"Ditari yne"

24/04/2026

Premiera e filmit “Michael” në kinematë shqiptare

-Shumë prej nesh nuk kemi pasur mundësinë të ndjekim një koncert të legjendës së muzikës botërore, Michael Jackson.
Ndërsa nipi i tij Jaafar Jackson, protagonisti kryesor në filmin që ka nisur shfaqjen në kinematë shqiptare, duket se e interpreton në mënyrë pothuajse perfekte, duke të bërë të ndihesh sikur je pjesë e asaj atmosfere të dikurshme që vetëm “Mbreti i Popit” mund ta krijonte.

Filmi biografik “Michael”, me regji nga Antoine Fuqua, ka nisur shfaqjen në Shqipëri dhe Kosovë që më 22 prill, duke u pritur me një interes dhe shikueshmëri rekord. Kjo vë në dukje edhe një herë “urinë” e publikut për muzikën e një prej artistëve më të mëdhenj që ka njohur bota.

26/07/2021

DJALE I MBAJTUR, I PARFUMOSUR...POR JO PER T'U DASHURUAR

Unë dua ta kaloj jetën me ty, këto ishin ndër fjalët e para nga i dashuri im. U lidhëm në një moment shumë të vës*tirë për mua. Isha shumë konfuze pasi kisha dhe një propozim tjetër nga shoku im I shkollës. U ndjeva shumë keq pasi ai më donte. U lidha me një djalë tjetër, pasi ai mu duk më I sigurtë. Is*te mirë nga ana ekonomike. Ndos*ta duket sikur jam materialiste, nuk I dihet, por jam e sigurtë se jam realiste. Ndryshe nga të tjerat, ku përmendin fjalen dashuri, dhe në fund shohim dhe gjendjen e djalit. Dhe e përmbyllin duke thënë se e dashuroava. Kemi kaluar shumë kohë të bukura me te dashurin, por sapo ditët kalonin e njihja më mirë, dhe shpesh gjendesha para surprizave jo të këndshme për mua. Por meqënëse e doja, I harroja shpejt. Nga ana tjetër me shokun e shkollës, Ishim të dy në Universitetin “Zoja e Këshillit Te Mirë”. Kanë qenë vitet më të bukura në atë fakultet. Me të drejtë I thonë “Italia e Vogël”, pasi sapo futesh brenda rrethimit të atij Universiteti këtu në Tiranë, ndjen Shqipërinë dhe Eupopën aq afër. Edhe udhëtimet në Universittin ‘Tor Vergata’ të Romës, nuk dua t’I kujtoj, pasi jam xheloze t’i ruaj në memorien time. Unë isha aty, ai is*te me mua. Kur ishim në Firence, më tha dicka më tepër, por unë e putha në faqe, dhe ai më kuptoi. Ne do të ishim shokë! Pasi mbarova shkollën, me gjysëm pagese, Fakulteti më uli tarifën, duke më shpërblyer për rezultatet e mira të arrira ndër vite. Fillova punë pa prolem dhe aty u njoha me një djalë. Më vinte cdo mëngjes me makinë dhe më priste para punës Is*te simpatik, I kus*tonte shumë rëndësi veshjes, trupit, dhe parfumeve qe hidhte. Nuk is*te tipi I djalit që do dashurohesha, por ja që ndodhi. Jeta më kis*te ndryshuar mendimet, ose të paktën kës*tu thoja. Para u lidha, sesa e njoha. Me kalimin e kohës, filloi të dalë në karakterin e tij. Në fillim nuk më bënte përs*typje, por më vonë lidhja u bë acaruese. Is*te tejet xheloz. Hë me kë dole sot, po ai drejtori yt pse të pa as*tu. Pse shkon atje, pse nuk rri këtu! Is*te vonë nje natë kur po shkoja në s*tëpi. E ngadalesova hapin, pasi më tërhoqi vëmendjen një këngë nga një lokal aty afër. Befas më shfaqet I dashuri im. –Pse ndalove? Kë po prisje? A u kënaqe me atë? Sytë I lëshonin tym agresioni. Fillova të dridhem. Parandjeja dicka jo të mirë. Në atë moment për herë të parë më shkoi mendja te Policia, doja ndihmën e tyre. Por is*te e kotë, frika më s*tangu dhe përuli para tij. Filloi të më ofendonte, dhe duke kërcëlluar dhëmbët ofendonte. Unë po qaja. Doja të mbaronte sa më shpejt kjo situatë. Nuk po ngopej duke më folur me egërsi, dhe ajo natë me sa dukej do is*te tepër e gjatë për mua. JO, nëse ti përkulesh, ëngjëlli mbrojtës të qëndron pranë. Sikur e thirrën lotët e mi! Pikëris*t në ato caste të dy kthyem kokën nga një frenim I fortë I një makine. Doli një djalë I gjatë, dhë tepër formuar nga ana fizike. Me një lëvizje të shpejtë, e kapi dhe e uli nën vetë të dashurin tim. U mat për ta goditur, por u mjaftua vetëm me fjalë të ashpra, me një gjuhë të sigurtë . Kësaj radhe is*te I dashuri im që po rrinte pos*të I trembur. Kërcëllimi I dhëmbëve tashmë I përkiste djalit që e kis*te vënë pos*të. – Nëse e ofendon, kërcënon, apo pos*tëron edhe njëherë këtë vajzë, nuk do e kesh mundësinë ta shohësh me sy. Ishin pak sekonda të këtyre veprimeve, zgjati aq sa mund të zgjasë një pikë loti që lag faqen. Is*te shoku im I shkollës. Pas pak iu hodha në qafë. Kam nevojë për ty I thashë!

