Boekenbouwers

04/12/2025

Een boek dat geschreven is uit liefde voor schoonheid, verdient een lancering met dezelfde aandacht.
Gisteravond kreeg il Bello dat podium in de Foyer van de Stadsschouwburg van Sint-Niklaas, omringd door zacht theaterlicht, stemmige muziek en een geboeid publiek.

Nicole Gybels vertelde haar verhaal zoals ze het boek schreef: meeslepend, warm, met humor en een feilloos oog voor wat Italië zo onweerstaanbaar maakt.
il Bello is veel meer dan een verzameling mooie woorden over Italië. Het is een krachtige uitnodiging om aandachtiger te kijken.
Bewuster te creëren en consumeren.
Te leven met meer smaak dan snelheid.
En gisteren werd dat tastbaar.

Het is een privilege om een maakproces van zo dichtbij te mogen volgen: de twijfels, de overwinningen, de honderden kleine keuzes die uiteindelijk een boek doen kloppen. Nicole heeft die reis met toewijding afgelegd.
Wat voor mij het echte hoogtepunt was: Nicole stond daar als spreker, niet alleen als auteur. Doorheen dit hele traject, dat drie jaar in beslag nam, heb ik haar enorm zien groeien qua stem, visie en draagkracht.

Een avond als deze bevestigt waarom ik geloof in boeken die met aandacht worden gemaakt: ze bouwen autoriteit op, openen deuren en brengen een boodschap die verder reikt dan de pagina’s alleen.

Proficiat, Nicole. il Bello bewijst opnieuw dat kwaliteit tijd en moeite vraagt, maar zich terugbetaalt in betekenis.

il bello - de ziel van Italiaans vakmanschap is nu te koop via de link inde bio van (en ook in de mijne onder de tab ‘boeken’).

26/10/2025

Woorden die ik zelf nodig had.
En waarvan ik hoop dat ze ook mogen landen bij wie ze kan gebruiken.

De voorbije maanden vertraagde alles. Tot op het punt dat ik mezelf niet meer herkende in mijn tempo van vroeger.
Hoeveel uren ik nu ook klop, mijn ritme blijft anders. Alsof ik de dagen nu frame na frame zie in plaats van in vloeiende scènes, laat staan als vlotte film.

Het voelde ongemakkelijk.
Alsof ik stilstond.
Alsof ik iets verloren was dat ooit vanzelf leek te gaan.

Maar misschien is dat precies wat groei doet.
Ze ontregelt.
Ze vraagt ruimte.
Ze dwingt je niet alleen om anders te denken, maar ook om anders te bewegen.

Groei is zelden efficiënt of lineair.
Ze lijkt op leegte, op wachten, op niets.
Tot ze plots voelbaar wordt; in een zin die klopt, een stap die lichter voelt, een handeling die vanzelf gaat.

Blijf daar dus gerust even hangen, in dat niemandsland tussen weten en kunnen, tussen willen en doen.

Het is geen verloren tijd.
Het is in de rommelige tussenruimtes dat betekenis rijpt.

23/10/2025

Een goed boek leert iets.
Een sterk boek verandert iets.

Dat verschil zit niet in kennis, maar in bedoeling:
in wat jij je lezer écht gunt.

Dat is je lezersbelofte:de brug tussen jouw boodschap en hun beleving.
Ze bepaalt of je boek blijft hangen of voorbijglijdt.

In de slides ontdekte je al de 3 bouwstenen:
G1 – Groei,
G2 – Gevoel,
G3 – Gedrag.
Maar wat betekenen ze concreet voor jouw boek en voor jouw lezer?

REFLECTIEVRAGEN:

1️⃣ Over groei
– Wat mag je lezer beter begrijpen of leren zien?
– Welke overtuiging of patroon wil je doorbreken?
– Wat verandert er in hun perspectief of zelfbeeld na jouw boek?

2️⃣ Over gevoel
– Wat wil je dat je lezer voelt tijdens of na het lezen?
– Welke emotie mag je boek oproepen, verzachten of helen?
– Hoe wil je dat je lezer zich voelt: gezien, gesterkt, geraakt, bevrijd, …?

3️⃣ Over gedrag
– Wat wil je dat hij of zij anders doet na je boek?
– Welk klein stapje, besluit of inzicht mag blijven nazinderen?
– Hoe kan jouw boek beweging brengen — niet door te overtuigen, maar door te raken?

➡️ Kun je het samenvatten in één zin?
‘Ik gun mijn lezer dat …’

Wanneer die zin helder wordt,
weet je niet alleen waarover je schrijft,
maar ook waaróm je schrijft.

Dat is het moment waarop een boek betekenis krijgt.

💬 Wat gun jij jouw lezer?
Deel het hieronder 🙏
Ik lees graag mee.

