06/03/2026
“โพสต์นี้ฉันอยากเขียนถึงแม่”
ตั้งแต่เด็กฉันเคยได้ยินประโยคหนึ่งเสมอ
“ถ้าแม่ไม่เลี้ยงลูก ลูกก็ต้องเลี้ยงแม่”
มันอาจฟังดูเป็นความคิดแบบไทยแท้ ๆ
แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า วัฒนธรรมบ้านเราเป็นแบบนั้นจริง ๆ
ชีวิตฉันเดินทางมาเรื่อย ๆ จนเกือบจะอายุ 30 ปีแล้ว
แล้วเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้น
มันก็เกิดขึ้น
แม่... กลับมาดูแลฉันอีกรอบหนึ่ง
ตั้งแต่เกิดมา
ฉันจำได้ว่าแม่ดูแลฉันมาตลอดจนถึงอายุประมาณ 18 ปี
แม่คือคนที่หาเงิน
เป็นที่พึ่งทางใจ
เป็นเสาหลักของชีวิตฉัน
หลังจากนั้นชีวิตก็เปลี่ยน
ฉันเริ่มดูแลตัวเอง
เริ่มดูแลครอบครัว
เริ่มส่งเงินให้แม่
และในหัวฉันมีความคิดอยู่แค่เรื่องเดียว
“ฉันต้องทำยังไงก็ได้ ให้แม่สบาย”
แต่ตลอดเส้นทางนั้น
แม่ก็ยังอยู่ในชีวิตฉันเสมอ
แม่ไม่ได้เดินนำหน้าตลอดเวลา
แต่แม่ก็ไม่เคยหายไปไหน
แม่คอยตีกรอบให้ฉันบ้าง
คอยเป็นคุณครู
คอยเป็นผู้นำอยู่ห่าง ๆ
บางครั้งแม่ก็เหมือนผู้เฝ้าระวัง
บางครั้งก็เหมือนแฟนคลับ
และที่สำคัญที่สุด
แม่คอยอุดรอยรั่วในชีวิตฉันอยู่ตลอด
มันทำให้ฉันกลายเป็นคนที่มั่นใจในการใช้ชีวิต
จนวันหนึ่ง
ฉันก็มั่นใจในชีวิตตัวเองจริง ๆ
และฉันก็ตระหนักว่า
หน้าที่ของฉันคือดูแลแม่ให้สบายที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้
แต่ชีวิต มันคือการเดินทาง
วันที่ฉันเคยมีความสุขและมั่นใจที่สุดในชีวิต
กลับกลายเป็นวันที่ฉันสะดุด
สะดุดไม่แรงมาก
แต่แรงพอที่จะทำให้ฉันหลงทาง
ฉันเริ่มมืดมน
เริ่มไม่รู้ว่าชีวิตจะต้องไปทางไหน
และคนแรกที่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้น
ก็คือ แม่
แม่มองฉันแล้วพูดว่า
"ลูกไม่ใช่คนเดิม”
ตอนนั้นฉันดีใจมาก
ที่ฉันเลือก ฟังแม่
และฉันยอมให้แม่ก้าวเข้ามาในชีวิตฉันอีกครั้ง
ฉันยอมให้แม่นำชีวิตฉันอีกครั้ง
ในช่วงเวลาที่ฉันหลงทาง
ฉันคิดกับตัวเองว่า
“ขอให้แม่ช่วยนำทางฉันสักพัก
จนกว่าฉันจะตั้งหลักได้”
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริง
มันเกินกว่าที่ฉันคิดไว้มาก
แม่ทำหน้าที่นั้นได้ ดีมาก
ดีจนฉันเองยังเซอร์ไพรส์
แม่พาฉันผ่านอุปสรรค
แม่จัดการปัญหาหลายอย่างให้ฉัน
ไม่ว่าจะเป็นคน
หรือสถานการณ์ยาก ๆ
แม่บอกฉันแค่ว่า
“ลูกอยู่นิ่ง ๆ เดี๋ยวแม่จัดการเอง”
ตอนนั้นฉันรู้สึกอบอุ่นหัวใจมาก
มันเหมือนฉันได้มี
ผู้นำชีวิตอีกครั้งหนึ่ง
ทั้งที่ก่อนหน้านั้น
ฉันคิดมาตลอดว่า
ฉันต้องเป็นผู้นำ
ฉันมองหาคนที่จะนำทางฉันอยู่ลึก ๆ
แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่า
คนนั้นจะเป็นแม่ อีกครั้งหนึ่ง
แม่ลุยทุกอย่างให้ฉัน
ฝ่าด่านที่เลวร้ายหลายอย่างให้ฉัน
เพื่อให้ฉันเดินผ่านมันไปได้
อย่างสบายที่สุด
มันทำให้ฉันตระหนักบางอย่าง
ไม่ว่าความสัมพันธ์ไหนก็ตาม
แม้กระทั่งความสัมพันธ์ที่เกิดจากสายเลือด
อย่าง แม่กับลูก
วันหนึ่งแม่อาจเลี้ยงลูก
วันหนึ่งลูกอาจเลี้ยงแม่
แต่ความสัมพันธ์นี้
มันไม่ได้เป็นเส้นตรงตลอดเวลา
มันคือการผลัดกันดูแล
วันที่แม่เหนื่อยที่สุด
ฉันใช้กำลังกายและกำลังใจทั้งหมดดูแลแม่
แต่วันที่ฉันมืดมนที่สุด
แม่ก็กลับมาฮึกเหิม
และกลายเป็นผู้นำชีวิตฉันอีกครั้ง
สุดท้ายแล้วฉันก็ได้เข้าใจว่า
เราไม่ได้เป็นแค่แม่ลูกกัน
เราเป็น ทีมเดียวกัน
ทีมที่ผลัดกันพัก
ผลัดกันสู้
ผลัดกันดูแลกัน
ฉันอยากขอบคุณความสัมพันธ์นี้
ขอบคุณแม่
และขอบคุณตัวเอง
ที่เราสองคน
เป็นทีมเวิร์คกันได้ดีจริง ๆ
และฉันก็หวังว่า
ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้อ่านเรื่องนี้
คุณจะได้มีความสัมพันธ์แบบนี้กับใครสักคนในชีวิต
ความสัมพันธ์ที่
ไม่ได้มีแค่การให้
แต่มี การพยุงกัน
ในวันที่อีกคนอ่อนแรง🤍
#ฉันหวังว่าเรื่องนี้จะเติมพลังให้คุณน่ะ Ep.11
