Time Ella Pa

03/06/2026

நண்பர்களே, என் பக்கத்தில் கீழே இணைத்துள்ள படத்தில் காட்டியிருப்பது போல வருகிறது. இதைச் சரிசெய்ய நான் என்ன செய்யலாம்?

02/06/2026

02/06/2026

"கண்ணு கூட திறக்காத குட்டி… இதை பார்த்ததும் என்ன feelன்னு தெரியுமா 😢"

31/05/2026

AI உருவம்… ஆனா உண்மையான முயற்சி 💪@

28/05/2026

“அவளுக்காக மாறியவன்”

விக்ரம் ஒரு கோபக்காரன்.
யாரிடமும் அதிகம் பேச மாட்டான்.
வேலை, வீடு, தூக்கம் — அவன் வாழ்க்கை அதுதான்.

ஆனா அவன் வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத மாதிரி வந்தவள் தான் நித்யா.

நித்யா அவன் office-ல புதிய staff.
எப்போதும் சிரிச்ச முகம்.
எல்லாரிடமும் அன்பா பேசுவாள்.

முதல் நாள் থেকেই விக்ரமுக்கு அவளை பிடித்திருந்தது.
ஆனா அவன் அதை வெளியில் காட்டவே இல்லை.

ஒருநாள் office meeting-ல எல்லாரும் tension-ஆ இருந்தார்கள்.
Boss ரொம்ப கோபமாக பேசினார்.

அந்த நேரத்திலும் நித்யா சிரித்துக்கொண்டே,
“சார் கோபப்படுறது வேலை மேல தான்… நம்ம மேல இல்ல.” என்றாள்.

அவள் அந்த ஒரு வார்த்தை சொன்னதும் எல்லாருக்கும் சிரிப்பு வந்தது.

விக்ரம் மட்டும் அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான்.

“எப்படி இவ்வளவு calm-ஆ இருக்க முடியும்?” என்று அவன் கேட்டான்.

நித்யா சிரித்தாள்.
“கோபம் இருந்தா பிரச்சனை பெரியதா தெரியும்… சிரிச்சா solution தெரியும்.”

அந்த நாள் முதல்,
விக்ரம் அவளோட அதிகம் பேச ஆரம்பித்தான்.

காலை office வந்ததும்,
“Tea வாங்கலாமா?” என்று கேட்பான்.

நித்யா உடனே,
“நீங்க treat கொடுத்தா மட்டும்.” என்று கிண்டல் செய்வாள்.

அவர்களுடைய friendship மெதுவாக காதலாக மாறியது.

ஒருநாள் நித்யா office வரவில்லை.

விக்ரமுக்கு ஏதோ வெறுமை.

அவன் வேலை பார்த்தாலும் concentration இல்லை.
மாலை அவள் message அனுப்பினாள்:

“Fever… அதான் வரல.”

அந்த message பார்த்ததும்,
விக்ரம் உடனே fruits வாங்கிக்கொண்டு அவள் வீட்டுக்கு போனான்.

கதவை திறந்த நித்யா ஆச்சரியப்பட்டாள்.

“நீங்க ஏன் வந்தீங்க?”

“நீ இல்லாத office ரொம்ப silent-ஆ இருந்தது.” என்றான்.

அவள் சிரித்தாள்.

அவன் கொண்டு வந்த fruits பார்த்து,
“இவ்வளவு care-ஆ?” என்று கேட்டாள்.

விக்ரம் கொஞ்சம் அமைதியாக நின்று,
“உன்னை பாத்ததுக்கு பிறகு தான்…
ஒருத்தரை பற்றி கவலைப்படுறதுக்கும் ஒரு அழகு இருக்கு என்று புரிஞ்சது.” என்றான்.

அந்த வார்த்தை நித்யாவின் மனசை தொட்டது.

சில நாட்கள் கழித்து,
இருவரும் beach-ல் உட்கார்ந்து sunset பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது நித்யா கேட்டாள்:

“நான் உன் வாழ்க்கையில் என்ன change பண்ணேன்?”

விக்ரம் மெதுவாக சிரித்தான்.

“முன்னாடி நான் வாழ்க்கையை ஓட்டிட்டு இருந்தேன்…
இப்போ வாழ்க்கையை ரசிக்க கற்றுக்கிட்டேன்.”

நித்யா அவனை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள்.

“அதுக்கு காரணம்?” என்று கேட்டாள்.

