13/04/2026
2018 թվականի հեղափոխությունից հետո երիտասարդությունը ստացել է որոշ հարվածներ, ապրել հիասթափություններ, որոնք լրջորեն ազդել են նրա քաղաքական վարքի վրա։
Առաջինը բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների մասով չկատարված խոստումներն էին։ Երիտասարդների հեղափոխական եռանդը կարող էր պահպանվել, եթե փոխվեր ուսանողների ինքնակազմակերպման մեխանիզմը՝ ուսանողական խորհուրդները, բայց ութ տարի անց այս առումով ոչ մի տեղաշարժ չկա։
Երկրորդ հարվածը 44-օրյա պատերազմում պարտությունն էր։ Միջազգային հանրապետական ինստիտուտի (ՄՀԻ) հարցմանը մասնակցած 18-35 տարեկանների խումբը բնակչության այն հատվածն է, որն անմիջական մասնակցություն ունեցավ պատերազմին։ Անարդար պարտությունը, անորոշ ապագան ու սառը զայրույթը թողել են հետքեր, որ դեռ թարմ են։
Հաջորդը քաղաքական դաշտում, այդ թվում նաև՝ համալսարաններում տարածվող թեզն էր՝ «եթե չլիներ հեղափոխություն, ապա չէր լինի պատերազմ», որն ուղղված էր նաև պատժելու ուսանողների 2018-ի եռանդը, ոչնչացնելու քաղաքացիական մասնակցության դեռ մնացած տարրերը։ Համալսարաններում կրթության բովանդակությունը շարունակում է մնալ նույնը՝ «ուժեղ բռունցքի» մասին խոսույթները գերակա են ժողովրդավարական հաստատությունների ու քաղաքացիական մասնակցության արժեքների նկատմամբ։
Կարդալ հոդվածը՝ https://evnreport.com/arm/opinion-arm/why-dont-young-people-trust/
Հոդվածը լսել ՁայնաԳիր՝ https://evnreport.com/arm/podcasts-arm/am-audio-articles/why-dont-young-people-have-trust/