Design Society Magazine

19/08/2026

Design στο ενδιάμεσο: Επαναπροσεγγίζοντας τον διάλογο μεταξύ χρήστη και designer στη σημερινή πραγματικότητα
Σε μια εποχή αρκετά πολύπλοκη και μεταβατική, στην οποία όλα γύρω μας συνεχώς εξελίσσονται και αποκτούν όλο και περισσότερες διαστάσεις και προεκτάσεις, αρχιτέκτονες και designers έχουν την ευθύνη να επανεκκινήσουν τη συζήτηση σχετικά με τον ρόλο τού μετα-σύγχρονου design και της συμβολής αυτού στη δημιουργία χώρων και αντικειμένων, που δίνουν έμφαση στον κοινωνικό-κριτικό και πολιτικό του χαρακτήρα και που, φυσικά, εξυπηρετούν τις ανάγκες του ατόμου. Σήμερα, πιθανώς περισσότερο από ποτέ, η συζήτηση μεταξύ designer και χρήστη γίνεται όλο και πιο σημαντική και αυτό οφείλεται στο ότι είναι πλέον δεδομένο πως σχεδόν όλα γύρω μας είναι αποτέλεσμα σχεδιαστικής πρωτοβουλίας.

Περισσότερα -> https://shorturl.at/5YxTY
DS.WRITER: Τζωρτζίνα Πανταζοπούλου

Design στο ενδιάμεσο: Επαναπροσεγγίζοντας τον διάλογο μεταξύ χρήστη και designer στη σημερινή πραγματικότητα

12/08/2026

Δεδομενοποίηση: Από το οικολογικό ζήτημα των data centres στη σύγχρονη τέχνη

Πώς η τέχνη και η κλιματική αλλαγή “σαμποτάρουν” την ασφάλεια των δεδομένων μας;

Με αφορμή την ίδρυση και προσεχή εγκαινίαση των κέντρων δεδομένων (data centres) στην Ελλάδα από τη Lamda Hellix, μπορεί να ξεκινήσει μια συζήτηση για το αποτύπωμα της δεδομενοποίησης τόσο στη ζωή όσο και στην τέχνη. Data Centres, ή αλλιώς κέντρα δεδομένων, ονομάζονται οι κτιριακές εγκαταστάσεις στις οποίες φιλοξενούνται μεγάλες δομές υπολογιστών, τηλεπικοινωνιακές και αποθηκευτικές υποδομές. Οι δομές αυτές, ιδιωτικές ή δημόσιες, εξασφαλίζουν την αποθήκευση, την επεξεργασία και τον διαμοιρασμό μεγάλου όγκου δεδομένων στους πελάτες τους και χρήστες. Απαραίτητη για τη λειτουργία των μονάδων αυτών είναι η συνεχής και ταχύτατη συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο.

Περισσότερα -> https://shorturl.at/WyOEF
DS.WRITER: Σοφία Θρουβάλα

Δεδομενοποίηση: Από το οικολογικό ζήτημα των data centres στη σύγχρονη τέχνη

05/08/2026

4 Αντικείμενα από επαναχρησιμοποιημένα υλικά, που κάνουν κάθε interior να ξεχωρίζει

Norman, Carulla, Lenti κ.α αλλά Υλικά που παλαιότερα θα λέγαμε δεύτερης διαλογής, όπως το πλαστικό, το φελιζόλ, το φθηνό ή ανακυκλωμένο ύφασμα και φθαρμένα μέταλλα, παίρνουν ξανά ζωή μέσα από το σύγχρονο οικολογικό design. Μια τεράστια γκάμα νέων υλικών προκύπτει από τη συλλογή και επανάχρηση απορριμμάτων, ως πηγή πλούτου στα χέρια έμπειρων νέων σχεδιαστών. Η έμπνευση από τις σημερινές ανάγκες οδηγεί σε έξυπνα, οικολογικά αντικείμενα που εκπροσωπούν το sustainable design ως πρώτη ύλη και ιδεολογία.

