Quel est le site Web ?

Anglozine

Zabavljamo se uz najveće misli književnog stvaralaštva. As many other great ideas, Anglozine was first born on a piece of napkin in a local pub. Thanks!

Anglozine je onlajn magazin o književnosti, pozorištu, muzici i filmu koji je pokrenula grupa studenata anglistike sa Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Back then, there was only two of us who were trying to bring this idea to life. Luckily, as the time went by, many enthusiastic fellow-students joined us and invested their time and creativity to make Anglozine a valuable source of all kinds of things related to language and literature. We are proud to say that now we have a lot of faithful readers and we hope they'll further grow in number.

26/09/2026

A very honest review of "Lyrical Ballads" 🙈

By Mary Bennet, the middle Bennet sister, who has so far mostly been presented to us through the (judgemental) her society.

In the 2026 The Other Bennet Sister, we finally get to see her as a human being, and an incredibly relatable one at that.

The BBC never fails with an Austen adaptation, so naturally, we loved this one too 🩷

One particularly beautiful motif throughout the series is poetry, with frequent quotes by our favorites Wordsworth and Coleridge ✨

13/09/2026

Zašto ova knjiga nema više zvezdica na Goodreads, pitamo mi? 🧐

Mihaela Šumić piše o ovde i sada iako radnju romana smešta u fiktivno selo iberijskog ili latinoameričkog prizvuka. Selvanto je ruralna zajednica gde vreme kao i svest građana stoji, što posebno dolazi do izražaja kada u selo dođe učitelj Don Alirio i počne da primećuje njene osobenosti i izopačenosti.

Odmah je jasno da su junaci, uprkos umilnim hispanofonim imenima, vrlo slični onima sa Balkana i da je njihova priča zapravo priča o ovom prostoru i njegovom tragičnom političkom nasleđu.

To postaje naročito jasno u segmentu koji govori o ocu koji izlazi na ulicu da traži pravdu za svoje dete.

📌 Izlazi na ulicu da traži pravdu.

Lična bol postaje kolektivna i lične priče neodvojive od sistema koji im uskraćuje prava i dostojanstvo. Ulice Ardille podižu na noge ljude pogođene zločinom i nepravdom, nedvosmisleno podsećajući na ulice Banja Luke gde je jedan otac javno upitao "Ko je ubio Davida?" i izazvao truli sistem.

✒️ "Predsjednik je u poslednjih nekoliko mjeseci sve češće dolazio u Ardillu, organizirao kontraskupove na kojima je pričao o očuvanju San Alonsa, o špijunima i neprijateljima postavljenim u organizaciji prosvjeda, o zlu koje dolazi spolja. []

"Zar se tako oplakuje smrt sina, zar se tako tuguje za prerano izgubljenim životom? Rušenjem države? Je li? Je li to način? Sve sam mu ponudio. Rekao sam mu evo ti pare, sinu da napraviš spomenik."

I kada kažemo da ova knjiga zvuči markesovski tu zaista mislimo ne samo na poetiku naracije, već i na kritički kontekst. A ono što je možda najbolniije mogla bi biti upravo neposrednost istorije koju iznova na sličan način proživljavamo.

I dok se zaplet mahom vrti oko jednog drugog zločina, kome je lakše krivca naći u lokalnoj legendi nego u društvenom uređenju, Šumić istražuje zlo u pojedincu i zlo u sistemu, opominjući nas na to da je ono uvek isto i sa istim posledicama, ma koje mu ime dali.

29/08/2026

📖 Jednolične svakodnevnice itekako mogu biti živopisne kada sagledamo beskrajni niz okolnosti i detalja koji ih čine.

Tačnije, kada su nam ispripovedane sa tako pažljivim razumevanjem za neuhvatljivost emocija, nužnost svakodnevnih odluka i složenost međuljudskih odnosa kao što to čini nagrađivana mađarska autorka Edina Svoren.

🔸Iako najčešće ograničeni prilikama i zarobljeni u rutinama, njeni junaci su toliko karakteristični i uverljivi da gotovo svaka priča zvuči kao pravi život koji se odvija negde u vašem komšiliku. Život u kom ima neverovatne lepote i dubine koju nije lako uočiti ispod tereta nametnutih obaveza i projekcija društva.

🔸I upravo u činjenici da uprkos različitim lokalitetima i stilovima i dalje liče jedan na drugi, pa pomalo i na naš, leži prijemčivost i težina ove knjige.

Jer ma koliko bilo uživanje čitati je zahvaljujući bogatom, bliskom i u mnogo navrata duhovitom jeziku, neminovno je postaviti pitanja o društvu i ulogama koje nam ono nameće, a koje nas mogu sputavati da postanemo ono što zaista jesmo.

🔸Zbirka priča "Moje pesme" Edine Svoren prevedena je na srpski u okviru divnog projekta DARMA BOOKS koji nastoji da podstakne književnu razmenu među evropskim zemljama. Ova edicija se fokusira na žensku pobunu, ističući dela koja su napisana u poslednjih 20 godina i koja n**e savremene perspektive na ženska pitanja i uloge kroz različite pristupe.

