Boekenbouwers, Antwerpsestraat 109 b1, Mortsel (2026)

16/04/2026

Als er enige waarheid schuilt in het gezegde dat het leven je niet meer geeft dan je aankan, moet het leven een hoge dunk van mij hebben 😂

Na alle uitdagingen van de afgelopen jaren kreeg ik er nog eentje bij.

Borstkanker.

De hele week stond in het teken van onderzoeken.
Morgen word ik geopereerd.
Wat volgt, weet ik daarna pas.

Het maakt mijn wereld kleiner én scherper.
Kleiner, omdat er plots nog maar één prioriteit is.
Scherper, omdat het pijnlijk helder maakt wat er op het spel staat.

Mijn werk ging altijd al over betekenis. Over boeken die dingen in beweging zetten.
Over keuzes die doorwerken. Over niet blijven hangen in wat veilig is, maar schrijven vanuit wat klopt, heelt en blijft.

Deze ziekte voert me naar een diepte waar betekenis niet langer een drijfveer is, maar een grens.
Het verandert hoe ik kijk naar tijd, werk en de keuzes die we blijven uitstellen terwijl we voelen dat ze belangrijk zijn.

Dus ik ga herijken.
Eerst noodgedwongen: vertragen, behandelen, herstellen.
Daarna doelbewust.�

Op werkvlak betekent dit dat ik de komende maanden geen nieuwe projecten opstart. Wat al loopt, volg ik op binnen mijn mogelijkheden. Daarna maak ik doelbewust (meer) ruimte voor wat klopt.

Ik doe mijn best om te reageren op berichten, maar vragen zijn momenteel moeilijk te beantwoorden. Bedankt voor alle lieve woorden, gedachten en begrip.

Goede vibes en kaarsjes voor morgen zijn meer dan welkom 🤍

09/03/2026

Beschouwing over/voor Vrouwendag. Een dag te laat omdat ik deze woorden niet ‘af’ en ‘goed genoeg’ genoeg vond. f*k it.

—

Als je iets niet opschrijft, verdwijnt het.

Misschien verklaart dat ook waarom we in de geschiedenis veel vrouwen terugvinden die gelijk hadden, maar weinig die geciteerd worden.

Niet omdat ze niets memorabels te vertellen hadden, maar omdat vrouwenwoorden nu eenmaal minder vaak werden vastgelegd, gepubliceerd en doorgegeven.

Daarom geloof ik zo sterk in boeken. Ze halen gedachten uit de vluchtigheid en maken er iets van dat kan blijven circuleren.
En dat is misschien wel een van de stilste vormen van macht die er bestaan.

Wat ik ook (te) vaak zie in mijn werk: vrouwen onderschatten zichzelf wanneer het over publiceren gaat. We leggen de lat hoger, wachten langer en twijfelen vaker of hun ideeën wel ‘goed genoeg’ en ‘af’ zijn. (Hah)
Maar de geschiedenis laat iets anders zien: invloedrijke ideeën beginnen vaak als onvolledige maar moedige formuleringen. Niet perfect, wel gepubliceerd.

Precies daar zit dus een soort structurele rem. Want ideeën die nooit gepubliceerd worden, kunnen ook geen invloed hebben.

Misschien is dat uiteindelijk wat mijn werk in de kern is: Ik help mensen niet gewoon een boek schrijven.
Ik help ideeën niet verdwijnen.

Boeken zijn in feite kleine tijdcapsules van invloed.

En misschien is dat wel een mooie gedachte voor Vrouwendag: dat een stem die wordt opgeschreven veel verder kan reizen dan de dag waarop ze zich verheft.

Dus laat ik deze vraag (en deze tekst) gewoon eens in de wereld zetten:

Welke ideeën zouden verdwijnen als jij ze nooit opschrijft?

26/02/2026

Maandag stond ik met mijn kroost in de AFAS Dome bij Florence + the Machine.
Grote delen van het concert zag ik doorheen tranen …

Ik ben al jaren fan en had haar ook al live gezien, maar met haar laatste album raakte ze me dieper dan ooit tevoren.

