25/07/2026
Learning from Your Example and Your Teaching
By Aris Lee
Father’s Day 2010
Dear Dad,
When I was a child, our family operated a food processing factory. Everyone was busy, and you hardly had any time to take care of me. Instead, you often took me with you in your delivery truck as you traveled from place to place delivering goods.
Although I was still very young, you never stopped teaching me. Even while driving, you patiently taught me not only driving skills but also the right attitude toward work. You told me to be an honest and upright person, to work hard, and to live responsibly, because diligence and integrity are the keys to a meaningful life.
Not long afterward, our factory went bankrupt because of financial difficulties. Our family had to move into a relative’s warehouse. Despite such a tremendous change, you never lost heart. You worked every job you could find to support the family, and wherever you worked, you brought me along. You patiently taught me practical skills and even allowed me to help at construction sites.
I still remember one particular incident. We were working at Bitou Cape, and while you were busy, my younger brother and I played in a nearby school. Before leaving, I secretly took several books from one of the classrooms and loaded them into the truck. When we arrived home, you discovered what I had done and disciplined me.
More importantly, you personally drove all the way back to the school, returned the books, and apologized to the principal.
That day, you taught me a lesson I have never forgotten—to be honest, to stand firm in what is right, never to lie or steal. You told me that even if we were poor, we must never lose our dignity. No matter how difficult life became, we should never earn money dishonestly. You also assured us that, however hard life was, you would always take care of your three children.
Your words have remained in my heart ever since.
For many years, I rarely expressed my concern or appreciation to you. We seldom talked heart-to-heart, and there were few opportunities for us to sit down together. Yet none of this ever diminished your love or your sacrifices for me.
During my teenage years, I was rebellious and caused you great pain. Sometimes I was beaten by others; at other times, I was the one fighting. Eventually, I even ran away from home, wandered aimlessly, and stopped going to church.
When I felt that my life had completely lost its purpose, I prayed to God.
God answered me with only one sentence:
“My child, go home. Let your father love you. Get up, pack your things, and return to your family.”
In the end, I chose to go home. I apologized to you and returned to church.
Although you said very little, I knew your silence was filled with forgiveness.
For a long time, I thought I understood you well. Yet all I remembered were your shortcomings.
As I gradually came to know Jesus more deeply, I also came to know myself. Through Him, I began to see you in a completely different light. I realized that my own faults were far greater than yours, and I finally understood the burdens and hardships you had carried for our family all those years.
I know I was not a filial son. The Bible teaches that true godliness includes honoring one’s parents. Although I failed in this area, I now desire to learn to honor you, just as you faithfully cared for Grandpa.
Now that you are growing older, I know you sometimes worry about having enough money for retirement.
