09/03/2026
ដេញចាប់ជើងមេឃ
ថ្ងៃនេះ នៅម៉ោង ៧ ព្រឹក ពន្លឺព្រះអាទិត្យពណ៌មាស កំពុងរះឡើង យ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ដោយមិនបាច់សុំការអនុញ្ញាត និងមិនត្រូវការការយល់ព្រមពីខ្ញុំឡើយ។
សត្វបក្សីក៏ចាប់ផ្តើមបន្លឺសំនៀង ដដែលៗរបស់ពួកវា ។
នៅពីក្រោយខ្ញុំ មានរុក្ខជាតិត្រឹមតែពីរបីគុម្ពប៉ុណ្ណោះ គ្មានសួនច្បារដែលខ្ញុំបានកាត់តម្រឹមស្អាតបាត គ្មានផ្ទាំងទស្សនីយភាពដែលបានតុបតែងរៀបចំ ប៉ុន្តែពន្លឺដ៏ស្រទន់ បូករួមនឹងស្លឹកឈើពណ៌បៃតងពីរបីសន្លឹក និងសំឡេងសត្វបក្សីយំ បានបង្កើតជាទស្សនីយភាពដ៏អស្ចារ្យ ដែលមានតម្លៃលើសពីអ្វីដែលអ្នករចនាគេបានធ្វើទៅទៀត។
ធម្មជាតិវាមិនត្រូវការភាពល្អឥតខ្ជោះនោះទេ វាបានបញ្ចប់ការរចនាស្នាដៃឯករបស់វា រួចរាល់បាត់ទៅហើយ មុនពេលដែលខ្ញុំបើកភ្នែកពីដំណេកទៅទៀត។
សុភមង្គលនិងក្តីសុខក៏មានដំណើរការបែបនេះដូចគ្នា វាមិនមែនជាវីឡាដ៏ប្រណិតកប់ពពក
វាមិនមែនជាមុខម្ហូបដែលបានដាក់នៅលើចានមាស វាមិនមែនជាអាហារប្រណីត មុខម្ហូបដ៏ល្អឥតខ្ចោះនោះដែរ
បាយមួយចាន សម្លរម្ជូរមួយវែក ដែលអ្នកកំពុងទទួលទានជាមួយមនុស្សដែលអ្នកស្រលាញ់ ជាមួយគ្រួសារដ៏កក់ដក្តៅ នៅលើតុក្នុងផ្ទះដ៏សាមាញ្ញរបស់អ្នក ក៏វាមិនមានខ្វះរសជាតិ ដូចភោជនីយដ្ឋានលំដាប់ផ្កាយ ៥ នោះដែរ។
សន្តិភាពផ្លូវចិត្តមិនមែនជារបស់សម្រាប់ដាក់លក់នៅលើទីផ្សារឡើយ អ្នកដែលមានលុយច្រើន ក៏មិនប្រាកដថាអាចទិញឬឈរនៅក្បែរវាបានជាងយើងនោះដែរ។
យើងម្នាក់ៗបែរជាចាត់ទុកសន្តិភាពផ្លូវចិត្ត សុភមង្គល ហាក់បីដូចជាកំណប់ដែលគេកប់លាក់ទុកសែនជ្រៅក្នុងមហាសមុទ្រ
យើងម្នាក់ៗខំប្រឹងជីកកកាយស្វែងរកវាទាំងដែលវានៅសែនឆ្ងាយ
យើងម្នាក់ៗច្រើនតែមើលរំលងក្តីសុខជុំវិញខ្លួន មិនអោយតម្លៃអ្វីដែលមាននៅក្នុងដៃ ចូលចិត្តទាមទារអ្វីដែលមិនទាន់មកដល់។
យើងម្នាក់ៗ គេងមិនលក់ ដោយគិតបារម្ភទុកជាមុនពីព្យុះភ្លៀងដែលមិនទាន់ទាំងបានកកើតឡើង
យើងម្នាក់ៗ ចូលចិត្តសំឡឹងមើល ជើងមេឃ ហើយរត់ដេញតាមជើងមេឃដែលវាចេះតែរំកិលថយក្រោយ នៅពេលដែលយើងខិតរត់តាមទៅជិតវា
ខណៈ ព្រះអាទិត្យពេលព្រឹកព្រលឹមពិតប្រាកដ កំពុងតែរះឡើង បញ្ចេញរស្មីពណ៌មាសដ៏ស្រស់ស្អាត ថែមទាំងមិនគិតថ្លៃនៅខាងក្រោយផ្ទះរបស់យើង។
មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែមានបន្ទុកផ្លូវចិត្តរៀងៗខ្លួន នោះជារឿងដែលមិនអាចប្រកែកបាន
មនុស្សគ្រប់រូបសុទ្ធតែធ្លាប់មានអារម្មណ៍ថប់ៗក្នុងទ្រូង រឿងរ៉ាវមិនចេះចប់ ប៉ុន្តែនៅលើលោកនេះគ្មាននរណាម្នាក់ដែលមានទុក្ខរហូត ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ដែលមានក្តីសុខរហូតដែរ ព្រោះវាជាធម្មជាតិរបស់ជីវិត ក្តីទុក្ខក្តីកង្វល់នឹងរសាត់បាត់ទៅតាមពេលវេលា
ពេលវេលាគឺប្រៀបដូចជាទឹក វាមិនមែនជាភ្លើងទេ ទឹកវាមិនដុតកម្ទេចបញ្ហាឡើយ តែវាហូរខាត់បញ្ហាទាំងនោះឱ្យរលោង បន្តិចម្តងៗ ដូចជាទន្លេដែលមិនប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងផ្ទាំងថ្ម តែវាមានអាយុកាលយូរជាងថ្មទៅទៀត។
កុំរង់ចាំទាល់តែឥតខ្ជោះ កុំព្យាយាមដេញចាប់ជើងមេឃ កុំរងចាំមុខម្ហូបឥតខ្ជោះ ចូរទទួលទានសម្លម្ជូរមួយវែកជាមួយនឹងសំណើចក្នុងគ្រួសារ
ចូរឈរនៅក្នុងទីធ្លាដែលអ្នកកំពុងតែមាននៅក្បែរផ្ទះដែលមានពន្លឺព្រះអាទិត្យពណ៌មាសកំពុងជះមកលើស្លឹកឈើហើយញញឹមដោយក្តីរីករាយទទួលយកវាចុះ។