Toen Everybody Scream uitkwam, koppelde ik de eerste speelbeurten bewust aan de laatste ritten van en naar het appartement van mijn moeder.
De muziek, woorden en vibe sloten naadloos aan bij alle gevoelens die mij overvielen tijdens dat finale loslaten.

Ik heb muziek altijd gezien als een soort auditieve bladwijzers, waarmee ik periodes kan merken.
Eén nummer, en ik sta weer middenin dat moment.

Maandag dus ook.
En ik was niet de enige.

Toen Florence zingend afdaalde in de zaal, zag ik honderden mensen huilend meebrullen met woorden die zij over heel specifieke drama’s in haar eigen leven had geschreven.

En ik dacht: dit is precies wat ik schrijvers probeer uit te leggen.

Persoonlijk is geen beperking.
Het is een toegangspoort.

Hoe specifieker een verhaal voelt,
hoe universeler de herkenning.

We denken vaak dat we ons werk algemener moeten maken om meer mensen te raken.
Maar het omgekeerde is waar.

Boeken en muziek laten ons voelen dat wat wij als ‘persoonlijk’ ervaren, zelden uniek is.
En dat we minder alleen zijn dan we denken.

Maandag voelde ik me verbonden met duizenden anderen.
Ook ook dat moment draag ik nu voor altijd mee met de muziek …

24/02/2026

Non-fictie boeken die blijven hangen, zijn zelden foutloos, revolutionair of literair briljant. Ze veranderen wél hoe iemand naar zichzelf, zijn werk of de wereld kijkt. 
En als perspectief verschuift, is er geen weg terug.
Dat is geen trucje, maar de kracht van betekenis.

We overschatten perfectie, originaliteit en schrijfskills.  We onderschatten aandacht en diepgaand begrip.

—

Een betekenisvol cadeau koop je met de ontvanger in gedachten.

Een betekenisvol boek schrijf je met de lezer in gedachten.

Prettig nevenverschijnsel: betekenis is het beste wapen tegen de tsunami aan AI rotzooi die op ons afkomt.

23/02/2026

Ik weet niet of woorden de wereld kunnen veranderen.  Maar ik weet wél wat er gebeurt als we stoppen met schrijven.

Ook één stem maakt een verschil.

Drie manieren om te blijven schrijven
wanneer schrijven zinloos voelt:
1 Schrijf één waarachtig voelende zin per dag
2 Schrijf met één mens in gedachten
3 Schrijf wat je zelf nog niet begrijpt

13/01/2026

Wat je ziet, is een boek.
Wat je niet ziet, is alles wat eraan voorafging.

Je ziet niet hoe Nicole in januari 2023 bij mij aan tafel schoof met een boekendroom.
En met de twijfel die daar zo vaak naast ligt:
Is mijn idee sterk genoeg?
Ben ik wel sterk genoeg?

Je ziet niet hoe haar droom uitgekristalliseerd werd tot een betekenisvol boekidee. Hoe we scherp stelden wat het boek moest dragen, voor wie het bedoeld was en waarom het mocht bestaan.

Je ziet niet de structuur die rust bracht.
De inventaris die richting gaf.
De uitgebreide research en de vele reizen.
De duizenden consistente, kleine stappen - ook wanneer het onderwerp letterlijk honderden kilometers van huis lag.

Je ziet niet de groei in vertrouwen en stem die Nicole doormaakte.
De honderden versies.
Het schrappen en verdiepen.
Het blijven gaan, zelfs wanneer het schuurde.

Je ziet niet niks van het productieproces.
Het zoeken naar de ideale vorm en de keuze voor het mooiste Italiaanse papier.
De samenstelling van een boekenteam dat het met evenveel zorg omringde als waarmee het geschreven werd.
De vreugde bij het zien van het coverontwerp.
De zoektocht naar de juiste kleur azuurblauw die niet zou vlekken in druk.
Het samen aan de persen staan voor een onvergetelijk goed-voor-druk-moment.

Wat je wel ziet, is een boek dat evenveel vakmanschap, duurzaamheid en authenticiteit ademt als waarover het gaat. En dat - opnieuw - bewijst dat kwaliteit en betekenis tijd mogen kosten.

