27/12/2025
De Vlaamse dichter, dagboekschrijver en vertaler 𝗟𝗲𝗼𝗻𝗮𝗿𝗱 𝗡𝗼𝗹𝗲𝗻𝘀 is vrijdag op 78-jarige leeftijd overleden. Tussen zijn debuutbundel ‘Orpheushanden’ (1969) en ‘Balans’ (2017) door publiceerde hij ruim twintig dichtbundels, samen met diverse dagboeken en talloze vertalingen, van onder anderen Thomas Mann, Albert Camus en Peter Handke. Nolens’ eigen werk werd in tien talen vertaald.
Naam maakte hij met zijn doorbraakbundel ‘Twee vormen van zwijgen’ (1975) en ‘De gedroomde figuur’ (1986), zijn eerste titel bij het Nederlandse Uitgeverij Querido. In 1991 won hij in Nederland de Jan Campertprijs voor ‘Liefdes verklaringen’ – een bundel die hem in eigen land de Driejaarlijkse Staatsprijs opleverde. Zes jaar later ontving hij de Constantijn Huygensprijs voor zijn oeuvre, en in 2008 werd hij voor ‘Bres’ gelauwerd met de VSB Poëzieprijs. In 2012 ontving hij uit handen van koningin Beatrix de Prijs der Nederlandse Letteren. De jury besloot haar rapport met de woorden: ‘Nolens doet niet anders dan reiken naar het hoogste, het grootste. Ook al blijft hij zichzelf nog zo nabij, hij geeft de Nederlandse poëzie ‘verte’.’
In een in memoriam in De Standaard omschrijft Luc Coorevits, voormalig directeur van literaire organisatie Behoud de Begeerte, Nolens als ‘every inch a gentleman’: ‘Hij was goed gezelschap, soms zwijgzaam, vaak een boeiende prater, maar altijd de hoffelijkheid zelve.’ En zijn stijl was ‘uit duizenden te herkennen’. In ‘Schwalbe’, een uitgave van Literatuur Vlaanderen, noemde bestuursvoorzitter Luc Devoldere, oud-hoofdredacteur van de lage landen, hem ‘de grootste levende dichter in ons taalgebied’: ‘Geen therapeut, geen consulent of hulpverlener, geen Freud met een notitieboekje bij het hoofdeinde van een sofa komt in de buurt van deze dichter.’
Zelf zei Nolens in NRC over zijn schrijven: ‘Het gevecht heeft er voor mij altijd uit bestaan: hoe laat ik de woorden in een gedicht aandachtig naar elkaar kijken, én naar buiten kijken, zonder dat het gedicht gaat loensen.’ In een recensie schrijft diezelfde krant over hem: ‘Als de Vlaamse dichter Leonard Nolens schrijft, vangt een fluisterend zingen aan. Met schrijnende refreinen, welluidende zinnen en een vreugdevolle melodie.’
In dit dossier lees je al onze stukken over de gevierde schrijver: https://tinyurl.com/Leonard-Nolens
📸 Bieke Depoorter