விக்ரம் அவள் கையை பிடித்து மெதுவாக சொன்னான்:

“நீ.” ❤️

28/05/2026

Title: மௌனத்தின் பின்னால்…

வீட்டில் எல்லோரிடமும் சிரித்துக்கொண்டே இருந்தாள் நிவேதா.
அவளின் சிரிப்பு பார்த்தால் யாருக்கும் அவளுக்கு எந்த கவலையும் இல்லை என்று தான் தோன்றும்.
ஆனால் அந்த சிரிப்பின் பின்னால், சொல்ல முடியாத ஒரு சோர்வு மறைந்திருந்தது.

அன்று இரவு…
அனைவரும் தூங்கிய பிறகு, அவள் அமைதியாக washroom-க்கு சென்றாள்.
கண்ணாடி முன் நின்று தன்னையே சில நொடிகள் பார்த்தாள்.
“நான் உண்மையாவே சந்தோஷமா இருக்கேனா…?” என்று மனதில் ஒரு கேள்வி.

கண்களில் இருந்த கண்ணீர் மெதுவாக விழுந்தது.
தண்ணீர் திறந்து முகத்தை கழுவினாள்…
ஆனால் மனதில் இருந்த வலியை மட்டும் கழுவ முடியவில்லை.

அந்த நேரத்தில் அவளின் phone-ல் ஒரு message வந்தது.
“எல்லாரையும் கவனிக்கிற நீ… கொஞ்சம் உன்னையும் கவனிச்சுக்கோ…”

அந்த ஒரு வரி அவளின் மனதை மாற்றியது.
அவள் மீண்டும் கண்ணாடியை பார்த்தாள்.
இந்த முறை அவள் சிரித்தாள்…
மற்றவர்களுக்காக அல்ல,
தனக்காக…!

28/05/2026

“அவள் சிரிப்புக்குள் மறைந்த காயம்”

சென்னை நகரத்தின் அந்த மழைக்கால மாலை,
சாலையோர காபி கடையில் தினமும் ஒரே நேரத்தில் அவளை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான் விஜய்.

மஞ்சள் நிற சேலை, நெற்றியில் சிறிய குங்குமம்,
கையில் பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தையின் பை…
அவள் ஒரு சாதாரண திருமணமான பெண் போல தான் தோன்றினாள்.
ஆனால் அவள் கண்களில் இருந்த சோர்வு மட்டும் வேற மாதிரி இருந்தது.

ஒருநாள் மழை அதிகமாக பெய்தது.
கடை முன் நின்றிருந்த விஜயிடம் அவள் மெதுவாக கேட்டாள்:

“சார்… கொஞ்சம் இங்க நிக்கலாமா?”

அந்த ஒரு கேள்விதான் அவர்களுக்குள் முதல் உரையாடலானது.

அவள் பெயர் நந்தினி.
திருமணம் ஆன பத்து வருடங்கள் ஆகிவிட்டது.
வீட்டில் எல்லாமே இருந்தது — பணம், வசதி, குடும்பம்.
ஆனா அவள் மனசை கேட்க யாரும் இல்லை.

கணவர் எப்போதும் வேலையிலேயே மூழ்கி இருப்பார்.
பேச வேண்டும் என்ற ஆசையும் அவளுக்குள் மெதுவாக இறந்துகொண்டே இருந்தது.

விஜய் அவளிடம் எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை.
ஆனா அவள் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் கவனமாக கேட்டான்.
அதுதான் நந்தினிக்கு புதுசான உணர்வு.

நாட்கள் நகர்ந்தது.
காலை “சாப்பிட்டீங்களா?” என்ற மெசேஜ் முதல்
இரவு “நல்லா தூங்குங்க…” வரை
அவர்கள் வாழ்க்கையில் ஒருவரின் இடத்தை ஒருவர் பிடிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

ஒருநாள் நந்தினி கேட்டாள்:

“நம்மள மாதிரி உறவுக்கு என்ன பெயர் விஜய்?”

சில நிமிடங்கள் அமைதியாக இருந்தவன் சிரித்து சொன்னான்:

“உன்னை யாரும் கவனிக்காத நேரத்தில்…
உன் மனசை கவனிக்க வந்த உறவு.”

அந்த பதிலை கேட்டவுடன்
அவள் கண்களில் நீர் நிரம்பியது.

ஆனால் வாழ்க்கை எப்போதும் காதலுக்கு சாதகமாக இருக்காது.

ஒரு நாள் நந்தினியின் கணவர்,
அவள் போனில் விஜயின் மெசேஜ்களை பார்த்துவிட்டார்.
வீட்டில் பெரிய சண்டை.
அழுகை.
அமைதி.