Nga O

02/06/2021

THUAJA SA ME SHPEJT SE E DASHURON...

Ai is*te us*tar i forcave paqeruajtëse shqiptare në Afganistan. Përfaqësonte vendin tonë me
denjësi, pasi edhe vetë Shqipëria, një vend i trazuar dikur, ia arriti ditës që të dërgonte djemtë e
saj për ruajtjen e sigurinë në vendet e tjera.
Kaloi një vit të vës*tirë aty. Një vit me rrezik për jetën, i cili e shoqëroi përditë, sa herë dilte nga
kampi për patrullim. Pas kthimit në Shqipëri, misioni i tij më i rëndësishëm is*te të fillonte një
jetë të re, madje të krijonte familjen e tij. Is*te gati.
“Do të të gjejmë një nuse”, i thonin familjarët e tij duke bërë një qeshje sapër të kuptuar mendjen
e djalit, që sado e donte një gjë të tillë, nuk shprehej. Ai përkundrazi skuqej e mendonte me vete,
se ky do is*te misioni më i vës*tirë për të. Të gjente gjysmën tjetër!
“Do e gjej vetë”, shprehej djali. “Edhe ju mos rrini duarkryq, rrethojeni zonën e hidhni rrjetat”,
s*tonte ai me shaka. Pushoi ca ditë dhe doli në një nga qendrat tregtare të Tiranës për të blerë ca
rroba. U fut në një dyqan, pasi vuri re ca këmisha që ishin të stilit të tij.
“A mund t’ju ndihmoj”, pyeti një vajzë. Ajo is*te menaxherja e dyqanit. Ai i hodhi një vës*trim
asaj, dhe buzëqeshi. “Ja do të them”, i tha ai.
Nga dhoma e provës doli me nje këmishë blu, duke i dhënë një dritë tjetër në fytyrë, i kis*te
nxjerrë në pah trupin me forma, si kujtesë e asaj stërvitjeje të përditshme në kampin us*tarak. U
afrua te vajza, e cila ndërkohë sapo kis*te kapur flokët.
“Të rrika shumë bukur”, i tha vajza. -Faleminderit i tha ai, duke e harruar këmishën dhe duke u
fokusuar vetëm te vajza simpatike. Filluan një bisedë të shkurtër bashkë, por ai is*te tip i
ndrojtur dhe muhabeti is*te i përgjithshëm, nga një degë kacavirrej në tjetrën.
“Cfarë idioti jam”, thos*te me vete. Këtë ngjarje, ia tregoi edhe shokut të tij.
“Ti plako duhet t’i blesh dhe ca këmisha të tjera”, iu përgjigj shoku. -Më vjen keq që do
harxhosh ca lekë, do is*te më mirë të is*te ndonjë punonjëse supermarketi, që të blije përditë
makarona, oriz e salcë domateje, e s*tyu duke qeshur me të.
Ajo vajzë i pëlqeu shumë , i dukej se is*te e tipit të tij, por cfarë të bënte. Të shkonte përsëri të
blinte në dyqan, nuk i dukej e sigurtë, pasi në rastim më të mirë, nuk do i shprehte diçka dhe në
rastin më të keq ndos*ta do të keqkuptohej si një ndjekës a fiksues i saj. Por befas duket se i
erdhi zgjidhja, tamam në kohën e duhur.
Atë ditë djali kis*te vënë re në njoftim. Kjo qendër tregtate kërkonte punonjës sigurie.
“Si kjo punë gjen kollaj”, mendoi ai me vete. Trupin e kis*te, eksperiencën me bollëk dhe is*te
një super ide të punonte pranë saj. Do i thos*te mirëmëngjes përditë, do të kis*te mjaft shanse të
lidhej me të, ose së paku të merrte vesh gjendjen e saj. Një rrugë e dy punë, të afrohej tek ajo dhe
punësimi njëkohësis*t.

