Gazeta Dielli

(12)
U MBLODH KOMISIONI I PËRGATITJES TË KUVENDIT, DY KANDIDATË PËR KRYETAR TË VATRËS- NJOFTOHEN VATRANËT E QENDRËS TË MBLIDH...
01/08/2020

U MBLODH KOMISIONI I PËRGATITJES TË KUVENDIT, DY KANDIDATË PËR KRYETAR TË VATRËS
- NJOFTOHEN VATRANËT E QENDRËS TË MBLIDHEN NË SELINË E VATRËS TË PREMTEN, 10 JANAR, ORA 5 PM-
Mbrëmjen e ditës së Martë, 7 Janar 2020, u mblodh Komisioni i Përgatitjes të Kuvendit të 19 Janarit nën drejtimin e kryetarit të këtij Komisioni, z. Agim Rexhaj. Një ndër vendimet e këtij Komisioni është thirrja e anëtarësisë së qendrës të premten, 10 Janar 2020, në orën 5 pasdite në Selinë e Vatrës. Qëllimi i kësaj mbledhjeje është që të anëtarësuarit në qendër të zgjedhin delegatët e tyre për në Kuvendin e 19 Janarit sipas kuotës së degëve, një delegat për cdo 10 anëtarë.
Ju lutemi të anëtarësuarëve në qendër të respektojnë kohën e mbledhjes sepse pas këtij takimi, Komisioni mblidhet për të marrë vendimet përfundimtare për mbarëvajtjen e Kuvendit.
Gjatë takimit të mbrëmshëm, Komisioni, shqyrtoj listat dhe pagesat e anëtarësisë për të përcaktuar numrin e delegatëve sipas raportit 1 me 10, plus Kryetarin e degës. Po ashtu u mor vendim që kryesia të jetë e pranishme në Kuvend, bashkë me të edhe anëtarët e Këshillit, si llogaridhënës para Kuvendit.
Numri i delegatëve për cdo degë do të marrë formë ligjore pas mbledhjes të Komisionit ditën e Premte,10 Janar.
Para Komisionit u deklaruan dy kandidatë për kryetarë të Vatrës, nënkryetari aktual z. Agim Rexhaj dhe Kryetari i degës së Vatrës në Hudson Vally, NY, z. Elmi Berisha, i propozuar nga kjo degë. Priten kandidaturat deri me 10 Janar 2020.

Gazeta Dielli's cover photo
01/06/2020

Gazeta Dielli's cover photo

VATRA E SHEKULLIT 21 DUHET TË HAPË DYERT PËR RININË- Debatet destruktive nuk i shërbejnë Vatrës dhe interesave të shqipt...
01/06/2020

VATRA E SHEKULLIT 21 DUHET TË HAPË DYERT PËR RININË

- Debatet destruktive nuk i shërbejnë Vatrës dhe interesave të shqiptarëve.

- Me dorëheqjen e z. Mishto, nuk ka alternativa të tjera përveç Kuvendit të 19 Janarit. Alternativat e dyta dhe të treta janë humbje kohe për Vatrën dhe trojet Shqiptare. Ne duhet të punojmë fort për ta bërë Vatrën një zë të fortë për të gjithë shqiptarët, zërin kundërshtar të padrejtësisë në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni dhe Mal të Zi.

Këto dy vitet e fundit në Vatër janë afruar disa të rinj, të cilët premtojnë se do ta çojnë më tej atë punë kombtare që bënë paraadhësit tanë ndër vite. Edhe pse këta të rinj erdhën në kohë debatesh e mllefesh, kur disa po luajnë zhurmuesin për t’ia errësuar të tashmen Federatës, këta nuk janë stepur, por po vazhdojnë të punojnë dhe të ruajnë qetësinë. Një ndër këta të rinj është Ervin Dine, i biri i të burgosurit politik të diktaturës komuniste shqiptare, Dine Dine, i lindur në kampin e internimit në Gjazë-Lushnjë. Ervini është pjesë e Komisionit të përgatitjes të Kuvendit të Vatrës që i zhvillon punimet me 19 Janar 2020 në Michigan.I diplomuar në akademinë Ushtarake 'Valley Forge Military Academy' në Pennsylvania, si dhe në Shkenca Politike në Columbia University, New York, një menaxher i zoti, që prej 6 vitesh drejton Shtetin e Conncecticut për Enterprise Holdings, Ervini ka se çfarë t’i japë Vatrës. Po çfarë mendon ai për të sotmen dhe të ardhmen e Vatrës, për debatet e dy viteve të fundit, për Kuvendin e Vatrës? Ndiqeni intervistën që i mori editori i Diellit, Dalip Greca.
***
DIELLI- A mund të prezantoheni për lexuesit e Diellit: Kush është Ervini?