Iz iste edicije pisali smo (i govorili o) Eleni, ili Niko, nešto ranije na feed-u 👇

✨ Posebne pohvale za prevoditeljku Sandru Buljanović Simonović koja je izvandrednost Svoreninog izraza možda i nadmašila svojim prevodom.

💭 Koliko čitate kratke priče u odnosu na romane?

16/08/2026

Skoro dve godine iznova tražimo reči koje bi opisale kako se osećamo povodom 1. novembra 2024. godine. Nikad ih neće biti dovoljno. Kao ni saosećanja.

Hvala, C Loru Floris, što deliš sa nama ove razarajuće emocije 💔

Izvorno objavljeno na Panel_Association kojima smo neizmerno zahvalni za dozvolu da preobjavimo.

Original i prevod pročitajte ovde: https://anglozine.com/a-string-of-seasons/

***

For almost two years, we have been searching for words that would describe how we feel about November 1, 2024. There will never be enough of them. Nor enough compassion.

Thank you, Carmine Loru, for sharing these devastating emotions with us 💔

Originally published at Panel_Association. We're immensely grateful to them for giving us permission to republish the English version.

You can find both English and Serbian version on our website: https://anglozine.com/a-string-of-seasons/

26/07/2026

The fact that this allegorical critique of mid-1950s Turkish society reads like a 21st-century workplace novel might be disturbing, but it's a key reason why it's worth your time.

While Ahmet Hamdi Tanpınar’s compellingly narrated masterpiece meanders through the topics of spirituality, psychology, family, and love, its central theme is time, and one man’s attempt to commoditize it for profit 🕐🕑🕒

Originally serialized in 1954 and published as a complete novel in 1961, The Time Regulation Institute reflects its episodic creation in the way different topics evolve. Yet the narrative flow is never lost and the result is a deeply imaginative and poignant image of a society caught between rigid institutional norms and a loss of spiritual grounding.

We follow our narrator from his childhood fascination with clocks, discovering a story of the family that failed to fulfill a forebear's legacy. Spending his youth between a watchmaker’s workshop and a psychiatrist’s office, Hayri Irdal becomes a disappointed businessman who sees life as a burden and endless suffering.

✒️"This thing called 'I' was no more than a mess of desire, pain, and fear."

After years of unemployment, he accidentally gets appointed a VP of The Time Regulation Institute, a bizarre entrepreneurial undertaking that employs team members just because they're family and friends, completely rewrites the history of clock-making, and builds a grotesque corporate headquarters.

✨Incredibly witty, warm, and imaginative, this book explores the deepest human needs and desires, contrasting them with the expectations from society.

Tanpınar’s imaginative style and themes inspired generations of Turkish writers, including Orhan Pamuk, while painting an vivid portrait of Istanbul as it transforms under innovation.

11/07/2026

but watching Juliette Binoche, Lena Olin, and Daniel Day-Lewis bring our favorite literaray charachters to life on screen is simply a different kind of magic 🤩

In this 1988 adaptation of Milan Kundera's "The Unbearable Lightness of Being" by Philip Kaufman, we get an incredible visual portrayal of life, love, art, and freedom in Czechoslovakia under the Soviet regime post Warsaw Pact invasion.

(P.S. Our next watch: Hemingway & Gellhorn by the same director 🍿)

21/06/2026

Da Bojan Vasić napiše priručnik za postavljanje lajsni, verovatno bismo i to stavili na listu omiljenih štiva ✨

"Ulm" nam je već (jedna od) knjiga godine i roman koji smatramo "milenijalskim" u onom smislu da otvara sve moguće teme koje se vezuju za ovu generaciju (poslovna neizvesnost, lične nesigurnosti, traumatizujući prodični odnosi, nezdravi obrasci u partnerskim odnosima + ostala zla našeg doba), ali ne tako da one same sebi postaju cilj, već kao slojeve jedne realistično mračne svakodnevne priče.

🧭 A ta priča počinje u onoj Evropi o kojoj se na Balkanu govori kao o mitskom realmu gde je moguć taj nikad definisani "normalan život" i sa jednim mladićem iz Srbije, tek pristiglim sa kruza i isprepadanim mogućnošću povratka kući.

Iz tog straha gleda da ostane u Nemačkoj po svaku cenu, iako tamo ne namerava da postigne išta više do da juri površna zadovoljstva. Sve je bolje nego suočiti se s potisnutim sećanjima na dom koji to nikad nije bio.

✒️ "Prizor oca koji krajem šibice čisti uši. Majka nadvijena nad kacom kupusa. Njihov opštinski stan. Razvod. Čekanje na stajalištu izlepljenom čituljama."

