Whamonette Solid

  • Home
  • Whamonette Solid

Whamonette Solid Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Whamonette Solid, .

SA EDAD NA 61, PINAKASALAN KO ANG AKING UNANG PAG-IBIG — PERO SA GABI NG AMING KASAL, LUMUHOD AKO SA LUHA NANG MAKITA KO...
23/01/2026

SA EDAD NA 61, PINAKASALAN KO ANG AKING UNANG PAG-IBIG — PERO SA GABI NG AMING KASAL, LUMUHOD AKO SA LUHA NANG MAKITA KO ANG MGA BAKAS NA ITINAGO NIYA SA LIKOD KO

Sa edad na animnapu’t isa,
akala ko tapos na ang mga sorpresa ng buhay.

Ako si Rosa.
Isang biyuda. Isang ina. Isang babaeng matagal nang tinanggap
na ang pag-ibig ay alaala na lang.

Hanggang sa bumalik siya.

Si Antonio —
ang unang lalaking minahal ko noong dalaga pa ako.
Ang lalaking pinangarap kong makasama noon,
pero iniwan ng panahon, kahirapan, at maling desisyon.

Nagkita kami muli sa isang reunion.
Matanda na kami. Mabagal na ang lakad.
Pero pareho pa rin ang ngiti.

“Kung may pangalawang pagkakataon,” sabi niya,
“ikaw pa rin ang pipiliin ko.”

At naniwala ako.

ANG KASAL NA HULING PAG-ASA

Tahimik ang aming kasal.
Walang engrandeng handaan.
Kaunting kaibigan. Kaunting k**ag-anak.

“Hindi na natin kailangan ng bongga,” sabi ko.
“Sapat na ang magkasama.”...
Full story in Commnets👇 ⛄️🌷♥️

SA ARAW NG KASAL KO, ININOM NG BIA NANG PATAGO ANG INUMIN KO — PERO NANG AKO ANG NAGPALIT NG BASO AT SIYA ANG UMINOM, LU...
23/01/2026

SA ARAW NG KASAL KO, ININOM NG BIA NANG PATAGO ANG INUMIN KO — PERO NANG AKO ANG NAGPALIT NG BASO AT SIYA ANG UMINOM, LUMANTAD ANG PINAKAMADILIM NIYANG LIHIM

Hindi ko kailanman inakala
na ang araw na dapat pinaka-masaya sa buhay ko…
ay magiging araw ng katotohanan.

Ako si Elisa.
At ito ang araw ng kasal ko kay Marco.

ANG BIA NA HINDI KAILANMAN NGUMITI SA AKIN

Mula pa noong unang araw,
hindi na ako gusto ng biyenan kong si Doña Teresa.

“Hindi ka bagay sa anak ko,”
“Mahina ka.”
“Wala kang silbi kung wala ang pera ng pamilya namin.”

Ngunit ngumiti lang ako.
Pinili kong manahimik—
dahil mahal ko ang anak niya.

ANG BASONG HINDI KO ININOM

Sa gitna ng reception,
may inabot sa akin ang waiter—isang eleganteng baso ng champagne.

Habang kausap ko ang isang bisita,
napansin ko sa gilid ng mata ko…
Full story in Commnets👇 ⛄️🌷♥️

ILANG MINUTO BAGO ANG KASAL, NARINIG KO ANG PLANO NG NOBYO KO NA SIRAIN AKO AT NAKAWIN ANG LAHAT — KAYA SA HARAP NG ALTA...
23/01/2026

ILANG MINUTO BAGO ANG KASAL, NARINIG KO ANG PLANO NG NOBYO KO NA SIRAIN AKO AT NAKAWIN ANG LAHAT — KAYA SA HARAP NG ALTAR, IBINALIK KO ANG LAHAT NG KAHIHIYAN SA KANYA

Tatlong minuto.

Tatlong minuto bago ako maglakad papunta sa altar—
nakasuot ng puting bestida, may belo, at may pangalang akala ko’y ligtas na.

Ako si Serena.

