26/05/2025
प्रधानमंत्री पद- प्रमुख कार्यकारीमात्र होइन, संस्था पनि हो। कुनै पनि बहालवाला प्रधानमंत्री पदमा कायम रहुन्जेल, त्यो संस्थाको मर्यादाको प्रमुख रक्षक पनि हुनुपर्छ। लोकतन्त्रको उच्चतम पदले त्यही अनुपातमा उच्च संयम, नैतिकता र उदारताको माग गर्छ । होइन भने भने, त्यो पदको गरिमा अवमुल्यन हुदै जान्छ ; जस्ले गर्दा अन्तत आम मानिसका नजरमा समस्त प्रणालीको ईज्जत गिर्दै जान्छ।
मंदीरको गरिमा जतिसुकै उच्च भए पनि, पुजारीको आचरणले त्यसको ख्याल गरेन भने - समाजमा संयम , गरिमा र शोभाको उदाहरण बाकी रहदैन ।
कुनै पनि जायज वा नाजायज बहानामा एमाले कार्यकर्तालाई जेष्ठ १५ गते सडक कब्जा गर्ने आदेश दिइनु , प्रधानमंत्री पदको गरिमा खसाल्ने काम हो।
यस सन्दर्भमा हामीले पुर्वप्रधानमंत्री श्री मनमोहन अधिकारीजीको शालिनतालाई स्मरण गर्न जरुरी छ। हामी अनुदार र आक्रोसित नभैकन पनि आफ्ना बिमति प्रकट गर्न सक्छौ । त्यसो गरे , सायद , हामी झन प्रभावकारी र जनताको मन जित्ने नेता र मानिसका रुपमा चीरकालका लागी स्थापित हुन सक्छौ ।
साथै आम जनता र अरुहरुले पनि , कुनै पनि प्रधानमंत्री बारे टिप्पणी गर्दा त्यो संस्थाको मर्यादा कायम राखेर समर्थन वा बिरोध गर्दा उचित हुन्छ । हुन त मर्यादाहरुको एक पक्षिय र बराबर पालन हुन सजिलो हुन्न । तथापी जो जति उच्च पदमा छ , त्यसको जिम्मेवारी त्यही अनुपातमा बढी हुन्छ – समाजमा संस्कार बसाल्नको लागी ।
प्रसंगवश , म त्यो सौभाग्यशाली (वा दुर्भाग्यशाली) पत्रकार हु, जसलाई मनमोहन अधिकारीजीले आफ्नो जीवनको अन्तिम अन्तरवार्ता दिनु भयो । एक प्रसंगमा मैले वहालाई सोधे :
‘मनमोहनजी तपाईलाई मानिसले कसरी याद गरुन जस्तो लाग्छ ?‘
‘मनमोहन एक असल मानिस थियो भनेर संम्झी दिए पुग्छ मलाई,विजय!’
‘त्यतिमात्र मनमोहजी ? नेपालको पहिलो कम्युनिस्ट प्रधानमंत्री वा बामपन्थी आन्दोलनको मुर्धन्य नेता भनेर संम्झन पर्दैन ?‘
‘प्रधानमंत्री हुनुभन्दा , असल मानिस हुनु गाह्रो छ जस्तो लाग्छ मलाइ, विजय ! ‘
यति भनेर निर्बोध , निश्छल बालख जस्तै मुस्कुराएका थिए , मनमोहनजी …. Written by : Vijay kumar panday
