Bro Nash, Jizan (2026)

07/10/2026

MAY IILANG GRUPO NA LUMILITAW BITBIT ANG BANDILANG ITIM AT KANILANG IWINAGAYWAY SABAY SIGAW NG JIHAAD?? ANG HADITH BA NG ITIM NA BANDILA AY TUNAY?

Si Abu Hurayrah (رضي الله عنه) ay nagsalaysay;

“Lalabas mula sa Khorasan ang mga itim na bandila; walang makapipigil sa kanila hanggang sa maitayo ang mga ito sa Jerusalem.”

[Jami‘ At-Tirmidhi 2269]

May ilang hadith na nagsasabing inutusan tayong sundin ang isang hukbo na nagdadala ng mga itim na bandila mula sa Khorasan.

Dahil dito, may ilan na nagsasabing dapat nating ipangako ang katapatan sa mga armadong grupong nagdadala ng mga “Itim na Bandila” na nakikita natin ngayon.

NGUNIT ANG TANONG- Ang mga hadith ba na ito ay tunay?

Ang mga Propetikong salaysay na nagbabanggit tungkol sa paglitaw ng mga itim na bandila (rayatun sud) ay mahihina at hindi mapagkakatiwalaan. Dahil dito, hindi natin maaaring tanggapin ang mga ito bilang katibayan sa mga usapin ng Islamic belief na kinakailangang paniwalaan.

Hindi dapat malinlang ang mga Muslim ng mga grupong nagdadala ng mga itim na bandila at inaangkin na sila ay may kaugnayan sa paglitaw ng matuwid na pinuno na si Al-Mahdi. Sa halip, ang mga grupong ito ay dapat hatulan batay sa kanilang mga salita, gawain, paniniwala, at katangian ng kanilang mga pinuno hindi batay sa kulay ng kanilang mga bandila.

May hadith na iniuugnay kay Abu Hurairah (رضي الله عنه) kung saan sinabi umano ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

“Ang mga itim na pamantayan ay darating mula sa Khorasan. Walang makapagpapabalik sa kanila hanggang sa maitayo ang mga ito sa Jerusalem.”

[Sunan At-Tirmidhi 2269]

Ang tradisyong ito ay idineklarang mahina ni At-Tirmidhi sa kanyang komentaryo tungkol dito, gayundin ni Ibn Hajar sa Al-Qawl Al-Musaddid 1/53, ni Ahmad Shakir sa kanyang pagpapatunay sa Musnad Ahmad 16/316, at ni Al-Albani sa Silsilat Ad-Da'eefah 4825.

May hadith na iniuugnay kay Abdullah ibn Mas'ud (رضي الله عنه) kung saan sinabi umano ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

“Ang mga tao sa aking pamilya ay haharap sa mga kalamidad, pagpapatalsik at pagkakatapon pagkatapos kong mawala. Pagkatapos ay darating ang ilang tao mula sa silangan na nagdadala ng mga itim na bandila.

Sila ay hihingi ng isang bagay na mabuti, ngunit hindi ito ibibigay sa kanila. Pagkatapos ay makikipaglaban sila at magtatagumpay.

Pagkatapos ay ibibigay sa kanila ang kanilang hinihiling, ngunit hindi nila ito tatanggapin, at ipagkakatiwala nila ang pamumuno sa isang tao mula sa aking pamilya.”

[Sunan Ibn Majah 4082]

Idineklarang mahina ni Ibn Al-Qayyim ang tradisyong ito sa Al-Manar Al-Munif 116, dahil sa tagapagsalaysay na si Yazid ibn Abi Ziyad, na mahina ang kakayahan sa pagsasalaysay.

Idineklarang hindi awtorisado ni Adh-Dhahabi ang tradisyong ito sa Mizan Al-I'tidal 4/423, at idineklarang munkar ni Al-Albani sa Silsilat Ad-Da'eefah 5203.

May tradisyon na iniuugnay kay Thawban (رضي الله عنه) kung saan sinabi umano ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

"Tatlo ang maglalaban-laban para sa inyong kayamanan. Bawat isa sa kanila ay anak ng isang khalifah, ngunit wala sa kanila ang makakakuha nito. Pagkatapos ay darating ang mga itim na bandila mula sa silangan, at papatayin kayo nila sa paraang hindi pa nangyari kailanman.”

Pagkatapos ay sinabi ni Thawban (رضي الله عنه)

“Pagkatapos nito, binanggit ng
Propeta (ﷺ) ng ALLAH ang ilang bagay na hindi ko na natatandaan.”

At nagpapatuloy ang salaysay:

“Kapag nakita ninyo sila, ipangako ninyo ang inyong katapatan sa kanila kahit na kailangan ninyong gumapang sa ibabaw ng niyebe, sapagkat siya ang khalifah ni ALLAH si Al-Mahdi.”

[Sunan Ibn Majah 4084]

Idineklarang munkar ni Adh-Dhahabi ang tradisyong ito sa Mizan Al-I'tidal 3/128, at ganoon din ni Al-Albani sa Silsilat Ad-Da'eefah 85.

Sinabi rin ni Ibn Al-Qayyim sa Al-Manar Al-Munif 115 na ang tagapagsalaysay na si Ali ibn Zaid ay mahina at ang kanyang mga salaysay ay tinatanggihan.

Sa buong kasaysayan, may mga grupo ng mga Muslim na gumamit ng mga ganitong tradisyon at mga simbolo, gaya ng itim na bandila, upang iugnay ang kanilang sarili kay Al-Mahdi, ang matuwid na pinunong inaasahang lilitaw bago ang katapusan ng panahon.