அடுத்த நாள் நந்தினி விஜயை சந்தித்தாள்.
அவள் கண்கள் சிவந்திருந்தது.

“இது தப்பா விஜய்?” என்று கேட்டாள்.

விஜய் மெதுவாக அவளது கையை பிடித்து சொன்னான்:

“காதல் தப்பில்லை…
ஆனா யாரோட வாழ்க்கையையும் உடைக்கக்கூடாது.”

அந்த நாள் அவர்கள் நீண்ட நேரம் பேசினார்கள்.
இருவருக்கும் ஒருவர்மேல் ஒருவர் காதல் இருந்தது.
ஆனால் அந்த காதலை விட,
ஒருவரின் வாழ்க்கையை ஒருவர் காப்பாற்ற முடிவு செய்தார்கள்.

பிரியும் நேரத்தில் நந்தினி அழுதுகொண்டே சொன்னாள்:

“என் வாழ்க்கையில் யாராவது உண்மையா என்னை நேசிச்சாங்கன்னா… அது நீ தான்.”

விஜய் சிரித்தான்.
ஆனா அந்த சிரிப்புக்குள் அவனுடைய வலியும் மறைந்திருந்தது.

அவள் மெதுவாக நடந்துசென்றாள்.
மழை மீண்டும் ஆரம்பித்தது.

சில காதல்கள் கை சேராது…
ஆனா வாழ்நாள் முழுக்க மனசுக்குள் மழை வாசனை போல தங்கிவிடும். ❤️

28/05/2026

“காதல் பேசும் வீடு”

அருண் ஒரு சாதாரண மெக்கானிக்.
காலை முதல் இரவு வரை வேலை பார்த்து தான் குடும்பத்தை நடத்துவான்.
ஆனா அவன் வாழ்க்கையில் பெரிய சந்தோஷம் ஒன்றுதான் — அவன் மனைவி மாளவி.

மாளவி அதிகம் பேச மாட்டாள்.
ஆனா அவளின் சிறிய கவனிப்புகள் எல்லாம் அருணுக்கு உலகத்தையே கொடுத்த மாதிரி இருக்கும்.

ஒவ்வொரு காலையிலும் அருண் வேலைக்கு கிளம்பும் முன்,
அவள் அவன் சட்டையை neatly fold பண்ணி வைத்து,
“சாப்பாடு மறக்காம சாப்பிடு…” என்று மெதுவாக சொல்லுவாள்.

அந்த ஒரு வார்த்தைதான் அவனுக்கு நாள் முழுக்க energy.

ஒருநாள் வேலை அதிகமாக இருந்ததால்,
அருண் இரவு 11 மணிக்குத்தான் வீட்டுக்கு வந்தான்.
மிகவும் சோர்வாக இருந்தான்.

வீட்டு கதவை திறந்ததும்,
மாளவி ஹால்ல தூங்காமல் அவனை காத்திருந்தாள்.

“இன்னும் தூங்கலையா?” என்று அவன் கேட்டான்.

“நீ சாப்பிடாம வந்துட்டு இருக்கும்போது எனக்கு எப்படி தூக்கம் வரும்?” என்று சிரித்தாள்.

அவன் கைகளை கழுவி வந்தபோது,
டேபிள்ல அவன் பிடித்த முட்டை தோசை சூடாக இருந்தது.

“இவ்வளவு நேரமா இதை எல்லாம் தயார் பண்ணி காத்திருந்தியா?” என்று கேட்டான்.

“காதல்னா wait பண்ணுறதுலயும் சந்தோஷம் இருக்கும்…” என்று அவள் மெதுவாக சொன்னாள்.

அந்த வார்த்தை அருணின் மனசை தொட்ந்தது.

அவன் சாப்பிடும்போது,
மாளவி அவனை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள்.

“என்ன?” என்று அவன் கேட்டான்.

“ஒன்னும் இல்ல… நீ சிரிச்சா ரொம்ப அழகா இருப்பே.”

அருண் சிரித்தான்.
“அப்போ தினமும் சிரிக்கணும் போல?”

“ஆமாம்… ஆனா அந்த சிரிப்புக்கு காரணம் நானாக இருக்கணும்.”

அந்த இரவு இருவரும் ஹால்ல உட்கார்ந்து நீண்ட நேரம் பேசினார்கள்.
பணம் குறைவு, வேலை கஷ்டம், வாழ்க்கை சுமை — எல்லாமே இருந்தது.
ஆனா ஒருத்தருக்கொருத்தர் இருந்ததால், அந்த வீட்டில் நிம்மதி இருந்தது.

