19/06/2026
မုဆိုးမတစ်ယောက်ဟာ ကြွေးမြီနဲ့ အားငယ်ခြင်းကလွဲလို့ ဘာမှမကျန်တော့တဲ့ အခြေအနေနဲ့ ဧလိရှဲဆီကို ရောက်လာတယ်။
သူမရဲ့ခင်ပွန်း—ထာဝရဘုရား၏ကျွန်—ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီ၊ အခုတော့ မြီရှင်က သူမရဲ့သားနှစ်ယောက်ကို ကျွန်အဖြစ် ခေါ်သွားဖို့ လာတော့မယ်။ ဧလိရှဲက သူမကို “မင်းအိမ်မှာ ဘာရှိလဲ” လို့ မေးတယ်။
သူမက “ဆီအိုးတစ်လုံးကလွဲလို့ ဘာမှမရှိပါ” လို့ ဖြေတယ်။
သူမအတွက်တော့ ဒါဟာ ဘာမှမဟုတ်သလောက်ပါပဲ။ ဘုရားသခင်အတွက်တော့ ဒါဟာ လုံလောက်ပါတယ်။
ဧလိရှဲက
သူမရဲ့အိမ်နီးချင်းတွေဆီကနေ ဗလာအိုးတွေကို ခဏခဏမဟုတ်ဘဲ အများကြီး ငှားယူခိုင်းတယ်။
ပြီးတော့ သူမနဲ့ သားတွေဟာ တံခါးကိုပိတ်ပြီး လောင်းချရမယ်။ ဒါကြောင့် သူမနာခံတယ်။ ဆီအိုးငယ်တစ်လုံးဟာ အိုးများစွာကို စတင်ဖြည့်ဆည်းပေးတယ်။ ဗလာအိုးတိုင်း ပြည့်သွားတဲ့အထိ အိုးတစ်လုံးပြီးတစ်လုံးကို ဆီတွေ လက်ခံရရှိတယ်။ နောက်ထပ် အိုးတွေ မကျန်တော့တဲ့အခါ ဆီဟာ ရပ်သွားတယ်။
ဧလိရှဲက သူမကို ဆီတွေကို ရောင်းပြီး ကြွေးမြီကို ဆပ်ဖို့၊ ကျန်တာနဲ့ အသက်ရှင်နေထိုင်ဖို့ ပြောတယ်။ သူမရဲ့ အလွတ်ဖြစ်ခြင်းဟာ ဘုရားသခင် များပြားစေတဲ့ နေရာ ဖြစ်လာတယ်။
သိမြင်ချက်- ဘုရားသခင်က သူမဆုံးရှုံးသွားတဲ့အရာအတွက် မေးတော်မမူဘူး။ ကျန်ရှိတဲ့အရာအတွက်ကို မေးတော်မူတယ်။
သိပ်မသိကြတဲ့ အမှန်တရား- အံ့ဖွယ်အမှုဟာ လူအများရှေ့မှာ မဟုတ်ဘဲ တံခါးပိတ်ပြီးမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်။
ပြောရရင်
ယုံကြည်ခြင်း ဟာ ဆိတ်ငြိမ်ရာ အရပ်မှာ အစပျိုးပြီး
နာခံခြင်းဟာ အောင်မြင်မှုကို ပေးနိုင်ပါတယ်