ERVIN DINE - U linda në kampin e internimit në Gjazë të Lushnjës. Në moshën një vjeçare, babai im u dënua me burg me akuzën për agjitacion dhe propagandë. Jam rritur nga nëna ime dhe gjyshërit. Në vitin 1990, pas rënies së regjimit komunist, emigruam familjarisht në Romë, Itali, ku kërkuam azil politik për në SHBA. Pas aprovimit të kërkesës, në Maj të 1991, emigruam në SHBA. Aktualisht kam mbaruar akademinë Ushtarake 'Valley Forge Military Academy' në Pennsylvania, si dhe jam diplomuar në Shkenca Politike në Columbia University, New York. Për sa i përket karrierës sime profesionale, prej 6 vitesh drejtoj Shtetin e Conncecticut për Enterprise Holdings, ndërsa synoj pozicionin e Zv. Presidentit.

DIELLI- E kujton largimin nga Shqipëria?

E. DINE- Momenti i largimit nga Shqipëria është një episod sa i vështirë aq edhe i dhimbshëm në jetën time. Ishte një perzierje e kureshtjes dhe dëshirës së ikjes drejt vendeve të reja, boshllëkut të largimit nga vendi im dhe dhimbjes për lënien pas e njerëzve të dashur. Ende e ruaj në kujtesë momentin kur hipa për herë të parë në avion, gëzimin prej fëmije dhe një vorbull ndjenjash të destinuara për të mos u shuar kurrë. Gjatë jetesës sime prej 20 vitesh në SHBA, më ka shoqëruar ndjenja e boshllëkut dhe mungesës së vendit tim. Shqipëria mbetet për mua vendi ku robërohet shpirti, një mall fisnik.

DIELLI- Ju jeni lindur në kamp internimi. Çfarë ruani në kujtesë?*

E. DINE - Unë u linda i cilësuar si armik, i dënuar të rritem pa babanë pranë, mes torturave fizike e psikologjike. Gjatë gjithë fëmijërisë sime më kanë shoqëruar etiketime si: “kulak” dhe “armik”, por kurrë nuk kam arritur të kuptoja arsyen. Gjithmonë jam përpjekur të gjeja diferenca midis meje dhe njerëzve që më rrethonin për të kuptuar arsyen se, përse njerëzit dhe instancat na trajtonin si qenie që nuk i përkisnim atij vendi. Do të doja të shkëpusja një moment nga periudha ime në shkollë, në klasën e katërt. Ishte periudha kur bëheshin demaskimet në kinemanë e sektorit. Realisht, nuk e kuptoja se çfarë ishte demaskimi, por duke dëgjuar nga familjarët, e dija që nuk ishte gjë e mirë. Atë ditë në kinema do demaskonin Frida Sadedinin, e cila ishte mike e familjes sime. Mësuesja na porositi: "kur të dali kjo armike duhet ta pështyjmë në fytyrë". Duke e ditur se, një gjest i tillë do të zemëronte nënën time, vrapova jashtë kinemasë për në shtëpi. Kur shkova ditën tjetër në shkollë, mësuesja po më priste tek dera dhe filloi të më godiste para klasës duke thënë: "ky djalë armiku nuk e pështyu atë armiken tjetër". Fatkeqësisht, unë nuk isha i vetmi fëmijë që përballej me skena dhe tortura të tilla. Kujtoj kohën kur të moshuarit shkonin në apel se ishin të detyruar, ndërsa unë shkoja se ndihesha i rritur, një fëmijë i rritur nga sfidat e sistemit. Për fat të mirë ruaj në kujtesë edhe momente nga njerëzit lokal të Gjazë dhe Savër, të cilët na trajtonin me respekt. I tillë ishte mësuesi Sif Davidhi, i cili ishte miqësor dhe më çlironte nga ndjesia e të cilësuarit armik. Përtej gjithë momenteve të vështira me të cilat njerëzit e asaj kohe u përballën, ruaj një konsideratë të veçantë për mënyrën dinjitoze që ata rezistuan. Ndër ta ishin xhaxhallarët e mi, të cilët nuk iu përulën sistemit pavarësisht sfidave. Këta njerëz fisnikë i rezistuan një ndër sistemeve më të egra në botë, rritën fëmijët e tyre me dinjitet dhe dashuri për vendin.

DIELLI. Babai juaj, ish i burgosur politik, në romanin e tij “Mbi Varkën e Karontit”, të përmend tek skena e Gjyqit. Natyrisht ju ish*t fare i vogël, por si e përjeton sot tek lexoni librin e atit tuaj?

E. DINE - Nuk mbaj mend ndonjë gjë nga ajo skenë, pasi nuk kam qenë as një vjeç, por vite më vonë kujtoj rrugët drejt burgjeve me nënën time. Një ndër momentet e vështira ka qenë koha kur në Qaf Bari duhet të flinim në korridor, sepse nuk na jepnin dhomë hoteli për shkak të biografisë së keqe.

