29/05/2026
Οι Πανελλήνιες δεν είναι το τέλος. Δεν είναι καν η αρχή.
Σήμερα ξεκινούν οι Πανελλήνιες και το μόνο που ακούγεται γύρω μας είναι λέξεις όπως «επιτυχία», «αποτυχία», «στόχοι» και «μέλλον». Ας πούμε, όμως, τα πράγματα με το όνομά τους, έξω από τα κοινωνικά καλούπια.
Οι εξετάσεις αυτές δεν κρίνουν ούτε την αξία, ούτε τη νοημοσύνη, ούτε το μέλλον κανενός παιδιού. Ζούμε σε ένα σύστημα οπισθοδρομικό και αναχρονικό, που από το νηπιαγωγείο μέχρι την Γ' Λυκείου δεν εκπαιδεύει ελεύθερους ανθρώπους, αλλά προετοιμάζει τους επόμενους «σωστούς υπαλλήλους». Όσο πιο υπάκουος μαθητής είσαι, όσο καλύτερα παπαγαλίζεις, τόσο πιο «έτοιμος» θεωρείσαι για το γρανάζι.
Το σύστημα αυτό έχει καταδικάσει τα παιδιά να θεωρούν «επιτυχία» τη βαθμοθηρία, τον άκρατο ανταγωνισμό και, κυρίως, τη συναισθηματική και ψυχική εξουθένωση (burnout). Τους μαθαίνει να θυσιάζουν την ψυχική τους υγεία για έναν βαθμό, σε έναν διαγωνισμό που την επόμενη χρονιά θα έχει ήδη ξεχαστεί. Κανείς δεν θα θυμάται ποιος ήταν ο πρώτος και ποιος ο τελευταίος, γιατί πάντα θα υπάρχει κάποιος «καλύτερος» και πάντα θα είσαι «καλύτερος» από κάποιον άλλον.
Η πραγματική επιτυχία δεν κρύβεται σε ένα μηχανογραφικό. Θέλει διαρκή δουλειά – αλλά δουλειά με τον εαυτό σου. Θέλει να κατευθύνεσαι προς αυτό που πραγματικά αγαπάς, προς αυτό που σου λέει η διαίσθησή σου.
Ο κόσμος είναι γεμάτος από παραδείγματα ανθρώπων που παράτησαν ακόμη και το πανεπιστήμιο για να ακολουθήσουν το πάθος τους και μεγαλούργησαν. Αντίθετα, το να εγκλωβίζεσαι σε αυτό που θέλει το «κοινωνικό γίγνεσθαι», οι φίλοι ή οι προσδοκίες των γονιών, είναι η σίγουρη συνταγή για μια δυστυχισμένη ζωή.
Το ότι ένας γονιός έχει ένα έτοιμο ιατρείο ή ένα δικηγορικό γραφείο, δεν σημαίνει ότι το παιδί πρέπει να γίνει η συνέχειά του.
Η επιτυχία δεν κληρονομείται σαν οικογενειακό κειμήλιο από τον παππού στο εγγόνι, ούτε η ευτυχία εξαγοράζεται με μια έτοιμη καρέκλα.
Το μόνο που καταφέρνουν τελικά οι Πανελλήνιες είναι να φορτώνουν τα παιδιά με ένα τεράστιο, τοξικό άγχος. Κι αν αυτό το άγχος μείνει αδούλευτο, γίνεται ανεξέλεγκτο, κάνοντας τον άνθρωπο να φοβάται τα πάντα για την υπόλοιπη ζωή του.
Προς όλα τα παιδιά που κάθονται σήμερα στα θρανία:
Μην αφήσετε κανένα βαθμό να ορίσει ποιοι είστε. Η ζωή δεν μπαίνει σε καλούπια. Επαναστατήστε ενάντια στο άγχος, ακούστε τη δική σας εσωτερική φωνή και θυμηθείτε: Η ευτυχία και η ολοκλήρωση βρίσκονται εκεί που χτίζεις εσύ τον εαυτό σου, όχι εκεί που σε σπρώχνει το σύστημα.
Καλή δύναμη, με το κεφάλι ψηλά και την ψυχή ελεύθερη!
#πανελληνιες2026