Marahil kabilang sa mga unang gumawa nito ay ang dinastiyang Abbasid, na gumamit ng mga itim na bandila at tinawag ang ilan sa kanilang mga khalifah sa pangalang Al-Mahdi, bilang bahagi ng pagtatangkang bigyang-lehitimasyon ang kanilang pamamahala.

Sumulat si Sheikh Salman Al-Oadah:

“May ilang tao na gumamit ng hadith na ito tungkol sa mga itim na bandila upang suportahan ang kanilang pag-aangkin na ang Mahdi ay mula sa pamilya ni Al-Abbas at mula sa dinastiyang Abbasid.”

May mga Abbasid khalifah na gumamit ng pangalang Al-Mahdi, at ang mga bandila ng Abbasid ay itim. Kaya madaling makita kung paano maaaring gamitin o baguhin ang isang mahinang hadith upang suportahan ang isang partikular na layunin.

[Islamtodaynet]

Gayundin, sa modernong panahon ay makikita ang halimbawa ng paghihimagsik ni Juhayman Al-Otaybi noong 1979, kung saan sinalakay ng kanyang mga tagasunod ang Masjid Al-Haram sa Makkah at naganap ang pagpatay sa mga Muslim.

Ipinahayag nila na ang isang tao sa kanilang grupo ay ang ipinangakong Al-Mahdi, at dahil dito ay inangkin nilang obligado ang mga Muslim na suportahan ang kanilang marahas na paghihimagsik.

Sa katulad na paraan, dapat tayong maging maingat sa mga impostor at mapagkunwari na patuloy na gumagamit ng mahihinang tradisyon at mapanlinlang na argumento upang linlangin ang mga Muslim at suportahan ang kanilang mga maling ambisyon.

Sa halip, ang anumang grupong nag-aangking kumakatawan sa Islam ay dapat hatulan batay sa kanilang paniniwala, salita, gawain, at pamamaraan, pati na rin sa katangian ng kanilang mga pinuno.

Ang mga taong basta-basta nagdedeklara sa mga ordinaryong Muslim bilang mga hindi mananampalataya, nagbibigay-katwiran sa pagdanak ng kanilang dugo, at nang-aagaw ng kanilang ari-arian ay hindi dapat ituring na kinatawan ng tunay na Islam dahil lamang sa pagbabasa nila ng Qur’an o paggamit nila ng mga simbolong Islamiko.

ANG KHAWARIJ- Sa katunayan, tunay na iniulat na ang Khawarij ay nagbabasa ng Qur’an, ngunit sa kabila nito ay inilarawan sila sa mga hadith bilang pinakamasamang nilalang at bilang mga aso ng Impiyerno.

Sinabi ni Abu Ghalib na sinabi ni Abu Umamah (رضي الله عنه)

“Ang Khawarij ay ang pinakamasama sa mga taong pinatay sa ilalim ng kalangitan, at ang pinakamabuti sa mga taong pinatay ay ang mga pumatay sa kanila. Ang mga ito ay mga aso ng Impiyerno.”

Ang mga taong iyon ay kabilang sa mga Muslim, ngunit sila ay lumihis nang matindi mula sa tunay na katuruan ng Islam.

Sinabi ko: "O Abu Umamah, ito ba ay iyong sariling opinyon?”

Sinabi niya: “Hindi. Sa halip, narinig ko ito mula sa Propeta (ﷺ) ng ALLAH.

[Sunan Ibn Majah, Hasan, Vol. 1, Book 1, Hadith 176]

Ganoon kasama ang paggamit ng mga pinagpalang simbolo at salita ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH ; kapag ang mga ito ay ginagawang kasangkapan ng karahasan at terorismo, na nagdudulot ng maling imahe tungkol sa Islam.

Dapat nating protektahan ang ating mga sarili, ang ating mga pamilya, at ang ating mga komunidad mula sa ganitong uri ng propaganda sa pamamagitan ng patuloy na pag-aaral mula sa mga iskolar na may sapat na kaalaman upang maihatid ang tamang katuruan ng Islam.

At si ALLAH ang Ganap na Nakakaalam

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
Jizan; Ksa
✍️ Nasser Strider Yanson✍️
Rajab 1439 AH
April 16, 2018
08:25 AM

27/09/2026

"Uso pala ngaun ung Islamic Trivia tapos may price ung makasagot thru gcash makatry nga 🤭🤭🤭"

27/09/2026

"ANG KONSEPTO NG DEPENSANG JIHAAD SA LANDAS NG ALLAH"

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“At makipaglaban kayo sa landas ng ALLAH laban sa mga nakikipaglaban sa inyo, ngunit huwag kayong lumampas sa hangganan.

[Surah Al - Baqarah 2:190]

Mahalagang tandaan: ang konsepto ng defensive jihad (jihad ad-daf‘) sa fiqh ay mas malawak kaysa simpleng personal self-defense. May mga kondisyon, awtoridad, at alituntunin ito, kabilang ang pagbabawal sa pagpatay sa mga hindi kasali sa labanan at pagbabawal sa transgression.

Ang Jihaad ay isang komprehensibong termino sa Islam na tumutukoy sa anumang pagsisikap at pagpupunyagi na ibinigay sa isang mabuting dahilan, kung ito ay isang gawa ng pagsamba o kawanggawa o serbisyo. Gayunpaman, ang digmaan sa PAGTATANGGOL sa Islam at sa mga INAAPI ay tinatawag na Jihaad dahil nangangailangan ito ng maraming pagsisikap at sakripisyo..

