Clicky

Greeks Of New York

Greeks Of New York Greeks Of New York

Operating as usual

02/18/2021

Να ζητάς έναν άνθρωπο να σε αγαπάει και να σε κάνει να γελάς!!!
Οι άνθρωποι ερωτεύονται, έρχονται κοντά, κάνουν όνειρα σε β’ πληθυντικό και μετά χωρίζουν ή και κάποιες φορές παραλείπουν εντελώς το στάδιο του έρωτα.
Έτσι πάνε οι κύκλοι πια· ανοίγουν για να κλείσουν, μόνο στη διάρκεια διαφέρουν. Το τέλος πάντα προδικασμένο. Εξελιχθήκαμε κι αλλάξαμε σε όλα.
Φτιάξαμε νέα είδη σχέσεων, βρήκαμε κι ονόματα για να έχουμε κάπως να τα αποκαλούμε κι όλα καλά.
Friends with benefits, ελεύθερη σχέση, περίπλοκη σχέση, σχεδόν σχέση. Βάλαμε τον έρωτα σε έκπτωση, «κατεδάφιση τιμών», σχέση 70% κάτω.
Σύμφωνα όμως με τους κανόνες της αγοράς στις εκπτώσεις, οι ευκαιρίες αποτελούν εξαίρεση κι η σχεδόν σχέση – ο σχεδόν έρωτας με το σχεδόν συναίσθημα– συνήθως αποτελεί ελαττωματικό κομμάτι.
Και μένεις να αναρωτιέσαι πότε έγιναν τόσο περίπλοκες οι ανθρώπινες σχέσεις. Για την ακρίβεια πάντα οι άνθρωποι καθορίζουν τις σχέσεις τους, άρα δεν έγιναν αυτές περίπλοκες αλλά εμείς.
Κοιτάξτε να δείτε πώς είναι οι σχέσεις στις μέρες μας. Πεθύμησες σοκολάτα, θα έκανες τα πάντα για να είχες μία γάλακτος αυτή τη στιγμή. Ντύνεσαι, τρέχεις στο πλησιέστερο σούπερ μάρκετ και σταματάς μπροστά απ’ το ράφι. Βλέπεις τη γάλακτος αλλά κάτι σε σταματά, γύρω σου υπάρχουν άλλες 30.
Το ξανασκέφτεσαι, τόσα χρώματα, τόσες γεύσεις· με μπισκότο, με ξηρούς καρπούς, με φρούτα, με κράκερ (ναι, με κράκερ), δεν ξέρεις ποια να διαλέξεις.
Ξεχνάς τη γάλακτος, εστιάζεις στην πιο φιγουρατζίδικη συσκευασία, παίρνεις μία με smarties και καραμελάκια απ’ αυτά που σκάνε στη γλώσσα και νομίζεις πως έπαθες εγκεφαλικό.
Την ανοίγεις ενθουσιασμένος στο δρόμο (δεν περιμένεις καν να πας σπίτι), δοκιμάζεις· δεν είναι άσχημη, αλλά να δεν είναι σαν τη γάλακτος. Έτσι και με τις σχέσεις, στις πολλές επιλογές, τη βιασύνη και το περιτύλιγμα, χάσαμε το νόημα.
Στα απλά κρύβεται πάντα η ομορφιά. Αν το καλοσκεφτείς εξάλλου, όλοι τα ίδια ψάχνουμε. Έναν άνθρωπο να μας ανέχεται, να μας κάνει να γελάμε και να μας μαγειρεύει. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης απ’ το να αντέχεις κάποιον σε καθημερινή βάση. Να φτιάχνεις μια ρουτίνα κοινή, μια ρουτίνα για δύο που παύει να μοιάζει με ρουτίνα και γίνεται γλυκιά συνήθεια.
Η ευτυχία βρίσκεται στα μικρά. Σε ένα πιάτο ζεστό φαγητό, μαγειρεμένο με αγάπη απ’ τον άνθρωπό σου κι ας μην είναι και το πιο νόστιμο. Μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ένα φιλί, μια «καλημέρα» και μια «καληνύχτα»· τόσο απλό.
Όσο κι αν διατυμπανίζουμε πως τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας, πως είμαστε καλά και μόνοι, όλοι έχουμε ανάγκη έναν άνθρωπο να αποκαλούμε «δικό μας» εκεί έξω.
Κάποιον να μας προσέχει κι ας τα καταφέρνουμε και μόνοι μας, να μας σκεπάζει τα βράδια όταν στριφογυρνάμε, να μας κρατάει το χέρι και να μας σηκώνει όταν πέφτουμε.
Να μας καθησυχάζει όταν φοβόμαστε, να μας λέει πως «όλα θα πάνε καλά» κι εμείς να τον πιστεύουμε, γιατί το έχουμε ανάγκη!
Κάποιον να μας γουστάρει για το κακομαθημένο κι εγωιστικό καθικάκι που κρύβουμε μέσα μας, που να μας ανέχεται όταν δεν ανεχόμαστε ούτε εμείς οι ίδιοι τον σκατοχαρακτήρα μας.
Κάποιον να μοιραζόμαστε τα γέλια και τα χαχανητά μας, να χαμογελάμε μυστικά και να συνεννοούμαστε.
Να αλληλοπειραζόμαστε σαν πεντάχρονα.
Έναν άνθρωπο να διαβάζει τη σιωπή μας, να αγνοεί τις φωνές μας. Να ξέρει τι θέλουμε πριν το ζητήσουμε, πριν μιλήσουμε, πριν γκρινιάξουμε.
Να κλείνει τα αυτιά στις φλύαρες λέξεις μας, να τις αγνοεί, να μάθει να διαβάζει πίσω απ’ αυτές. Οι ωραιότερες συζητήσεις που έγιναν ποτέ δεν είχαν λέξεις, μόνο βλέμματα και χαμόγελα.
Στην τελική όλοι τα ίδια ζητάμε, έναν άνθρωπο να μας αγαπάει, να μας θυμίζει πως δεν είμαστε μόνοι!

