01/10/2025
आशाको बाटो
२००६ को तातो दिउँसो थियो। अफ्रिकाको सानो गाउँको धुलाम्य सडकमा एक सानो बालक कमजोर शरीर बोकेर उभिएको थियो। उसको शरीर हड्डी मात्र देखिने, आँखा भोक र प्यासले थकित। हातमा एउटा पुरानो बोतलको टुक्रा, खुट्टा धुलाम्य। गाउँलेहरूले उसलाई "जादु टोना लागेको" भन्दै छोडिदिएका थिए।
त्यही बेला डेन्मार्ककी एक महिला, अञ्जा, त्यहाँ पुगिन्। उनी समाजसेवामा समर्पित थिइन्। उनले त्यो सानो बालकलाई देखिन् र मुटु रोएजस्तो भयो। उनले बोतलको पानी निकालिन् र बालकलाई मुखमा हालिदिइन्। त्यो बालकले पानी पिएपछि उसको आँखामा पहिलोपटक "जीवित रहने आशा" चम्कियो।
अञ्जाले उसको नामै राखिन् – Hope (आशा)।
वर्षौं बित्दै गए। अञ्जाले Hope लाई आफ्नो छोराझैँ पालिन्। राम्रो खाना, कपडा र पढाइ दिन थालिन्। Hope हरदिन बलियो हुँदै गयो।
२०१३ सम्ममा, सानो शरीर भएको त्यो बालक अब मुस्कानले भरिएको किशोर बनिसकेको थियो। पढाइमा राम्रै, खेलकुदमा सक्रिय, र सबैभन्दा ठूलो कुरा, उसले जीवनलाई प्रेम गर्न सिकिसकेको थियो।
२०२५ आयो। त्यो कमजोर बच्चा अब स्नातक समारोहमा उभिएको छ, हातमा डिग्री, शरीरमा आत्मविश्वास। भीडमा अञ्जा पनि थिइन्, गर्वले आँखा रसाएका। उनले मनमनै भनिन्,
"म उसलाई बचाउँदा एउटा जीवन मात्र हैन, एउटा भविष्य बचाएको रहेछु।"
Hope ले मुस्कुराउँदै भने,
"आमा, तपाईंले मलाई आशा दिनुभयो, अब म अरूलाई आशा दिन चाहन्छु।"
---
🌱 सन्देश:
साना सहयोग, दया र प्रेमले कसैको जीवन नै बदल्न सक्छ।
