12/09/2026
‼️‼️🥹Η Δώρα…Τα βράδια που δεν κοιμάμαι ,
που πονάω παντού , σε κάθε σπιθαμή του κορμιού μου ,
που κλαίω γιατί δεν μπορώ ούτε να γυρίσω πλευρό ,
προσεύχομαι , όπως πάντα , στην Παναγίτσα μου , να μη με αφήσει μόνη ,
να μη με αφήσει κάτω !
Να με βοηθήσει να σηκώνομαι κάθε φορά , κάθε πρωί .
Τις νύχτες που ο πόνος γίνεται τόσο δυνατός που νιώθω μικρή , κουρασμένη & ανήμπορη , θυμάμαι μόνο ένα πράγμα , να τη κρατώ απ' το φουστάνι της !
Ζητάω μόνο να ξημερώσει .
Να βρω λίγη δύναμη εκεί που νομίζω πως δεν έχει μείνει άλλη .
Να πατήσω τα πόδια μου στο πάτωμα .
Να σηκωθώ .
Και κάπως , όπως όπως , σηκώνομαι !
Πότε με δάκρυα , πότε με λυγμούς , πότε σφαδάζοντας απ' τους πόνους . Πότε με πρισμένα μάτια , πρισμένο πρόσωπο , πρισμενα χέρια & πόδια .
Αλλά σηκώνομαι .
Τις νύχτες που το σπίτι ησυχάζει , που όλοι κοιμούνται & εγώ νιώθω πως δεν μπορώ άλλο , Εκείνη μου κρατάει λίγο πιο σφιχτά το χέρι μου & μου ψιθυρίζει :
"Σήκω , παιδί μου ,
μόνο σήκω !
Για σήμερα μόνο .. σήκω !"
Και το κάνω .
Κάθε φορά .
Κάθε πρωί .
Όπως και σήμερα !