Περισσότερα -> https://shorturl.at/Gpxbt
DS.WRITER: Σοφία Θρουβάλα

4 Αντικείμενα από επαναχρησιμοποιημένα υλικά, που κάνουν κάθε interior να ξεχωρίζει

16/07/2026

Νευρο-αρχιτεκτονική: Πώς ο χώρος που κατοικούμε διαμορφώνει τον εγκέφαλό μας

Ο δομημένος χώρος «μιλάει» στον εγκέφαλό μας. Αλλά πώς;

Κάθε φορά που περνάμε το κατώφλι ενός κτιρίου, δεν μπαίνουμε απλώς σε έναν χώρο, αλλά ερχόμαστε σε επαφή σε έναν «ρυθμιστή» της βιολογίας μας. Η Νευρο-αρχιτεκτονική είναι ο ανερχόμενος διεπιστημονικός κλάδος που γεφυρώνει τη νευροεπιστήμη με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, και ο οποίος στο μέλλον σίγουρα θα μας απασχολήσει πολύ. Η κεντρική σκέψη πίσω από τον πυρήνα αυτού του πολλά υποσχόμενου νέου κλάδου, είναι η ανάδειξη των κτιρίων, όχι όμως ως απλών στατικών σκηνικών εντός των οποίων κινείται η ζωή.

Περισσότερα -> https://designsociety.gr/post/neuro-arxitektoniki-pos-o-xoros-pou-katoikoume-diamorfonei-ton-egkefalo-mas_1510
DS.WRITER: Ιωακειμίδου Χριστίνα

Νευρο-αρχιτεκτονική: Πώς ο χώρος που κατοικούμε διαμορφώνει τον εγκέφαλό μας

01/07/2026

Η Αρχιτεκτονική ως Εργαλείο Κοινωνικής Μεταμόρφωσης: Το Όραμα της Ana María Gutiérrez

Στον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο κόσμο, η αρχιτεκτονική συχνά ταυτίζεται με επιβλητικά γυάλινα κτίρια, φουτουριστικά σχέδια και υλικά υψηλής τεχνολογίας, τα οποία απαιτούν τεράστια ενεργειακά αποθέματα. Ωστόσο, μια νέα γενιά αρχιτεκτόνων επαναπροσδιορίζει τον ρόλο του δομημένου περιβάλλοντος, μετατρέποντάς το από αντικείμενο κατανάλωσης σε εργαλείο κοινωνικής χειραφέτησης. Σε αυτή τη νέα ματιά στον σχεδιασμό εντάσσεται το έργο της Κολομβιανής αρχιτέκτονα Ana María Gutiérrez, ιδρύτριας του Organizmo, η οποία αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η βιωσιμότητα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά θεμελιώδες δικαίωμα και ανάγκη.

Περισσότερα -> https://shorturl.at/TA3I7
DS.WRITER: Ιωακειμίδου Χριστίνα

Μια προσπάθεια επιστροφής στις ρίζες με το βλέμμα στην αποκέντρωση

03/06/2026

Αθήνα 1960–2025: Η πόλη ως διαρκές εργοτάξιο μνήμης, αντιπαροχής και μοντερνισμού

Μια πόλη που αλλάζει

Η Αθήνα της δεκαετίας του 1960 αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα πεδία μετάβασης στη νεότερη ελληνική ιστορία της αρχιτεκτονικής και της αστικής συγκρότησης. Δεν πρόκειται απλώς για μια περίοδο οικοδομικής έξαρσης, αλλά για μια βαθιά αναδιάταξη του τρόπου με τον οποίο η πόλη παράγεται, κατοικείται και κυρίως αντιλαμβάνεται τον εαυτό της. Στο μεταίχμιο μεταξύ μεταπολεμικής ανασυγκρότησης και εκσυγχρονιστικής επιτάχυνσης, η Αθήνα μετατρέπεται σε ένα δυναμικό πεδίο, όπου το ιδιωτικό κεφάλαιο, η κρατική ανοχή και η κοινωνική ανάγκη για στέγαση συνδιαμορφώνουν το νέο της πρόσωπο.

