ay mag-isang tinaguyod ni Hafsah ang responsabilidad,
Doon nagsimulang magbago ang kanyang puso.
Naramdaman niya ang lungkot ng walang katuwang.

Naranasan niya ang gabi ng pag-iyak, ang hirap ng responsibilidad, at ang sakit ng pakiramdam na tila walang gustong tumulong.

Minsan, may isang lalaki ring nais magpakasal kay Hafsah, ngunit tumutol ang pamilya nito dahil siya ay byuda na.

Sa gabing iyon, umiyak si Hafsah nang matagal.
At doon niya naalala si Layla.
Naalala niya kung paano niya ito tinanggihan noon. Naalala niya ang pait na ipinadama niya sa isang babaeng sugatan na nga sa pagkawala ng asawa ay nadagdagan pa ng pagtanggi at paghamak.

Kinabukasan, pinuntahan niya si Layla.
Pagkakita pa lamang ay bumagsak na ang kanyang luha.
“Patawarin mo ako…” sabi niya.

“Ngayon ko lamang naramdaman kung gaano kasakit maging byuda at tanggihan.”
Ngumiti si Layla habang may luha rin sa kanyang mga mata.

“At sana,” sabi niya,“mas matuto tayong maging maawain bago tayo subukin ni ALLAH sa parehong sakit.”

MGA KAPATID KONG MUSLIM AT MUSLIMAH
ANG KUWENTO AY ISANG MENSAHE PARA SA LAHAT"

Hindi ipinagbawal ng Islam ang pag-aasawa sa byuda. Sa katunayan, pinarangalan sila ng Islam matapos silang hamakin noong panahon ng jahiliyyah.

Si Propeta Muhammad mismo ay nag-asawa ng mga byuda tulad ni Khadijah bint Khuwaylid at Sawda bint Zam'a.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“At sambahin ninyo si ALLAH at huwag kayong magtambal ng anuman sa Kanya, at gumawa ng kabutihan sa mga magulang… at sa mga ulila at mga nangangailangan…”

[Surah An-Nisā’ 4:36]

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH

“Ang tumutulong at nag-aaruga sa mga byuda at mahihirap ay katulad ng isang mandirigma sa landas ni ALLAH…”

]Sahih al-Bukhari no. 5355
Sahih Muslim no. 2982]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Maaaring kamuhian ninyo ang isang bagay samantalang ito ay mabuti para sa inyo.”

[Surah Al-Baqarah 2:216]

Huwag maliitin ang sugat ng isang byuda.
Huwag maging dahilan ng pagdurusa ng kapwa babae.
Ang awa na ipinagkakait natin sa iba ay maaaring iparamdam sa atin ni ALLAH balang araw.

Ang puso ng Muslim ay dapat may rahmah (awa), hindi kayabangan o paghamak.

Kaya minsan…
pinaparanas muna ni ALLAH sa tao ang sakit, bago niya maintindihan ang luha ng iba DAHIL ANG LAHAT NG PANGYAYARI AY SADYANG NAKATAKDA"

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Walang anumang sakuna ang dumarating sa lupa o sa inyong mga sarili maliban na ito ay nakatala na sa Aklat bago pa man Namin ito likhain. Tunay na iyon ay madali para kay ALLAH.”

[Surah Al-Ḥadīd 57:22]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Katotohanan, nilikha Namin ang lahat ng bagay ayon sa takda.”

[Surah Al-Qamar 54:49]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Maaaring kamuhian ninyo ang isang bagay samantalang ito ay mabuti para sa inyo, at maaaring mahalin ninyo ang isang bagay samantalang ito ay masama para sa inyo. Si ALLAH ang nakaaalam at kayo ay hindi nakaaalam.”

[Surah Al-Baqarah 2:216]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Walang makapipinsala sa amin maliban sa itinakda ni ALLAH para sa amin.”

[Surah At-Tawbah 9:51]

Ang Qadar (takda ni ALLAH) ay minsang masakit unawain, ngunit laging may kasamang Hikmah (karunungan).