18/09/2025

Toen ik deze quote las, dacht ik: yes 👌🙏
Dit is waarom ik zo hamer op + rant over betekenis in boeken.

Want de boeken die mij bijblijven, zijn misschien niet de vlotste, maar wel veruit de eerlijkste.
Ze gaven me een nieuw inzicht, een ander perspectief, soms zelfs een ander pad.

Boeken die niet geschreven zijn met louter een verkoopdoel.
Maar boeken met een innerlijk kompas.
En dat is exact het soort boeken dat ik help maken 💪

Page-turners houd je vast.
Corner-folders houden jou vast.
Welke soort boek wil jij maken?

09/09/2025

Soms schrijf je om te overleven.
Soms schrijf je om te groeien.
En soms schrijf je om anderen mee te nemen in je groei.

***

Vanja ging niet alleen tijdens het schrijven van de bundel ‘Laat Me’ door een dal, maar stond ook tijdens het publicatieproces oog in oog met angst en onzekerheid.
Ben ik wel écht een auteur?
Mag ik dit wel delen?

Haar teksten over verlies, loslaten en hervinden waren heel persoonlijk en kwetsbaar.
En het delen ervan des te meer.

Door samen met ons haar angsten aan te kijken, eerde ze de moed die het schrijven haar schonk.
Groeide ze zelf als mens.
En legde ze een pad bloot voor de heling van anderen.

***

Betekenis hoeft niet altijd groot te zijn.
Soms zit ze in de kleinste woorden.
Soms zit ze in een gedicht, een penseelstreek, een bundel die mensen moed en troost schenkt.

Dat is ook waar ik in geloof:
Elk boek heeft zijn eigen laag van betekenis.

De kunst is om bewust te kiezen welke laag jij wilt raken:
- Jezelf
- Je lezer
- Je business
- Je vakgebied
- Of zelfs de maatschappij

Vanja’s bundel laat zien dat zelfs een intiem, persoonlijk project diepe waarde kan dragen.

En dat auteur worden niet draait om talent of titels, maar om de bereidheid je angsten onder ogen te zien, je waarachtigheid te omarmen en met moed je woorden de wereld in te dragen.

14/06/2025

Koppig blijven s̶p̶a̶r̶t̶e̶l̶e̶n̶ pennen
🌊🫥

05/06/2025

Van één cupcake word je niet dik.
En van één schrijfsessie geen auteur.

En toch houden velen zichzelf voor dat ze hun boek ‘wel geschreven krijgen’ als ze hier een dagje schrijven, en daar een ochtendje.
Met weken ertussenin.

Alsof het vanzelf wel vorm zal krijgen.
Maar zo werkt het niet.

Een boek ontstaat niet in losse flarden tijd.
Het ontstaat in ritme. Herhaling. Volharding.
Net zoals je geen conditie opbouwt met één keer sporten. Of een taal leert met af en toe een les.

Ik noem het de mythe van de dikmakende cupcake: het idee dat één moment of een paar verspreide inspanningen voldoende zijn voor groot resultaat.

Terwijl échte vooruitgang zit in wat je consequent herhaalt.

Telkens je gaat zitten schrijven, geef je je brein het signaal:
“Dit is belangrijk. Hier wil ik vooruitgang in maken.”

En dan begint je onderbewuste mee te werken.
En vallen de mooiste inzichten zomaar binnen.
In de auto.
In de do**he.
Tijdens het wandelen.

Een boek schrijf je niet alleen met toetsaanslagen.
Maar met aandacht, met ritme en met de beslissing om ervoor te blijven gaan.

Ik heb workshops gegeven over het creëren van persoonlijke, haalbare én vruchtbare schrijfroutines. Met de auteurs waarmee ik 1 on 1 werk, is dat een van de dingen waarmee we sowieso samen aan de slag gaan.

Zou je het leuk vinden als ik die info omzet in een handige gids?

03/06/2025

Het grootste deel van mijn aandacht en tijd gaat momenteel uit naar mijn moeder en gezin. Als de inspiratie toeslaat, werk ik verder aan het boekIDEE-framework en de Betekenismatrix, maar die zullen vermoedelijk pas over een paar maanden beschikbaar gemaakt worden. Ik ben slechts in geringe mate beschikbaar voor 1 on 1 begeleiding, met voorrang voor bestaande klanten.

Ik voel me verwend, gezegend en gedragen door iedereen die met attenties, aanwezigheid en wensen een verschil maakt in mijn leven en dat van mijn gezin.
Dikke dankuwel

07/05/2025

Mijn moeder ontsnapte vorige week op het nippertje aan de dood. 
Omdat ze niet tot last wilde zijn, niet moeilijk wilde doen, haar pijn negeerde tot haar lichaam niet meer kon.
Een medische crisis, tien dagen te laat ontdekt, opgelost met één ingreep.