01/15/2021

Να προσπαθείς για το καλύτερο και μην κάνεις στους άλλους ότι δεν θέλεις να κάνουν σε σένα!
Να είσαι ευγνώμων για όλα αυτά που έχεις!
Η βαρετή δουλειά σου είναι
το όνειρο των ανέργων!
Το μικρό σου σπίτι είναι
το όνειρο των άστεγων!
Τα λίγα σου λεφτά είναι το
όνειρο αυτών που δεν έχουν τίποτα!
Το ανήσυχο παιδί σου είναι το όνειρο αυτών που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά!
Η καλή σου υγεία είναι το όνειρο πάρα πολλών αρρώστων!
Να είσαι πάντα ευγνώμων για ό,τι έχεις στή ζωή σου!!!!

11/08/2020

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΛΑΝΑΣ 🤗 (ΘΥΜΑΣΤΕ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ;)
1. Ο χοντρός είναι πάντα τερματοφύλακας.
2. Το ματς τελειώνει όταν όλοι είναι κουρασμένοι.
3. Ακόμα και αν το σκορ είναι 20-0, όποιος σκοράρει το τελευταίο γκολ κερδίζει (το γνωστό «όποιος το βάλει»).
4. Δεν υπάρχει διαιτητής (διαφωνούμε και μόνοι μας).
5. Φάουλ δίνεται μόνο αν είναι πολύ ξεκάθαρο ή φανεί αίμα ή κάποιος αρχίσει να κλαίει.
6. Δεν υπάρχουν οφσάιντ (αυτά είναι φλώρικα πράματα)
7. Αν ο ιδιοκτήτης της μπάλας φύγει, τελειώνει (άδοξα) το ματς.
8. Οι καλύτεροι δύο παίκτες δεν μπορούν να είναι στην ίδια ομάδα.
9. Αν σε επιλέξουν τελευταίο είναι μεγάλη ταπείνωση.
10. Στα φάουλ το τείχος θα σταθεί πολύ κοντά στην μπάλα.
11. Το ματς σταματά όταν περνάει μέσα από το «πεδίο δράσης» ένα μεγαλύτερο άτομο.
12. Είναι για πάντα εχθροί οι παίκτες της πλησιέστερης γειτονιάς.
13. Όσοι δεν έχουν ιδέα από ποδόσφαιρο παίζουν άμυνα, άντε τερματοφύλακες.
14. Όταν έρχονται μεγαλύτεροι για να παίξουν, πρέπει να φεύγεις από το γήπεδο χωρίς πολλά πολλά (πέφτει και καμιά σφαλιάρα).
15. Υπάρχει πάντα ένας γείτονας που δεν σε αφήνει να παίξεις και θα απειλήσει να σου πάρει την μπάλα (ο γνωστός μαλακογείτονας).
16. Αν μπει στοίχημα στη μέση (πχ τα αναψυκτικά στο τέλος) το παιχνίδι είναι πλέον πολύ σοβαρό και μοιάζει με τελικό Μουντιάλ (και βάλε).
17. Τα τέρματα ήταν δύο πέτρες ή δύο μπουφάν, αλλά πάντα το ένα τέρμα ήταν μικρότερο από τ άλλο (ασταμάτητοι καβγάδες).
18. Όταν η μπάλα περνά πάνω από τον τερματοφύλακα, ποτέ δεν μετράει το γκολ (νέοι καβγάδες).
19. Αν ο χοντρός στο τέρμα είναι «ρουφήχτρας» θα κάνει στην άκρη και θα μπει στη θέση του ο καλύτερος!

08/23/2020
07/30/2020

αυτά δεν γίνονται είναι πολύ γκιοζης.

05/01/2020

Πώς είναι το αδερφάκι σου να ζει σ’ άλλη χώρα;
Οι αδερφικοί δεσμοί δοκιμάζουν την ελαστικότητά τους στις αποστάσεις. Δοκιμάζουν την ανθεκτικότητά τους στις συνθήκες. Με την υπόσχεση ότι τα άκρα κάποτε θα σμίξουν ξανά σε κοινό τόπο ή με την κατανόηση ότι εκείνη η μέρα ίσως και να αργήσει. Πολύ. Αλλά τα αδέλφια δεν το βάζουν κάτω. Διατηρούν την αγάπη με εφευρετικότητα.

Φέρνουν κοντά αυτά που η μοίρα, ο καιρός, οι επιλογές μακάρι κάποτε να τα ξημερώσουν σε ξένο έδαφος.
Απ’ τις αναχωρήσεις ως τις αφίξεις, τα αδέλφια αγκαλιάζουν την ένωσή τους. Διαπιστώνουν πως η μοναδικότητα του δεσμού τους μάχεται ακούραστα τα νέα δεδομένα. Γιατί, τελικά, το «κοντά» και το «μακριά» κρίνονται στις αποστάσεις των ψυχών, όχι των σωμάτων.

Ανοίγουν ταξιδιωτικούς οδηγούς και χάρτες. Προσπαθούν να φτιάξουν στο μυαλό τους τη νέα γειτονιά που στέριωσαν τα αδέρφια τους τη ζωή τους. Θέλουν να μπορούν να ζουν εκεί κι ας μην έχουν πάει ποτέ. Απλά και μόνο γιατί η μοναξιά κερδίζεται στις επιθυμίες να ‘σαι εκεί από όπου λείπεις.