Maaaring hindi agad maintindihan ng tao kung bakit siya nasaktan, iniwan, o nawalan ngunit alam ni ALLAH ang kabuuan ng hindi natin nakikita.

At si ALLAH ang GANAP na NAKAKAALAM

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
Jizan; Ksa
✍️ Nasser Strider Yanson✍️
May 28, 2026
22:27 PM

"SANAYIN MONG I- MUHASABAT AN- NAFS ANG SARILI BAGO HUSGAHAN ANG IBA" Sinabi ni ALLAH (ﷻ);وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ ...
25/05/2026

"SANAYIN MONG I- MUHASABAT AN- NAFS ANG SARILI BAGO HUSGAHAN ANG IBA"

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

At ikaw ay magpaalala, sapagka’t katotohanan, ang pagpapaalaala ay makabubuti para sa mga naniniwala.

[Surah Adh- Dhariyat 51:55]

Ang mensaheng ito ay tumutukoy sa isang napakahalagang ugali sa Islam: Muḥāsabat an-Nafs (مُحَاسَبَةُ النَّفْس) — ang pagsusuri at pagsisiyasat sa sariling kaluluwa bago husgahan ang iba.

HINDI ipinagbabawal sa Islam ang pagpapaalala o pagtutuwid, ngunit itinuro ng mga iskolar na ang isang tao ay dapat magsimula muna sa kanyang sarili bago maging abala sa kamalian ng iba.

Sinabi ni ALLAH تعالى:

“Inuutusan ba ninyo ang mga tao sa kabutihan habang nakakalimutan ninyo ang inyong sarili samantalang binabasa ninyo ang Kasulatan? Hindi ba kayo nag-iisip?”

[Surah Al-Baqarah 2:44]

Ang talatang ito ay hindi nangangahulugang bawal nang magpayo kapag ikaw ay nagkakasala rin, kundi ito ay pagsaway sa taong mahigpit sa iba NGUNIT pabaya sa sarili,
at mas abala sa pagkakamali ng tao kaysa sa pag-aayos ng KANYANG PUSO.

Ito ang tinatawag ng mga iskolar na:
Islāḥ an-Nafs (إِصْلَاحُ النَّفْس) o pag-aayos sa sarili.

Sinabi ni Ibn Abbas (رضي الله عنه) “Kung nais mong banggitin ang mga kasalanan ng iyong mga kasamahan, pagkatapos ay tandaan ang iyong sariling mga pagkakamali.”

[Al-Adab Al-Mufrad]

Ito ay paalala laban sa: Ghībah (غِيبَة) paninirang-puri o pagbanggit ng kamalian ng kapatid na ayaw niyang marinig.

At laban din sa: ‘Ujb (عُجْب) paghanga sa sarili at pagtingin na mas mabuti ka kaysa iba.
Kapag masyado tayong nakatingin sa kasalanan ng iba, minsan nakakalimutan nating:

Tayo rin ay makasalanan, tayo rin ay nangangailangan ng tawbah, at baka ang LIHIM nating kasalanan ay mas mabigat sa paningin ni ALLAH kaysa sa kasalanan ng taong hinuhusgahan natin.

Sinabi ni Ibn Qudamah (رحمه الله) “Mag-ingat sa pagiging abala sa pagtuwid sa iba bago mo ituwid ang iyong sarili…”

Ito ay tumutukoy sa: Tazkiyat an-Nafs (تَزْكِيَةُ النَّفْس) paglilinis ng puso at kaluluwa.
Sapagkat ang tunay na problema minsan ay hindi nakikita sa panlabas, kundi nasa loob:

1) Ḥasad (حَسَد) — inggit

2) Riyā’ (رِيَاء) — pagpapakitang-tao

3) Kibr (كِبْر) — kayabangan

4) Ḥubb ad-Dunyā (حُبُّ الدُّنْيَا) — labis na pagmamahal sa dunya

5) Shahawāt (شَهَوَات) — masasamang pagnanasa

Maaaring ang isang tao ay mahilig magtuwid ng iba, mahilig mag-post ng PAGKAKAMALI NG iba at paalala, mahilig magbanggit ng bid‘ah at kasalanan, ngunit ang kanyang puso ay puno naman ng Pagmamataas, Pagmamalinis,
at paghamak sa mga Muslim.