Që ditën e parë të punës po bënte patrullim para dyqanit të saj, is*te i sigurtë në vetvete se nuk
po e tepronte, pasi is*te pjesë e procesit të punës. I vinte rreth e rrotull korridoreve dhe fokusohej
te dyqani ku punonte ajo. Nuk lodhej së ecuri, aq sa edhe shefi i tij i tha: Bravo punoke shumë!
Ai qeshi duke menduar:-Po më çon halli t’i bie kaq shumë rrotull qendrës tregtare, si satelit,
vetëm e vetëm të shoh atë. Por në fakt is*te sateliti i asaj, që i buzëqes*te sa herë kalonte.
Erdhi një kohë që dhe vajza e kuptoi, pasi ai herë pas herë futej në dyqan dhe pyeste pa lidhje
“Ka ndonjë problem këtu”. Ajo qes*te dhe i thos*te se situata is*te ok, derisa të is*te ai aty. E
pyeti ditën tjetër, se sa kohë kis*te që punonte si menaxhere në dyqan dhe ajo i tha se kis*te afro
dy vite dhe se pas një jave do ta linte punën.
Ai u shqetësua kur iu dëgjoi se do ta linte punën pas një jave. Kis*te s*tatë ditë kohë për t’i thënë
dicka, vetëm shatë ditë, që po t’i zbrisnim dhe ditët e pushimit që kishin së bashku, mbeteshin
pesë ditë, hiq dhe ditët kur nuk je gati, kur të duket vetja kot para pasqyrës, mbeteshin a
s’mbeteshin dy ditë. Dhe kjo në rastin më të mirë kur s’të kap ndonjë sëmundje këto kohë .
Prandaj kap kohën, kap minutin. Gjërat e rëndësishme bëji sot, e nesërmja kujdeset vetë për
veten e vet.
Ai doli nga dyqani i emocionuar dhe u rifut përsëri brenda. Kësaj radhe i kuq e i bërë flakë. Nuk
priti s*tatë ditë, por vetëm s*tatë minuta për t’i thënë dicka.
Një klient që po provonte diçka sikur e bezdisi, pasi ajo po merrej me të. -Ka ndonjë problem, i
tha ajo duke qeshur, ndërkohë që po i shërbente klientit. Pasi klieni u largua djali dhe vajza u
gjendën pranë. Ia shprehu të gjitha aty për aty, po t’i kujtohej me vonë nuk mbante mend asgjë
nga ato që tha.
“Ne po dalim së bashku. Jemi në rrugën e gjatë të njohjes. E kam lënë punën, misionin më të
rëndësishëm duket se e arrita. Në Afganistan shkova për t’u siguruar paqen të tjerëve. Tani po
siguroj paqen time, pasi ndihem i lumtur me të”.

