19/11/2025
"Είμαι μοχθηρός γιατί είμαι δυστυχισμένος. Δε με αποφεύγουν και δεν με μισούν όλοι οι άνθρωποι; Εσύ, ο δημιουργός μου, θα μ' έκανες κομμάτια κι ύστερα θα θριαμβολογούσες. Θυμήσου αυτό και πες μου γιατί θα έπρεπε εγώ να λυπάμαι τον άνθρωπο περισσότερο απ' ό,τι λυπάσαι εσύ εμένα; Δε θα το αποκαλούσες φόνο, αν μπορούσες να με γκρεμίσεις σε καμιά από κείνες τις παγωμένες χαράδρες και να με εξαφανίσεις, εμένα το έργο των χεριών σου; Γιατί θα πρέπει να σεβαστώ τον άνθρωπο, όταν εκείνος με περιφρονεί; Αν γινόταν να ζήσει μαζί μου και η επικοινωνία μας ρυθμιζόταν από ένα πνεύμα αντίστοιχης καλοσύνης, τότε αντί να τον βλάψω, θα του χάριζα το καλύτερο που γινόταν, με δάκρυα μάλιστα ευγνωμοσύνης στα μάτια που το δεχόταν. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να γίνει. Οι ανθρώπινες αισθήσεις στέκονται ανυπέρβλητα φράγματα στην ένωσή μας. Τα δικά μου όμως αισθήματα επαναστατούν στην ιδέα της αποδοχής αυτής της απαίσιας σκλαβιάς. Θα εκδικηθώ για όσα έχω τραβήξει. Αν δεν μπορώ να εμπνεύσω αγάπη, θα προκαλέσω τρόμο. Κυρίως σε σένα που είσαι ο μεγαλύτερος μου εχθρός και επειδή είσαι ο δημιουργός μου ορκίζομαι να σε μισώ ακατάπαυστα. Πρόσεξε! Θα κάνω το κάθετι να σ' εξοντώσω και δεν θα σταματήσω παρά μονάχα άμα σου ξεριζώσω την καρδιά..."
To... Πλάσμα επιστρέφει στις σελίδες, στα φιλμ, στο μυαλό μας και συνεχίζει να μας στοιχειώνει...
"Φράνκεσταϊν" Μαίρη Σέλλεϋ, Τζων Γουίλλιαμ Πολιντόρι, "Ο Βρυκόλακας", Λόρδος Μπάυρον, "Ένα απόσπασμα", Εισαγωγή-Μετάφραση Θάνος Σακκέτας: https://stochastis.gr/product/frankestain/
#ΜαίρηΣέλλεϋ
#Φράνκεσταϊν
#λογοτεχνίατρόμου
#γοτθικόμυθιστόρημα