At sa loob ng tatlong minutong iyon…
nalaman ko ang katotohanang muntik nang sumira sa buhay ko.

ANG SALITANG HINDI DAPAT KONG NARINIG

Nasa bridal lounge ako. Tahimik. Nanginginig ang k**ay ko sa kaba at saya.

Bigla akong nakarinig ng pabulong na boses mula sa hallway.

Boses ng nobyo ko—si Adrian.

At ng best man niya.

“Siguraduhin mong malinaw,” sabi ni Adrian, may halong pagtawa.
“Pagkatapos ng kasal, pipirma siya ng joint accounts. Pagkalipas ng anim na buwan—iiwan ko siya. May prenup man o wala, may paraan.”

Napahawak ako sa dibdib ko.

“Paano ‘yung reputasyon niya?” tanong ng kausap niya.

Tumawa si Adrian.

“Madali lang. Isang scandal. Isang babae. Isang video. Sa huli, lalabas na siya ang may kasalanan. Ako?
Full story in Commnets👇 ⛄️🌷♥️

IBINIGAY SA AKIN ANG PAPEL NG HIWALAYAN HABANG KAPAPANGANAK KO PA LANG — DAHIL DAW “MAHIRAP AKO ALAGAAN” … PERO NANG DUM...
23/01/2026

IBINIGAY SA AKIN ANG PAPEL NG HIWALAYAN HABANG KAPAPANGANAK KO PA LANG — DAHIL DAW “MAHIRAP AKO ALAGAAN” … PERO NANG DUMATING ANG MAY-ARI NG OSPITAL AT TAWAGIN AKO NA “MADAM,” NAGDILIM ANG MATA NG BIYENAN KO

Masakit pa ang tahi ko.
Mabigat pa ang katawan ko.
At ang anak ko—
kakasilip pa lang sa mundong ito.

Ako si Elara.

Dalawang oras pa lang ang lumipas mula nang iluwal ko ang anak ko nang marinig kong bumukas ang pinto ng kwarto sa ospital.

Pumasok ang dalawang taong ayaw ko sanang makita.

Ang asawa kong si Victor.
At ang ina niya—si Doña Marcela.

Hindi sila may dalang bulaklak.
Hindi rin ngiti.

May dala silang sobre.

ANG PAPEL NA SUMAKSAK SA AKIN

“Inaabot namin ito sa’yo para matapos na,” malamig na sabi ni Doña Marcela habang inihagis ang sobre sa k**a ko.

Binuksan ko.

Divorce papers.

Nanlabo ang paningin ko.

“Bakit…?” mahina kong tanong.

Umismid siya.
“Napakahirap mong alagaan. Laging mahina, laging may sakit, laging abala. Hindi ka ang babaeng bagay sa anak ko.”

Sumingit si Victor, walang tingin sa akin o sa sanggol.

“Pirmahan mo na, Elara. Bibigyan ka namin ng pera. Ayokong mastress. Ayokong may responsibilidad.”

Mahigpit kong niyakap ang anak ko.

Hindi ako umiyak.

Hindi dahil hindi masakit—
kundi dahil may isang bagay silang hindi alam.

ANG BIYENANG MAPAGMATAAS

“Tandaan mo,” dugtong ni Doña Marcela, nakataas ang baba,
“wala kang pamilya. Wala kang pera. Wala kang laban.”

Tumawa siya ng maliit.

“Paglabas mo dito, wala ka nang babalikan.”

Tahimik ang kwarto.

Hanggang sa biglang may kumatok.

Tatlong magalang na katok.

ANG PAGDATING NA HINDI NILA INAASAHAN

Bumukas ang pinto.

Pumasok ang isang matandang lalaki na naka-suit—may kasamang doktor, nurses, at mga security.

Nanlaki ang mata ni Victor.