28/05/2021

CILI DJALE ESHTE I PERSHTATSHMI!!!

Isha 26 vece kur fillova pune ne nje institucion s*teteror. E fitova vete ate ate vend pune, nuk e them dot, pasi me ndihmoi nje kusheriri im. Në zyre ishim 5 veta, dy djem dhe tri vajza. Ishim nje kolektiv I shkelqyer, kalonim shume mire me njeri-tjetrin. Me shume muhabeti me shkonte me nje djale nga veriu. Is*te I gjate, kis*te floke te zinj e te ngrittur lart. Serioz edhe me teper sec duhej, dhe pamja e tij ne fillim nuk mu duk terheqese. Te vetmen arme te forte kis*te te foluren, is*te teper orator.E tere shurata qe natyra I kis*te dhene, ai e kis*te pervetesuar ne menyren, stilin e te folurit, ne humorin e tij. Per problemet e punes pyesnim gjthnje ate, duke vendosur vulen I fundit. Ai kis*te filluar ngacmimet ndaj meje, dhe pas 6 muajsh me ftoi seriozis*t per kafe. Them seriozis*t se e kis*te tentuar kete seriozitet edhe me pare, por kuptonte ftohtesine dhe pagadishmerine time per nje lidhje serioze. Por takimi pas kaq kohe u be me I pjekur, e njihja me mire, pa harruar vendosmerine dhe perkus*timin qe tregoi ndaj meje. A mund tja ktheja dhe une me po te njejten ndjenje qe ai shprehte. Mendja me thos*te po, por zemra nuk po me jepte pergjigje. Kis*te disa cilesi per t’I thene po, si familje e mire, djale I edukuar, dhe me e rendesihmja, dukej se me donte shume. Ne fund u lidha me te, ndos*ta duke e pare problemin tek zemra ime, dhe u binda se ndos*ta do e pelqej me kalimin e kohes. Doja te arrija me shume se togfjaleshi “Ndihesha mire”.
Nje dite mora nje ftese dasme, nga shoqja ime e Shkolles se Larte. Po martohej me shokun e saj te klases! Aty I ftuar is*te dhe nje djale I cili nuk po mi shqiste syte, por edhe une, sec kisha nje deshire, që ta shihja ndonjehere rralle, dhe ndihesha mire, kur isha nen ves*trimin e tij. Ai is*te teper simpatik! Ces*te kjo mendova me vete, cfare es*te ky emocion ndryshe qe ndezi ne zemren time, edhe pse kam 1 vit e lidhur me te dashurin tim. Pse duhen pak minuta, qe po tentojne te hedhin pos*te ato 12 muaj, qofte edhe ne mendime. Pas disa castesh me ftoi te kercenim, dhe nuk e di por e ndjeva veten ne ajer, dora e tij ne belin tim me dha nje ndjesi ndyshe. Me kerkoi numrin e telefonit dhe te takoheshim, por iu pergjigja se jam e lidhur dhe se pres te fejohem. Por pranova te jem shok me te, edhe pse u skuqa kur isha prane tij. Ne jete jane disa zgjedhje te ves*tira, ne mos kjo me e ves*tira. Te zgjedh kete qe zemra ime me beri qe te vloje gjaku ne fytyre, qe me pelqeu qe ne shikim te pare, apo te vazhdoj lidhjen me te dashurin tim dhe te mesohem njehere e mire se ai es*te I duhuri per mua. Kjo dileme me kapi dhe mua. Duket si nje lufte e mendjes me zemren. Ndos*ta konfuzitetit tim e kane perjetuar dhe vajza te tjera… Faleminderit O. Tirane