Εκμεταλλεύονται κάθε τεχνολογικό μέσο. Ανταλλάσσουν φωτογραφίες με φαγητά που έχουν στερηθεί στην ξενιτιά ή που πρωτογνώρισαν εκεί, τραβούν βίντεο μια ασυνήθιστη στιγμή στον δρόμο ή μια οικογενειακή περίσταση που θα ‘θελαν να μην έπρεπε να χάσουν. Κάνουν παραγγελιές για ακυκλοφόρητα στη χώρα τους παπούτσια, κουτσομπολεύουν κοινούς γνωστούς για να μη χάσουν τις εξελίξεις της ζωής που άφησαν πίσω κι ορίζουν ημερομηνίες αντάμωσης. Ακριβείς ή στο περίπου.

Ο ένας προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή την καθημερινότητα που δε βιώνει κι ο άλλος να γνωρίσει την καθημερινότητα που δεν ξέρει. Συνωμοτούν για να τα βρουν στους γονείς τους όταν εκείνοι τσακώνονται, συστήνουν μέσω της κάμερας νέους φίλους και φλερτ, για να μπορούν να μοιράζονται ανησυχίες κι ενθουσιασμούς γι’ αυτούς και ρυθμίζουν δύο ρολόγια, ένα σε κάθε διαφορετική ζώνη ώρας. Για να ζουν ταυτόχρονα αυτό που δε ζουν μαζί.

Εκείνος που έμεινε πίσω πασχίζει να μάθει τη γλώσσα που μιλούν στη χώρα που πήγε ο άλλος. Ξεκινούν από μερικές βρισιές που θέλουν να μπορούν να ξεστομίζουν χωρίς να τους καταλαβαίνει κανείς και καταλήγουν σπαστά να επαναλαμβάνουν αυτά που ακούν απ’ τα αδέρφια τους. Στηρίζουν με το χαρτζιλίκι ή με κάτι παραπάνω εκείνον που ξέμεινε κι αυτόν τον μήνα, φορούν τα ρούχα που άφησε ο ένας πίσω και τους στέλνουν φωτογραφίες, τάχα, για να θυμώσει.

Στέλνουν πακέτα με δώρα συμβολικά ή δώρα ανάγκης. Από ένα απλό γράμμα, από ένα ενθύμιο, μέχρι την αγαπημένη τους σοκολάτα που δεν πουλιέται στο ξένο κράτος, κι ας λιώσει στη διαδρομή. Διαλέγουν τηλεοπτική σειρά κοινού γούστου και την βλέπουν ταυτόχρονα ή παράλληλα για να συζητούν την πλοκή και να κάνουν μικρά κι επίπονα σπόιλερ σε εκείνον που δεν πρόλαβε να δει το νέο επεισόδιο.

Τα αδέρφια νιώθουν χωρίς να λένε πολλά. Αφήνουν απλά ανοιχτό το ακουστικό κι ο ένας συμβουλεύει τον άλλο χωρίς πολλές εξηγήσεις. Γιατί ξέρουν από πάντα τα όριά τους. Τα μάθαιναν από κούνια καταπατώντας τα. Τώρα πια δε χρειάζεται όμως. Πιέζουν τόσο όσο, κι αν δουν ότι η κατάσταση χειροτερεύει, κλείνουν εισιτήρια κι εμφανίζονται στην πόρτα τους. Με φέτα, παστίτσιο της μαμάς και μια αγκαλιά ικανή να χωρέσει τις απογοητεύσεις.

Δεν υπάρχει οδηγός συντήρησης των δεσμών. Τα dos και τα don’ts είδαν το νόημά τους να στερεύει, όταν την υπόθεση ανέλαβε η επιθυμία. Τα αδέρφια δοκιμάζονται από τότε που πρωτοσυνυπάρχουν στον ίδιο χώρο. Γιατί μοιράζονται, συγκρίνονται, μοιάζουν και θέλουν να διαφέρουν, διαφέρουν και θέλουν να μοιάζουν.

Και στο «μαζί» τα κατάφεραν μέσα από τσακωμούς, ζήλιες, συγκαλύψεις. Στο «χώρια» θα τα καταφέρουν απλά μέσα από αγάπη. Κι από λίγους ακόμα τσακωμούς, λίγες ακόμα ζήλιες και λίγες ακόμα συγκαλύψεις. Ξέρουν πως θέλει περισσότερο κόπο για να χωρίσεις αυτό που γεννήθηκε διπλό, παρά για να το διατηρήσεις.

01/21/2020

Δέχεσαι επίθεση; Δώσε βάση σε 10 συμβουλές που μπορεί να σώσουν τη ζωή σου
Αυτό είναι για σένα, και για να το μοιραστείς με τον/την σύζυγό σου, τα παιδιά σου, τους φίλους σου, όλους όσους ξέρεις.

Αφού διαβάσεις αυτές τις 10 σημαντικέςσυμβουλές, στείλτο σε κάποιον που νοιάζεσαι.

Δεν είναι κακό να είσαι προσεκτικός σε αυτό τον τρελό κόσμο που ζούμε.
1. Συμβουλή από το Tae Kwon Do:
Ο αγκώνας είναι το πιο δυνατό σημείο στο σώμα σου. Αν είσαι αρκετά κοντά, χρησιμοποίησέ τον!