சில நாட்கள் கழித்து,
மாளவிக்கு காய்ச்சல் வந்தது.
அவள் எழுந்து வேலை செய்ய முயற்சித்தாள்.

ஆனா அருண் அவளை உட்காரவைத்து,
“ஒரு நாள் வீடு சுத்தமா இல்லனா பரவாயில்லை… நீ நல்லா இருக்கணும்.” என்றான்.

அவள் சிரித்தாள்.

அந்த நாள் முதல்,
அருண் வேலைக்கு போகும் முன் அவளுக்காக டீ போட ஆரம்பித்தான்.
சில சமயம் சாப்பாடும் செய்வான்.

“இவ்வளவு care எப்போ இருந்து?” என்று மாளவி கேட்டாள்.

அவன் சிரித்துக்கொண்டு,
“நீ தினமும் என்னை காதலிக்கிற மாதிரி…
நானும் கொஞ்சம் கற்றுக்கிட்டேன்.” என்றான்.

வருடங்கள் கடந்து போனது.

ஒருநாள் மின்சாரம் போயிருந்த இரவு,
இருவரும் வீட்டின் மாடியில் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.

காற்று மெதுவாக அடித்தது.

மாளவி கேட்டாள்:
“நமக்கிடையே இவ்வளவு வருடம் ஆனாலும் காதல் குறையலையே… எப்படி?”

அருண் அவள் கையை பிடித்து மெதுவாக சொன்னான்:

“நீ என்னை பெரிய விஷயங்களால் காதலிக்கல…
சின்ன சின்ன கவனிப்புகளால காதலிச்ச.
அதான் இன்னும் இந்த மனசு உன்ன விட்டுப் போகவே மாட்டேங்குது.”

மாளவியின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.
ஆனா அந்த கண்ணீரில் துக்கம் இல்லை.
முழுக்க முழுக்க காதல் மட்டும்தான் இருந்தது. ❤️

28/05/2026

🌸 “என் சந்தோஷம் எங்கே தெரியுமா..?” 🌸

“பெரிய வீடு வேண்டாம்…
பெரிய பணம் வேண்டாம்…
என்னை உண்மையா நினைக்கும் மனசு இருந்தா போதும்… 💖

அம்மா சிரிப்பது…
அப்பா நிம்மதியா இருப்பது…
நான் விரும்புறவங்க சந்தோஷமா இருப்பது…
இதுதான் எனக்கு கிடைக்கிற பெரிய luxury ✨

சில பேருக்கு gold தான் happiness…
ஆனா எனக்கு
‘நீ இருக்கிறதாலே சந்தோஷம்’
ன்னு சொல்லுற ஒரு உறவு தான் happiness… 🫶

வாழ்க்கை முழுக்க perfect ஆக வேண்டியதில்லை…
மனசுக்கு அமைதி கொடுக்குற சில மனிதர்கள் இருந்தா போதும்… 🌿”

28/05/2026

மழையில் மலர்ந்த மனசு

மாலையில் மழை தூறிக் கொண்டிருந்தது.
அருண் தினமும் போல் தேநீர் கடையில் நின்று கொண்டிருந்தான்.
அப்போதுதான் அருகில் குடை பிடித்து நின்ற அந்த திருமணமான பெண்ணை கவனித்தான்.
அவள் முகத்தில் இருந்த சிரிப்பு, மனதில் ஏதோ அமைதியை கொடுத்தது.

சில நாட்களில் அவர்கள் சாதாரணமாக பேச ஆரம்பித்தார்கள்.
வாழ்க்கையில் சந்தோஷம் குறைந்து போனதை அவள் மெதுவாக பகிர்ந்தாள்.
அருண் அவளுக்கு காதலன் போல இல்லை… நல்ல நண்பன் போல இருந்தான்.

ஒருநாள் அவள் சொன்னாள்:
“என்னை யாராவது புரிஞ்சிக்கணும் னு தான் ஆசை…”

அந்த வார்த்தை அருணின் மனதை தொட்டது.
அவர்களின் உறவு எல்லையை கடக்கவில்லை,
ஆனால் ஒருவருக்கொருவர் மனஅமைதியாக மாறினார்கள்.

இறுதியில் அருண் சிரித்து சொன்னான்:
“சில காதல்கள் சேர்வதற்காக இல்ல… மனசை காப்பாத்துறதுக்காக வரும்.” ❤️