Περισσότερα- -> https://shorturl.at/RkMZz
DS.WRITER: Χριστίνα Ιωακειμίδου

Αθήνα 1960–2025: Η πόλη ως διαρκές εργοτάξιο μνήμης, αντιπαροχής και μοντερνισμού

20/05/2026

Jonathan Adler | Ο συνδυασμός του μοντέρνου Glamour και η «Επανάσταση της Χαράς»

Η ανακοίνωση της συνεργασίας του Adler με τη Michaels ως αφορμή για τη γιορτή της αισιοδοξίας στον χώρο του interior design

Στον κόσμο του σύγχρονου interior design, όπου συχνά κυριαρχεί ο αυστηρός μινιμαλισμός και οι ουδέτεροι τόνοι του industrial chic, ο Jonathan Adler μοιάζει με μια φωτεινή, πολύχρωμη έκρηξη. Κεραμίστας, σχεδιαστής εσωτερικών χώρων, συγγραφέας και τηλεοπτική προσωπικότητα, ο Adler δεν δημιούργησε απλώς ένα brand, αλλά καθιέρωσε μια ολόκληρη αισθητική φιλοσοφία. Είναι ο άνθρωπος που επανέφερε την έννοια του, κάπως παρεξηγημένου, Μodern Glamour στο προσκήνιο, αποδεικνύοντας ότι η υψηλή αισθητική μπορεί –και πρέπει– να συνυπάρχει με το χιούμορ και την αισιοδοξία.

Περισσότερα -> https://shorturl.at/54ATj
DS.WRITER: Χριστίνα Ιωακειμίδου

Jonathan Adler | Ο συνδυασμός του μοντέρνου Glamour και η «Επανάσταση της Χαράς»

06/05/2026

Κινήματα στο Design: Industrial Architectural Style

Μια «τραχιά» αλήθεια που έγινε αισθητική

Η Βιομηχανική Αρχιτεκτονική ξεκίνησε ως μια απόλυτη ανάγκη της στέγασης των μεγάλων εργοστασίων που ξεπήδησαν σε πολλές χώρες της Δύσης στην απαρχή της Βιομηχανικής Επανάστασης. Έτσι, από το 1760, νέα κτίρια έπρεπε να σχεδιαστούν για να εξυπηρετήσουν τις αναδυόμενες βιομηχανικές αυτοκρατορίες, όμως η πρόκληση ήταν σημαντική. Τα κτίρια έπρεπε να είναι ασφαλή από πυρκαγιές και να αντέχουν το βάρος των τεράστιων μηχανημάτων. Για τον λόγο αυτόν αρχικά χρησιμοποιήθηκαν υλικά όπως η πέτρα και τα τούβλα, ενώ αργότερα εντάχθηκαν στην αρχιτεκτονική πρακτική ο χυτοσίδηρος και το ατσάλι, ωστόσο δεν υπήρξε καμία πρόβλεψη ή επιθυμία κάλυψης των υλικών. Όλα ήταν φανερά, προδίδοντας στο τελικό αποτέλεσμα το γνωστό κόκκινο χρώμα των ακάλυπτων τούβλων.

Περισσότερα -> https://shorturl.at/1Vn0t
DS.WRITER: Χριστίνα Ιωακειμίδου

Κινήματα στο Design: Industrial Architectural Style

29/04/2026

10 χρόνια χωρίς τη Zaha Hadid

Πόσο μας λείπουν οι ρευστές και συνάμα οργανικές αρχιτεκτονικές «φωνές» της Zaha;

Πολλά έχει δηλώσει η ίδια μέσα από τη δουλειά της. Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για τη Zaha Hadid και από άλλους. Ο Deyan Sudjic, της The Guardian, είχε περιγράψει τη Hadid ως μια αρχιτέκτονα: «[...] που πρώτα φαντάστηκε και μετά απέδειξε ότι ο χώρος θα μπορούσε να λειτουργήσει με ριζοσπαστικούς νέους τρόπους... Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, υπήρξε μια αφοσιωμένη δασκάλα, γεμάτη ενθουσιασμό για την ενέργεια των νέων. Δεν επιθυμούσε να χαρακτηρίζεται ως γυναίκα αρχιτέκτονας ή ως Άραβας αρχιτέκτονας. Ήταν απλώς μια αρχιτέκτονας».

Περισσότερα -> https://shorturl.at/7IX3B
DS.WRITER: Ιωακειμίδου Χριστίνα

10 χρόνια χωρίς τη Zaha Hadid

15/04/2026

Ο σύν-χρονος Smiljan Radic

Το έργο του Χιλιανού αρχιτέκτονα Smiljan Radic είναι σύγχρονο. Δεν είναι σύγχρονο μόνο επειδή γίνεται τώρα στη στιγμή τη δική μας, στην εποχή τη δική μας και στους χρόνους τους σημερινούς, αλλά με μια πιο “μεστή” έννοια.

Διαβάστε περισσότερα -> https://lnkd.in/eBSzf_Qq