2. Αν ένας ληστής σου ζητήσει το πορτοφόλι και/ή την τσάντα, ΜΗΝ ΤΟΥ ΤΟ ΔΩΣΕΙΣ! (Αυτό το έμαθα από έναν τουριστικό οδηγό στη Νέα Ορλεάνη.) Πέταξέ το μακριά από εσένα…. το πιο πιθανό είναι να ενδιαφέρεται περισσότερο για το πορτοφόλι σου και/ή την τσάντα σου παρά για σένα, και θα πάει να το πιάσει. Να έχεις στην τσάντα σου ενα φακό, πέταξέ τον και φώναξε “Πάρε το κινητό μου, ρε!!!” ΤΡΕΞΕ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ/Η ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ!
3. Αν σε πετάξουν ποτέ στο πορτμπαγκάζ ενός αυτοκινήτου, κλώτσα έξω τα καλύμματα από τα φώτα και βγάλε το χέρι σου από την τρύπα και κούνα το πολύ. Ο οδηγός δε θα σε δει, αλλά θα σε δουν όλοι οι υπόλοιποι. Αυτό έχει σώσει ζωές.

4. Οι γυναίκες έχουν τη συνήθεια να μπαίνουν στα αυτοκίνητά τους μετά από ψώνια, φαγητό, δουλειά, κλπ., και απλώς κάθονται (ελέγχοντας κάτι, βγάζοντας το κινητό τους να τηλεφωνήσουν, κάνοντας μια λίστα, διαβάζοντας ένα σημείωμα, ψάχνοντας και μετρώντας τα ρέστα στην τσάντα τους, κ.λ.π.). ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ! Το «αρπακτικό» θα σε παρακολουθεί, και αυτή είναι η τέλεια ευκαιρία να κάτσει στη θέση του συνοδηγού, να βάλει ένα όπλο στο κεφάλι σου, και να σου πει πού να πας. ΜΟΛΙΣ ΜΠΕΙΣ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΚΛΕΙΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΦΥΓΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΠΟΡΕΙΣ!

5. Αν κάποιος είναι ήδη μέσα στο αυτοκίνητο με ένα ΟΠΛΟ στο κεφάλι σου ΜΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΥΓΕΙΣ,επαναλαμβάνω: ΜΗΝ ΟΔΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΥΓΕΙΣ! Αντίθετα ΓΚΑΖΩΣΕ ΤΟ, ΦΟΥΛ, και ρίχτο πάνω σε οτιδήποτε, διαλύοντας το αυτοκίνητο.
Ο αερόσακός σου θα σε σώσει. Αν ο άλλος είναι στο πίσω κάθισμα θα πάθει πολύ χειρότερα. Αμέσως μόλις τρακάρει το αυτοκίνητο
βγες έξω και ΤΡΕΧΑ…
6 . Μερικές σημειώσεις για το πως να μπεις στο αυτοκίνητό σου σε ένα πάρκινγκ:
A.) Να είσαι σε εγρήγορση: κοίτα τριγύρω σου καλά, κοίτα μέσα στο αυτοκίνητό σου, στο πάτωμα του συνοδηγού, και στο πίσω κάθισμα.
B.) Εάν έχεις παρκάρει δίπλα σε ένα μεγάλο βαν, μπες στο αυτοκίνητο από την πόρτα του συνοδηγού. (Οι περισσότεροι μανιακοί επιτίθενται στα θύματά τους τραβώντας τα, μέσα στα βαν τους, ενώ οι γυναίκες προσπαθούν να μπουν στα αυτοκίνητά τους.)
Γ.) Κοίτα το αυτοκίνητο που είναι παρκαρισμένο δίπλα σου από την πλευρά του οδηγού, και του συνοδηγού. Αν ένας άντρας κάθεται μόνος στη θέση κοντά στο αυτοκίνητό σου, καλό θα ήταν να γυρίσεις πίσω στο μαγαζί ή στη δουλειά και να πάρεις ένα αστυνομικό ή σεκιουριτά να σε συνοδεύσει στο αυτοκίνητο. ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ ΑΠΟ ΟΤΙ ΜΕΤΑΝΙΩΜΕΝΟΣ/Η.

Δ.) Μόλις μπείς στο αμάξι σου ΠΡΩΤΑ αφάλισε πόρτες, Μετά βάλε ζώνη και φύγε! Αν το αυτοκίνητο είναι κρύο(χειμώνα), αφού απομακρυνθείς απο το επικίνδυνο σημείο ελάτωσε ταχύτητα, κράτα δεξιά λωρίδα και το αμάξι γρήγορα θα έρθει σε κανονική θερμοκρασία για να συνεχίσεις την διαδρομή σου.
Ε.) Αν μόλις μπείς στο αυτοκίνητο σου κάποιος κολλήσει χαρτί στο πίσω τζάμι, ΜΗ κατέβεις να το ξεκολλήσεις, γιατί θα σου αρπάξουν ότι βρούν μέσα απ το αμάξι.

7. ΠΑΝΤΑ να παίρνεις το ασανσέρ αντί για τις σκάλες. Οι σκάλες είναι φοβερά μέρη για να είσαι μόνος ή μόνη, και το τέλειο σημείο για πολλά εγκλήματα. (Αυτό είναι ιδιαίτερα αληθινό τη ΝΥΧΤΑ!) Αν δείς άγνωστο άτομο μέσα στο ασανσέρ την νύχτα, ζήτησε συγνώμη και άσε το ασανσέρ να φύγει.

8. Αν το «αρπακτικό» έχει όπλο και είσαι υπό τον έλεγχό του, ΠΑΝΤΑ ΤΡΕΞΕ!
Το «αρπακτικό», θα πετύχει (έναν κινούμενο στόχο) μόνο 4 στις 100 φορές. Και ακόμα και τότε, είναι πιο πιθανό ότι ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ένα ζωτικό όργανο. ΤΡΕΧΑ, καλύτερα σε ζιγκ ζαγκ!