DIELLI: Shtresa e ish të përndjekurve politik është ndër më të zhgënjyerat nga klasa politike në këto 30 vjet pluralizëm. Ju ç'mendim keni?*

E. DINE - Së pari, mendoj se nuk ekziston diçka e tillë siç është shtresa “ish të përndjekurve”. Të përndjekurit politikë vazhdojnë të jenë po aq të përndjekur sa kanë qenë 30 vite më parë. Mendoj se, në Shqipëri nuk ka ndodhur asnjëherë një integrim i të përndjekurve politikë në shoqëri. Do të veçoja këtu disa personazhe të cilët kanë arritur pozita të larta politike dhe kanë përfituar nga politika, ndërsa pjesa tjetër e të përndjekurve vazhdojnë të vuajnë në gjendje të mjeruar. Veçanërisht, debatet e fundit politike të kujtojnë luftën e klasave. Çfarë vendi mund t'i jepet një të përndjekuri, kur një tip si Spartak Braho jo vetëm që brohoret broçkulla si në diktaturë, por mban dhe postin e deputetit?! Nuk mund të kemi integrim të të përndjekurve pa pasur dënim të krimeve të komunizmit. Qeveria Rama jo vetëm që nuk ka dënuar krimet e komunizmit, por me marrjen e të gjitha strukturave qeveritare po shkon drejt diktaturës.

DIELLI- Ju keni shërbyer edhe në Ushtrinë Amerikane. Ç'mund të thuash për atë përvojë?*

E. DINE - Kam shërbyer për 8 vjet në United States Marine Corps. Për mua ishte një eksperiencë e veçantë, e cila më ka shërbyer si në aspektin shpirtëror po ashtu edhe për të krijuar lidhje vëllazërore të cilat vazhdojnë edhe sot.
Shërbimin ushtarak në Amerikë e kam parë si një mundësi më shumë për karrierë politike. Vendimin për të shërbyer në ushtrinë Amerikane e mora me synimin për t'u kthyer dhe ndjekur një karrierë politike ne Shqipëri. Në atë kohë, në moshën 20 vjeçare, mendoja se eksperienca ushtarake dhe shkolla në Columbia University do të më hapte shumë dyer në vendin tim. Pas eksperiencës së fundit e kuptova se, mendimet e mia prej një të riu naiv dhe idealist, ishin larg realitetit shqiptar.

DIELLI: Keni shërbyer edhe në Kosovë, diçka më shumë rreth qëndrimit atje.

E. DINE - Eksperienca në Kosovë ka qenë ndër më të bukurat. Ishte si një rikthim në vendin tim, por këtë herë me një mision të madh. Në ato gjashtë muaj shërbim në zonën malore të Kaçanikut jam ndier më tepër si ushtar në shërbim të vendit tim, se sa si ushtar i Marinës Amerikane. Pavarësisht vuajtjeve nga lufta dhe vështirësive ekonomike, Shqiptarët e Kosovës na pritën si pjesëtarë të familjes. Ata edhe një herë risollën në vëmendje traditat dhe zemrën bujare të shqiptarëve.

DIELLI: Keni studiuar Shkencat Politike në Columbia University. A nuk ju ndihmoi ky fakt për të fituar në garën elektorale në Shqipëri? Ç'mendon për rregullat e lojës elektorale atje?

E. DINE - Ashtu si e përmenda më sipër, të paturit avantazh në një garë politike, sepse zotëroj diplomë nga një ndër universitetet më me emër në botë, ishte një ide naive, pasi realiteti në Shqipëri është i ashpër. Me sa duket atje vlerësohet më tepër dinakëria dhe veset se sa intelekti dhe inovacioni. Mendoj se partitë e vogla janë në disavantazh pa filluar ende gara. Sistemi elektoral është i thyer dhe i korruptuar, veçanërisht me qeverinë e sotme dhe paratë e drogës. Vjedhja e votës është dëmi më i madh që mund të ndodhë në një sistem politik që synon të shkojë drejt demokracisë. Është e qartë që me sjelljen qeveritare Shqipëria po shkon në drejtimin e gabuar.

DIELLI- Ju keni 2 vjet që jeni afruar në Vatër, përse tani, dhe jo më parë?

E. DINE - Më tepër se arsye, do t’i quaja kushte jo të favorshme. Së pari, ka qenë pamundësia fizike për të marrë pjesë për shkak të shërbimit ushtarak. Së dyti, kur isha në universitet, kisha dëshirë që të organizoja një seksion rinor të Vatrës, gjë e cila pas prezantimit si ide kaloi në heshtje pa një përgjigje. Kur z. Mishto u bë kryetar, të cilin nuk e kam njohur personalisht më parë, më tërhoqi dëshira e tij për të angazhuar rininë në Vatër. Z. Mishto i ka dhënë Vatrës energjinë e munguar. Kjo duket qartë nga rritja e anëtarësisë dhe mbushja e sallës për evente të ndryshme që ka organizuar federata. Për këto arsye, bashkë me z. Agustin Mirakaj, jemi angazhuar me dëshirë këto dy vitet e fundit.

DIELLI- Po vazhdoni rrugën e babait tuaj, i cili sapo erdhi në SHBA u bashkua me Vatrën dhe është ende pjesë e strukturave të Vatrës. Si e ka pritur babai afrimin tënd me Vatrën?

