24/06/2026
دو روایت، یک توافق؛ و این دو در یک قاب نمیگنجند.
مذاکرات سوئیس با یک «نقشه راه شصت روزه» و دعوت دوباره بازرسان آژانس به ایران تمام شد. اما همان روز:
پزشکیان میگوید ایران هرگز از حق غنیسازی اورانیوم عقب نمینشیند.
ونس همان توافق را «نخستین گام پایان دائمی برنامه هستهای ایران» میخواند.
ترامپ پا را فراتر گذاشت و گفت مردم ایران گرسنهاند و پول آزادشده تحریمها عمدتاً به جیب کشاورزان آمریکایی برمیگردد؛ طبق طرح کوشنر هم خرج کردن این پول زیر نظارت واشنگتن و قطر است.
و در لبنان، معادله یکسویه است: از تهران خواسته میشود «فوراً» نیروهای نیابتیاش را مهار کند، در حالی که نتانیاهو علناً میگوید ارتش اسرائیل «آزادی عمل کامل» دارد و عقب نمینشیند.
پرسش اصلی این است: نقشه راه شصت روزه یک آشتی واقعی است، یا ابهامی عمدی که هزینهاش روز شصتویکم روشن میشود؟ و آن هزینه را چه کسی میپردازد؛ تهران یا واشنگتن؟
گفتگو با آقای سعید جعفری 👈https://www.sbs.com.au/language/persian/fa/podcast-episode/whats-behind-irans-60-day-roadmap-from-enrichment-to-american-corn-and-the-lebanon-stalemate/b6siojzjm
نظر شما چیست؟ دیدگاهتان را برایمان بنویسید.
#ایران ای #ترامپ #پزشکیان #غنیسازی_اورانیوم
