21/07/2026
"Με ένα δραματικά επίκαιρο μυθιστόρημα ενηλικίωσης η Ανθούλα Αθανασιάδου επαναφέρει τη συζήτηση για τον κόσμο στον οποίο ζούνε τα παιδιά, για το πώς φτάσαμε η επιτυχία να μετριέται μόνο με μόρια και βαθμούς Πανελλαδικών. [...] Κερδίζει τους αναγνώστες η συγγραφέας και με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση και οι διάλογοι αποδίδουν απόλυτα τις εφηβικές εμπειρίες. Η αμεσότητα και η προφορικότητα του λόγου δίνουν την αίσθηση ότι ακούς τη συζήτηση δύο 17χρονων. Είναι σημαντικό το ότι δεν μιμείται τη γλώσσα τους ούτε κατασκευάζει έναν κώδικα για να προσελκύσει τους νεαρούς αναγνώστες. Ο λόγος είναι τόσο φυσικός, που -για όσους συγχρωτίζονται καθημερινά αυτές τις ηλικίες- νομίζεις ότι έχει απομαγνητοφωνήσει τις συζητήσεις τους. Οι προτάσεις άλλοτε κοφτές και σύντομες κι άλλοτε ημιτελείς, ο ρυθμός άλλοτε αγχωτικός κι άλλοτε συναισθηματικός. Μια δομή λόγου που επιτρέπει στον αναγνώστη να νιώσει το εσωτερικό άγχος, την ταχύτητα και την πίεση του χρόνου που βιώνουν τα παιδιά αυτή την κομβική στιγμή της ζωής τους. Άλλοτε ρεαλιστική και άλλοτε σκληρή και ειρωνική, η γλώσσα διατηρεί μια βαθιά ευαισθησία. Καταφέρνει να αποτυπώσει με ακρίβεια τις μεταπτώσεις της εφηβικής ψυχοσύνθεσης, από την απόγνωση μέχρι την ελπίδα. Ένα βιβλίο που επαναφέρει συζητήσεις για τον κόσμο στον οποίο ζούνε τα παιδιά, για το πώς φτάσαμε η επιτυχία να μετριέται μόνο με μόρια και βαθμούς Πανελλαδικών... Αλλά κι ένα χρονικό ενηλικίωσης που καταφέρνει να συγκινήσει, να προβληματίσει και, τελικά, να αφήσει μια αχτίδα ελπίδας ότι το «αύριο» μπορεί να βρεθεί, αρκεί να ψάξεις τον δικό σου, προσωπικό δρόμο."
Γράφει η Κατερίνα Ζαμαρία στην Εφημερίδα "Η Αυγή"
Η Ανθούλα Αθανασιάδου επαναφέρει τη συζήτηση για τον κόσμο στον οποίο φτάσαμε η επιτυχία να μετριέται μόνο με μόρια και βαθμούς Πανελλαδικών