At ito ay mapanganib Mahalaga ang Pagpapaalala — Pero May Adab
Ang Islam ay hindi relihiyon ng pananahimik sa mali.

Sinabi ni ALLAH تعالى:

“At magpaalalahanan kayo sapagkat ang pagpapaalala ay kapaki-pakinabang sa mga mananampalataya.”

[Surah Adh-Dhariyat 51:55]

Ngunit ang pagpapaalala ay may:

1) Adab an-Naṣīḥah (أَدَبُ النَّصِيحَة) wastong asal sa pagbibigay ng payo.

Kasama rito ang: ikhlāṣ (sincerity) ḥikmah (karunungan) rifq (kabaitan) at pagsisimula sa sarili.

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

“Ang matalinong tao ay yaong sinusuri ang kanyang sarili at naghahanda para sa kabilang buhay.”

[Sunan al-Tirmidhi]

Ito ang tunay na: Muḥāsabah (مُحَاسَبَة)
pagsingil sa sarili bago tayo singilin ni ALLAH sa Araw ng Paghuhukom.

DAHIL sa Araw ng Paghuhukom
Hindi itatanong sa atin KUNG

1) ilang pagkakamali ng tao ang nakita mo,

2) ilang tao ang pinahiya mo,

3) o ilang beses kang nakipag-away online.

KUNDI ano ang ginawa mo, gaano ka naging sincere, at paano mo inayos ang iyong puso.

Sinabi ni ALLAH تعالى:

“At walang sinumang magdadala ng kasalanan ng iba.”

[Surah Al-An‘am 6:164]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Sa Araw na walang pakikinabangan ang yaman at mga anak, maliban sa sinumang dumating kay ALLAH na may malinis na puso.”

[Surah Ash-Shu‘ara 26:88-89]

Ang Muslim ay: nagpapaalala sa iba, ngunit inuuna ang sarili; nagtutuwid, ngunit hindi mapagmataas; nagsasalita ng katotohanan,
ngunit may awa at kababaang-loob.

Dahil ang tunay na layunin ay hindi:
“manalo sa argumento,”kundi: Islāḥ (إِصْلَاح) — pagwawasto, Tazkiyah (تَزْكِيَة) — paglilinis,
at Najāh (نَجَاة) kaligtasan sa harap ni ALLAH.

At si ALLAH ang GANAP na NAKAKAALAM

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
Jizan; Ksa
✍️ Nasser Strider Yanson✍️
May 25, 2026
10:18 AM

" HINDI KITA IPAPAHIYA  AT HINIDI KITA SUSUKUAN,  IPINAGDUA KITA KAY ALLAH 'Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;“Ang mundong ...
23/05/2026

" HINDI KITA IPAPAHIYA AT HINIDI KITA SUSUKUAN, IPINAGDUA KITA KAY ALLAH '

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

“Ang mundong ito ay kasiyahan, at ang pinakamainam na kasiyahan dito ay ang mabuting asawa.”

[Ṣaḥīḥ Muslim]

Sa isang maliit na bahay na halos pinapasok na ng init sa umaga at lamig sa gabi, nakatira sina Ahmad at Fatimah kasama ang kanilang dalawang anak.

Si Ahmad ay mabait noong una silang ikasal. Masipag, palatawa, at puno ng pangarap. Ngunit habang lumilipas ang taon, unti-unti siyang nagbago.

Mas madalas na siyang nasa labas kasama ang barkada. Kaunti ang inuuwi niyang pera. Minsan ay ilang araw siyang hindi pumapasok sa trabaho.

At kapag kinakausap siya ni Fatimah tungkol sa gastusin, siya pa ang nagagalit.