E. DINE - Pas ardhjes në Amerikë, babi gjeti një shtëpi të dytë në Vatër, duke u angazhuar kështu në mbledhje dhe evente. Angazhimin tim aktiv ai e shikon në aspektin pozitiv të vazhdimit dhe rritjes së Vatrës, si përgjegjësi e jona. Po ashtu e shikon negativisht, pas trazirave të fundit, ku dhe është i mendimit për mospërfshirjen time në debate që nuk i shërbejnë Vatrës dhe interesave të shqiptarëve të Amerikës.

DIELLI- Çfarë vizioni keni për Vatrën e shekullit të dytë?*

E. DINE - Së pari, do të doja të shprehja mirënjohjen dhe vlerësimin tim për ata idealistë dhe patriotë, të cilët kanë mundësuar vazhdimësinë e Vatrës deri në ditët e sotme. Po ashtu, do të sugjeroja konsultimin dhe hapjen ndaj risive si pjesë e vazhdimësisë së mëtejshme. Duke qenë se jemi në kohën e internetit, Vatra duhet të futet këtë shekull si organizatë në aspektin teknologjik, financiar dhe politik. Për të realizuar këtë, duhet të krijojmë hapësira për të rinjtë, të cilët zotërojnë njohuri intelektuale, teknologjike dhe profesionale në fusha të caktuara. Po ashtu duhet të jemi më të hapur ndaj debateve konstruktive-jodestruktive. Unë mendoj se, me angazhimin dhe energjinë e rinisë, konsultimin e atyre, dhe me eksperiencën aktuale në Vatër, Vatra do të bëhet më e fortë se kurrë.

DIELLI: A po i ndiqni debatet e dy viteve të fundit në Vatër, veçanërisht këto kohët e fundit? Cili është gjykimi juaj dhe mesazhi?

E. DINE - Ashtu siç e përmenda më lart, mendoj se debatet në Vatër janë destruktive dhe nuk i shërbejnë Vatrës dhe interesave të shqiptarëve. Vatra dhe të gjithë vatranët duhet të shërbejnë si një shembull për Politikën Shqiptare dhe jo të bëhen pjesë e saj. Trajtimi i disa vatranëve dhe sjellja e tyre ndaj z. Mishto dhe familjes së tij lënë për të dëshiruar. Sulmet ndaj tij kanë filluar që javën e parë mbas kuvendit, pa i lejuar kështu hapësirë për të punuar. Edhe pse jetojmë në SHBA, nuk jemi të aftë të ndjekim shembullin e qeverisë Amerikane. Në fushatë mund të thuhen shumë gjëra, ndoshta edhe fyese, por kur zgjidhet presidenti, ai që ikën për hir të Amerikës nuk e kritikon të riun. Po ashtu, ekzistojnë shembuj se disa ish presidentë, (Bush - Clinton) janë bashkuar për akte bamirësie.

DIELLI: Si e mendoni Kuvendin e 19 Janarit në Michigan?*

- Si pjesë e komisionit për kuvendin, mendojmë se do të bëhet një kuvend i rregullt. Me dorëheqjen e z. Mishto, nuk ka alternativa të tjera përveç kuvendit. Alternativat e dyta dhe të treta janë humbje kohe për Vatrën dhe trojet Shqiptare. Ne duhet të punojmë fort për ta bërë Vatrën një zë të fortë për të gjithë shqiptarët, zërin kundërshtar të padrejtësisë në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni dhe Mal të Zi.
DIELLI- Faleminderit për intervistën. Ishte kënaqësi që biseduam.
Ervin Dine: - Faleminderit Juve. Kënaqësia ishte imja.

INTERVISTOI:DALIP GRECA

12/18/2019
Marty Golden

Marty Golden

Brooklyn GOP Holiday Party 🇺🇸🐘 🎉 Marko Kepi

Gazeta Dielli's cover photo
12/18/2019

Gazeta Dielli's cover photo

"Misteri" i jetëgjatësisë së Vatrës dhe Diellit NGA PETER PRIFTI/ Ish sekretar i Vatres dhe Editor i Diellit“Vatra e mba...
12/18/2019