9. Καθώς οι γυναίκες, προσπαθούμε πάντα να είμαστε καλές: ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ. Μπορεί να οδηγήσει στο βιασμό σας, ή στο θάνατό σας. (Ο Ted Bundy, ο μανιακός δολοφόνος, ήταν ένας εμφανίσιμος, μορφωμένος άντρας, που ΠΑΝΤΑ ποντάριζε στην καλοσύνη των ανυποψίαστων γυναικών. Περπατούσε με ένα μπαστούνι, ή κούτσαινε, και συχνά ζητούσε «βοήθεια» μέσα στο αυτοκίνητό του ή με το αυτοκίνητό του, με το οποίο απήγαγε το επόμενο θύμα του.) ΤΟ ΒΡΑΔΥ, ΔΕΝ σπεύδουμε ΠΟΤΕ να βοηθήσουμε γέρο, γριά ή ανάπηρο αν δεν υπάρχουν περαστικοί γύρω μας. Σε περίπτωση που διαπιστωμένα κάποιος μας ακολουθεί και μας πλησιάζει επικίνδυνα την στιγμή που κάνει κίνηση να μας αρπάξει, τότε φωνάζουμε ΦΩΤΙΑΑ, ΤΡΕΞΤΕ!! και ποτέ την λέξη Βοήθεια. Να είστε βέβαιοι ότι όλοι θα κινηθούν προς εσάς και αυτός που σας καταδιώκει θα σταματήσει να δει τι συμβαίνει..

10. Ένα ακόμα σημείο για ασφάλεια:
Κάποιος μόλις μου είπε ότι μία φίλη του άκουσε ένα μωρό να κλαίει έξω από την πόρτα της την περασμένη νύχτα, και κάλεσε την αστυνομία επειδή ήταν αργά και της φάνηκε περίεργο. Η αστυνομία της είπε:

«Ό,τι και να κάνετε, ΜΗ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ.»Ο αστυνομικός της είπε, «Έχουμε ήδη μία μονάδα καθ’ οδόν, ό,τι κι αν κάνετε, ΜΗ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ.»

Της είπε ότι πίστευε ότι ένας μανιακός έχει ηχογραφήσει το κλάμα μωρού και το χρησιμοποιεί για να βγάζει γυναίκες από τα σπίτια τους επειδή πιστεύουν ότι κάποιος έχει εγκαταλείψει ένα μωρό.

Τέλος μερικοί διαρρήκτες ρίχνουν νερό κάτω απ την εξώπορτα και ανοίγεις να δεις τι έγινε, οπότε μπουκάρουν μέσα. Οταν δείς νερό ή υγρό να μπαίνει κάτω απ την πόρτα σου, ρίξε μια πετσέτα στο πάτωμα και πίεσε την με δύναμη στην πόρτα.Και εύφλεκτο υλικό να έχουν ρίξει ΔΕΝ ανάβει προς τα μέσα(δεν κινδυνεύεις), αντίθετα θα κάψει τα δάκτυλα του αυτός που θα τ’ ανάψει…

Έκκληση για την 45χρονη Στέλλα-Ψάχνει δότη μυελού των οστών
01/10/2020
Έκκληση για την 45χρονη Στέλλα-Ψάχνει δότη μυελού των οστών

Έκκληση για την 45χρονη Στέλλα-Ψάχνει δότη μυελού των οστών

Έκκληση για να βρεθεί συμβατός δότης μυελού των οστών για την 45χρονη Στέλλα Χαραλάμπους απευθύνει η οικογένεια της. Η Στέλλα Χαραλάμπους, που διέμενε στο Βόρειο Λο....

12/21/2019

Μπόρις Τζόνσον για Ελλάδα: «Πώς η Ε.Ε κατέστρεψε τους Έλληνες»
Λίγους μήνες πριν γίνει πρωθυπουργός στην θέση της Τερέζας Μέι και δεκαπέντε μήνες πριν θριαμβεύσει στις εκλογές και οδηγήσει την χώρα του με ασφάλεια εκτός ΕΕ ο Μπόρις Τζόνσον έγραψε ένα συγκλονιστικό άρθρο για την Ελλάδα και την καταστροφή που της επιβλήθηκε από τις Βρυξέλλες

Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχει αξία να δούμε τι ακριβώς έλεγε σε αυτό το άρθρο ο άνθρωπός που μαζί με το Νάιτζελ Φάρατζ άλλαξε την πορεία της Βρετανίας έγραψε ένα συγκλονιστικό άρθρο στην βρετανική εφημερίδα «Telegraph»

Ένας Νάιτζελ Φάρατζ ο οποίος σκεπτόμενος την χώρα του, ζήτησε από τους ψηφοφόρους του να ψηφίσουν τον Μπόρις Τζόνσον για να τελειώσει όπως πρέπει το ζήτημα του Brexit.

Aκολουθεί το άρθρο:

«Μπορεί βλέποντας τις πολύβουες μαρίνες και τα γεμάτα εστιατόρια, να έχεις πειστεί ότι η κρίση του ευρώ έχει φτάσει στο τέλος της. Ότι ο καλός κύριος Ντράγκι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρήκε τη λύση, το ευρώ πλέον είναι υγιές, και οι χώρες της Μεσογείου είναι στον δρόμο της ανάκαμψης.

Και τότε ίσως αναρωτηθείς αν έχουν δίκιο όταν λένε ότι ότι η προσωρινή ανάκαμψη του ευρώ αποδεικνύει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να ποντάρει στο να μείνει πιστό στις Βρυξέλλες, κάνοντας ακριβώς ό,τι μας πει η ΕΕ, ακόμη κι όταν δεν θα έχουμε επιρροή στις όποιες αποφάσεις.