Dad, please don’t worry. Although I am not yet able to provide everything you need for a comfortable retirement, I promise that I will take good care of you, just as you have always taken care of us.
When I have nothing else, I know I still have a father who loves me.
Not only on Father’s Day, but every day, I want to tell you:
“Dad, I love you.”
Just as you have loved me unconditionally.
⸻
By Aris Lee
Father’s Day 2010
เรียนรู้จากแบบอย่างชีวิตของพ่อ และเรียนรู้จากคำสอนของพ่อ
โดย หลี่เซี่ยนเฉิง
ถึงพ่อ…
เมื่อผมยังเป็นเด็ก ครอบครัวของเราทำกิจการโรงงานแปรรูปอาหาร ทุกคนในบ้านต่างยุ่งมาก พ่อจึงแทบไม่มีเวลาดูแลผม แต่พ่อมักขับรถบรรทุกพาผมติดตามไปส่งของตามที่ต่าง ๆ อยู่เสมอ
แม้ตอนนั้นผมยังเล็ก แต่พ่อก็คอยสั่งสอนผมอย่างอดทน แม้ในขณะขับรถ พ่อก็สอนทั้งทักษะการขับรถ ทัศนคติในการทำงาน และบอกผมให้เป็นคนซื่อตรง รู้จักรับผิดชอบ ตั้งใจทำงาน และขยัน เพราะคนที่พยายามเท่านั้นจึงจะประสบความสำเร็จ
ไม่นานหลังจากนั้น โรงงานของเราต้องปิดกิจการเพราะปัญหาทางการเงิน ครอบครัวของเราต้องย้ายไปอาศัยอยู่ในโกดังของญาติ แม้จะต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ พ่อก็ไม่เคยยอมแพ้ พ่อทำงานรับจ้างทุกอย่างเพื่อเลี้ยงครอบครัว และไม่ว่าจะไปทำงานที่ไหน พ่อก็มักพาผมไปด้วย สอนทั้งงานและทักษะต่าง ๆ จนผมได้ช่วยงานในไซต์ก่อสร้าง
ผมยังจำได้ดี ครั้งหนึ่งเราไปที่ปี้โถวเจี่ยว (鼻頭角) เพราะพ่อยุ่งกับงานมาก ผมกับน้องชายจึงไปเล่นที่โรงเรียนใกล้ไซต์ก่อสร้าง ตอนกลับบ้าน ผมแอบขนหนังสือจากห้องเรียนขึ้นรถ เมื่อกลับถึงบ้าน พ่อพบเข้าและลงโทษผมอย่างหนัก
ผมรู้ว่าพ่อเสียใจมาก พ่อถึงกับขับรถนำหนังสือทั้งหมดกลับไปคืนโรงเรียน และกล่าวขอโทษต่อผู้อำนวยการโรงเรียนด้วยตนเอง
วันนั้นพ่อสอนผมว่า ต้องเป็นคนซื่อสัตย์ ยืนหยัดในความถูกต้อง ไม่โกหก ไม่ลักขโมย พ่อบอกผมว่า ถึงเราจะยากจน ก็ต้องมีศักดิ์ศรี ต่อให้ไม่มีเงินเพียงใด ก็ห้ามทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง และไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน พ่อก็จะดูแลลูกทั้งสามคนให้ดีที่สุด
คำสอนของพ่อยังคงอยู่ในใจผมเสมอ
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ผมแทบไม่มีโอกาสแสดงความห่วงใยที่มีต่อพ่อ เราสองคนไม่ค่อยได้พูดคุยกัน และแทบไม่เคยนั่งลงเปิดใจต่อกัน แต่สิ่งเหล่านี้ไม่เคยทำให้ความรักและการเสียสละที่พ่อมีต่อผมลดน้อยลงเลย
ในช่วงวัยรุ่น ผมเป็นคนหัวแข็งและกบฏ ทำให้พ่อเสียใจมาก ผมไม่ใช่คนที่ถูกคนอื่นทำร้าย ก็เป็นคนที่ไปทำร้ายคนอื่นเสียเอง
ครั้งหนึ่งผมหนีออกจากบ้าน ใช้ชีวิตเร่ร่อน และเลิกไปโบสถ์ด้วย
เมื่อผมรู้สึกว่าชีวิตหมดสิ้นความหวัง ผมได้อธิษฐานต่อพระเจ้า
พระเจ้าตรัสกับผมเพียงประโยคเดียวว่า
“ลูกเอ๋ย กลับบ้านเถอะ ให้พ่อได้รักลูกอย่างเต็มที่ ลุกขึ้น เก็บข้าวของ แล้วกลับบ้านของลูกเสีย”
ในที่สุด ผมก็ตัดสินใจกลับบ้าน ขอโทษพ่อ และกลับไปนมัสการที่คริสตจักรอีกครั้ง
แม้พ่อจะไม่ได้พูดอะไร แต่ผมรู้ว่าทุกสิ่งเกิดจากการให้อภัยของพ่อ
เมื่อก่อน ผมคิดว่าตัวเองเข้าใจพ่อดี แต่สิ่งที่ผมจำได้กลับมีแต่ข้อเสียของพ่อ
เมื่อผมค่อย ๆ รู้จักพระเยซูมากขึ้น ผมก็เริ่มรู้จักตัวเองมากขึ้น และมองพ่อด้วยสายตาใหม่
ผมจึงตระหนักว่า ความบกพร่องของตัวเองมีมากกว่าของพ่อหลายเท่า และยิ่งเข้าใจความเหน็ดเหนื่อยและความลำบากที่พ่อต้องเผชิญมาตลอด
เมื่อก่อนผมเป็นลูกที่ไม่กตัญญู พระคัมภีร์สอนว่าความยำเกรงพระเจ้ารวมถึงการกตัญญูต่อบิดามารดาด้วย
ผมรู้ว่าตัวเองเคยทำผิดมาก แต่จากนี้ไป ผมอยากเรียนรู้ที่จะเป็นลูกที่กตัญญู เหมือนที่พ่อดูแลคุณปู่อย่างดีที่สุด
ทุกวันนี้พ่ออายุมากขึ้น และมักกังวลว่าจะมีเงินพอใช้หลังเกษียณหรือไม่
แต่พ่อครับ ขอให้สบายใจ ถึงตอนนี้ผมยังไม่มีเงินมากพอให้พ่อเกษียณได้อย่างสบาย แต่ผมสัญญาว่าจะดูแลพ่อให้ดีที่สุด เหมือนที่พ่อเคยดูแลพวกเรามาตลอด
ผมรู้ว่า แม้ในวันที่ผมไม่มีอะไรเลย อย่างน้อยผมก็ยังมีพ่อที่รักผมเสมอ
ไม่ใช่เฉพาะในวันพ่อนี้เท่านั้น แต่ผมอยากบอกพ่ออยู่เสมอว่า
“พ่อครับ ผมรักพ่อ”
เช่นเดียวกับที่พ่อรักผมอย่างไม่มีเงื่อนไข
เซี่ยนเฉิง
วันพ่อ ค.ศ. 2010