✒️ Srbija je za njega prizor bede i očaja gde i praskozorje ima "boju šaltera u socijalnom", dok, s druge strane, "Atlantik ima boju bolesničkih soba."

✒️ U Nemačkoj mu je zato cilj da pronađe zest, "nešto prijatno i belo i toplo kao kad se siri mleko."

U toj jurnjavi za privremenim ispunjenjem, sve dublje zakopava nerešene emotivne konflikte. I baš kada se konačno ukaže prilika da se promeni i izgradi nešto iskreno i pošteno, vest od kuće primorava ga da se ipak vrati za Srbiju.

Ovo je roman koji ne romantizuje teskobu jedne generacije, ali je daleko od toga da je teskoban za čitanje.

Naprotiv, Vasićeva veština i poetika produbljuju svaku od inače složenih tema, n**eći čak i jednu vrstu nadahnuća za nošenje sa svakodnevnicom.

Na skali od 🧡 do 🧡🧡🧡 koliko vam je ova tema primamljiva? Slobodno pišite utiske o romanu ako ste čitali 👇

05/06/2026

🇪🇸 Back to our favourite bookshop in Spain!

If you're travelling this way, we highly recommend a visit.

Re-Read is a cosy hub for second-hand books in great condition that also lets you sell your own.

"Because there are always books that have been read and books still to read."

We discovered them in Alicante last year, and here we are again in Malaga 🌞🧡

31/05/2026

The 1995 novel by Belgian writer and psychoanalyst Jacqueline Harpman has been something of a lost gem, up until its recent rediscovery and translation revision 🧐

Originally translated into English in 1997, the novel earned critical praise, but it was only after translator Ros Schwartz revised her work for the 2019 reissue by Vintage UK that it became a true sensation.

🔸This background implies that the book's themes and atmosphere have become even more relatable now that the world is facing a collective crisis of direction. When we find ourselves part of systems whose mechanisms we don’t fully understand and feel powerless to change.

"I Who Have Never Known Men" strips the complexity of our world down to basic human needs and relationships. In this sense, her novel feels both like "a book from a hundred years ago or a hundred years in the future," as Sophie Mackintosh notes in her preface to the Vintage edition.

🔸The plot is simple and develops slowly. Reading the novel feels like we've got all the time in the world to contemplate questions of society, humanity, and femininity. The simplicity of Harpman's style, paired with a metaphorical atmosphere of disorientation and growing hopelessness, forces us to view these concepts from an entirely new perspective.

🔸The story follows 40 women who have been held captive for over a decade, provided with only the barest necessities. In their unexplained existence, they find different ways to bring meaning to their daily routine. Some use stories from their past lives as a will to live, some form new romantic bonds, and others dedicate themselves to hard work.

But it is the nameless main character who naturally adapts to this world as it's the only one she's ever known. Her views of companionship, joy, and death differ from the others.

This drives us to comtemplate fundamental questions as well as our collective and individual instincts, becoming overwhelmingly aware of the complexity of our daily lives, the nuances of human relationships, and the disturbing lack of clarity surrounding why we are here, and what fulfills us when everything's on demand.

Or is it just us?

16/05/2026

🌿 O Ali Smit već smo govorili kao o spisateljici neverovatne veštine da zadre u najsvežije rane savremenog društva i predstavi haos svakodnevice koju živimo.

"Proleće" je deo njenog Sezonskog kvarteta u kom se bavi gorućim pitanjima poput posledica Bregzita, migrantske krize u Evropi, institucionalne odgovornosti i položaja umetnika u kapitalističkom društvu.

🔸Svaki od četiri dela može se čitati zasebno, a ovaj govori o ostarelom reditelju koji se suočava sa gubitkom najbolje prijateljice i dugogodišnje saradnice, kao i sa kompromisima koji se od njega zahtevaju u poslu. U prelomnom trenutku života, slučajan susret sa jesnom neobičnom devojčicom odvešće ga put severne Škotske gde će postati svestan da još uvek ima istina koje tek treba da budu ispričane javnosti.

Na tom putu upoznaje i Brit, radnicu u jednom od prihvatnih centara za migrante kojoj, uprkos tome, nedostaje svest o problematičnosti rada takvih institucija, kao i Aldu, aktivistkinju koja taj nedostatak svesti i odgovornosti nadomešćuje individualnim angažovanjem.

🔸Surova i dirljiva, ova priča govori traženju smisla i mogućnosti promene. O čudovišnosti društva, ali i čudima koje običan čovek može učiniti kada prepoznaje problem i na njega ne oćuti.

Prevela Marija Obadović za

Koji deo se vama najviše dopao? (Ili, ne daj bože, nije dopao uopšte 🧐)

Adresse

Strasbourg

Site Web

http://anglozine.com/

Notifications

Soyez le premier à savoir et laissez-nous vous envoyer un courriel lorsque Anglozine publie des nouvelles et des promotions. Votre adresse e-mail ne sera pas utilisée à d'autres fins, et vous pouvez vous désabonner à tout moment.