Ang ALLAH ay nag-utos bilang isang reaksyon sa mga NAGPASIMULA ng pagsalakay laban sa komunidad ng mga Muslim, ngunit ipinagbabawal ng ALLAH ang paglabag, terorismo, at pagbabalik-loob sa Islam sa pamamagitan ng lakas.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

Makipaglaban sa landas ng ALLAH sa mga nakipaglaban sa iyo ngunit huwag kayong lumampas sa hangganan. Katotohanan, ang ALLAH ay hindi nagmamahal sa mga nagmamalabis.

[Surat Al-Baqarah 2: 190]

Si Ibn Abbas (رحمه الله) ang nangunguna sa tagapagsalaysay ng Quran sa mga kasamahan ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay ipinagbawal ang pagsalangsang bilang pagsalakay sa mga di-nakipaglaban o sinumang nagnanais na kapayapaan sa mga Muslim.

Sinabi ni Ibn Abbas(رحمه الله)

Huwag patayin ang mga kababaihan, mga bata, o matatanda, o sinumang dumarating sa iyo nang may kapayapaan at pinipigilan niya ang kanyang kamay sa pakikipaglaban, sapagkat kung ginawa mo iyan ay tiyak kang sumalangsang.

[Tafseer Sa-Tabari 2: 190]

Gayundin, tinukoy ni Al-Baydawi (رحمه الله) ang pagsalansang bilang pagsisimula ng labanan, pag-atake sa mapayapang mga tao, o kung kaya't gumawa ng mga kalupitan ay tatawagan natin ang mga krimen sa digmaan.

Sinabi ni Al-Baydawi(رحمه الله)

Huwag lumabag (Surah Al-Baqarah 2: 190) ay nangangahulugang sa pagsisimula ng pakikipaglaban, o sa pamamagitan ng pakikipaglaban sa mga protektado ng kasunduan sa kapayapaan, o sa pamamagitan ng pakikipaglaban sa mga hindi kailanman tumanggap ng tawag sa Islam, o gumawa ng pinsala, o upang patayin ang sinumang ipinagbabawal na patayin.

[Tafseer Al-Baydawi 2: 190]

Samakatuwid, ipinagbabawal sa Islam na salakayin ang mga tao batay sa kanilang relihiyon. Ang mga Anti-Muslim at mga KHAWARIJJ ay nagpapahayag na pinahihintulutan ng Islam ang pagsalakay laban sa mga tao dahil lamang sa pagsunod nila sa ibang relihiyon, ngunit ito ay isa sa pinakamasama PANINIRANG PURI laban sa ISLAM kung saan sinusuportahan nila ang kanilang mga hindi makatarungang kampanya ng karahasan. Sa halip, ang Islam ay ang relihiyon ng kapayapaan na naghahanap ng kapayapaan sa lahat ng sangkatauhan.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

Kung ang kaaway ay nagsusumikap sa kapayapaan, pagkatapos ay kumiling din dito at magtiwala sa ALLAH. Katotohanang, Siya na ang Pagdinig, ang Mas Nakakaalam.

[Surat Al-Anfal 8:61]

Sinabi ni Ali ibn Abu Talib (رضي الله عنهما) Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Katotohanang, pagkatapos ko ay magkakaroon ng mga salungatan o mga gawain, kaya kung magagawa mong tapusin ang mga ito sa kapayapaan pagkatapos gawin ito.

[Musnad Ahmad 697, Sahih]

Sinabi ni Abu Shuraih (رضي الله عنهما) Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Katotohanang ang pinakamasama ng mga tao kay ALLAH ang Dakila ay siyang pumapatay sa mga hindi nakipaglaban sa kanya.

[Musnad Aḥmad 15943,Sahih]

Inilarawan ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH ang Pinuno ng hukbong Muslim bilang isang KALASAG hindi isang ESPADA sa likuran kung saan ang mga Muslim ay ipinagtanggol mula sa pagsalakay ng iba.

Sinabi ni Abu Huraira (رضي الله عنهما) Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Katotohanang ang Pinuno ay isang kalasag sa likod kung kanino sila nakikipaglaban at pinoprotektahan niya sila.

[Sahih Muslim 1841]

Kapag ang mga tao ay tumingin sa mukha ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH, nakita nila ang liwanag ng patnubay at kabaitan na nagniningning mula sa kanyang mukha bilang maliwanag ng buwan. Hindi nila inilarawan ang kanyang mukha bilang malamig at matigas na parang isang ESPADA.

Sinabi ni Abu Ishaq (رضي الله عنهما) Ang isang tao ay nagtanong kay Al-Bara (رضي الله عنهما) : Ang mukha ba ng Prooeta (ﷺ) ng ALLAH tulad ng ESPADA?" Sinabi ni Al-Bara:

Hindi, ito ay tulad ng buwan.

[Sunan At-Tirmidhi 3636, Sahih]

Karagdagan pa, ang Propeta ﷺ ng ALLAH ay nagustuhan ang mga tao na magkaroon ng mga pangalan na luwalhatiin ang ALLAH ang Kanyang mga Mensahero, at ang Kanyang Awa. Hindi niya nagustuhan ang mga tao na magkaroon ng mga pangalan na niluluwalhati ang digmaan at pagsalakay.

Sinabi ni Abu Wahb Al-Jushami (رضي الله عنهما)
Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Pangalanan ninyo ang mga pangalan ng mga Propeta. Ang pinaka minamahal na mga pangalan kay ALLAH ay si Abdullah, ang lingkod ni ALLAH at si Abdur Rahman, ang lingkod ng Maawain. Ang mga PANGIT na pangalan ay ang mga pangalan ng digmaan at kapaitan.