“Bakit nandito ang Chairman?
Full story in Commnets👇 ⛄️🌷♥️

SA GITNA NG KAARAWAN KO, ISINIGAW NG ASAWA KO NA BINAYARAN SIYA NG ₱1 MILYON PARA PAKASALAN AKO — AKALA NIYA IYAK AKO… H...
22/01/2026

SA GITNA NG KAARAWAN KO, ISINIGAW NG ASAWA KO NA BINAYARAN SIYA NG ₱1 MILYON PARA PAKASALAN AKO — AKALA NIYA IYAK AKO… HINDI NIYA ALAM, ITO ANG ARAW NA HINIHINTAY KO

Lumaki akong sanay ngumiti kahit masakit.
Hindi dahil mahina ako—
kundi dahil natutunan kong maghintay.

Ako si Raina.
Sa mata ng mundo, ako ang “maswerteng babae” na napangasawa ng gwapo at ambisyosong si Victor.
Elegant ang kasal namin.
Mayaman ang pamilya ko.
At akala ng lahat—perpekto ang buhay ko.

Pero sa loob ng apat na taon ng pagsasama…
wala ni isang araw na pinaramdam niya na mahal niya ako.

Tahimik siya.
Malamig.
At laging may pader sa pagitan namin.

Hindi ko alam kung bakit—
hanggang sa dumating ang gabi ng ika-30 kaarawan ko.

ANG SIGAW NA NAGPAHINTO SA ORAS

Engrande ang birthday party ko.
Grand ballroom.
Chandeliers.
Mga kaibigan ng pamilya.
Media.
Business partners ng tatay ko.

Tumayo si Victor sa gitna ng saliw ng musika.
May hawak na wine glass.
Nakatingin sa akin—pero walang lambing sa mata.

“Alam niyo ba ang totoo?” bigla niyang sigaw.

Tumahimik ang buong bulwagan.

“Hindi ko siya pinakasalan dahil sa pag-ibig,” dugtong niya, tumatawa.
“Binayaran ako ng ama niya ng ₱1,000,000 para pakasalan siya.”

May huni ng pagkagulat.
May suminghap.
May napabulong.

“At ngayong tapos na ang kontrata,” malakas niyang sabi,
“wala na akong obligasyon sa kanya!”

Humarap siya sa akin.

“Ano, Raina?”
“Iiyak ka ba?”
“Masasaktan?”
“Magmamakaawa?”
Full story in Commnets👇 ⛄️🌷♥️ ⛈️⭐️💚

HABANG NAGTATRABAHO AKO, LIHIM PALA SIYANG IKINASAL SA KAIBIGAN NIYA — PERO PAGBALIK NILA MULA SA “HONEYMOON,” NALAMAN N...
22/01/2026

HABANG NAGTATRABAHO AKO, LIHIM PALA SIYANG IKINASAL SA KAIBIGAN NIYA — PERO PAGBALIK NILA MULA SA “HONEYMOON,” NALAMAN NIYANG NAIBENTA KO NA ANG BAHAY NA ₱720 MILYON NA TINITIRHAN NILA

Hindi ako ang uri ng babaeng maingay.
Mas pinili kong magtrabaho, mag-ipon, at magtayo ng tahimik na seguridad—
habang ang asawa ko, si Victor, ay sanay sa papuri at luho.

Ako si Marielle.
Sa mata ng iba, isa lang akong “masipag na asawa.”
Pero ang hindi nila alam—
ako ang may-ari ng lahat ng pundasyong tinatapakan ni Victor.

ANG LIHIM NA KASAL

Noong panahong iyon, halos hindi kami nagkikita.
Lagi niyang dahilan: business trips, meetings, expansion plans.

Habang ako?
Araw-gabi sa opisina—inaayos ang mga kontrata, ari-arian, at investment.

Hanggang sa isang gabi, may tumawag sa akin—
isang staff ng resort sa Palawan.