"Misteri" i jetëgjatësisë së Vatrës dhe Diellit

NGA PETER PRIFTI/ Ish sekretar i Vatres dhe Editor i Diellit

“Vatra e mbaroi qëkuri misionin e saj historik.”
“Vatra dhe Dielli po i ngrysin ditët.” Sa herë, vallë, na kanë dëgjuar veshët fjalë si këto?
Fjalë të këtilla për Vatrën dhe Diellin janë pëshpëritur poshtëe lart me vite e me dekada. E megjithatë, Vatra dhe Dielli janë gjallë dhe sot e kësaj dite. I kanë përgënjeshtruar të gjitha predikimet e vdekjes së tyre. Si për inat të pesimistëve, kanë refuzuar të tërhiqen dhe të zhduken nga skena e botës shqiptare.
Jetëgjatësia e Vatrës dhe organit të saj – të dyja tashmë në dekadën e tetë të jetës së tyre – është më tepër se kureshti. Ajo paraqitet si një “mister” që të çudit, dhe që kërkon shpjegim. Por, po të rrish e të mendosh pak, nuk është vështirë të kuptosh pse Vatra dhe Dielli kanë arritur një moshë kaq të lashtë.
Pa dyshim, arsyeja numër një është shërbimi madhështor që i bëri atdheut Vatra gjatë 12 vjetëve, që kur u themelua më 1912 dhe deri më 1924. Me punën e shkëlqyer që bëri në atë periudhë, Vatra rrëmbeu zemrat dhe mendjet e shqiptarëve dhe u fut thellë në shpirtin e tyre, madje kaq thellë sa nuk mund ta harronm as brezi i imigrantëve të parë që e krijoi atë shoqatë, as brezat që pasuan 20, 40 dhe 60 vjet më vonë, deri në ditët tona. Vatra dhe Dielli u bënë fanar i shkëlqyer që ndriçonte rrugën e shqiptarëve në atë periudhë të artë, dhe trumbetë e fuqishme që ndizte zemrat e tyre flakë me ndjenjat e atdhedashurisë. Oshëtimat e asaj trumbete nuk heshtën, nuk u tretën në hapësirë, por tingëllojnë edhe sot në veshët e shqiptarëve.
Jeta e Vatrës është paralele me jetën e Shqipërisë moderne. Të dyja kanë një moshë. Prandaj, kur kujton apo bisedon për Vatrën, shqiptari dashur pa dashur e lidh emrin e saj me kombin shqiptar, me vendin e origjinës së tij. Dhe, sikundër ai dëshiron që të rrojë Shqipëria, po ashtu dëshiron – ndofta pa e kuptuar dhe ai vetë – të rrojë edhe moshatarja e saj, Vatra. Kjo ndjenjë fisnike i ka nxitur shqiptarët ta mbajnë gjallë këtë shoqatë famëmadhe për më se 80 vjet.
Kur kujton apo bisedon për Vatrën dhe Diellin, shqiptari, gjithashtu, kujton menjëherë emrat e nderuar të Fan Nolit, Faik Konicës si edhe të veteranëve të tjerë që themeluan Vatrën dhe punuan natë e ditë për Shqipërinë. Prandaj, respektin dhe admirimin që ka për Nolin dhe Konicën, ai e ndan me Vatrën, që është krijesa e tyre dhe thesari që u lanë trashëgim shqiptarëve. Këtë trashëgim shqiptarët e kanë ruajtur si amanet, dhe kjo ka ndihmuar për t’ia zgjatur jetën Vatrës nga një brez te tjetri.
Shqiptari e sheh Vatrën jo si një shoqatë të thjeshtë, por si një institut, apo monument historik. Si e tillë, ajo qëndron përmbi interesat lokale, të kufizuara dhe kalimtare të këtij ose atij grupi. Ndonëse është marrë me politikë – se me politikë u angazhua edhe Skënderbeu dhe Ismail Qemali – ajo shihet gati si simbol kombëtar, që përfaqëson dhe bashkon të gjithë shqiptarët, pa dallim. Ja një tjetër arsye që shpjegon jetëgjatësinë e Vatrës dhe DIELLIT.
Dielli është regjistri më i vjetër i jetës kolektive të shqiptarëve të Amerikës. Në faqet e tij është shkruar gati gjithë historia e tyre, që kur zbarkuan imigrantët e parë dhe deri te imigrantët e fundit. Vetë ky fakt i lidh ata me Diellin dhe Vatrën në një mënyrë intime, të ngrohtë, pak a shumë ashtu siç lidhen njerëzit me shokë e miq të vjetër dhe të paharruar. Edhe ky fakt ka lojtur rol në jetëgjatësinë e Vatrës.
Ka edhe një arsye tjetër që shpjegon misterin e lashtësisë së pashembullt të Vatrës. Ky është faktori semantik apo gjuhësor që ka të bëjë me vetë emrin e Vatrës dhe të organit të saj. Fjala “Vatra” tingëllon bukur në vesh, mbasi na sjell para syve imazhc të këndshme e të dashura si oxhakun e shtëpisë, zjarrin e ngrohtë, rrethin familjar, zakonet e mikpritjes dhe bujarisë. Po ashtu fjala “Dielli” na tërheq si një magnet, sepse “diell” do të thotëdritë, energji e pasosur, jetë e gjallëri. “Vatra” dhe “Dielli” janë emra të goditur, që i kanë tërhequr shqiptarët qysh nga fillimi i shekullit 20 dhe deri te pragu i shekullit 21, ku kemi arritur.
Nga diskutimi i sipërm del se jetëgjatësia e Vatrës dhe Diellit, sado e çuditshme që duket në sipërfaqe, nuk është mister i pazgjidhshëm. Vatra dhe Dielli kanë rrojtur dhe rrojnë mbasi ato janë të lidhura ngushtë qoftë me jetën e jashtme, kolektive të shqiptarëve (është fjala për punët e mëdha që kanë bërë nëpërmjet Vatrës), qoftë me jetën e tyre të brendshme, me ndjenjat shpirtë- rore dhe emocionale, me krenarinë dhe nostalgjinë për të shkua- rën, me gjithë historinë e tyre në Amerikë.