[Sunan Abu Dawud 4950,Sahih]

Sa katunayan, ito ay ipinagbabawal para sa isang Muslim na hindi lamang gumawa ng pagsalakay kundi maging sa pagnanais ng mga labanan sa kanyang puso. Sa ibang salita, ang pagbabawal ng pagsalakay ay umiiral hindi lamang sa panlabas na legal na bahagi kundi pati na rin sa isang panloob na espirituwal na sangkap.

Sinabi ni Abu Huraira (رضي الله عنهما) Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Huwag nais na matugunan ang kaaway, ngunit kung matugunan mo ang mga ito pagkatapos ay maging matatag.

[Sahih Bukhari 2863,]

Inilalarawan ng ALLAH ang mga kasamahan na napupuno ng katahimikan nang matugunan nila ang kanilang mga kalaban sa larangan ng digmaan. Sa kabaligtaran, ang mga idolatro ay napuno ng galit, p**t, at sigasig para sa kanilang mga tribo at kanilang mga idolo.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

Kapag ang mga hindi naniniwala ay inilagay sa kanilang mga puso na masigasig, ang pagiging masigasig ng panahon ng kamangmangan, ngunit ipinadala ng ALLAH ang Kanyang katahimikan sa Kanyang Propeta (ﷺ) ng ALLAH at sa mga mananampalataya at ipinataw sa kanila ang salita ng katuwiran, sapagkat sila ay mas may katwiran at karapat-dapat.

[Surat Al-Fath 48:26]

Kaya, hindi sa katangian ng isang Muslim na labanan para sa kapakanan ng galit, p**t o kasigasigan. Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nakipaglaban lamang upang ipagtanggol ang komunidad. Hindi niya sinalakay ang mapayapang mga tao at hindi niya pinilit ang sinuman na pumasok sa Islam.

Sumulat si Ibn Taymiyyah(رحمه الله)

Ang mga di-mananampalataya ay nakipaglaban lamang sa kondisyon na ipinahayag nila ang digmaan ayon sa karamihan ng mga iskolar, tulad ng makikita sa aklat at propetikong tradisyon.

[al-Nubūwāt 1/140]

Ang kanyang mag-aaral na si Ibn Al-Qayyim (رحمه الله) ay nagsusulat:

Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay hindi kailanman pinilit ang relihiyon sa sinuman, ngunit sa halip siya lamang ang nakipaglaban sa mga nakipagdigma laban sa kanya at unang nakipaglaban sa kanya. Kung tungkol sa mga taong nakipagpayapaan sa kanya o nagsagawa ng isang pansamantalang paghihiganti, hindi siya kailanman nakipaglaban sa kanila at hindi niya sila pinilit na pumasok sa kanyang relihiyon.

[Hidayat Al-Hayara 237]

Sa katunayan, pinapayagan lamang na makipaglaban bilang isang paraan ng pagtatanggol laban sa pang-aabuso at upang protektahan ang mga karapatan ng mahihina at mga inaapi.

At si ALLAH ang Ganap na Nakakaalam

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
Jizan; Ksa
✍️ Nasser Strider Yanson✍️
March 07, 2018
02: 07 Pm

23/09/2026

Lagi daw inuulit ANG JIHAAD POST SA page na ito, kayo nga dyan eh paulit-ulit din ang DUWAYA post at SADAQAH 😂 😂😂" Bahagi ng ISLAM ang JIHAAD pero iniwasan nyong itopic 😂 😂"

23/09/2026

GANTIMPALANG WALANG SUKAT PARA SA MGA MATIISIN

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

“Walang sinuman ang nabigyan ng isang biyaya na higit at mas malawak kaysa sa Sabr.”

[Sahih al-Bukhari 1469; Sahih Muslim 1053]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Katotohanan, ang mga matiisin ay bibigyan ng kanilang gantimpala nang walang sukat.”

[Surah Az-Zumar 39:10]

Ang talatang ito ay nagpapakita ng dakilang gantimpala na ipinangako ng ALLAH sa mga as-Sabirun (الصابرون) yaong mga nagtitiis at nananatiling matatag sa pagsunod sa Kanya.

PAGPAPALIWANAG NG ATING MGA ULAMA SA ISLAM"

Si Imam al-Qurtubi (رحمه الله) ay nagpaliwanag tungkol sa salitang “as-Sabirun” (ang mga matiisin) na kabilang dito ang mga nag-aayuno.

Ito ay may kaugnayan sa sinabi ng Propeta (ﷺ) Ng ALLAH sa isang hadith qudsi na sinabi ng ALLAH:

“Ang bawat gawa ng anak ni Adam ay para sa kanya, maliban sa pag-aayuno; ito ay para sa Akin, at Ako ang gaganti para rito.”

[Sahih al-Bukhari 1894; Sahih Muslim 1151]

Ang Sawm (pag-aayuno) ay isang natatanging pagsamba sapagkat nangangailangan ito ng pagtitiis pagpigil sa pagkain, pag-inom at iba pang ipinagbabawal mula madaling-araw hanggang sa paglubog ng araw, alang-alang sa ALLAH.

SINABI RIN NG MGA ULAMA na ang gantimpala ng mga gawa ay maaaring masukat at matantiya, samantalang ang gantimpala para sa Sabr (pagtitiis) ay walang takdang sukat.

Binanggit ni Imam al-Qurtubi (رحمه الله) sa kanyang Al-Jami‘ li Ahkam al-Qur’an ang mga paliwanag ng mga naunang iskolar tungkol sa talatang ito, kabilang ang sinabi ni Imam Malik (رحمه الله) na ang pagtitiis ay kabilang ang pagtitiis sa mga pagsubok at paghihirap ng buhay, gayundin ang pagtitiis sa pag-iwas sa mga bagay na ipinagbawal ng ALLAH.

