27/07/2026
https://www.facebook.com/share/p/1BNFRmpnmX/?mibextid=wwXIfr
අද මට විශේෂ දවසක්… 🤍
මේ විශේෂ දවසේ, මගේ හිත ඇතුළේ දිගු කාලයක් තිස්සේ නිහඬව ජීවත් වුණු කතාවක පළමු පුංචි ඉඟිය ඔයාලා එක්ක බෙදාගන්න හිතුණා.
අවුරුදු විසිතුනකට පස්සේ, තරුණියක් තමන්ගේ ළමා කාලය ගතවුණු පරණ නිවසට ආපහු එනවා.
ඇය හිතන්නේ තමන්ට අතීතය අමතක වෙලා කියලා…
හැබැයි, ඒ නිවස තවමත් ඇය වෙනුවෙන් බලාගෙන ඉන්නවා.
වැස්සට තෙත් වූ මතකයක්…
කිසිදා විවෘත නොකළ ලියුම් කිහිපයක්…
සහ ඇයව කිසිදා අමතක නොකළ කෙනෙක්…
ඒ ලියුම් එකින් එක විවෘත වෙද්දී, ඇය දැනගෙන සිටි තමන්ගේම ජීවිත කතාව හෙමින් හෙමින් වෙනස් වෙන්න පටන්ගන්නවා.
“තාත්තා” කියන වචනයට මුහුණු කීයක් තියෙන්න පුළුවන්ද?
ආදරය කියන්නේ කෙනෙක්ව අල්ලාගෙන ඉන්න එකද…
නැත්නම්, ඔහුට තමන්ගේම තීරණයක් ගන්න ඉඩ දීලා නිහඬව බලාගෙන ඉන්න එකද?
අතීතයේ සැඟවුණු රහස් අතරින්, අහිමිවීම්, පවුල් බැඳීම්, සමාව සහ සෙමින් උපදින ආදරයක් ගැන ලියවෙන කතාවක්…
✨ අවසන් ලිපිය ✨
සමහර ලියුම් විවෘත කරන්න අවුරුදු ගණනාවක් ගත වෙනවා.
හැබැයි, ඒවා විවෘත කළාට පස්සේ…
අපි කලින් හිටපු කෙනා විදිහටම තවදුරටත් ඉන්න බැහැ.
ඉතින් ඔයාලා හිතන්නේ මොකක්ද?
අපිට ලැබෙන හැම ලිපියක්ම විවෘත කරලා කියවිය යුතුද?
නැත්නම්, සමහර රහස් අතීතයේම වැළලී තිබෙන්නට ඉඩ හැරිය යුතුද?
ඔයාලගේ අදහස පහළින් ලියන්න… 🤍
මේ පළමු ඉඟිය විතරයි…
#අවසන්ලිපිය #සිහිනලියමන් #සිංහලකතා #සිංහලනවකතා #ආදරකතාවක් #මතකසුවඳ #අතීතමතක #නොකියූකතාවක්
