Aktuale

01/17/2026

Si ju duket Gjermania ata që jetojnë këtu🇩🇪 dhe ata që nuk jetojnë..?

01/17/2026

01/17/2026

Hamëz Jashari Heroi i Kosovës Lavdi

01/17/2026

Nëse do të ishe gjykatës, çfarë dënimi do t’ju jepnje?

01/16/2026

Jepni mendimin tuaj…?

01/16/2026

Ditën e shtunë në orën 18:00 Adriatik Lapaj do të zhvillojë një protestë pa logo partie me qytetarët, kundër padrejtësive dhe korrupsionit të qeverisë Rama. A do t’i bashkoheni protestës?

01/16/2026

Një veprim i konsideruar absurd dhe tronditës ka ardhur nga institucionet ligjzbatuese në Korçë, ku pas lirimit nga burgu të autorëve të dyshuar të vrasjes së Martin Çeços, tani procedohet penalisht babai i tij, 70-vjeçari Nevzat Çeco.

Policia ka nisur procedim penal ndaj të moshuarit për veprën penale “kanosja serioze për hakmarrje ose për gjakmarrje”, pas deklaratave të tij publike në media, ku shprehte revoltën dhe dëshpërimin e thellë pas vendimit të Gjykatës së Apelit Tiranë për t’u ndryshuar masën e sigurisë autorëve të dyshuar nga “arrest në burg” në “arrest në shtëpi”.

Deklaratat e Çecos erdhën si reagim emocional ndaj vendimit gjyqësor, të cilin ai e cilësoi si padrejtësi të rëndë dhe barazim të arrest-shtëpisë me lirim. Në gjendje të rënduar psikologjike, babai i viktimës artikuloi kërcënime verbale ndaj personave që akuzohen për vrasjen e djalit të tij, çka u përdor më pas si bazë për procedimin penal ndaj tij.

Ngjarja ka shkaktuar reagime të forta në opinionin publik, pasi për shumëkënd situata përfaqëson një paradoks të rëndë institucional: autorët e dyshuar të një vrasjeje përfitojnë lehtësim mase, ndërsa babai i viktimës, i rrënuar nga humbja dhe zhgënjimi ndaj drejtësisë, përballet me ndjekje penale për fjalë të thëna në kushte tronditjeje ekstreme.

Rasti ngre pikëpyetje serioze mbi ndjeshmërinë e sistemit të drejtësisë, trajtimin e familjarëve të viktimave dhe standardin e reagimit shtetëror në situata të tilla, ku dhimbja dhe revolta njerëzore përplasen drejtpërdrejt me formalizmin penal.

01/16/2026

Ajo që ndodhi këtë të mërkurë në dyert e Gjykatës së Apelit në Tiranë nuk ishte thjesht një procedurë e radhës juridike, por një pasqyrë e dhimbshme e asaj që po ndodh me shpirtin e këtij vendi. Pamjet e Nevzat Çeços, babait të të ndjerit Martin Çeço, i cili shpërtheu në lot përpara kamerave, nuk janë thjesht kronikë e një tragjedie familjare. Ato janë ulërima e një njeriu që ka humbur gjithçka dhe tashmë ndjen se po humbet edhe besimin e fundit te drejtësia. Kur një prind deklaron me dëshpërim se do të marrë hakun me benzinë e do të vrasë veten, ai nuk po flet si kriminel, por si një viktimë e braktisur nga shteti që supozohet ta mbronte.

Tragjedia e dytë e Martinit, pas asaj të vitit 2022 kur u hodh pa jetë në rezervuarin e Kolanecit, po ndodh sot në sallat e gjykatave. Lirimi i tre të dyshuarve kryesorë me argumentin e ftohtë dhe burokratik të "skadimit të afateve të paraburgimit" është dëshmia më e qartë e një sistemi që ka dështuar. Është e pafalshme që për një vrasje kaq makabre, hetimet dhe proceset zvarriten deri në pikën ku ligji detyrohet të lirojë personat që akuzohen për krimin. Ky nuk është zbatim i ligjit, ky është një dështim i menaxhimit të drejtësisë, ku plogështia e institucioneve u jep lirinë atyre që dyshohen për vrasje, duke lënë pas një familje të shkatërruar.

Në këtë absurditet shqiptar, pesha e padrejtësisë rëndon mbi supet e të pafuqishmëve. Ndërsa të dyshuarit kthehen në shtëpi, babai i viktimës mbetet në rrugë me peshën e tmerrshme të padrejtësisë. Pyetja që lind natyrshëm në mendjen e çdo qytetari është: Si mund të kërkohet qetësi dhe besim te ligji, kur ligji vetë sillet si spektator i paaftë përballë krimit? Kur shteti nuk garanton ndëshkimin e fajtorit, ai praktikisht e shtyn qytetarin drejt vetëgjyqësisë, duke na kthyer mbrapa në epoka ku haku merrej sipas instinktit dhe jo sipas kodit penal.

Skenat prekëse të Nevzatit nuk janë thjesht dëshpërim, ato janë një paralajmërim i errët. Ato tregojnë se kur shteti tallet me dhimbjen e qytetarit përmes procedurave teknike, ai po mbjell farën e konflikteve të reja.