De schok was groot.
Maar nog groter was het besef dat bleef hangen: wachten is dodelijk.

Niet alleen letterlijk.
Ook voor onze dromen, onze missie, ons leven.

Als ik heel eerlijk ben, herken ik het patroon.
- Geen hulp vragen.
- Niet moeilijk willen doen.
- Alles en iedereen voor laten gaan.
- Mezelf kleiner maken om niet tot last te zijn.

En ik zie het ook bij de schrijvers met wie ik werk.
Vooral bij vrouwen.

Wachten op een beter moment. 
Op toestemming. Op rust, ruimte of moed.
Maar die komen niet vanzelf.
Tenzij je ze pakt.

Daarom trek ik vandaag een lijn.
Voor mezelf.
Voor jou.
Voor iedereen die voelt dat er méér in hen leeft dan wat ze nu laten zien.
Voor elke vrouw die ooit haar stem heeft gedempt om niet ‘te veel’ te zijn.

Het leven is te kort.
Te kostbaar om bescheidenheid en dienstbaarheid de toekomst te laten bepalen.

Het zijn de donkere momenten die ons leren dat we het licht in onszelf mogen moeten ontsteken.
Het zijn die momenten waarop we inzien dat de enige toestemming die we nodig hebben, die van onszelf is.

Vanaf vandaag spreek ik me uit.
Zonder remmingen. 
Met urgentie en overtuiging.
Een nieuwe richting.
En een missie die sterker voelt dan ooit.

Deze oproep is voor de schrijvers die voelen dat hun boek geen hobby is.
Geen bijzaak. Geen project. Maar een punt van waarheid.
Een keerpunt.

Jouw stem hebben we nodig.
Vandaag meer dan ooit.
Voel jij dit ook?

Zet ‘🔥’ in de comments als dit resoneert.

25/02/2025

25/02/2025

Als een websitebouwer zo zou werken, zou je gillend weglopen. Waarom accepteer je dit dan wél van een uitgever? 🤯

Veel ondernemers denken dat een uitgeverij de enige optie is. Maar er zijn vandaag véél betere manieren om je boek in de wereld te zetten — op je eigen voorwaarden.

01/02/2025

Volgens de Keltische kalender is vandaag Imbolc, de dag midden tussen het donkerste moment (winterzonnewende) en dat waarop dag en nacht even lang zijn (lente-equinox). Voor mij is het een extra speciale dag omdat hij gewijd is aan Brigid, mijn naamgenote

Brigid is een interessant personage. Ze ontstond als godin en werd door de Christenen geadopteerd als heilige. Ze is verbonden met de vlam van de haard, de smidse en de inspiratie, en is de patroonheilige van de ambachtslieden, dichters en tovenaars. Ze bezit zowel de staalharde voorwaartse focus van het mannelijke als de elliptische, wevende, niet-lineaire benadering van het vrouwelijke. Voor mij is dit een heel herkenbare energie: ik werk zowel rationeel en strategisch, als niet-lineair en intuïtief.

In de Keltische kalender markeert Imbolc een rituele drempel – een langzaam ontvouwen van de fluwelen winterduisternis naar de lichtrijke lente-energie. Het is een feest van vruchtbaarheid en wedergeboorte. 
Imbolc vindt bovendien plaats terwijl de zon door Waterman gaat, een teken dat geassocieerd wordt met innovatie, humanisme en vooruitdenkende energie. Dit maakt van Imbolc een perfecte tijd voor plannen, dromen en het stellen van lange termijn doelen.

Imbolc valt trouwens samen met een resem andere traditionele feesten als lichtmis, Groundhog Day, Lupercalia, het feest van Pan, het festival of torches, het Egyptische notenfeest, het Snowdrop festival, … Dat er in deze periode iets speciaals in de lucht hangt, is wél duidelijk 😉

Of je hier nu echt in gelooft of niet, doet er eigenlijk niet toe. Bewust tijd nemen om bezig te zijn met inspiratie opzoeken, doelen stellen en introspectie, volstaat om van dit kantelpunt een energieboost voor je schrijven te maken.

Als je hiermee graag iets wil doen, maak er dan een fijn mini-ritueel van. Ontsteek een kaars en kies een of meerdere van de 7 vragen van de tweede slide om over te schrijven.
Extra Imbolc-rituelen vind je gemakkelijk online, en gaan van baden over vreugdevuren ontsteken, zaden planten, schoonmaken tot een altaar inrichten (en nog veel meer).
Ik zou zeggen: geef er vooral je eigen draai aan en geniet van het terugkerende licht 🔥