Habang si Fatimah…
Tahimik lamang.

Sa gabi, habang mahimbing ang tulog ng kanyang mga anak, doon niya inilalabas ang sakit na kinikimkim niya.
Tahimik siyang umiiyak sa sulok ng maliit nilang kusina.

Minsan ay tinitingnan niya ang halos wala nang laman na lalagyan ng bigas habang pinupunasan ang kanyang luha gamit ang laylayan ng kanyang damit.
At pabulong niyang sinasabi:

“Yā ALLAH … Ikaw na po ang bahala sa aming pamilya… Gabayan Mo po ang asawa ko…”
Hindi niya siniraan si Ahmad sa ibang tao. Hindi niya ipinahiya. Hindi rin siya tumigil sa pagdudua para rito.

Sa bawat Ṣalāh… Sa bawat Sujūd… Sa huling bahagi ng gabi…
Iisa ang laman ng kanyang panalangin:

“Yā Muqallibal-qulūb… baguhin Mo po ang puso ng asawa ko.”

At sa tuwing nararamdaman niyang pagod na pagod na siya, inaalala niya ang sinabi ni ALLAH (ﷻ)

“At sinuman ang may takot kay ALLAH, gagawan Niya siya ng daan palabas. At pagkakalooban siya mula sa paraang hindi niya inaasahan.”

[Sūrah Aṭ-Ṭalāq 65:2-3]

Ipinaliwanag ng mga mufassirūn tulad nina Ibn Kathīr at As-Sa'di na ang taqwā at pagtitiwala kay ALLAH ay dahilan upang buksan Niya ang mga pintuan ng tulong at rizq kahit tila imposible na sa tao.

Hindi nangangahulugang mawawala agad ang problema. Ngunit ang may ṣabr at tunay na pag-asa kay ALLAH ay hindi Niya pababayaan.

Lumipas ang mga buwan.
Isang gabi, umuwi si Ahmad na amoy sigarilyo at alak at pagod na pagod. Pagpasok niya ng bahay, nadatnan niya si Fatimah na nagdarasal habang umiiyak.

Hindi niya alam kung bakit… Ngunit sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, tinamaan ang kanyang puso.

Narinig niya ang mahinang pagsusumamo ng kanyang asawa:

“Yā ALLAH… kahit pagod na pagod na ako… mahal ko pa rin ang asawa ko alang-alang sa Iyo… Gabayan Mo po siya bago mahuli ang lahat…”

Biglang bumigat ang dibdib ni Ahmad.
Hindi siya makatulog nang gabing iyon.
Kinabukasan, habang nakatingin siya sa kanyang mga anak na naghahati sa isang pirasong tinapay, doon niya naisip:

“Ako ang dahilan kung bakit umiiyak sila…”
At sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon…
Nag-Sujūd siya.
Umiyak siya.
Humingi siya ng tawbah kay ALLAH.

Mula noon ay unti-unti siyang nagbago.
Lumayo Siya sa barkadang masama ang impluwensya.

Pumapasok na ng regular sa trabaho. Natutong mag-ipon. Nagsimulang magdasal sa masjid. At tuwing sasahod siya, inuuna na niya ang kanyang pamilya.

Hindi naging madali ang pagbabago.
Ngunit bawat hakbang niya palapit kay ALLAH ay pinapagaan ni ALLAH ang kanilang buhay.

Dumating ang panahon na ang dati nilang bahay na puno ng sigawan at luha…
Napuno ng Qur’ān. Tawanan ng mga anak. At kapayapaan.

Isang gabi, habang naghahain si Fatimah ng simpleng hapunan, napansin niyang nakangiti si Ahmad habang nilalaro ang kanilang mga anak.

Tahimik siyang napaluha.
Pero ngayon…
Hindi na iyon luha ng sakit.
Kundi luha ng pasasalamat.

At sinabi ni Ahmad habang hawak ang kamay ng kanyang asawa:
“Salamat… Hindi mo ako sinukuan noong panahong ako mismo ay sinukuan ko ang sarili ko.”