Αν αυτό το συμπέρασμα σου μετά από μία εβδομάδα στο ήλιο, τότε ήπιες πολλή ρετσίνα. Η κρίση του ευρώ είναι μακριά από το να τελειώσει. Το ενιαίο νόμισμα παραμένει καταστροφικό και είναι πολύ πιθανό μία μέρα να καταρρεύσει».

Συνεχίζοντας ο Βρετανός πρώην υπουργός βάζει στην εξίσωση και την Ελλάδα:

«Η περίπτωση της Ελλάδας αποτελεί μάθημα για την τρέλα κάθε χώρας που επιτρέπει να δέχεται μπούλινγκ από τους διαπραγματευτές της ΕΕ. Αν οδηγήσεις σε οποιαδήποτε μεγάλη ελληνική πόλη μακριά από τα τουριστικά σημεία, θα δεις σε κάθε κτήριο που έχει μπει λουκέτο και σε κάθε σπασμένο τζάμι την απελπισία και την απόγνωση της ελληνικής βιομηχανίας, η οποία σε τρία χρόνια, από το 2010 γνώρισε μείωση από 80.000 εργοστάσια, σε 57.000.

Στα γκράφιτι στους τοίχους μπορείς να δεις την οργή μιας χαμένης γενιάς νέων ανθρώπων που ακόμη αισθάνονται ότι δεν έχουν καμία ελπίδα να βρουν δουλειά. Η ανεργία είναι ακόμη στο 20%, η οικονομία είναι ακόμη 25% χειρότερη από το 2008 και υπάρχει ένα απίστευτο 35% ανθρώπων που ζουν στην απόλυτη ανέχεια».

Ο Τζόνσον το πάει ακόμη παραπέρα: «Η τραγωδία των Ελλήνων ήταν ότι ποτέ δεν είχαν τα κότσια να πουν στους Ευρωπαίους αξιωματούχους να πάνε στα τσακίδια».

Τονίζει δε ότι «όταν η Ευρώπη αποφάσιζε να επιβάλει το μνημόνιο στην Ελλάδα, δεν σκεφτόταν τη χώρα και τους πολίτες της. Σκεφτόταν μόνο την ΕΕ. Έτσι η Ελλάδα βρέθηκε στην τρομακτική θέση να διαπραγματεύεται με ανθρώπους που δεν νοιάζονταν για τα συμφέροντά της, αλλά θεωρούσαν ότι θα ήταν πολιτικά χρήσιμο να κάνουν την Ελλάδα παράδειγμα για τις υπόλοιπες χώρες, και με το να κάνουν τη χώρα να υποφέρει θα απέτρεπαν οποιονδήποτε μελλοντικά θα έμπαινε σε πειρασμό να διαφοροποιηθεί από τις Βρυξέλλες».

Στη συνέχεια αναφέρει ότι δέκα χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης, το πρότζεκτ της ΕΕ να σώσει το ευρώ με κάθε αντίτιμο πέτυχε, και ότι η Ελλάδα αποτελεί πλέον μία οικονομική αποικία της Γερμανίας, με οικονομία όμως που βρίσκεται καταχρεωμένη.

«Κοιτώντας στη Μεσόγειο, θα δεις στοιχεία της ίδιας ιστορίας. Πώς το ευρώ όχι μόνο απέτυχε στον σκοπό του, αλλά κατέληξε στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό για το οποίο προοριζόταν», λέει.

«Κοιτάξτε τον εξευτελισμό της Ελλάδας, μέλους της ΕΕ, και αναρωτηθείτε πώς θα νομοθετήσει η Ένωση με τον Ηνωμένο Βασίλειο εκτός, όταν δεν θα μπορούμε πια να να κάνουμε τίποτα για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας από το βάρος αυτών των κανονισμών.

Η ελληνική ταλαιπωρία συνεχίζεται και το μάθημα είναι ξεκάθαρο. Όπως εξήγησε ο πρώην ΥΠΟΙΚ, Γιάνης Βαρουφάκης, η τραγωδία των Ελλήνων ήταν ότι ποτέ δεν μπόρεσαν να πουν στους Ευρωπαίους να πάνε στα τσακίδια.

Δεν μπόρεσαν ποτέ να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους για να τρέξουν την οικονομία προς όφελος των ψηφοφόρων. Αυτό θα σιχύσει και για τη Βρετανία. Ετοιμαζόμαστε να κάνουμε ένα ιστορικό λάθος και να μετατρέψουμε τη χώρα μας σε κάποια που απλά θα δέχεται εντολές από τις Βρυξέλλες, χωρίς λόγο στις αποφάσεις και τους κανονισμούς. Με παράδειγμα την Ελλάδα, αναρωτηθείτε:

Η ΕΕ θα δρα προς όφελος δικό μας και της Βρετανίας ή της ίδιας της Ένωσης; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Είναι γραμμένη σε γκράφιτι σε όλη την Ελλάδα. Γιατί, λοιπόν, προτείνουμε να μετατρέψουμε το Ηνωμένο Βασίλειο στον παντοτινό μαλ… των Βρυξελλών;» καταλήγει ο Τζόνσον.

