Ο φωτογράφος

04/09/2026

08/08/2026

Στις ημέρες μας ο μεγαλύτερος αγώνας, προσωπικός αγώνας, δεν είναι το να παραμείνεις απλά άνθρωπος με αξία και ιδανικά. Πλέον η δυνατότερη πάλη είναι αυτή με τον εαυτό μας, σε επίπεδο αυτοφροντίδας. Όταν γύρω μας όλα έχουν καταρρεύσει κι εμείς ακολουθούμε σαν ζόμπι, καταναλωτικά ζόμπι, είναι τρομερά σημαντικό να μας φροντίζουμε. Δεν ξέρω ποιοι τα καταφέρνουν εκεί έξω να το πράττουν. Το σίγουρο είναι πως αυτή η ιστορία είναι μάχη που δεν πρέπει να σταματά. Φροντίζοντας εμάς, μπορούμε να φροντίσουμε τα πάντα, να κρατήσουμε την αξία και τα ιδανικά, να παραμείνουμε άνθρωποι.
Αύγουστος που πάει να νυχτώσει..

02/08/2026

Σε έναν κόσμο που βλέπουμε να γκρεμίζεται με πάταγο κάθε ημέρα και να αδυνατεί να πάρει ρεβάνς, κράτησε μου το χέρι και μη το αφήνεις..
______________

26/07/2026

Την ώρα που τα φώτα της πόλης ανάβουν και πάνω απ’ τις στέγες ένα ακόμη φεγγάρι πάει να γεμίσει από φως..

24/07/2026

Καλοκαίρι λιγότερο μεσογειακό και περισσότερο «ευρωπαϊκό» ετούτο που διανύουμε. Για να λέμε την αλήθεια βέβαια δεν μας χάλασε και πολύ! Απ’ το να ψήνεται ο εγκέφαλος μας καθημερινά και παρατεταμένα, καλύτερα να βρέχει που και που, όπως πριν λίγο, να σβήνουν οι φωτιές γενικώς. Φέτος πάντως με έχει μαγέψει ξανά η ώρα που ο ήλιος δύει, η εικόνα του που σβήνει σιγά σιγά μέσα σε λίγα λεπτά. Τι σπουδαίο μάθημα μας παραδίδεται από τη φύση κάθε απόγευμα(;). Πολύ μου αρέσουν αυτά τα «μαθήματα» που ξεκινούν το πρωί και τελειώνουν το βράδυ. Κάθε ημέρα και είναι δωρεάν.

28/06/2026

Το σκονισμένο αυτοκίνητο στα μάτια ενός μικρού παιδιού μπορεί να φαντάζει ως ο τελειότερος καμβάς. Δεν απαιτούνται χρώματα, είναι και λίγο παιχνίδι. Έτσι λοιπόν μια υπέροχη ζωγραφική δημιουργήθηκε, γιατί οι παιδικές ζωγραφιές δεν μπορεί παρά να είναι υπέροχες.
Συχνά μου έρχεται στο νου εκείνο το θαυμάσιο τραγούδι του Παύλου που έλεγε πως αν «γλιτώσει το παιδί» υπάρχει ελπίδα. Και το έλεγε πολλά πολλά χρόνια πριν.

06/06/2026

-Μα καλά, τι κάθεσαι και ανεβάζεις μόνο φωτογραφίες, γιατί δεν σχολιάζεις την καθημερινότητα, την πολιτική, την κοινωνία;
Αφού η ίδια η φωτογραφία αποτελεί από μόνη της μια κοινωνικοπολιτική πράξη, ανάλογα πάντα με την οπτική του φωτογράφου, πολλές φορές τα λόγια πάνε περίπατο. Τι να σχολιάσεις άλλωστε για το σήμερα που δεν είναι ήδη γνωστό; Ή τοξικότητα είναι γνωστή και βρίσκεται παντού απλόχερα. Η απλότητα και η ομορφιά όμως δεν λαμβάνει την αξία που της αναλογεί. Εντρυφήσαμε τόσο μέσα στο άσχημο, που πλασάρεται με βίντεο, φανταχτερές εικόνες, χυδαία γραπτά και ψεύτικους λόγους, που αυτό που μας λείπει είναι η απλότητα. Η κατανόηση πως με την «εξέλιξη» χάθηκε ο άνθρωπος και δεν τον βλέπει κανείς. Δεν νοιάζεται κανείς. Η φωτογραφία ήταν ανέκαθεν μια κοινωνικοπολιτική πράξη, ανάλογα πάντα με την οπτική του φωτογράφου. Χθες κάπου στη Μεσσηνιακή Μάνη, σκέφτηκα το παραπάνω κοιτάζοντας την παρακάτω εικόνα live.

31/05/2026

Δεκαπέντε λεπτά υπό αυτό τον ήχο αρκεί για να διώξει μακριά πράγματα επουσιώδη..
Νωρίτερα στο Ξυλόκαστρο.

28/05/2026

Ταξιδεύοντας σε μια χώρα που την ιστορία της δεν την πήρε ποτέ στα σοβαρά. Εκείνη όμως παραμένει εκεί δίπλα, σχεδόν πεισματικά.

26/05/2026

«Συνειδητοποίησα ότι είτε εγώ ήμουν τρελός είτε ο κόσμος ήταν τρελός. Και διάλεξα τον κόσμο. Και φυσικά είχα δίκιο.»
______________

Τζακ Κέρουακ