Address

Bronx, NY

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Gazeta Dielli posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Videos

Category

DIELLI-MONUMENTI I KUJTESES JO VETEM NE SHBA...

GAZETA DIELLI, MONUMENTI I KUJTESES JO VETEM NE SHBA....I FALENDEROJME TE GJITHE MBESHTETESIT TANE. I MESHIROJME TE GJITHE ATA QE E GODASIN ME SHPIFJE....NUK U KTHEJME PERGJIGJE SIPAS FORMULES SE BETIMIT DHE LUTJES QE NA KA LENE FAIK KONICA......

"Ati ynë që je në qiell, jepna fuqinë ta mbajmë gojën mbyllur kur s'kemi gjë për të thënë. Falna durimin të thellojmë një punë përpara se të shkruajmë mbi të! Frymëzona me një ndjenë të mprehtë të drejtësisë që të flasim jo vetëm me paanësi, por edhe të sillemi ashtu! Shpëtona nga grackat e gramatikës, nga shtrembërimet e gjuhës dhe nga lajthitjet e shtypit. Ashtu qoftë!"

Ne mund te na gjeni ne Adresen: VATRA

2437 Southern BLVD

BRONX, NY 10458

USA

www.gazetadielli.com Email:[email protected] Tel -718-365-6852 -Botohet ne SHBA prej 15 Shkurtit 1909.

