21/07/2026
Η Άνια Βουλούδη μιλάει στη LIFO και τον Νικήτα Δεσποτίδη με αφορμή το καινούργιο της μυθιστόρημα, την «Κατεδάφιση», που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από τους αντίποδες:
— Επίσης, βάζεις την ηρωίδα να συλλέγει διάφορα αντικείμενα, που τα αποκαλεί «παλιοπράματα». Πώς λειτουργεί αυτό το αρχείο και τι σχέση έχει γενικότερα με τη μνήμη;
Εν τω μεταξύ, είμαι εδώ, τώρα που μιλάμε, στο σπίτι μου, και κοιτάζω όλα τα πράγματα που έχω. Μόλις μετακόμισα κι έχω ένα σωρό πράγματα, είναι φοβερό. Εμένα, κατά κάποιον παράδοξο τρόπο, με ενοχλεί η νοσταλγία. Για παράδειγμα, υπάρχει ένα εστιατόριο που άνοιξε πρόσφατα κι έχει μέσα μια ταμπέλα με νέον στον τοίχο που γράφει απλώς: «Νοσταλγία». Και δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι θέλει να πει, ρε παιδί μου. Θέλει να νοσταλγήσουμε κάτι, το οποίο δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι είναι. Κι είμαι, ωστόσο, ένας άνθρωπος που μαζεύει πράγματα. Τα μαζεύω γύρω μου και τα έχω μέσα στο σπίτι μου και τα χρησιμοποιώ. Αλλά δεν είναι μόνο η χρηστική τους πλευρά· τα έχω κατά κάποιον τρόπο ανάγκη: τα στήνω γύρω μου και γίνονται το τοπίο μου. Είναι ο τρόπος μου να αντέχω τη ζωή και να υπάρχω. Βασίζομαι πολύ στα πράγματα, βασίζομαι πάρα πολύ στο σπίτι, στην έννοια του σπιτιού.
