ANNEM

ANNEM ANNELİK: “Başkası” için yaşamaktır. Üstelik kim olduğunu, kim olacağını bilmeden. Kapalı bir mücevher kutusu için yorulmak, direnmek. ANNEM VE BABAM
(1)

Bunlar, ...ile birlikte uyumanın sonuçlarıdır...Daha fazlasını görün
11/05/2026

Bunlar, ...ile birlikte uyumanın sonuçlarıdır...Daha fazlasını görün

Bu kadın c*nsel ilişkiye girerken yakalandı...Daha fazlasını görün
11/05/2026

Bu kadın c*nsel ilişkiye girerken yakalandı...Daha fazlasını görün

Bir milyarder eski kıyafetler giyip kendi alışveriş merkezinde dilenci kılığına girdi. Amacı, kendisine gerçek varisini ...
11/05/2026

Bir milyarder eski kıyafetler giyip kendi alışveriş merkezinde dilenci kılığına girdi. Amacı, kendisine gerçek varisini bulmaktı. Küçümseme ve aşağılanmanın ortasında, bir el onun eline sımsıkı tutundu ve her şey değişti.

Don Eduardo, hayatının son dönemine girmişti. Yetmiş beş yaşındaydı ve her şeye sahipti: milyarlarca lira, onlarca şirket ve ülkenin en ünlü alışveriş merkezi olan Gran Imperial Mall. Ama bütün servetine rağmen yapayalnızdı. Eşi yıllar önce ölmüş, hiç çocukları olmamıştı.

Bir gün hayatının artık sayılı olduğunu öğrendi: dördüncü evre kanser.

“Bütün bunları kim miras alacak?” diye düşündü Don Eduardo, malikanesinin penceresinden dışarı bakarken. “Hırslı yeğenlerim mi? Para hırsıyla yanıp tutuşan yönetim kurulu üyeleri mi? Hayır. Uğruna yıllarca çalıştığım her şeyi mahvederler.”

İmparatorluğunu temiz kalpli birine bırakmak istiyordu.

Bir sabah kararını verdi.

Sadık uşağına eski kıyafetler bulmasını söyledi. Don Eduardo yırtık bir polo tişört, yağ lekeli bir pantolon ve birbirinden farklı eski terlikler giydi. Yüzünü kirletti, gerçekten sokakta yaşayan biri gibi kokmak için üzerine ağır bir koku sürdü.

“Emin misiniz efendim?” diye sordu uşağı endişeyle. “Bu tehlikeli. Size zarar verebilirler.”

“Bunu yapmak zorundayım,” dedi Don Eduardo. “Gran Imperial Mall’a gireceğim. Beni çöp gibi değil, insan gibi gören birini arayacağım. Bana kim yardım ederse… varisim o olacak.”

İçi teneke kutularla dolu bir çuvalı omzuna alan milyarder, kendi krallığına doğru yürüdü.

Dünyanın acımasızlığı

Gran Imperial Mall’a adım attığı anda Don Eduardo soğuğu hissetti.

Ama bu klima soğuğu değildi.

İnsanların bakışlarının soğukluğuydu.

Şık giyimli müşteriler ondan uzaklaşıyordu.

“Iyy, ne kadar iğrenç! Böyle birini neden içeri alıyorlar?”

“Güvenlik! Burada bir evsiz var!”

Bir fast food restoranına yaklaştı. Açtı ve susamıştı.

“Hanımefendi,” dedi Don Eduardo kısık ve çatallı bir sesle. “Bana biraz su verebilir misiniz? Sadece su.”

Kasiyer ona tiksintiyle baktı.

“Hey, ihtiyar! Defol buradan! Burada dilenmek yasak! Mekânın görüntüsünü bozuyorsun!”

Onu kovdular.

Sonra lüks bir giyim mağazasına doğru yürüdü. Gözleri güzel bir paltonun üzerinde durdu…

Nefise ile Yunanlı yarışmacı arasında romantik anlar. Devamı Yorumda 👇
11/05/2026

Nefise ile Yunanlı yarışmacı arasında romantik anlar. Devamı Yorumda 👇

İş yerindeki projeler o kadar üst üste gelmişti ki nefes alacak vaktim bile yoktu ve bu yoğunlukta sekiz yaşındaki canım...
11/05/2026

