22/11/2025
Ο ελληνικός κινηματογράφος γεννήθηκε από το πάθος.
Από εκείνη την ανήσυχη σπίθα που ανάβει μέσα μας κάθε φορά που μια εικόνα μάς συγκλονίζει, κάθε φορά που μια ιστορία απαιτεί να ειπωθεί.
Δεν γεννηθήκαμε ως βιομηχανία. Γεννηθήκαμε ως ανάγκη.
Ως μια εσωτερική φωνή που δεν βρίσκει αλλού ανάσα παρά μόνο στη δημιουργία.
Ο κινηματογράφος δεν είναι για εμάς προϊόν· είναι πράξη ύπαρξης.
Είναι ο τρόπος μας να κατανοούμε τον κόσμο, να θέτουμε ερωτήματα, να αμφισβητούμε βεβαιότητες, να μοιραζόμαστε όσα μας βαραίνουν και όσα μας λυτρώνουν.
Δεν επιλέξαμε την τέχνη. Η τέχνη μάς επέλεξε.
Γιατί δεν μπορούμε αλλιώς.
Γιατί η εικόνα και ο ήχος είναι η γλώσσα με την οποία αναπνέουμε.
Το CineKinima γεννήθηκε από αυτή την ανάγκη:
να δημιουργούμε χωρίς φόβο.
Να δίνουμε χώρο σε φωνές που δεν ακούστηκαν αρκετά.
Να συνδέουμε ανθρώπους που πιστεύουν ότι ο κινηματογράφος δεν είναι πολυτέλεια αλλά κοινωνική πράξη.
Πιστεύουμε σε έναν κινηματογράφο ζωντανό, ανοιχτό και συλλογικό.
Σε μια τέχνη που δεν υπακούει σε φόρμες, αλλά τις σπάει.
Που δεν υπηρετεί στερεότυπα, αλλά τα ανατρέπει.
Που δεν μένει ασφαλής, αλλά ρισκάρει, συγκρούεται, δοκιμάζει, ανακαλύπτει.
Πιστεύουμε στη δύναμη των ανθρώπων.
Στην κούραση του συνεργείου μετά από 16 ώρες γύρισμα.
Στον ενθουσιασμό ενός νέου δημιουργού με μια ιδέα.
Στη σιωπή ενός μοντέρ που ψάχνει το σωστό cut.
Στην ομάδα που λειτουργεί σαν σώμα.
Στην κοινότητα που αγκαλιάζει το έργο.
Στο βλέμμα θεατών που αλλάζει έστω και για μια στιγμή.
Ο κινηματογράφος είναι συλλογική υπόθεση.
Είναι η συνάντηση τεχνικής και ονείρου.
Ρεαλισμού και υπέρβασης.
Ακρίβειας και χάους.
Είναι ο χώρος όπου άνθρωποι με διαφορετικές δεξιότητες ενώνονται για να χτίσουν έναν κόσμο που δεν υπήρχε χθες.
Το CineKinima υπάρχει για να προστατεύσει αυτή τη διαδικασία, να της δώσει γη, χρόνο και ελευθερία.
Για να γίνει καταφύγιο δημιουργών, εργαστήριο ιδεών, πεδίο πειραματισμού, γέφυρα προς το κοινό.
Για να υπερασπιστεί την τέχνη από την αδιαφορία, την αγορά από τη λήθη και τους ανθρώπους από την εγκατάλειψη.
Ονειρευόμαστε έναν ελληνικό κινηματογράφο που δεν φοβάται:
να είναι πολιτικός χωρίς διδακτισμό,
ποιητικός χωρίς αοριστία,
λαϊκός χωρίς ευκολίες,
τολμηρός χωρίς αλαζονεία.
Ονειρευόμαστε έργα που μιλούν για όσα μας καίνε:
τις ανισότητες, τη μνήμη, τον έρωτα, τη βία, τη φτώχεια, το γέλιο, τη μεταμόρφωση.
Έργα που δεν κρύβονται.
Που παίρνουν θέση.
Που αφήνουν σημάδι.
Και πάνω από όλα, ονειρευόμαστε μια κοινότητα δημιουργών που στέκεται ο ένας δίπλα στον άλλο.
Γιατί το σινεμά δεν γίνεται μόνο.
Δεν έγινε ποτέ μόνο.
Και δεν θα γίνει ποτέ μόνο.
Το CineKinima είναι μια υπόσχεση:
να συνεχίσουμε να δημιουργούμε, ό,τι κι αν συμβεί.
Γιατί αυτός ο κόσμος χρειάζεται ιστορίες.
Χρειάζεται φως.
Χρειάζεται αλήθεια.
Χρειάζεται σινεμά.