Ngumiti si Fatimah at sinabi:
“Hindi kita inilaban sa sarili kong lakas… Ipinagdasal lang kita kay ALLAH.” Ang Dua ay Kayang Magbago ng Buhay

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH

“Walang anumang nakapagpapabago sa Qadr maliban sa Dua.”

[Sunan at-Tirmidhī]

Ang Mabuting Asawa ay Tulong sa Dīn

Sinabi ni ALLAH (ﷻ)

“At kabilang sa Kanyang mga tanda ay nilikha Niya para sa inyo ang mga asawa mula sa inyong sarili upang makatagpo kayo ng kapanatagan sa kanila, at naglagay Siya sa pagitan ninyo ng pagmamahal at awa.”

[Sūrah Ar-Rūm 30:21]

Ipinaliwanag ni Ibn Kathīr na ang tunay na tahanan ay hindi lamang nabubuo sa pera kundi sa raḥmah, ṣabr, at pagsunod kay ALLAH.

Ang Pagsubok ay Hindi Habambuhay

Sinabi ni ALLAH (ﷻ)

“Katotohanan, kasama ng hirap ay may ginhawa.”

[Sūrah Ash-Sharḥ 94:6]

Ang luha ng isang ina o asawa ay hindi lingid kay ALLAH.

Ang lalaking iresponsable ay maaari pa ring magbago kapag ginabayan ni ALLAH.

Ang Dua na may kasamang ṣabr at tawakkul ay hindi nawawala.

Minsan ang pinakamatinding pagbabago ay nagsisimula sa tahimik na Sujūd sa gabi.
At minsan…

Habang akala mo ay walang nangyayari sa iyong Dua…

Si ALLAH pala ay unti-unti nang binabago ang puso ng taong ipinagdarasal mo.

SISTER IPAGDUA MO HUSBAND MO'

At si ALLAH ang GANAP na NAKAKAALAM

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
Jizan; Ksa
✍️ Nasser Strider Yanson✍️
May 23, 2026
07:45 PM

"ANG LUHA AT HINAGPIS NG ISANG AMA AT ANG PAGKAHUMALING NG ANAK SA DUNYA" Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;Ang Ama ay gitn...
20/05/2026

"ANG LUHA AT HINAGPIS NG ISANG AMA AT ANG PAGKAHUMALING NG ANAK SA DUNYA"

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

Ang Ama ay gitnang pintuan ng Paraiso

[Sunan Al- Tirmidhi]

Sa Lugar ng maguindanao may isang binata na dati’y napakalambing sa kanyang ama. Kapag may kailangan ang ama, agad siyang tumutulong. Ngunit habang lumalaki siya, unti-unting nagbago ang kanyang puso dahil sa pagmamahal niya sa dunya (الدنيا).

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝ وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰ
“Ngunit pinipili ninyo ang buhay sa dunya, samantalang ang Ākhirah ay higit na mabuti at higit na nananatili.

[Surah Al- Ala 87: 16-17]

Dumating ang araw na humingi siya ng malaking halaga ng pera sa kanyang ama upang makapag negosyo.

Ngunit ang ama ay mahirap lamang at walang kakayahang ibigay ang lahat ng hinihingi ng anak.

Sinabi ng ama:
“Anak, kung kaya ko lang ibibigay ko. Ngunit ito lamang ang meron ako.”

Ngunit imbes na umunawa, nagtanim ng sama ng loob ang anak. Nanlamig ang kanyang pakikitungo. Hindi na siya bumibisita. Kapag kinakausap siya ng ama, malamig siyang sumagot.

Minsan ay hindi pa niya sinasagot ang tawag ng sariling ama.
Ang dating masayahing ama ay madalas nang tahimik. Tuwing gabi ay iniisip niya:

“Ganito na ba ako kababa sa paningin ng anak ko dahil lamang hindi ko naibigay ang gusto niya?”