İş yerindeki projeler o kadar üst üste gelmişti ki nefes alacak vaktim bile yoktu ve bu yoğunlukta sekiz yaşındaki canım kızımı mecburen annemlere, büyükannesinin yanına bırakmak zorunda kalmıştım. İlk başlarda her şey normal görünüyordu, kızım oradan döndüğünde her zamankinden biraz daha sessizdi ama ben bu durumu sadece yorgunluğuna bağlamış, üzerinde fazla durmamıştım. Ancak aradan kısa bir süre geçip işlerim yeniden içinden çıkılmaz bir hal alınca, ona hafta sonunu tekrar anneannesinin evinde geçirmesi gerektiğini söylediğimde hiç beklemediğim, beni donduran bir tepkiyle karşılaştım. O her zamanki neşeli ve uyumlu çocuğum bir anda kaskatı kesildi, gözleri tarifi imkansız bir endişeyle büyüdü ve küçük elleriyle kollarımı sımsıkı tutarak beni derinden sarsan o cümleleri kurdu. Sesi titriyordu ve yalvaran gözlerle yüzüme bakarak, "Anne, dedem hakkında bilmen gereken bir şey var, oraya tekrar gitmek istemiyorum," dedi. Beynimden vurulmuşa dönmüştüm, yıllardır tanıdığım kendi babam hakkında sekiz yaşındaki bir çocuğun benden gizlediği ve onu o eve gitmekten bu kadar alıkoyan sırrın ne olabileceğini düşünmek kalbimin göğüs kafesimi parçalayacakmış gibi çarpmasına neden oluyordu; şimdi kızımın titreyen dudaklarından dökülecek o akılalmaz gerçeği dinlemek zorundaydım ve duyacaklarımın hayatımızı sonsuza dek nasıl değiştireceğine dair hiçbir fikrim yoktu. ⬇️⬇️

Kocam hamileyken beni dövdü, anne babası da gülüyordu… ama bir mesajın her şeyi yok edeceğini bilmiyorlardı.Altı aylık h...
11/05/2026

Kocam hamileyken beni dövdü, anne babası da gülüyordu… ama bir mesajın her şeyi yok edeceğini bilmiyorlardı.

Altı aylık hamileydim. Cehennem sabah beşte başladı.

Odanın kapısı duvara çarparak açıldı. Kocam Víctor, bir fırtına gibi içeri daldı. Ne bir selam verdi ne de bir uyarı.

“Kalk ayağa, işe yaramaz inek!” diye bağırdı, üzerimdeki yorganı çekip aldı. “Hamilesin diye kendini kraliçe mi sanıyorsun? Annemle babam aç!”

Zorlukla doğruldum. Sırtım yanıyor, bacaklarım titriyordu.

“Canım yanıyor… hızlı hareket edemiyorum,” diye fısıldadım.

Víctor küçümseyerek güldü.

“Başka kadınların canı yanıyor da şikâyet etmiyorlar! Prenses numarası yapmayı bırak. Aşağı in ve yemek hazırla… hemen!”

Elimden geldiğince mutfağa doğru yürüdüm. Aşağıda onun anne babası Helena ve Raúl masada oturuyordu. Kız kardeşi Nora da oradaydı. Elinde telefon vardı, beni saklama gereği bile duymadan kaydediyordu.

“Şuna bak,” dedi Helena zalim bir gülümsemeyle. “Karnında bebek taşıyor diye kendini özel sanıyor. Yavaş, beceriksiz… Víctor, sen buna fazla yumuşak davranıyorsun.”

“Özür dilerim anne,” dedi Víctor. Sonra bana döndü. “Duydun mu? Daha hızlı! Yumurta, pastırma ve pankek. Her zamanki gibi yakma sakın.”

Buzdolabını açtım ama o anda başıma korkunç bir dönme geldi. Kendimi soğuk zeminde buldum.

“Ne abartıyor,” diye homurdandı Raúl. “Kalk ayağa!”

Víctor bana yardım etmedi. Bir köşeye yürüdü ve kalın bir tahta sopa aldı.

“Sana kalk dedim!” diye kükredi.

Darbe kalçama indi. Çığlık attım. Karnımı korumaya çalışarak büzüldüm.

“Hak ediyor,” diye güldü Helena. “Bir tane daha vur. Yerini öğrenmesi lazım.”

“Lütfen… bebek…” diye ağlayarak yalvardım.

“Tek umursadığın bu mu?” Víctor sopayı yeniden kaldırdı. “Bana saygı duymuyorsun!”

Telefonumu yerde, birkaç metre ötede gördüm. Ona doğru atıldım.

“Yakalayın şunu!” diye bağırdı Raúl.

Ama parmaklarım ekrana ulaştı. Eski asker olan, on dakika uzaklıkta yaşayan ağabeyim Alex’le olan sohbeti açtım.

“Yardım et. Lütfen.”

Víctor telefonu elimden kaptı ve duvara fırlattı. Saçlarımdan çekip başımı geriye yatırdı.

“Sence biri gelip seni kurtaracak mı?” diye fısıldadı. “Bugün dersini alacaksın.”

Her şey karardı.

Ama bilincimi kaybetmeden önce tek bir şeyi biliyordum:

Mesaj gitmişti.

Ve sonrasında yaşanacaklar onların hayatını sonsuza kadar değiştirecekti.

Ağabeyim zamanında yetişebilecek miydi… yoksa artık çok mu geç olacaktı...