Nearby media companies


Other Media in Bronx

Show All

Comments

TRURI IM REBEL Nuk di pse truri aratiset, Rebebel i pa epur largohet, Kerkon te shetite gjithe viset, Me shqiponjen fluturim bashkohet. Mbi Tuma varesh ndalojnë, Ngarkohen me hirin eshtnor. Si shkreptima rufesh jehojnë, Ky është trualli Arbëror. Bredhin lodheshem trojeve amtare, Fusha,kodra,lumenj,liqene e dete, Kqyrin kufijte e shenjte Shqiptare, Betuar… S’harohen,jane Amanete. H.L.B.(Ilias).
C’eshte poezia Poezia Eshte kurora e arte E stolisur me diamante Eshte shpirti I mendimit njerezor Ka force te madhe shprehese Shume dimensionale Frutdhenese Ku shprehet vrrullshem Hidherimi,gezimi,dashuria Antiteze e te vertetes Te shprehurit bukur,magjike Ne menyre artistike Ndjenjat e pasterta Virtytin …… Force e madhe frymezuese Fjale te skalitura,si lule Te parfumosura.te stolisura , Te ngjyrosura Me ngjyrat e ylberit Ku ndihet jeta,dashuria Kupola e shpirtit njerezor Imagjinon nga erresira ne drite Ne shpirtin e saj Shpaloset vrrullshem Natyra e bukur, Ajri jeton ne shpirtin e poezise Valet e detit,rrjedha e lumit Perendimi I djellit Pasjoni,bukuria e femres Shkelqimi I drites Mahnites,te le pa fryme Eshte e mbeshtjelle Me nje vello te holle Misteri Kripa,qe te shijosh jeten Kete jete genjeshtare Eshte nektari Ajka e shijesjme Shprehja ne Art eshte Menyra me e bukur Me e larte ,me e holle E te menduatit Celsi I arte I ndergjegjes ,se ndritur Te rrengjeth Te ben te enderosh Vrulli I saj te rremben Ne Bibel e Kuran Shume kapituj Jane shkruar ne poezi Nga Viganet e poezise Poezia e bene shkencen Me te bukur,e me te kuptushme Eshte sfera me e larte e ndergjegjes Eshte gjuha e Perendise Ne menyre brilante,psikologjike E ka zberthyer poezin Mjeshtri I penes I madhi Isuf Luzi Pas te folurit nga njerezit Poezia eshte e para magji E shpirtit njerezor duke Filluar nga Konfuci,Buda Krishti,Muhamedi Viganet e Poezise Antoneta Radhima Chicago
Rudak Ismaili, një jetë për artin muzikor, me pasion e përkushtim… Një nga një po ikin në dimrin e vetmuar të trishtimit e dhimbjes artistët e fjalës, artistët e ngjyrave, artistët e tingujve dhe notave mbi pentagram, elita shoqërore dhe intelektuale e kombit, duke na e bërë më të thekshme mungesën e tyre në këtë kohë të tejngakuar, kur prania e tyre do të kishte kaq shumë kuptim dhe domethënie. Kështu iku befas dhe Rudak Ismaili, muzikolog, kompozitor, muzikant, një njeri që e lidhi pazgjidhshmërisht jetën e tij me skenën dhe spektatorin e artit, në një simbiozë të bukur dhe plot befasime. Emri i tij është i lidhur ngushtësisht me muzikën, me veglat muzikore, me interpretimin, kompozimin, në shtratin kulturologjik të një estetike të mrekullueshme, të cilën ai e mbarti dhe vazhdon ta mbartë, edhe pas ikjes nga kljo jetë, me pasion e përkushtim, njësoj si pesëdhjetë e më shumë vite më parë, kur nisi rrugëtimin karriera e tij muzikore. I lindur në Përmet më 17.05.1941, Rudak Ismaili pasi kreu në qytetin e lindjes shkollën fillore dhe shtatëvjeçare, jeta I mori drejtim drejt artit muzikor. Ishte ende fëmijë kur spikati talenti i tij artistik, në grupin artistik të shkollës dhe në veprimtari të ndryshme kulturore. Filloi të aktivizohej me ansamblet e Shtëpisë së Kulturës në Përmet që në moshën 12 vjeçare, ku ra në sy për talentin e veçantë dhe mësoi instrumentin e fizarmonikës ku do të merrte pjesë në një konkurim bashkë me klarinetistin Laver Bariu, duke u vlerësuar me çmim të parë, për interpretimin në fisarmonikë të ‘‘Marsh*t Turk’’. Në vitin 1960-1962 kryen shërbimin ushtarak në Sarandë, ku qyteti magjik bregdetar, përveç risive dhe bukurive shijuese që I ofroi me bujari, I ofroi dhe mundësinë që të merrte pjesë në trupën e Estradës së Kufirit, ku aty do të aktivizohej edhe me Shtëpinë e Kulturës së qytetit, duke rënë në sy për talentin dhe përkushtimin e ku falë cilësive më të mira që e karakterizonin si njeri dhe si artist do të realizonte drejtimin e muzikës në premierën e parë të Estradës Profesioniste të Sarandës. Në repertorin e kësaj estrade me traditë nisi rrugëtimin e vet kompozimi i parë të Rudakut, realizuar në interpretim mjeshtëror në duetin ‘‘Saranda jonë’’. Pas kryerjes së shërbimit ushtarak do të fillonte si instrumentist profesionist në orkestrën e estradës së Gjirokastrës, ku pati aktivitet të gjërë edhe në lëvizjen amatore të qytetit, sidomos me shkollat. Përvoja e Rudakut shkonte drejt hapësirave të guximshme të një krijimtarie shpërthyese, ku do të kompozonte këngën e tij ‘‘Zëmërimi’’, me tekst të Ismail Kadaresë, kënduar nga Arta Babaramo dhe Maliq Çomo, këngë që u prit me ovacione nga publiku Gjirokastrit. Lushnja është treva ku shkëlqeu me gjithë rrezitjen e një talenti të spikatur veprimtaria artistike e këtij artisti të skenës, ku në kapëcyll të vitit 1965 e në fillim të vitit 1966 Rudaku vjen në Lushnjë dhe fillon punë në Estradën Profesioniste. Në mjediset e ngrohta artdashëse lushnjare ai e gjeti veten mjaft shpejt, ndjeu ngrohtësinë e një qyteti të dashur dhe të qytetarëve të tij, të etur për muzikën, ku për shumë vite do të bënte karrierë si instrumentistë në fizarmonikë, si klarinetist në orkestrën frymore nën drejtimin e Fotaq Filipeut, si dirigjent i Estradës