22/09/2026
Kulla e Kartonit dhe Shërbimet e Fshehta: A po luhet Shqipëria në një tavolinë më të madhe se ajo vetë?
Nuk ka nevojë të jesh analist i skajshëm apo konspiracionist për të kuptuar se fasada institucionale e Shqipërisë ka rënë. Ajo që po shohim çdo ditë në ekrane, nga dosjet e bujshme tek lëvizjet e befta të institucioneve të drejtësisë së re, nuk është gjë tjetër veçse një shfaqje për publikun. Të besosh se SPAK, SHISH apo ndonjë mekanizëm tjetër i kalbur vendas ka kapacitetin, guximin apo autonominë për të prodhuar këtë furtunë skandalesh të njëpasnjëshme, do të thotë të jesh ose jashtëzakonisht naiv, ose pjesë e lojës.
Këtu nuk kemi të bëjmë me një "dorë të hekurt" ligjore që po pastron vendin. Kemi të bëjmë me një përplasje të hapur, të ftohtë dhe klinike mes poleve të huaja të inteligjencës, ku aktorët tanë politikë nuk janë më shumë se gurë shahu që lëvizin sipas një skenari të parapërgatitur diku tjetër.
Kronologjia e një skenari të prodhuar
Mjafton të ndjekësh kronologjinë dhe personazhet për të kuptuar se gjithçka lëviz me telekomandë:
• Përpjekjet për revoltë dhe ligjet e dyshimta: Nga njëra anë kemi tensionim të situatës sociale përmes ngjarjesh të dizajnuara për të testuar pulsin e revoltes qytetare, dhe nga ana tjetër kalimin në heshtje apo me urgjencë të paketave ligjore që prekin interesat kombëtare dhe pronat strategjike.
• Rrjedhja "magjike" e informacionit: Pyetja që duhet t'ia bëjmë çdo njeriu me mend në kokë është: Kush ia siguron informacionet e klasifikuara Arben Ahmetajt dhe figurave të tjera në arrati? Si arrijnë dokumentet sekrete tek opozita, tek organizatat e financuara nga institucionet e huaja, tek mediat e caktuara dhe në tryezën e SPAK-ut brenda pak minutash?
Të thuash se informacionet rrjedhin nga pakujdesia e institucioneve tona është fyerje për inteligjencën publike. Asnjë institucion shqiptar nuk funksionon më si një entitet sovran; ato janë kthyer në pika kalimi (hube) ku transmetohen të dhëna të grumbulluara nga përgjimet e sofistikuara të partnereve strategjikë. Një palë goditet, pala tjetër mbrohet, dhe e gjithë kjo pasqyrohet si "luftë kundër korrupsionit".
Përplasja e poleve dhe fusha e minuar
Kjo situatë është dyfish e rrezikshme për shkak të shkallës së vogël të vendit tonë. Ne nuk jemi thjesht duke parë një luftë klanesh politike për tendera apo pushtet lokal. Kjo është një fërkim i madh gjeopolitik, një përplasje e interesave të shërbimeve të huaja të inteligjencës që po përdorin Shqipërinë si terren prove ose si fushëbetejë të re.
Pse pikërisht Shqipëria?
1. Gjeostrategjia e bregut Jon dhe Adriatik: Kontrolli mbi korridoret detare, portet strategjike dhe burimet energjetike e ka kthyer këtë copë tokë në epiqendër të presionit perëndimor dhe lindor.
2. Dobësia e strukturave shtetërore: Një shtet pa gardh, ku çdo gjë blihet, sh*tet dhe komandohet nga jashtë, është terreni ideal për të eksperimentuar kriza të kontrolluara, për të detyruar ndryshime gjeopolitike në rajon, apo për të pastruar hesapet e fuqive të mëdha pa rrezikuar kufijtë e tyre.
Çfarë po ndodh në të vërtetë?
Politikanët tanë – qofshin ata në pushtet apo në oborrin e opozitës, janë thjesht aktorë me skenar të lexuar. Ata nuk dinë as nga u vjen goditja e radhës dhe as se kush do të sakrifikohet nesër në altarin e radhës të "drejtësisë ndërkombëtare të ndërmjetësuar".
Përplasja mes poleve është e vërtetë, por lufta nuk bëhet për të mirën e shqiptarëve. Bëhet për kontrollin përfundimtar të pasurive, territorit dhe ekuilibrave rajonalë. Dhe derisa ne të vazhdojmë të besojmë tek mitet e rreme të shpëtimtarëve me dosje në duar, vendi do të mbetet një poligon ku të tjerët testojnë fuqinë e tyre mbi kurrizin tonë.
Në shkrimin e radhës, do të përpiqemi të zbërthejmë me emra, shifra dhe fakte se cili pol është pas kujt, dhe cila është prapavija e vërtetë e kësaj lufte të ftohtë që po zhvillohet nën hundën tonë.