[Al-Jami‘ li Ahkam al-Qur’an, 15/240]

Ang Sabr ay hindi lamang pagtitiis kapag may problema kabilang dito ang:

1) Pagtitiis sa pagsunod sa ALLAH.

2) Pagtitiis sa pag-iwas sa kasalanan.

3) Pagtitiis sa mga pagsubok at paghihirap.

4) Pagtitiis sa pagpapatuloy ng pagsamba kahit mahirap.

5) Pagtitiis habang naghihintay sa tulong at gantimpala ng ALLAH.

Kaya kapag dumating ang pagsubok, huwag agad mawalan ng pag-asa.

Maaaring hindi makita ng tao ang iyong pagtitiis, ngunit nakikita ito ng ALLAH at ang gantimpala Niya ay walang sukat.

At si ALLAH ang Ganap na Nakakaalam

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
༺ 𝓝𝓪𝓼𝓼𝓮𝓻 𝓢𝓽𝓻𝓲𝓭𝓮𝓻 𝓨𝓪𝓷𝓼𝓸𝓷 ༻
Jizan, Ksa
September 24,2026
02: 07 AM

23/09/2026

ANG MATIBAY NA PANINDIGAN AT PAGIGING MATATAG NG PROPETA MUHAMMAD SA ISLAM"

Sa panahon ng Propeta Muhammad (ﷺ) Ng ALLAH sinubukan ng mga Quraysh na pigilan ang kanyang pagpapalaganap ng Islam. Ayon sa salaysay sa mga aklat ng Sirah, nakipag-usap sila kay Abu Talib, tiyuhin ng Propeta (ﷺ) Ng ALLAH upang hikayatin siyang pigilan ang kanyang pamangkin.

Nang sabihin ni Abu Talib na tila nahihirapan na siyang harapin ang mga Quraysh, sinabi ng Propeta (ﷺ) Ng ALLAH.

“O aking tiyuhin! Sumpa man sa ALLAH, kahit ilagay pa nila ang araw sa aking kanang kamay at ang buwan sa aking kaliwang kamay upang talikuran ko ang bagay na ito, hindi ko ito tatalikuran hanggang sa ito ay pagtagumpayin ng ALLAH o ako ay mamatay dahil dito.

[Ibn Hisham, As-Sirah an-Nabawiyyah salaysay tungkol sa pakikipag-usap ng Quraysh kay Abu Talib]

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“O kayong mga naniniwala! Huwag ninyong pagtaksilan ang Allah at ang Kanyang Sugo, at huwag ninyong pagtaksilan ang inyong mga ipinagkatiwala habang kayo ay nakaaalam.”»

[Surah Al-Anfal 8:27]

Sinabi ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH;

Darating sa mga tao ang isang panahon na ang taong matatag na sumusunod sa kanyang relihiyon ay magiging katulad ng isang taong may hawak na nag-aapoy na baga.

[Jami‘ at-Tirmidhi 2260]

Ang hadith na ito ay nagpapakita na maaaring dumating ang panahon na magiging mahirap panatilihin ang pagsunod sa relihiyon dahil sa mga pagsubok, tukso at mga pangyayaring maaaring magtulak sa tao na iwan ang kanyang pananampalataya.

Ang tunay na paninindigan sa Islam ay hindi nangangahulugang hindi tayo susubukan.

Sa halip, nangangahulugan ito na kapag dumating ang pagsubok, mananatili tayong kumakapit sa Qur’an at Sunnah, habang humihingi ng tulong sa ALLAH.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

“Kaya manatili kang matatag at matuwid gaya ng ipinag-utos sa iyo.”

[Surah Hud 11:112]

KAPATID kabi-kabila ang FITNAH SA paligid, nawa'y magiging MATATAG Ka Gaya ng pagiging MATATAG Ng ating PROPETA.

At si ALLAH ang Ganap na Nakakaalam

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
༺ 𝓝𝓪𝓼𝓼𝓮𝓻 𝓢𝓽𝓻𝓲𝓭𝓮𝓻 𝓨𝓪𝓷𝓼𝓸𝓷 ༻
Jizan, Ksa
September 24,2026
01:47 AM

22/09/2026

ANG JIHAAD SA ISLAM GAMIT ANG SANDATA TAFSIR MULA SA MGA DALUBHASA"

"Ang layunin ng armadong Jihaad sa Islam ay upang protektahan ang mga karapatan ng walang-sala, upang ipagtanggol mula sa agresyon, at upang matiyak na ang mga tao ay binibigyan ng pagkakataon na malayang magsagawa ng Islam.

Ang Quran, ang Sunnah, at ang karamihan ng mga iskolar mula sa simula ng Islam hanggang ngayon ay nagpapahintulot lamang ng armadong Jihad bilang isang tugon sa agresyon at pag-uusig. Ang aralin na ito ay magtatala ng mga pinagmumulan na ito upang ipakita na ang jihaad, na maunawaan nang maayos, ay isang teorya ng katarungan sa digmaan at hindi isang instrumento ng panunupil at pang-aapi"

Ang Jihaad, ang pagsisikap na gumawa ng mabubuting gawa, ay maaaring tumagal ng maraming anyo, tulad ng pakikibaka laban sa ating makasalanang mga hilig o pagsisikap sa pagsamba, ngunit kung minsan ay nangangahulugan ito ng pagkuha ng mga armas sa pagtatanggol sa sarili. Sa kasong ito, ang jihad ay isang teorya ng digmaan na katulad ng legal na balangkas kung saan nakabatay ang mga modernong Geneva Conventions.