30/03/2021

Ky es*te nje hero! Por edhe ne Arjan nuk jemi mbrapa, jemi tani heronjte e djalit tend

Arjan Sala s*t heroi yn , nj djal i ri t cilit i detyrohet i gjith kombi. Ndon se humbja e tij s*t e pashlyeshme, familja e 33-vje arit sot ka nevoj p r ne. Fundjav Ndryshe iu gjend pran , duke i dhuruar nj ndihm monetare ...

21/05/2020

PSE E LASHE TE IKTE

Djali; As në ëndrrën më të largët nuk e mendoja se do ta doja në këtë mënyrë!
Is*te fillimi i vitit 2020 kur ai kis*te dalë në një market dynd me njerëz. I pashëm, i veshur thjes*të me sportive e me duart mbës*tetur në karrocën me ushqime. Po bluante në mendimet e veta. Is*te një djalë I plotësuar dhe mosvëmendja ndaj të tjerëvë i binte në sy. Në një moment brenda në dyqan, hynë dy djem të huaj. Dukeshin të lodhur dhe të veshur jo mirë. Me një anglis*te nëpër dhëmbë u thonin njerëzve “food” dhe ndërkohë morën një shishe qumës*ti për tua treguar , që donin një si kjo. Askush nga ajo mori njerëzish nuk denjoi t’u jepnin gjë. Punonjesit u flisnin të dilnin jas*të. Ky e pa skenën, i erdhi keq por nuk veproi, ndos*ta trysnia e njerëzve të ftohtë , ja ngjitën ftohtësinë. Ata refugjatë të huaj po dilnin dhe një vajzë që sapo kis*te bërë pagesën doli me shpejtësi dhe foli qetësis*t “wait”. Ajo që po ndodhte jas*të dyqanit u harrua por djali po e ndiqte me vëmendje gjithë cka po luhej aty, përtej xhamit. Ajo vajza nxorri shishen e qumës*tit, disa produkte të tjera ushqimore dhe pak para për ata të huaj që po kalonin momente jo të mira. Askush nuk u ndje keq sepse askush nuk e pa veprimin e kësaj vajz, përvec djalit. Ky pasi bleu po e priste atë vajzë jas*të dyqanit. Donte t’i fliste, vetëm të thonte se sonte is*te ndjerë keq dhe faleminderit për atë cka bëre. Mirmbrëma i tha kur po dilte vajza nga marketi. Ajo u step dhe me një fytyrë të cuditur ia ktheu përshëndetjen. – E pashë veprimin që bëre me ata djem, u ndjeva I turpëruar. Faleminderit që veprove as*tu, sikur edhe ma hoqe një barrë sikleti. Asaj i rrodhën lotët në faqe. Ai u cudit. Cke i tha, mos të lëndova. –Unë kam një vëlla emigrant në Europë dhe e ndjej se po vuan shumë, ës*të pa punë, por nuk do të dorëzohet. Do të qëndrojë aty, ndos*ta i vjen zor të kthehet duarbosh nga emigracioni. I kemi thënë të kthehet por nuk na dëgjon. Sonte mund të jetë ai pa ngrënë,fliste në lot vajza. Lotët e asaj i jepnin një shkëlqim marramendës dhe djali donte ta përqafonte në atë cast. Një lot i rrëshqiti në faqe por ktheu kokën dhe me takt e fshiu. Donte ta merrte që atë natë atë vajzë, ta bënte të tijën. Natën e mirë I tha. Natën u përgjigj djali të cilit nuk po i ikte ajo ndjenjë që I shpërtheu në cast.- Po si nuk i mora emrin, si nuk e ndoqa të paktën se ku e ka s*tëpinë, le të më thonë cdo gjë. Por unë do e pres te dyqani deri sa të vijë sërish. Madje do të rri gjatë në dyqanin ku u takuam, do të mbush dhe një kamion me ushqime vetëm të pres atë dhe t’i them ato cka ka zemra. Ose do të shes biznesin tim vetëm për të blerë këtë market, për tja parë dhe një herë fytyrën asaj. Pse spo vjen më këtu, a spo e kupton se po bëj rojë vetëm të të shoh dhe një herë. Nga E

