27/02/2026
اگر هنوز شماره‌های واتساپ‌شان پاکستانی نمی بود، اگر زنان اول، دوم و سوم‌شان در پاکستان زندگی نمی کرد، اگر فرزندان و برادران خورد شان در مکاتب و دانشگاه‌های پاکستان درس نمی‌خواندند، و اگر سرمایه‌گذاری‌های‌شان در پاکستان نمی بود...، راستش دلم می‌خواست که من هم در صف برادران افغان باشم. اما با توجه به موارد فوق، بگذارید این قصه به پایان برسد؛ این داستان شاهنامه نیست که رستم، سهراب را نشناسد.تمام عالم و آدم می‌دانند. بهتر است کاسه ای داغ تر از آش نباشیم. از همه ای این موارد که در بالا ذکر کردم بگذریم با آن همه- همین سفارت شان مقیم پاکستان را که قبول دارید؟! بگذارید اول همان بسته شود و بعد نمد دم تبر شوید و یا هم تیرک زیر دُم خر.
دلم به خاکی می‌سوزد که هر روز به خون مردم مظلوم و بی‌دفاع و به خاکستر باروت آلوده می‌شود؛ خونی که از ماست و باروتی که هرگز ما نساختیم، بلکه از آسمان و زمین براین ملک بی‌کس می‌بارد و همه چیز و همه کس را می‌سوزاند.
نثار احمد کوهین