Ang mga iskolar ng Muslim ay magsisimula ng kanilang mga talakayan tungkol sa layunin ng armadong jihaad sa pamamagitan ng pagbanggit sa tradisyong ito:

Sinabi ni Abu Musa: Ang isang tao ay dumating sa Propeta (ﷺ) ng ALLAH
at sinabi niya, "Ang isang tao ay maaaring makipag-away upang maging matapang, at ang isa ay maaaring makipag-away para sa kasigasigan, at ang isa ay maaaring makipag-away upang magmalaki. Alin sa mga ito ang nakikipaglaban sa dahilan ng ALLAH?

ANG Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Siya na nakikipaglaban upang gawin ang salita ng ALLAH na pinakamataas ay nakikipaglaban sa dahilan ng ALLAH.

[Sahih Bukhari 123]

Samakatuwid, ang tanging lehitimong dahilan para sa mga Muslim na labanan ay ang "itaas ang salita ni ALLAH," ibig sabihin upang lumikha ng isang ligtas na lugar para sa libreng pagsasanay ng Islam. Ang pakikipaglaban alang-alang sa paghihiganti, kayamanan, makamundong interes, ideolohiya sa pulitika, o panatikong kasigasigan ay hindi lehitimong dahilan.

Ibn Hajar Al-Asqalani ay nagsalaysay tungkol sa tradisyong ito, na nagsasabi:

Ang kahulugan ng 'SALITA NG ALLAH' ay ang imbitasyon sa ISLAM. Ito ay binibigyang kahulugan na ang jihaad ay hindi magiging sanhi ng ALLAH maliban kung ang layunin ay upang itaas ang salita ng ALLAH kung kaya kung ang sinuman ay magdaragdag ng isa pang dahilan upang ito ay lumalabag dito.

[Fathul Bari 6/28]

Mahalagang kinakailangan ng sandatahang jihaad para sa komunidad ng Muslim sa unang bahagi ng kasaysayan ng Islam dahil marami sa mga nakapalibot na imperyo ang pasaway sa bagong pananampalataya at pag-uusig sa sinumang nahuli sa pagsasanay ng Islam. Sa gitna ng maraming makapangyarihang kaaway, ang tanging paraan upang igiit ang karapatan na ibinigay ng Diyos sa malayang pagsamba ay upang igiit ang likas na karapatan sa pagtatanggol sa sarili.

Kung gayon, ang sandatahang Jihaad ay isang paraan upang wakasan at hindi isang wakas sa sarili nito. Kung posible para sa mga Muslim na magsagawa at mangaral ng Islam nang walang bayad, pagkatapos ay malinaw na gustuhin ito kaysa pakikipaglaban.

Isinulat ni Ibn Hajar Al-Haytami:

Sinabi ni Az-Zamakshari na ang obligasyon ng jihaad ay isang kinakailangang paraan ngunit hindi isang dulo sa sarili nito, dahil ang layunin nito ay upang ipangaral ang patnubay. Kaya, kung posible na magbigay ng patnubay kung hindi man, pagkatapos ay magiging mas angkop.

[Tuhfatu'l Muhtaj 211]

Sa layuning ito sa isipan, ang lahat ng iba pang mga regulasyon at mga paghihigpit sa digmaan sa batas ng Islam ay may kabuluhan, dahil ang bawat tuntunin ay may kaugnayan sa pangunahing layunin na ito.

Ang mga Muslim ay ipinagbabawal ang pagsisimula ng labanan sa iba pang mga komunidad o nang higit sa kung ano ang kinakailangan upang makamit ang seguridad. Ang casius belli, o pagbibigay-katwiran para sa digmaan, ay purong nagtatanggol. Ang labag sa batas na mga kilos ng pagsalansang ay ang pagpatay sa mga sibilyan at hindi mga manggagawa, na nagdudulot ng pinsala sa ari-arian na hindi kinakailangan, paglabag sa mga kasunduan, o pagtanggi sa mga alok ng kapayapaan.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

Labanan sa landas ng ALLAH ang mga lumalaban sa iyo ngunit huwag lumabag. Katotohanan, ang ALLAH ay hindi nagmamahal sa mga Mapagmalabis.

[Surat Al-Baqarah 2: 190]

Ipinaliwanag ni Ibn Abbas ang kahulugan ng talatang ito, na nagsasabi:

Huwag patayin ang mga kababaihan, mga bata, o matatanda, o sinumang dumarating sa iyo nang may kapayapaan at pinipigilan niya ang kanyang kamay sa pakikipaglaban, sapagkat kung ginawa mo iyan ay tiyak kang sumalangsang.

[Tafseer Sa-Tabari 2: 190]

Nagsulat si Al-Baydawi:

Ang 'hindi lumabag' ay nangangahulugang sa pagsisimula ng labanan, o sa pamamagitan ng pakikipaglaban sa mga protektado ng kasunduan sa kapayapaan, o sa pamamagitan ng pakikipaglaban sa mga hindi kailanman tumanggap ng tawag sa Islam, o gumawa ng pagputol, o pagpatay sa sinumang ipinagbabawal na patayin.

[Tafseer Al-Baydawi 2: 190]

Ito ay isang obligasyon para sa mga Muslim na gumawa ng kapayapaan sa anumang kaaway na nag-aalok ng mga tuntunin ng kapayapaan sa kanila. Ang mapayapang resolusyon ng pakikipaglaban ay laging mas kanais-nais kaysa sa digmaan, dahil ang layunin ay hindi ang pagkawasak ng kaaway.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

Kung ang kaaway ay nagsusumikap sa kapayapaan, pagkatapos ay sumang-ayon din dito at umasa sa ALLAH. Katotohanang, Siya na ang Lubos na Nakakarinig, Ganap na Nakakaalam.

