11/08/2026
Nga Ledia Kaçi
Mbaje frekuencen lart thone. Qendro ne frekuenca te larta. Ky vend ka energji te mire Ai njeri me ul vibrimin.
Sa te shplare jane bere keto fjale nga kuptimi i tyre. Jane kthyer ne etiketa qe ngjiten mbi pervoja qe rralle jetohen deri ne fund.
Ne kuptimin e saj me te thjeshte, frekuenca eshte shpeshtesia e nje lekundjeje. Dhe dikur një burre i mençur tha se pervoja njerezore kllapezohet mes dy poleve : dashurise dhe luftes; atehere frekuenca e larte nuk eshte as paqe, as lumturi.
Eshte ritmi me te cilin pershkon ate segment. Eshte numri i kalimeve nga njeri pol ne tjetrin.
Eshte te centrifugohesh pareshtur nga nje amplitude ne kundervleren e saj simetrike. Te jetosh stuhi qe te zhveshin lekuren ne çdo kulm. Te vdesesh e te rilindesh ne çdo cikel. Te zgjerosh qenien, dhimbshem, ne njerin pol dhe te avullosh, ne mungese kufijsh, drejt singularitetit ne tjetrin.
Frekuenca e larte nuk te ben "pozitiv". Te ben te depertueshem. Nuk te zbukuron. Te konsumon. Nuk te qeteson. Te shperben.
Prandaj me duket ironike kur e degjoj te perdoret si slogan mireqenieje. E rrotullojne neper goje si çamçakez qe prej kohesh ka humbur shijen. E pertypin, por nuk e gelltisin kurre. Nuk e tresin. Nuk e integrojne.
Sepse frekuenca e larte nuk eshte dekor shpirteror. Frekuenca e larte djeg.
Dhe vetem ajo qe digjet ka shansin te transformohet.