Profesioniste e drejtues i grupeve amatore e ansambleve folklorike. Në këtë kohë Rudak Ismaili do të marrë pjesë në shumë koncerte, shfaqje në qytet, në fshat e në turnetë në rrethe të ndryshme të vendit, ku falë interpretimeve të tij dinjitoze dhe përkushtimit të pa cak, mjaft shpejt u bë i njohur. Si në Shtëpinë e Kulturës dhe në Shtëpinë e Pionierit në Lushnjë, ka drejtuar për vite me radhë kurset për fizarmonikë ku ka dhënë një ndihmesë për zhvillimin e talenteve të reja në fushën e artit, duke u krijuar mundësi për të vazhduar më tej shkollat artistike. Ka marrë pjesë në shumë festivale lokale e kombëtare në Girokastër, Tiranë, Vlorë, Durrës etj, dhe në fushën e krijimtarisë ka me dhjetra këngë të kompozuara prej tij në festivalet e muzikës së lehtë e të fëmijëve në Lushnjë, në festivalet e rretheve e në Festivalin e Këngës në Radio-Televizion. Në repertorin e larmishëm të Rudak Ismailit zënë vend këngë që kanë bërë për vete breza të tërë artdashësish e shijimtarë muzike, ku në mbi 200 këngë dhe parodi të kompozuara prej tij në premierat e estradës profesioniste të Lushnjës për gati 20 vjet, do të linte gjurmë të dukshme në fushën e muzikologjisë, të krijimit dhe interpretimit muzikor. Rudak Ismaili do të mbahet mend për shumë këngë dhe kompozime, por vecmas do të kujtohet gjithmonë si autor i këngës ‘‘Elbasan i bukur, Elbasan”, kënduar fillimisht nga këngëtaret Hafsa Zyberi, Zeliha Sina, këngë që u bë një hit i kohës dhe sot, pas kaq vitesh, mbetet një këngë mjaft popullore, që këndohet jo vetëm në Elbasan, por edhe në të gjithë trevat mbarëshqiptare. Ishte viti 1968 kur do të merrte pjesë në festivalin e 7-të RTSH me këngën ‘‘Kudo bashkë’’, kënduar nga këngëtari lushnjar Bajram Beda dhe këngëtarja Zeliha Sina. Sfidat e tij artistike do të vazhdojnë me intensitet të plotë, duke debutuar me këngën‘‘Ditë korrjesh’’, kënduar nga Pranvera Dervishi, në anketën e vitit 1975. Më tej vijojnë këngët e tjera, si ‘‘Zgjohet era e rinisë’, e cila qe këngë e tij konkuruese në festivalin e R.T.SH, kënga ‘‘Eja në fshatin tonë’’, anketa e vitit 1974, kënduar nga Elida Korreshi dhe Aleksander Bufi, ‘‘Qejfe, qejfe kjo dynja’,’ kënduar nga Nurie Myftari, ‘‘Kudo bashkë’’, festivali R.T.SH 1968, kënduar nga Zeliha Sina,‘‘Tokë plot begati’’ kënduar nga Pëllumb Elmazi, ‘‘Vjelset e portokalleve’’ anketa 1968, kënduar nga Robert Alia, ‘‘I folëm dashurisë’’, festivali R.T.SH, kënduar nga Leonora Jakupi, ‘‘Festa e mbjelljeve’’, anketë e vitit 1976 kënduar nga Naile Vathi dhe Agim Hoxha, ‘‘Ti me ritmin tim vallzon’’ kënduar nga Keida Budini, ‘‘Kënga e nënave’’, anketa 1980 kënduar nga Klotilda Daliu, ‘‘këngë kushtuar princit të Montekarlos’’, kënduar në frëngjisht nga Enkeleda Ceko, ‘‘O të rinj e të reja’’, festivali i R.T.SH, kënduar nga Anjeza Qose. ‘‘Trëndafilin kur ta dhashë’’ kënduar nga Zeliha Sina. Muzika e Rudak Ismailit shquhet për ëmbëlsinë dhe freskinë, për gjetjet e holla dhe detajet e imëta të kompozimit, për natyrshmërinë e motiveve dhe shtytjeve estetike, por mbi të gjitha shquhet për vokacionin artistik të mbështetur në mjete dhe strukutura muzikore të traditës, që kapen fort pas tabanit popullor dhe kombëtar, të cilat muzikanti i trajtoi si një ushqim i pashtershëm i artit të tij aq komunikues, njëherësh popullor, modern dhe novator. Rudak Ismaili i ka dhënë Lushnjes emrin e tij të shquar, zërin e tij muzikor dhe qytetar, me këngë që kanë ushqyer me ritme dashurie dhe trazimi kohë dhe breza. Këngët e tij i ka kënduar Vace Zela, Zeliha Sina, Hafsa Zyberi, ishin dhe mbeten këngë me kumte lirike dhe sharm qytetarie, këngë me shpirt trazimi dhe ëndërrimi, jashtë shtampave ideologjike të asaj kohe të vështirë, çfarë bënte që RTSH e kohës të mos i transmetonte, por as sot, në kohë të çlirimit të madh, këto këngë nuk jepen, por kanë mbetur në hije, ashtu si autori i tyrei “harruar”. Për fat të keq, për shkak të një humbje të madhe që pësoi arti muzikor në kapërcyll të dy kohëve, mjaft këngë të tij mungojnë në fondin e arkivës së artit e të kulturës në Lushnjë, pasi ato u zhdukën bashkë me strukturat e artit, ku dihet që estrada profesioniste u suprimua nga drejtuesit e pushtetit vendor që me megalomaninë e tyre shkatërruan çdo arritje pozitive të ngritur ndër vite. Tani për Rudak Ismailin na duhet të flasim në kohën e shkuar. Pas tij, koha shtrihet e pafund, mbështjellë me heshtjen apostolike të përjetësisë. Ai iku në heshtje, pa zhurmë e bujë, ku pas një sëmundje të rëndë, ndërroi jetë më 25 tetor 2018 dhe u varros në Perugia-Itali. Asnjë rresht nuk u shkrua në ndonjë gazetë për ikjen e tij, asnjë kronikë përcjelljeje për në banesën e fundit nuk u dha nga ndonjë rrjet televiziv. Iku në heshtje, modest dhe i madhërishëm, me trashëgiminë e një arti të madh, që na la, për ta shijuar dhe vlerësuar… Muzika e tij, këngët e tij, shpirti i tij artistik, talenti dhe përkushtimi muzikor, me të cilat ushqeu kohën dhe brezat, janë një pasuri e vyer, jo vetëm e kulturës artistike të qytetit të Lushnjës ku ai la më shumti gjurmët e tij, por e mbarë kulturës muzikore shqiptare, ku la shenja të dukshme në kohë dhe do të kujtohet përgjithmonë, sa kohë që të ekzistojë muzika dhe shpirti artistik mbarëshqiptar. Hyqmet Hasko