Lumipas ang mga buwan. Tumanda at nanghina ang ama. Hanggang dumating ang araw na siya ay namatay habang may bigat sa dibdib at lungkot sa puso dahil sa malamig na pakikitungo ng kanyang anak.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);
كُلُّ نَفْسٍ ذَآئِقَةُ ٱلْمَوْتِ
“Bawat kaluluwa ay makararanas ng kamatayan.”

[Surah Al- Anbiya 21:35]

Nang mabalitaan ito ng anak, tila gumuho ang kanyang mundo. Yumakap siya sa katawan ng

Ama at umiiyak nang malakas:
“Ama… patawarin mo ako…”
Ngunit huli na ang lahat.
At dito niya naunawaan na ang kabutihan sa magulang ay hindi nakabase sa pera, mana, o pakinabang; Kundi ito ay isang ʿIbādah (عبادة) at obligasyong iniutos ni ALLAH

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا
“At ipinag-utos ng iyong Panginoon na wala kayong sasambahin maliban sa Kanya at maging mabuti sa inyong mga magulang.”

[Surah Al-Isrāʾ 17:23]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

فَلَا تَقُل لَّهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا
“Huwag mo silang pagsabihan ng ‘uff’ at huwag silang sigawan, bagkus magsalita ka sa kanila nang marangal.”

[Surah Al-Isrāʾ 17:23]

Ipinaliwanag ng mga mufassirūn (المفسرون) tulad nina Ibn Kathir at Al-Tabari na matapos banggitin ni ALLAH ang Tawḥīd (التوحيد), agad Niyang binanggit ang kabutihan sa magulang upang ipakita ang napakataas na antas ng karapatan nila.

Ang salitang:
“أُفٍّ” (uff)
ay pinakamagaan na anyo ng pagkainis. Ipinapakita nito na kung ipinagbawal na ni ALLAH kahit ang pinakamaliit na pagpapakita ng inis sa magulang, lalo nang ipinagbabawal ang panlalamig ng pakikitungo, paglayo, pananakit ng damdamin, at pagtalikod sa kanila dahil lamang sa hindi nakuha ang gusto.

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

رِضَا الرَّبِّ فِي رِضَا الْوَالِدِ وَسَخَطُ الرَّبِّ فِي سَخَطِ الْوَالِدِ
“Ang kaluguran ni ALLAH ay nasa kaluguran ng magulang, at ang galit ni Allah ay nasa galit ng magulang.”

[Sunan al-Tirmidhī]

Sinabi rin ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

رَغِمَ أَنْفُهُ ثُمَّ رَغِمَ أَنْفُهُ ثُمَّ رَغِمَ أَنْفُهُ
“Kaawa-awa siya, tunay na kaawa-awa siya, tunay na kaawa-awa siya.”

Tinanong: “Sino, O Sugo ni ALLAH?”
Sinabi niya:
“Yaong nadatnan ang kanyang mga magulang sa katandaan isa man o pareho ngunit hindi siya nakapasok sa Jannah dahil sa kanila.”

[Ṣaḥīḥ Muslim]

Maraming anak ang mabait lamang habang may napapakinabangan. Ngunit kapag hindi naibigay ng magulang ang gusto nila, nagbabago ang kanilang pakikitungo. Ito ay tanda ng kahinaan ng Īmān (الإيمان) at kakulangan sa Birr al-Wālidayn (بر الوالدين) ang kabutihan at pagpapakabuti sa magulang.

Tandaan: Ang magulang ay maaaring mahirap. Maaaring mahina. Maaaring walang maibigay na kayamanan.

Ngunit sila ang dahilan kung bakit tayo nabuhay sa mundong ito sa pahintulot ni ALLAH.

At ang pagsisisi pagkatapos nilang mamatay ay isa sa pinakamasakit na pagsisisi na mararanasan ng tao.

At si ALLAH ang GANAP na NAKAKAALAM

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
Jizan; Ksa
✍️ Nasser Strider Yanson✍️
May 20,2026
11:05 AM

Address

Jizan

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Bro Nash posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Bro Nash:

Share