👇👇

Annem, üvey babamla evlendiğinde dünyanın en mutlu kadını olmuştu; adam o kadar kibar, o kadar kusursuzdu ki çevremizdek...
11/05/2026

Annem, üvey babamla evlendiğinde dünyanın en mutlu kadını olmuştu; adam o kadar kibar, o kadar kusursuzdu ki çevremizdeki herkes onlara imrenerek bakıyordu. Ben ise henüz 15 yaşındayım ve bu mükemmel görünen tablonun ardındaki o sarsıcı gerçeği tesadüfen öğrenmiştim; günlerdir bu ağır yükün altında eziliyor, geceleri gözüme uyku girmiyordu. Anneme anlatmaya kalksam asla inanmazdı, çünkü ona olan aşkı gözlerini tamamen kör etmişti; ama saklamaya devam ettikçe kendimi ona ihanet ediyormuş gibi hissediyordum.

Üvey babamın çalışma odasındaki o gizli bölmede bulduğum eski belgeler ve başka bir isme düzenlenmiş kimlik, onun aslında bize anlattığı kişi olmadığını kanıtlıyordu. O akşam annem, iş arkadaşlarıyla bir akşam yemeğine gitmek zorunda kaldı ve beni onunla evde yalnız bıraktı. İçimde tarif edilemez bir huzursuzlukla odama kaçmaya hazırlanırken, üvey babam mutfaktan bana seslendi: "Gel biraz oturalım, seninle özel bir şey konuşmam gerekiyor."

Salona geçtiğimde elinde o gizli bölmede gördüğüm dosyayı tutuyordu. Yüzündeki o her zamanki nazik gülümseme gitmiş, yerine buz gibi bir ifade gelmişti. Kapıyı usulca kapattı ve tam karşımdaki koltuğa oturdu. Gözlerini gözlerime dikerek, "Neleri bildiğinin farkındayım," dedi. Kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu, artık kaçacak hiçbir yerim kalmamıştı ve şimdi onunla tamamen yalnızdım...👇👇

Huzur içinde yatsın. Genç kadın kendi elleriyle hayatını kaybetti…AYRINTILAR YORUMDA
11/05/2026

Huzur içinde yatsın. Genç kadın kendi elleriyle hayatını kaybetti…AYRINTILAR YORUMDA

Kocam her akşam eve geç geliyor, sadece işinden ve yorgunluğundan bahsediyordu. Ben ise onunla baş başa romantik bir akş...
11/05/2026

Kocam her akşam eve geç geliyor, sadece işinden ve yorgunluğundan bahsediyordu. Ben ise onunla baş başa romantik bir akşam geçirmek istiyordum ama onun ilgisizliği yüzünden kendimi evde bir gölge gibi hissetmeye başlamıştım. Eğer şikayet edecek olsam hemen geriliyor, beni anlayışsızlıkla suçluyordu; ben de huzurumuz kaçmasın diye susup alttan alıyordum. Yan yana olduğumuz anlarda bile aklı hep başka yerlerdeydi, bana olan o eski tutkulu bakışları çoktan sönmüştü.

Tam o günlerde yan dairemize o genç çocuk taşındı; her karşılaşmamızda bana öyle hayranlıkla, öyle derin bakıyordu ki kendimi yeniden keşfedilmeye değer bir kadın gibi hissetmeye başlamıştım. Artık her sabah daha özenli giyiniyor, saçımı makyajımı onun ilgisini çekecek şekilde değiştiriyordum; gerçekten de aynadaki halim çok daha güzel ve canlı görünüyordu. Neredeyse her fırsatta bir şekilde karşılaşıyorduk, eşimle yaşayamadığım o heyecan artık tüm günlerimi sarmıştı.

Eşimle uzun zamandır beklediğimiz yıllık iznimiz yaklaşmıştı, tatil planı yapmıştık ve izne ayrılmama henüz üç gün vardı. O sabah eşim erkenden işe gitmişti, kapım çalındı; genç komşum karşımdaydı. Bana, "Güzel komşum, senden bir ricam olacak; tatile gitmenize daha üç gün var, ben burada çok daraldım, beni şehirden uzak o eski bağ evine götürür müsün? Orada kimse yok, biraz yalnız kalıp kafa dinlemek istiyorum," dedi. "Peki, öğleden sonra gideriz," dedim; "Olmaz, biraz işlerim var, gece çıkalım," dedi. Şaşırdım ama teklifini kabul ettim.

Gece arabaya birkaç eşyasını yükleyip yola çıktık; yanıma oturdu, yol boyunca gözlerini benden ayırmadı. O gece üzerimde en şık, en dikkat çekici kıyafetlerim vardı ve kendimi harika hissediyordum. Nihayet bağ evine vardık, kapıyı açıp içeri girdik ve artık tamamen yalnızdık... Devamını yorumda anlattım.

Evlilik yüzüğünü asla çıkarmayacağına söz vermişti… ve sonunda yüzüğünü kaybetti…Daha fazlasını görün
11/05/2026

Evlilik yüzüğünü asla çıkarmayacağına söz vermişti… ve sonunda yüzüğünü kaybetti…Daha fazlasını görün

Yaşlı bir kadının şu durumlarda hoşlandığını biliyor muydunuz?...Daha fazlasını oku...👇
11/05/2026

Yaşlı bir kadının şu durumlarda hoşlandığını biliyor muydunuz?...Daha fazlasını oku...👇

Address

Istanbul
Cebeci
0034587

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when ANNEM posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category