06/29/2026
For me, studying was never merely about gaining knowledge or earning a degree; it was part of the same struggle I began years ago. A struggle against the heirs of an ideology that, from Qadisiyyah to this day, has cast its shadow over our beloved Iran and held my homeland captive.
But this path had another purpose as well: to become a worthy example for my children. I wanted them to see that even after the harshest defeats and the bitterest suffering, a person can rise again through willpower, knowledge, and perseverance, and reach new heights.
Today, as I stand in my doctoral robe before dozens of undergraduate students, what I see most clearly is the gaze of my children; eyes that are recording every moment of this scene in their memory. I hope that what they remember from this day is not the title of “Doctor,” but the value of resilience, integrity, and responsibility before the truth.
May they, too, continue the path of all prisoners of freedom, humanity, and honor, and may they never bow before tyranny, ignorance, or oppression.
درس خواندن برای من هرگز صرفاً کسب دانش یا دستیابی به مدرک نبود؛ ادامه همان مبارزهای بود که سالها پیش آغاز کردم. مبارزهای علیه وارثان اندیشهای که از قادسیه تا امروز، سایه خود را بر سر ایران عزیز گستراندهاند و سرنوشت میهنم را به اسارت کشیدهاند.
اما این راه، مقصد دیگری نیز داشت؛ آنکه برای فرزندانم الگویی باشم. میخواستم آنان ببینند که انسان، حتی پس از سختترین شکستها و تلخترین رنجها، میتواند با اراده، دانش و استقامت، دوباره برخیزد و قلههای تازهای را فتح کند.
امروز، هنگامی که با ردای دکتری در برابر دهها دانشجوی کارشناسی میایستم، بیش از هر چیز نگاه فرزندانم را میبینم؛ نگاههایی که لحظهبهلحظه این صحنه را در حافظه خود حک میکنند. امید دارم آنچه از این روز به یاد خواهند سپرد، نه عنوان «دکتر»، بلکه ارزش پایداری، درستکاری و مسئولیت در برابر حقیقت باشد.
باشد که آنان نیز راه همه زندانیان آزادی، انسانیت و شرافت را ادامه دهند و هرگز در برابر ظلم، جهل و ستم سر فرود نیاورند.
#جاویدشاه