Proficiat !

il bello - de ziel van Italiaans vakmanschap is te koop via de link in mijn bio en die van Nicole.

06/01/2026

Nieuwe collega pikt mijn plaats in en trekt een lang gezicht als ik hem op zijn plaats zet 🙄

Laten doen of grenzen stellen?

05/01/2026

Even hard voor mezelf als voor jou ✨

04/01/2026

Niet alles wat traag gaat, hinkt achterop.

2025 was voor mij geen jaar van hoogtepunten, maar één van stilte, twijfel en onzichtbare beweging.
Een jaar waarin de zin soms moeilijk te vinden was, laat staan delen in hapklare vorm.

Maar dat is oké.
Want uiteindelijk blijk ik er meer aan over te houden dan in eender welk jaar waarin ik harder liep en meer produceerde.

Inzichten die binnenvielen op de donkerste momenten.
Vragen die betekenis kregen toen ik ophield naar antwoorden te zoeken.
Richting die zich toonde toen ik stopte met vooruit willen.

In deze tijden van AI en social media is er een hardnekkig misverstand gegroeid:
dat ideeën snelheid nodig hebben.
En dat productiviteit het hoogste goed is.

Maar de meeste ideeën sterven niet door gebrek aan actie. Ze sterven door gebrek aan zuurstof.

Betekenis ontstaat niet in een sprint,
maar in de ruimte waar denken mag rijpen
en stiltes hun werk doen.

Die tussenruimte is geen stilstand.
Ze is een speelveld.

Wie durft te vertragen, ontdekt dat rijping geen vertraging van het proces is, maar een verdieping ervan.

Misschien hoeven we dus niet méér tijd te vinden.
Misschien hebben we gewoon ruimte nodig,
in ons hoofd, onze dagen, onze verwachtingen?

Ik wens je een 2026
waarin niet alles loopt zoals gepland,
maar waarin je helder voelt
welke houding nu klopt,
welk tempo je het verste brengt,
en waar je aandacht het meeste waarde toevoegt.

04/12/2025

Een boek dat geschreven is uit liefde voor schoonheid, verdient een lancering met dezelfde aandacht.
Gisteravond kreeg il Bello dat podium in de Foyer van de Stadsschouwburg van Sint-Niklaas, omringd door zacht theaterlicht, stemmige muziek en een geboeid publiek.

Nicole Gybels vertelde haar verhaal zoals ze het boek schreef: meeslepend, warm, met humor en een feilloos oog voor wat Italië zo onweerstaanbaar maakt.
il Bello is veel meer dan een verzameling mooie woorden over Italië. Het is een krachtige uitnodiging om aandachtiger te kijken.
Bewuster te creëren en consumeren.
Te leven met meer smaak dan snelheid.
En gisteren werd dat tastbaar.

Het is een privilege om een maakproces van zo dichtbij te mogen volgen: de twijfels, de overwinningen, de honderden kleine keuzes die uiteindelijk een boek doen kloppen. Nicole heeft die reis met toewijding afgelegd.
Wat voor mij het echte hoogtepunt was: Nicole stond daar als spreker, niet alleen als auteur. Doorheen dit hele traject, dat drie jaar in beslag nam, heb ik haar enorm zien groeien qua stem, visie en draagkracht.

Een avond als deze bevestigt waarom ik geloof in boeken die met aandacht worden gemaakt: ze bouwen autoriteit op, openen deuren en brengen een boodschap die verder reikt dan de pagina’s alleen.

Proficiat, Nicole. il Bello bewijst opnieuw dat kwaliteit tijd en moeite vraagt, maar zich terugbetaalt in betekenis.

il bello - de ziel van Italiaans vakmanschap is nu te koop via de link inde bio van (en ook in de mijne onder de tab ‘boeken’).

Boekenbouwers

16/04/2026

09/03/2026

26/02/2026

24/02/2026

23/02/2026

13/01/2026

06/01/2026

05/01/2026

04/01/2026

04/12/2025

Adres

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type