14/05/2020

Kës*tu u mbyllen lokale, bare e restorante. Ne qytet nuk pipëtinte njeri. Humba shpresën nëse do lidhesha seriozis*t derisa te mbaronte kjo karantinë. Por njeriu gjen zgjidhje, duke shfaq instiktin e mbijetesës. Bëra nja 100 kerkesa ne facebook dhe fati me doli me një vajzë simpatike që iu pergjigj kerkeses time madje dhe pyetjeve te mia. Por prap me dyshime se mos ndos*ta mund te dilte noj burre. Shkruhesha per natë me të. Mundohesha te tregohesha i kujdeshem mos tja them statusin tim të thjes*të. Mos u mundo të fshihesh më tha një natë, unë të kuptoj kush je e si je, por për mua ka nevojë pasuria por njeriu. Mu duk si kurth në fillim, sdesha t'i besoja se e kam hëngër sa e sa herë nga këto fjalë që thuhen bukur, por plaka po sheh se akoma jam single. Nejse ajo is*te ndryshe, më ftoi të takohem edhe pse më kuptoi se jam i thjes*të. Ndos*ta ka shanse të mëdhaja mendova, sepse kjo vajzë më tregoi s*tëpinë ku banon. As*tu me mesazhet e përditshe u pëlqyem shumë. E pata dhe unë. Mezi gjeta një dhuratë një ditë dhe as*tu duke u mshef nga policia, shkova të trokisja te dera e saj. Te portali E-Albania nuk kis*te leje të pocasme me i pa ftyrën asaj që pëlqen. Nuk e di nëse is*te një sekondë apo shekull pritje derisa u hap dera. Is*te simpatike, e buzëqeshur por mu duk pak si e pire. Kush ës*të aty zgjati kokën një gocë tjetër në thellësi të dhomës, pas saj dolën dhe nja 7 goca të tjera. I kis*te mbledhur kjo, për party në shpi. Gjëja e parë që më shkoi në mend is*te që kjo meriton të shkojë te burgu i burrave. COVIDIOTE kam bërtit. Eh thashë hajde fute nja femër të tillë në shpi.Ajo të infekton plakën. Kur bërtita aty, papritmas u hap dhe dera e komshiut. Doli një gocë aq e bukur dhe me një maskë në fytyrë. U pamë në një mënyrë që nuk përshkruhet me gojë, por për këtë histori do ju flas herës tjetër.

11/04/2020

VAJZAT E SOTME NA LANE BEQAR

Kes*tu pra, nje dite pata rastin te pi kafe me nje vajze. Para karantines dmth. Kjo ne vazhden e tentativave te mia per t'u martu, se dhe ditet po me ecnin me shpejtesi. U kujdesa te gjej nje tavoline te kendshme, ulja prapa saj, shoqerimi, gjithcka dukej perfekt si hyrje. Asaj i erdhi mire kjo sjellje. Vazhdoi muhabeti, njohja aq e rendesishme ne menyre qe mos te fus ne shpi ndonje qe me rref plaken apo mendjefyll.

