30/01/2026
Wie mij 16 jaar geleden had gezegd dat ik voor een grote groep leerlingen zou spreken over mijn passie, had ik nooit geloofd. Ik kon toen wel door de grond zakken als ik voor een klas moest staan.
Maar gisteren was het zo ver! En na een spannende start, kan ik zeggen dat 't kei goed is meegevallen!
Delen over mijn tocht en het effect van de natuur en écht contact op onze mentale gezondheid (de gezondheid in ons hoofd). De leerlingen via een video kort meenemen in de werking van het Centrum ter Preventie van Zelfdoding (werking achter de Zelfmoordlijn1813). En me tonen op een kwetsbaar moment: tranen van geluk bij het zien van mijn eerste zonsopgang in Zwitserland.
Want misschien is dat wel onze voornaamste rol als volwassene... Tonen aan onze jongeren dat het oké is om je minder goed in je vel te voelen. Dat het oké is om tranen te tonen. Maar dat we er niet mee blijven zitten als we ons lang slecht voelen of als het erger wordt. Dat we samen door moeilijke momenten kunnen komen door erover te praten als we 't moeilijk hebben.
"Als je het moeilijk hebt, praat erover, dat helpt!"
Mijn tocht en inzamelactie voor de werd door de leerlingen van gekozen als één van vier de projecten waar zij dit schooljaar geld voor gaan inzamelen. Dit geld zal de Zelfmoordlijn1813 gebruiken voor de opleiding van nieuwe vrijwilligers.
Bedankt Karen om het project voor te stellen aan jouw school. Bedankt Gitok Kalmthout dat ik mijn verhaal mocht komen doen. Bedankt leerlingen om jullie in te zetten om geld in te zamelen. En bedankt om zo aandachtig te luisteren. Jullie zijn de max!
Veel liefs
Wesly