Address

28 Avenioy
Astoria, NY
11102

Opening Hours

Monday 11am - 11pm
Tuesday 11am - 11pm
Wednesday 11am - 11pm
Thursday 11am - 11pm
Friday 11am - 11pm
Saturday 11am - 11pm
Sunday 11am - 10pm

Telephone

(646) 215-1921

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Greeks Of New York posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Greeks Of New York:

Nearby media companies


Comments

ATTENTION PARENTS: Youth training is back!!! STRICT Covid restrictions included for our childrens safety!!! We will be training at Astoria Park Monday, September 28th 4pm-6pm. Please contact Tommy or Foti for more informations. Tommy: 917.559.302 Foti: 646.335.6190
Hello dear friends. We have created products from the ancient Greek world with the possibility of selling all over the world. A few years ago e decided to create the Ancient Ellenic Civilization page in Face book. Our aim was to spread the knowledge around the world about the amazing Ancient Ellenic Culture which has affected so many civilizations and still continues to influence modern cultures today! You can share if you like and if you inscriptive your self in our web you will take 10% off www.AncientEllenicStore.com _________________________ Γεια σας αγαπητοί φίλοι. Eχουμε δημιουργήσει προϊόντα από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο με δυνατότητα πώλησης σε όλο τον κόσμο. Πριν από μερικά χρόνια αποφάσισαμε να δημιουργήσουμε τη σελίδα του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού στο Face book. Στόχος μας ήταν να διαδώσουμε τις γνώσεις σε όλο τον κόσμο για τον εκπληκτικό αρχαίο ελληνικό πολιτισμό που έχει επηρεάσει τόσους πολλούς πολιτισμούς και εξακολουθεί να επηρεάζει τους σύγχρονους πολιτισμούς σήμερα! Μπορείτε να μοιραστείτε αν θέλετε και εάν εγγράψετε τον εαυτό σας στον Ιστό μας, θα λάβετε έκπτωση 10% www.AncientEllenicStore.com
‘’Одесский Лувр’’ братьев Петрококино Случайно увидел в группе ‘’Одесса и всё,что её касается – лучший город на земле.Odessa” фото Бориса Бакста – ‘’Торговый дом Петрококино’’. К сожалению,некоторые читатели не знакомы с этим домом и не знали вообще где он находится.Этот дом на улице Греческой принадлежал семейству Петрококино, выходцев с греческого острова Хиос,о котором я уже выставлял пост.Семейство Перококино и их дома описаны в моей книге ‘’Греки Одессы – пираты и меценаты’’. В Одессе свой бизнес начинал ещё один грек с острова Хиос - Стратий Петрококино,он значился как купец 1-ой гильдии,имел свой торговый дом.В Одессе он появился в 1813 году,а в 1814 году уже числился купцом первой гильдии,то есть у него был стартовый капитал не менее 50 тысяч рублей.Его дело продолжал сын Михаил,но практически свой бизнес начинал с нуля – вначале купцом 3-ей гильдии и только почти через 30 лет достиг уровня купца второй гильдии(20 тысяч рублей).В 1859 году в Одессе был основан торговый дом ‘’Братья Петрококино’’ (Михаил и Николас).Расцвет этой фирмы пришёлся на 1860 год,когда торговым домом стали руководить сыновья Михаила – Евстратий и Дмитрий.Практически их Торговый дом совершенно изменил привычную торговлю в Одессе пшеницей и металлом.Большинство товаров поступало из западных стран Европы.Евстратий обучался в Германии и получил не только образование,но и знал,какие товары пользуются спросом.Эти товары в прошлом назывались ‘’колониальные товары’’ :- от продуктов питания(начиная от оливкового масла,сыров,колбас,различных специй, вин и т.д.)и до предметов для людей среднего и богатого достатка – хорошие ткани,парфюмерия .Не были забыты также простые товары,которые необходимы в каждом доме,но в России либо не выпускались либо были острым дефицитом – мыло,порошки,спички,сигары,посуда фарфоровая,эмалированная и металлическая и многое другое.Их магазин на улице Греческой(в центре города) был одним из лучших в Одессе.Евстратий Михайлович стал заказывать эти товары из Германии и Франции.В его магазин приходили и состоятельные люди и те ,кто покупал разную мелочь – спички,керосиновую лампу ,медный таз и т.д.Чтобы вам было понятно с какими странами он заключал договора на поставку товаров привожу небольшой перечень : Гаванские сигары(Куба); лампы Дитмара(Варшава);синька Рихтера(Франция); спички“Luigi de Medici” Турин(Италия) и “Bryant&May” из Лондона;желатин Osteocolle Coignet & С.(Париж); порошок Diamand і Putz-Pasta для чистки бронзовых, серебряных и золотых изделий и китайскую мастику для натирки полов. Из-за обилия разного товара магазин Петрококино приобрёл среди одесситов популярность и вскоре его называли ‘’Одесский Лувр’’. Внутри магазина было 19 отделов,в которых кроме перечисленных хозяйственных товаров появились велосипеды,фотоаппараты, холодильные установки,детские игрушки и коляски, различные спортивные товары и даже некоторые принадлежности к автомобилям.Перед Рождеством и Пасхой устраивались различные выставки ёлочных украшений,детских игрушек,пасхальных яиц и др. Евстратий Михайлович Петрококино, как Родоканаки и Ралли принимал активное участие в общественной жизни Одессы.Гласный городской Думы;товарищ старшины одесского общества купеческого сословия;участвовал в организации работ по освещениюПушкинской улицы;по установке бюста архитектору А.О.Бернардацци в 1900 году в честь 50-летия его архитекторской деятельности. Бюст работы одесского скульптора Б.В.Эдуардса был установлен в здании Биржи(современная филармония), построенной по проекту Бернардацци. Благотворительная работа – пожертвования многими строительными материалами и различной посудой Одесскому детскому приюту имени императрицы Марии Фёдоровны;выделялись деньги и материалы в женское благотворительное общество на пошив белья и одежды для малоимущих;для разных обще-ственных организаций делалась скидка до 50 % на покупку различных товаров; перечислил значительную сумму на строительство памятника А.