Nje kafe gjys filxhan porositi. Hop ma dha nje kolpo trupi, thashe me vete po kjo me ket kafe te forte ku shkon. Une porosita caj, te j*p shembullin e mire qe spi alkol.
I thashe qe jam me qera, skam s*tepi timen, dhe tere ankth u qulla ne djerse se si do e priste kete. Nuk ka problem me tha, jemi te perkohshem ne kete jete. Uau u mallengjeva nga kjo pergjigje. O nëne mendova te erdhi nusja ne shpi. Kjo me hapi oreksin per t'i thene hallet e kesaj jete, qe kam nje pune me 350 mije leke rroge, se nuk jam militant partie, jam i thjes*te, nuk kam makine etj. Me mirkuptoi. Pas asaj dite te mrekullueshme, ne darke i shkrova ne whatsapp.- faleminderit per diten e sotme. ca po ben;vazhdova.Hes*tje ne anen tjeter, kaluan ore dhe hes*tje, kontrollova internetin thashe mos nuk kam vale, por, te çanin valet wi-fi. Heu thashe. A u lodhe...prap qetesi. Dyshova pak, ku e dhj..a sot. Te nesermen pashe qe i kis*te fut nje bllok whatsappit. Telefonin spo e hapte. A ti je per bllok trurit i thashe vetes, me mire ti kishe thene se jam pronar i 15 katsh*t. Na lane beqar kto goca. O nëne vazhdo me lavatricen, se ska goca per mu.
Maska 1 mije lekshe shume ne keto kohe.

04/04/2020

KY OPERACION "PLASTIK" ME SHPETOI

Kur jam ne timonin e nje BMW x5, nuk me ben pers*typje per asgje. Te pakten kes*tu isha dikur. Nuk mund tju them se si e bera ato 2 pare por ne ato kohe me kis*te hipur vetja ne qef dhe fillova te shpenzoj shuma marramendese per operacione plastike. Shihja ne tv Luana, Elvana e vajza te tjera pubike dhe thoja se pse vetem ato zbukurohen. Tani i shoh me sy tjeter e them mjere ato, as*tu sic i them vehtes time, cbera kes*tu, ku isha! Is*te shpirti im qe kis*te nevoje per nderhyrje kirurgjikale. Ajo kohe qe kisha kaluar ne You Tube, ne shfletimet e revistave te bukurise, ne takimet me mjeket ishin hicgje para nje puthje qe i dhashe nenes, e duke qare fort i thashe. Me fal nene. Is*te mosdorezimi i saj ndaj meje
, qe isha e fiksuar pas bukurise, e nuk
e di se per cka pervecse fiksim, tu ngjaj te tjerave, te jem ndryshe nga ajo cka isha, te kthenin koken djemte ne rruge. Por is*te nena qe kurre nuk u merzit me mua por me stopoi, duke me ndalur se beri operacione te tjera. Bija ime, sakrificat qe te kam rritur nuk i zevendesojne thikat e gjilperat per fryrje buzesh. Is*te ajo nena ime doktoresha me e mire dhe pse e degjova vone. Sepse une se pari kisha nevoje per operacion ne shpirtin tim.

29/03/2020

Mars 2020 kur dashuria e saj tregon forcen'