[Surat Al-Anfal 8:61]

Sinabi ni Ali ibn Abu Talib: Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Katotohanang, pagkatapos ko ay magkakaroon ng mga salungatan o mga gawain, kaya kung magagawa mong tapusin ang mga ito sa kapayapaan pagkatapos gawin ito.

[Musnad Ahmad 697,Sahih]

Ito ay pinahihintulutan para sa mga Muslim na gumawa ng permanenteng kasunduan sa kapayapaan sa mga hindi mananampalataya na walang limitasyon sa oras kung ito ang pinakamagandang paraan upang matiyak ang kaligtasan ng komunidad.

Sinabi ni Imam Malik:

Pinapayagan na magsagawa ng isang pansamantalang paghihiganti sa mga idolatro para sa isa, dalawa, o tatlong taon o walang limitasyon sa oras.

[Tafseer Al-Qurtubi 8:61]

Ang pagbabawal ng pagsalakay ay umaabot sa higit sa mga panlabas na gawa lamang at sa mga panloob na kaligayahan ng puso, dahil ang mga Muslim ay hindi pinahihintulutang hangaring labanan ang kaaway. Ang kasakiman para sa paghihiganti ay isang espirituwal na sakit sa puso na dapat lisanin ng bawat Muslim mula sa kanyang kaluluwa.

Sinabi ni Abu Huraira: Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Huwag nais na matugunan ang kaaway, ngunit kung matugunan mo ang mga ito pagkatapos ay maging matatag.

[Sahih Bukhari 2863]

Mula sa lahat ng ito dapat na malinaw na ang armadong jihaad ay hindi isang agresibo at pagpapalawak na ideolohiyang pampulitika na nakabatay sa pagsupil sa mga di-Muslim. Sa halip, inilarawan ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH ang pinuno ng mga Muslim bilang isang "Kalasag," hindi isang Espada, na malinaw na nagpapahiwatig sa pamamagitan ng larawang ito na nagtatanggol sa kalikasan ng jihad.

Sinabi ni Abu Huraira: Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Katotohanang ang pinuno ay isang kalasag sa likod kung kanino sila nakikipaglaban at pinoprotektahan niya sila.

[Sahih Muslim 1841]

Ang karamihan ng mga Pantas ng Muslim sa buong kasaysayan ay nagtataguyod ng armadong jihaad bilang isang paraan ng pagtatanggol sa halip na pananakop o sapilitang pag-anyaya. Ang kawalan ng pananampalataya sa pamamagitan ng kanyang sarili ay hindi maaaring maging isang pagbibigay-katwiran para sa digmaan. Sa katunayan, ang katibayan mula sa banal na kasulatan at makatwirang dahilan ay tumutukoy sa konklusyong ito.

Sumulat si Ibn Taymiyyah:

Ang mga di-mananampalataya ay nakipaglaban lamang sa kondisyon na ipinahayag nila ang digmaan, ayon sa karamihan ng mga iskolar, na maliwanag sa aklat at propetikong tradisyon.

[An-Nubuwwat 1/140]

At nagsulat si Ibn Al-Qayyim:

Kailangan lamang ng pakikipaglaban upang harapin ang giyera at hindi upang harapin ang kawalan ng pananampalataya.

Dahil dito, ang mga kababaihan at mga bata ay hindi pinapatay, ang mga matatanda, ang bulag, o mga monghe na hindi nakikilahok sa pakikipaglaban.

Sa halip, labanan lamang natin ang mga nakikipagdigmaan laban sa atin. Ito ang paraan ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH kasama ang mga tao sa mundo. Nilabanan niya ang mga taong nagdeklara ng digmaan sa kanya hanggang tinanggap nila ang kanyang relihiyon, o nagpanukala sila ng kasunduan sa kapayapaan, o sila ay nasa ilalim ng kanyang kontrol sa pamamagitan ng pagbabayad ng Jizyah.

[Ahkam Ahlu Dhimmah 1/110]

Ang pagsasanay ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH tungkol sa mga nagpahayag ng digmaan sa Islam ay upang ipagtanggol ang kanyang komunidad hanggang sa sila ay tumigil sa labanan, alinman sa pamamagitan ng kanilang pagtanggap sa Islam, ang kanilang pagtanggap sa kanyang awtoridad habang pinapanatili ang kanilang relihiyon, o ang kanilang alok ng kasunduan sa kapayapaan.

Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay hindi kailanman magpapahayag ng digmaan sa anumang komunidad na nais makikipagpayapaan sa kanya.

Bukod dito, ang sapilitang pagbabalik-loob ay hindi kailanman isang lehitimong layunin ng digmaan sa Islam.

Ang armadong jihaad ay sinadya upang lumikha ng ligtas na puwang para sa mga tao na gawing malaya ang Islam. Kung ang jihaad ay ginamit upang pilitin ang mga tao sa Islam, iyon ay magtatalo sa layunin na magsimula sa.

Sinabi ni ALLAH (ﷻ);

Walang pinipilit sa relihiyon, sapagkat ang tamang patnubay ay naiiba sa pagkakamali.

[Surat Al-Baqarah 2: 256]

Isinulat ni Ibn Al-Qayyim:

Ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay hindi kailanman pinilit ang relihiyon sa sinuman, ngunit sa halip siya lamang ang nakipaglaban sa mga nakipagdigmaan laban sa kanya at unang nakipaglaban sa kanya. Kung tungkol sa mga taong nakipagpayapaan sa kanya o nagsagawa ng isang pansamantalang paghihiganti, hindi siya kailanman nakipaglaban sa kanila at hindi niya sila pinilit na pumasok sa kanyang relihiyon.