“Ma’am,” nanginginig ang boses niya,
“kayo po ba ang legal na asawa ni Sir Victor?”
Full story in Commnets👇 ⛄️🌷♥️ 🌑🌕🌦️

TINAWAG AKONG “WALANG SILBI” AT ITINABOY — NANG BUMALIK AKO SA KASAL NG EX-ASAWA KO, HINDI BILANG BISITA, KUNDI BILANG M...
21/01/2026

TINAWAG AKONG “WALANG SILBI” AT ITINABOY — NANG BUMALIK AKO SA KASAL NG EX-ASAWA KO, HINDI BILANG BISITA, KUNDI BILANG MAY-ARI NG BUONG ISLA NA PINAGGAGANAPAN NG KANILANG KASAL

Lumaki akong sanay masaktan.
Hindi dahil mahina ako—
kundi dahil paulit-ulit akong tinuruan na wala akong halaga.

Ako si Selena.
Dating asawa ni Adrian Monteverde—isang lalaking minahal ko nang buong puso, ngunit itinuring akong pabigat sa ambisyon niya.

“Noong wala ka pang silbi,” sabi niya sa huling gabi naming magkasama,
“mas mabuti pang umalis ka sa buhay ko.”

At umalis nga ako.
Walang dala kundi dignidad na halos wala na ring natira.

ANG PAGTATABOY

Iniwan niya ako para sa isang babaeng “angkop” sa mundo niya—
mayaman, sosyal, at anak ng politiko.

Habang ako?
Full story in Commnets👇 ⛄️🌷♥️
❄️🩵🌒

PINILIT SIYANG MAGSUOT NG UNIPORME SA REUNION PARA GAWING KATULONG — PERO NANG MAG-ALIS SIYA NG APRON, NATUKLASAN NG LAH...
21/01/2026

PINILIT SIYANG MAGSUOT NG UNIPORME SA REUNION PARA GAWING KATULONG — PERO NANG MAG-ALIS SIYA NG APRON, NATUKLASAN NG LAHAT NA SIYA ANG MAY-ARI NG BUONG HOTEL AT NG MGA KUMPANYANG PINAPASUKAN NILA
Si Maya ay laging tampulan ng tukso noong High School dahil siya ay "anak ng labandera." Ang pasimuno ng pang-aapi ay si Trina, ang Queen Bee ng campus na ngayon ay asawa ng isang Vice President ng bangko.
Sampung taon na ang nakalipas. Nakatanggap si Maya ng mensahe mula kay Trina para sa Grand Reunion.
"Maya, kulang kami ng servers sa party sa Royal Palace Hotel. Punta ka ha? Magsuot ka ng black and white. Bibigyan kita ng trabaho. Sayang naman kung wala kang kakainin."
Imbis na magalit, napangiti lang si Maya. "Sige, Trina. Pupunta ako."
Sa gabi ng Reunion, nagkikislapan ang mga gown at tuxedo. Nagyayabangan ang lahat tungkol sa kanilang mga kotse at negosyo.
Dumating si Maya. Suot niya ang itim na palda at puting polo—ang uniporme ng mga waiter. Wala siyang makeup at nakatali ang buhok.
Agad siyang sinalubong ni Trina at ng mga alipores nito.
"Oh my God! Dumating nga ang utusan!" tawa ni Trina nang malakas. "Girls, tignan niyo si Maya. Bagay na bagay sa kanya ang role niya sa buhay. Once a labandera's daughter, always a servant."
Nagtawanan ang buong klase.
"Maya," utos ni Trina. "Kumuha ka nga ng Champagne. At bilisan mo, uhaw na ako."
Tahimik na sumunod si Maya. Kumuha siya ng tray at namigay ng inumin. Sa bawat ikot niya, pinapatid siya ng iba, tinatapunan ng tissue, at pinaparinig ng masasakit na salita.
"Oops!" biglang tinapon ni Trina ang spaghetti sauce sa sahig.
"Maya!" sigaw ni Trina. "Ang dumi! Linisin mo 'yan ngayon din! Lumuhod ka at punasan mo!"
Lumuhod si Maya at pinunasan ang sarsa gamit ang tissue. Habang nakaluhod siya, kinukunan siya ng video ni Trina para i-live sa social media... Full story in Commnets👇 ⛄️🌷♥️ 🌒🏵️🌴

Address


Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Whamonette Solid posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

  • Want your business to be the top-listed Media Company?

Share