12/08/2026
सन् २००७ मा जर्मन प्याराग्लाइडर इवा विस्नियर्स्काको जीवनमा यस्तो घटना भयो, जसलाई आज पनि प्याराग्लाइडिङ इतिहासकै सबैभन्दा अविश्वसनीय बाँच्ने घटनामध्ये एक मानिन्छ।
अष्ट्रेलियाको न्यू साउथ वेल्समा विश्व प्याराग्लाइडिङ च्याम्पियनसिपको तयारीका क्रममा उनी करिब २०० जना अन्य प्याराग्लाइडरसँग प्रशिक्षण उडानमा थिइन्। मौसम सुरुमा सामान्य थियो, तर केही समयपछि आकाशमा बनेका बादल तीव्र रूपमा विशाल आँधीमा परिणत हुन थाले।
इवा आँधीबाट टाढा जाँदैछु भन्ने सोचिरहेकी थिइन्। तर अचानक शक्तिशाली हावाको धाराले उनको प्याराग्लाइडरलाई माथितिर तान्न थाल्यो। उनले तल झर्न विभिन्न उपाय अपनाइन्, तर कुनै पनि काम गरेन।
सामान्य अवस्थामा प्याराग्लाइडर केही मिटर प्रतिसेकेन्डको गतिमा माथि उठ्छ। तर उनलाई आँधीले प्रति सेकेन्ड करिब २० मिटरभन्दा बढीको गतिमा आकाशतर्फ तानिरहेको थियो।
उनी बिस्तारै विशाल गर्जनसहितको कालो बादलभित्र प्रवेश गरिन्। चारैतिर बिजुली चम्किरहेको थियो, असिना परिरहेको थियो र हावा अत्यन्तै हिंस्रक रूपमा चलिरहेको थियो। उनले आफ्नो टोलीलाई रेडियोमार्फत आफू करिब ५ हजार मिटर उचाइमा पुगेको र अझै माथि तानिँदै गरेको बताइन्।
त्यसपछि अवस्था झन् भयावह बन्यो।
अक्सिजनको कमी, अत्यधिक चिसो र आँधीको शक्तिका कारण इवा अन्ततः बेहोस भइन्। उनी करिब ४५ मिनेटसम्म होसविहीन अवस्थामा प्याराग्लाइडरसहित आकाशमा उडिरहिन्।
पछि जीपीएस तथ्यांकबाट थाहा भयो उनी करिब १० हजार मिटर अर्थात् ३२ हजार ९ सय फिटभन्दा माथि पुगेकी थिइन्, जुन सगरमाथाको चुचुरोभन्दा पनि धेरै उचाइ हो।
त्यहाँको तापक्रम करिब माइनस ५० देखि ५५ डिग्री सेल्सियससम्म पुगेको अनुमान गरिएको थियो। उनको शरीर र प्याराग्लाइडरमा बरफ जमिसकेको थियो।
करिब ४५ मिनेटपछि उनी होसमा आउँदा आफू हजारौँ मिटर माथि रहेको थाहा पाइन्। उनका पञ्जा र उपकरणहरू बरफले ढाकिएका थिए। शरीर अत्यन्तै चिसिएको थियो र कानसमेत गम्भीर रूपमा जमिसकेका थिए।
तर उनले हार मानिनन्।
प्याराग्लाइडरमा पानी र असिना जमेर निकै भारी भइसकेको थियो। उनले सावधानीपूर्वक घुमाउरो उडान गर्दै तल झर्ने प्रयास गरिन्। अन्ततः बादल खुल्न थाल्यो र उनले तल जमिन देखिन्।
उनले गाईहरू चरिरहेको एउटा खेत देखिन् र त्यहीँ सुरक्षित रूपमा अवतरण गरिन्।
अवतरणपछि पनि उनी यति चिसिएकी थिइन् कि आफ्ना औँलाहरू महसुस गर्न सक्दिनथिन्। उनका कानमा समेत गम्भीर शीतदंश भएको थियो। केही समयपछि उनले आफ्नो टोलीसँग सम्पर्क गर्न सफल भइन् र जीपीएस स्थान पठाइन्। करिब ४५ मिनेटपछि उद्धार टोली उनलाई अस्पताल पुर्याउन आइपुग्यो।
उनलाई शीतदंशसहित केही चोटपटक लागेको थियो, तर उनको जीवन जोगियो।
उही आँधीमा प्रशिक्षण गरिरहेका चिनियाँ प्याराग्लाइडर हे झोङपिन भने बाँच्न सकेनन्। उनको शव पछि करिब २५ किलोमिटर टाढा भेटिएको थियो।
इवाको यो घटना यति असाधारण थियो कि एक अनुभवी प्याराग्लाइडिङ आयोजकले उनको बाँच्नुलाई “लगातार १० पटक लटरी जितेजस्तै” भएको बताएका थिए।
आज पनि इवा प्याराग्लाइडिङ गर्छिन् तर प्रतिस्पर्धाभन्दा मनोरञ्जन र प्रशिक्षणमा बढी केन्द्रित छिन्। उनी भन्छिन्, यो घटनाले उनलाई जीवनमा पदक र च्याम्पियनसिपभन्दा पनि बाँच्नु र जीवनको मूल्य धेरै ठूलो रहेछ भन्ने महसुस गरायो।
कहिलेकाहीँ प्रकृतिको शक्ति कल्पनाभन्दा धेरै ठूलो हुन्छ तर मानिसको बाँच्ने इच्छाशक्ति पनि त्यत्तिकै अद्भुत हुन सक्छ। 🙏