[Hidayat Al-Hayara 237]

Hindi rin ang pagkuha ng mga labi o kita ng buwis ay isang lehitimong dahilan para makilahok sa digmaan. Ipinaliwanag ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH na ang isang Muslim na nakikipaglaban upang makuha ang mga labi sa digmaan ay walang gantimpala sa ALLAH.

Sinabi ni Abu Huraira: Ang isang tao ay nagsabi, "O Propeta (ﷺ) ng ALLAH ang isang tao ay nagnanais na makipaglaban alang-alang sa ALLAH at siya ay naghahanap ng mga makamtan sa mundo." Ang
Propeta (ﷺ) ng ALLAH ay nagsabi:

Walang gantimpala para sa kanya.

Natagpuan ng mga tao na napakahirap at sinabi nila, "Bumalik ka sa Propeta (ﷺ) ng ALLAH ; sapagkat marahil hindi ka niya naintindihan." Bumalik ang lalaki at sinabi, "O Sugo ng ALLAH ang isang tao ay nagnanais na labanan para sa kapakanan ng ALLAH at siya ay naghahanap ng mga pakinabang sa mundo. "Sinabi ng Propeta:

Walang gantimpala para sa kanya.

Pagkatapos ay bumalik ang lalaki sa pangatlong beses at sinabi ng Propeta:

Walang gantimpala para sa kanya.

[Musnad Ahmad 7840,Sahih]

Ang pagpaparangal (jizyah) na binabayaran ng di-Muslim na pamumuhay sa ilalim ng mga awtoridad ng Muslim ay hindi inilaan upang pagsamantalahan ang mga ito o pasanin sila. Ito ay isang makatarungang pakikitungo kung saan ang mga di-Muslim ay mag-aambag sa kolektibong pagtatanggol ng komunidad nang hindi na lumahok sa hukbo mismo. Ang mga mamamayan ng Muslim ay binayaran din ang kanilang makatarungang bahagi ng buwis at responsable para sa pagsuporta sa militar. Muli, ang pagkilala ay isang paraan lamang para sa pagtatanggol sa komunidad, hindi isang dulo sa sarili nito.

Si Umar ibn Abdul Aziz, ang matuwid na Calipha, ay nagsabi:

Katotohanang si ALLAH ay nagpadala lamang ng Muhammad bilang isang mangangaral at hindi Niya ipinadala sa kanya bilang isang maniningil ng buwis.

[Al-Bidayah wa-Nihayah 667]

Hindi rin ang pagkilala ay isang paraan sa mga di-Muslim o pinipilit silang tanggapin ang Islam. Ang ibig sabihin nito ay isang angkop na pag-aayos para sa lahat na mag-ambag sa kanilang makatarungang pagbabahagi sa kolektibong pagtatanggol.

Sa buong kasaysayan ng Islam, ang ilang mga tagapamahalang Muslim ay nagpahamak sa kanilang mga di-Muslim na mga paksa ngunit ang karamihan sa mga iskolar ay tinanggihan ang pagsasanay na ito dahil hindi ito nakabatay sa mga gawa ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH at ng kanyang mga matuwid na tagapagmana. Ang pagkilala ay dapat tanggapin ng kahinahunan, tulad ng iniutos ng Propeta (ﷺ) ng ALLAH sa mga Muslim na maging mahinahon sa lahat ng bagay.

Sumulat si An-Nawawi:

Ang karamihan ng mga iskolar ay nagsabi na ang pagkilala ay dapat tanggapin ng kahinahunan habang tatanggap ng isa ang pagbabayad para sa utang. Ang wastong opinyon ay ang di-wastong pagsasagawa ng pagpapakumbaba at ang mga nagawa nito ay dapat na pabulaanan. Hindi ito naisalaysay na ang Propeta (ﷺ) ng ALLAH at alinman sa mga matuwid na Calipha ay kumilos nang ganito sa pagtanggap ng Jizyah.

[Rawdat Al-Talibin 10/315]

Ang Jizyah mismo ay hindi isang likas o mahahalagang kasanayan na dapat sundin ng mga Muslim ngayon. Ang mga modernong Muslim na bansa ay bumuo ng mga konsepto ng pagkamamamayan na pinapalitan ang mga tungkulin na ayon sa kaugalian na ginampanan ng pagkilala. Ang mahalagang bahagi ay ang diwa ng batas, hustisya at awa, ay itinatag sa halip na ang literal na legal na istraktura mismo.

Bilang pangwakas , ang Sandatahang Jihaad sa Islam ay isang paraan lamang ng pagtatanggol sa sarili para sa komunidad. Hindi ito dapat gamitin para sa pananakop, pagsalakay, paghihiganti, pagsupil, materyal na pakinabang, ideolohiyang pampulitika, o anumang iba pang layunin.

"At si ALLAH ang Ganap na Nakakaalam

Quran & Hadith verse by verse group of Schoolar studies
༺ 𝓝𝓪𝓼𝓼𝓮𝓻 𝓢𝓽𝓻𝓲𝓭𝓮𝓻 𝓨𝓪𝓷𝓼𝓸𝓷 ༻
Jizan, Ksa
Wednesday 13 Shwl 1439
27 June 2018
07: 45 PM

Bro Nash

07/10/2026

27/09/2026

27/09/2026

23/09/2026

23/09/2026

23/09/2026

22/09/2026

Address

Website

Alerts

Contact The Business

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request