Që kur e njohu jeta e saj ka ndyshuar. Ai shkoi si një pacient në spitalin e QSUT ku ajo kryente specializimin si mjeke dhe e ndjeu se diçka po lindte. Një simptomë e thjes*të is*te, por në çastin që e pa filloi t'i dridhej zemra. Ai po i fliste mjekut kryesor por se ça i fliste as vetë se kuptonte sepse is*te i skuqur para mjekes së dytë, e cila po dëgjonte duke vënë buzën në gaz. Edhe ditën kur i shkoi sërish në spital ajo e priste, kis*te një siguri se ai do të vinte. Pa lënë asnjë orar, asnjë takim. Dukej sikur ajri u përçonte mesazhet. Ajo is*te një mur i pakalueshëm për të tjerët, që kishin tentuar të futeshin në jetën e saj, por ai is*te ndryshe. As*tu si i trembur që is*te e merakosej për hiçgjë, i bënte pyetje mjekut për një ftohje të lehtë muskulare, se a mos ës*të gjë serioze. Para se të ikte, as*tu si me forcat e fundit të zërit i tha mjekes asistente se, do të vij të më kontrolloni ju herës tjetër. Ai robi tjetër i kis*te duart akull duke përmendur doktorin. Ajo qeshi, miradhsh i tha. Is*te fund janari i 2020-ës dhe ai takim gjoja për rikontroll nga ana e tij, u bë shkak për takime të tjera. Ajo e ndjente veten të lumtur brenda pak ditësh, sikur ta kis*te pritur prej shekujsh atë djalë. U lidhën e kaluan pak kohë të bukura, në pritje sipas premtimit që ai t'i dërgonte njerëzit në s*tëpi në muajin mars. Por jo çdo gjë shkon sipas parashikimit, pasi shpërtheu epidemia e coronavirusit edhe këtu në Shqipëri. Kush e dinte se do të s*tyhej fejesa për këtë shkak. Por asgjë nuk mund ta prekë fatin e saj, as edhe një grimcë që mezi shihet në mikroskop. Ajo po shërben në spital me orar të zgjatur në luftën kundër këtij virusi, në mbrojtje të jetës njerëzore. Edhe pse ai po mërzitej e bëhej xheloz, se në vetëm 2 muaj lidhje, ajo ia pret shkurt, sikur kursen fjalët. Unë të dua i thotë ajo por po punoj mbi masë, jam pak e trembur, e lodhur por të dua pa fund. - Pse mërzitesh prej meje. Ai hes*t, në whatsapp vetëm i dërgon atë kokën e verdhë me një pikë loti. Por unë nuk e kam lënë mënjanë mendon ajo. - Nuk kam fuqi për të qëndruar gjatë në telefon me të dhe jo sepse s'dua pasi kur punoj fytyrën e atij kam para meje. Do ta fitojë dashurinë por së pari don të fitojë kundër sëmundjes, që ka kapur të tjerët. Me mendimin sikur një i sëmurë në cep të Shqipërisë rrezikon dhe ngren shpatat kundër dashurisë së tyre. Nuk mund ta takoj sepse po takoj pacientë të infektuar dhe nuk dua ta sëmur, duhet ta mendojmë veten të infektuar, jo të paprekshëm. Ky virus e p***a fiksim ta vlerësosh, mos të të godasë. Forca që më jep ai, shkoj te të sëmurët dhe jam i palodhshme sepse dua ta mpos*t këte epidemi që ka pllakosur botën. Sikur një fjalë të ëmbël t'i them njërit prej të s*truarve, më duket sikur fitoj një betejë. Jam mbi 10 orë në këmbë vetëm për të marrë urdhërat nga mjekët dhe bindem me padurim, me mendimim se një shiringë apo serum ndihmesë ndaj të sëmurve, sikur po dërgoj armatimin e radhës, në frontin kundër të keqes. - Ndjehem e fortë e në besim, sikur i kam dhënë një goditje kësaj pandemie, kur vetëm ndihmoj mjekët të veshin e heqin rrobat mbrojtëse, dorezat dhe maskën. Dhe këtë e bëj në emër të jetës, me fytyrën e atij që dua dhe pse i mërzitur, do ia dalim më thotë. Ajo mendon se:- Kam vetëm 2 muaj e lidhur dhe kam shprese e besim se do jenë qindra muaj me të, sepse e desha as*tu siç is*te, me më shumë bileta autobuzi në xhep sesa para. E dua për atë forcën shpirtërore që bën t'i shndrisin sytë. Kës*tu doli i shëruari i parë, i dytë e kës*tu me radhë... më mbusheshin sytë me lot, se kur do rifillonte jeta siç is*te, kur do të filloja një jetë të re me të dashurin tim.
Nga S.