С.Пушкину;активную помощь оказывал греческому благотворительному обществу – несколько лет был преподавателем в Родоканакиевском женском училище;был членом общества защиты животных. Е.М.Петрококино входил в состав попечительского совета коммерческого училища .То,что Евстратий Михайлович участвовал в мероприятии по установке бюста А.О.Бернардацци нет ничего необычного.Оба его торговых дома на Греческой №28 и Маразлиевской №12 построил Александр Осипович Бернардацци. Дом на Маразлиевской,12 сохранился до сих пор.А дома №26 и №28 и дом Бродского на улице Греческой во время Второй Мировой войны были разрушены.В 50-ых годах на их месте выросла пятиэтажка.Ещё два дома,известных как доходные дома Петрококино.построенные в 1900 году тем же архитектором А.О.Бернардацци В доме №20 Евстратий Михайлович жил со своей женой Екатериной Корнелиевной Бодаревской,которая родилась в Одессе в 1852 году в дворянской семье.Занималась вместе с родным братом Николаем в Одесской художественной рисовальной школе,которая была основана в 1865 году.Школа долгое время существовала только благодаря пожертвованиям и постоянного адреса не имела. Только в 1883 году был заложен первый камень в строительство художественного училища на улице Преображенской,1.В 1885 году здание училища было построено и в течение 25 лет субсидировалось Великим князем Владимиром Александровичем.В настоящее время известно как художественное училище имени М.Б.Грекова В 1870 году в бесплатные классы рисовальной школы Одесского общества изящных искусств поступил Кириак Костанди(грек по национальности,его отец - Константин Костантиди Василькети - был выходцем с греческого острова Санторино).Родился Кириак в селе Дофиновка современной Одесской области,Коминтерновский район.Он был шестым ребёнком в семье грека-рыбака, в девятилетнем возрасте лишился отца и в 1862 году устроился работать в Одессе в бакалейную лавку, затем работал в винном погребе Курлэ и в кабачке "Алазань" . Уже тогда мальчик увлекался рисованием,его способности раскрылись в рисовальной школе. В 1873 году за предоставленные к выпускным экзаменам пять портретов, исполненных маслом, четыре натюрморта и шесть карандашных рисунков, он получил серебряную медаль.Зимой 1885 года Костанди становится старшим преподавателем в Одесской рисовальной школе при Обществе изящных искусств. Прекрасный педагог, тонко чувствующий художник, эрудированный и скромный человек, Костанди стал популярным преподавателем и не менее популярным живописцем, которого полюбили одесситы.Это небольшое отступление от главной темы - семьи Петрококино,но оно имело продолжение. Екатерина и Николай Бодаревские занимались в училище до 1890 года,Екатерина в 1889 году получила серебрянную медаль за натюрморт.Участвовала в выставках Товарищества южно-русских художников (ТЮРХ),основанное в Одессе в 1890 году при активном участии Костанди .Председателем ТЮРХа Костанди стал в 1902 году и возглавлял общество до 1920 года. В том же 1890 году Костанди написал картину «Ранняя весна», которая впоследствии была отмечена дипломом и Большой бронзовой медалью на Всемирной Парижской выставке 1900 года. Картины Екатерины Бодаревской экспонировались в Нижнем Новгороде на Всероссийской выставке в 1896 году,а в 1900 году на Всемирной выставке в Париже Супруги коллекционировали картины западноевропейской и русской живописи,а также одесских художников.У себя в доме устраивали литературно-художественные вечера. Семья Петрококино были в родственных отношениях с художником Василием Васильевичем Кандинским,который крестил внучатую племянницу Евстратия Михайловича – Лидию Ксида.Благодаря художественному таланту Екатерины Корнелиевны Бодаревской-Петрококино мы имеем возможность увидеть портрет ей мужа Евстратия Михайловича Петрококино.Этот портрет в общедоступных источниках о Е.М.Петрококино не публиковался.Почему – узнаете чуть ниже.В книге этот портрет есть. После смерти мужа Екатерина Петрококино состояла в Совете попечительства общества слепых,проводила художественные лотереи в ТЮРХ в пользу раненых в Первой Мировой войне.Пожертвовала для этих целей 32 картины из своей коллекции,в том числе и портрет своего мужа Е.М.Петрококино.Вот поэтому многие не знали,что такой портрет существовал.В 1922 году Екатерина Петрококино была в составе учредителей художественного общества имени К.К.Костанди. Из воспоминаний дочери Кириака Константиновича - Елены, жена Евстратия Михайловича Петрококино -Екатерина жила довольно скромно. Но она постоянно делала подарки детям Костанди – так ей приказал муж .Елена говорила, что Костанди и Петрококино были кумовьями,оба крестили троих сыновей друг у друга.А сестре Анне Евстратий Петрококино завещал 2 тысячи рублей.В 1925 году Екатерина Корнеевна Бодаревская-Петрококино покинула Россию и жила в Париже,где скончалась в 1938 году.Детей у Евстратия и Екатерины Петрококино не было. Наследовал торговый дом ближайший родственник – одесский купец 1-ой гильдии Николай Константинович Ксида ,который был сыном его родной сестры Марии Михайловны.В свою очередь Мария Михайловна была замужем за греком Константином Ивановичем Ксида.У её сына Николая,которому достался торговый дом была дочь Лидия,которую крестил В.В.Кандинский.Совладельцем Торгового дома у Н.К.Ксида стал немец Г.Г.фон Поглиес. P.S.В 2017 году в Одесском греческом фонде культуры при активном участии директора фонда г-на Софрониса Парадисопулоса и Галины Андреевны Изувити состоялась выставка работ Кириака Константиновича Костанди и его учеников – ‘’И нет твоим холстам забвений’’.Часть картин этой выставки можете посмотреть на фото.