05/09/2026
Dag Tom,
Ik heb je nooit gezegd hoe groot je invloed was op mijn parcours als culinair journalist.
We waren min of meer van dezelfde generatie, beeldenstormers, ondernemers, liefhebbers van de betere tafel, het juiste glas.
Ik kwam rond het jaar 2000 met Priscila om de hoek wonen van wat eerst Taxistop, later Airstop was.
Je vader had het idee om naast dat kantoor een restaurant te openen, Café Parti. Het moest verwijzen naar mobiliteit, naar vertrekken en aankomen.
Toen mijn kinderen enkele jaren later oud genoeg waren om te begrijpen wat een restaurant was, werden we stamgasten. Een beetje omdat je een lekkere Australische grainfed op de kaart had (29 euro, herinner ik me), een beetje omdat je met maitre Wim een fantastisch hospitalitykoppel vormde, en ook wel omdat mijn kroost met spanning uitkeek naar het moment waarop het speelgoedtreintje luid briesend en toeterend boven de bar reed.
Café Parti was zijn tijd ver vooruit, het was twintig jaar geleden al een modieuze en vlotte neobistro, zoals je er in Vlaanderen toen nog niet zoveel had.
Je leek gelukkig, vertelde me elke keer over een nieuw snufje dat je uitprobeerde. En zonder dat jij en ik daar goed en wel erg in hadden, ontwikkelde ik mijn passie voor lekker eten. Café Parti, met jou aan het roer, heeft mijn goesting aangewakkerd om meer te doen met gastronomie. Toen nog vooral als schrijver, met passie voor fotografie, later video.
We verloren elkaar wat uit het oog toen jij het restaurant verliet, en toen ik wegtrok uit Gent. Maar ik zal je altijd dankbaar blijven voor de manier waarop je mij en mijn gezin altijd welkom deed voelen. Hoe je mijn jonge kinderen hun eerste restaurantervaringen bezorgde.
Vaar wel, leer ze daarboven hoe je een goeie grainfed saignant bakt. Ik zal je missen.
Toni