20/05/2026
Bazı insanlar birbirini geç bulur…
Bazılarıysa tam bulmuşken kaybeder.
Onlar birbirini gerçekten sevmişti.
Öyle hevesli, öyle temiz, öyle derinden…
Birbirlerinin sesini duyunca sakinleşen iki insandı belki de.
Ama hayat, aynı anda mutlu olmayı çok gördü onlara.
Bir gün son kez sarıldılar.
İkisi de bırakmak istemedi aslında.
Ama bazen insan sevdiğine rağmen gider…
Çünkü kalırsa daha çok can yanar.
Sonra zaman geçti.
Fotoğraflar silindi, mesajlar kayboldu, şehirler değişti…
Ama bazı şeyler insanın içinden çıkmıyor işte.
Bir kahve kokusunda, bir şarkının en sessiz yerinde, gecenin tam ortasında ansızın geri dönüyor.
Belki şimdi başka hayatların içindeler…
Ama kalplerinin bir yerinde hâlâ birbirlerine ait bir cümle taşıyorlar.
Çünkü bazı aşklar kavuşmak için değil…
Ömür boyu insanın içinde yara olarak kalmak için yaşanıyor.
Ve insan en çok da bunu kabullenirken yoruluyor…
Sevdiği kişiye artık “benim” diyememeyi.
Sevgiyle
Bysair ❤️
