08/03/2026
khudbaddii uu jeediyay allah ha unaxariistee Mu,ammar al Gaddafi 23-kii Sebtembar 2009, markii uu ka hadlay shirkii United Nations General Assembly ee Qaramada Midoobay.
Dadka intooda badani ma xasuustaan maalintan.
Dadka badankoodna waligood looma sheegin sheekada oo dhammaystiran.
Sababtoo ah taariikhda ma qoraan kuwa geesiyada ahi ee waxaa qorta kuwa awoodda leh.
23 Sebtembar 2009.
Madashii ugu amniga adkayd caalamka, Muammar Gaddafi wuxuu galay Golaha Guud ee Qaramada Midoobay, wuxuuna sameeyay wax aanu hoggaamiye Afrikaan ahi h**e ugu dhiiran qolkaas ay ka buuxaan munaafaqyada caalamiga ahi.
Uma uu iman in uu qanciyo.
Uma uu iman in uu baryo.
Uma uu iman in la aqbalo
Ee Wuxuu u yimid inuu ka hortago oo uu runta sheego.
Isagoo hortiisa ay fadhiyaan madaxweynayaal, boqorro, diblomaasiyiin iyo madax caalami ah, ayuu jeex-jeexay Axdiga Qaramada Midoobay.
Ma ahayn riwaayad.
Ma ahayn waalli.
Ee Waxay ahayd farriin.
Dhabarkiisa waxaa fadhiyey Ban Ki-moon iyo madaxweynihii Golaha Guud waqtigaas, Ali Treki — wejiyada hay’ad ku hadasha sinnaanta balse dhaqan gelisa awoodda kuwa xooggan.
Waraaqihii ayuu gadaashiisa ku tuuray, si aamusan oo eedayn ah: “Xeerarkiinnu waxba ma aha marka kuwa awoodda leh ay qoraan, kuwa tabarta yarna ay ku dhintaan.”
Wuxuu Golaha Ammaanka ku tilmaamay: ma aha gole nabadeed, ee waa gole cabsi iyo cadaadis.
Ma aha ilaaliyeyaasha bani’aadamka, ee waa ilaaliyeyaasha awoodda reer galbeedka.
Wuxuu nidaamka “veto”-ga ku sifeeyay mid u eeg boqortooyo siyaasadeed:
oo Shan waddan oo isu caleemo saareen boqorro joogto ah, Rabaan inay
go’aamiyaan masiirka dunida oo dhan.
Dagaallo ogolaadaan.
Cunaqabateyno saaraan.
La ciqaabo Dalal dhan.
Dhammaan waxaa go’aamiya tiro yar oo ka amar qaataan tiro badan.
Wuxuu dalbaday in nidaamkaas la tirtiro,
maxaa yeelay madax-bannaani ma jiri karto marka qaar dalal ahi ku dhashaan sayidnimo, kuwa kalena lagu xukumo adeecid.
Waxay siiyeen 15 daqiiqo.
Isaguna wuxuu qaatay in ka badan 100 daqiiqo.
Maxaa
