Ράδιο Σφακιά

28/03/2026

Την τελευταία της πνοή σε ηλικία 87 ετών άφησε η μεγάλη ερμηνεύτρια Μαρινέλλα!

Η ανακοίνωση της οικογένειας αναφέρει τα εξής: «Με βαθιά θλίψη σας ανακοινώνουμε την απώλεια της Μαρινέλλας, αγαπημένης μας μητέρας και γιαγιάς, η οποία κατέληξε στο σπίτι της, σήμερα 28 Μαρτίου 2026 στις 18:00».

Η Μαρινέλλα, η τραγουδίστρια που συνέδεσε το όνομά της με μερικές από τις μεγαλύτερες δισκογραφικές επιτυχίες του 20ου αιώνα, διάσημη τόσο για την έκταση της φωνής της όσο και για τη μοναδική της χροιά.

Η Μαρινέλλα έχει ερμηνεύσει εμβληματικά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, με πιο γνωστή την εκτέλεση στο τραγούδι «Όμορφη Πόλη» (1965). Η συνεργασία τους περιλαμβάνει επίσης ζωντανές εμφανίσεις, όπως στον «Μουσικό Αύγουστο» στο Λυκαβηττό, όπου ερμήνευσε τον κύκλο τραγουδιών «Λιποτάκτες» υπό τη διεύθυνση του συνθέτη, καταξιωμένη ως μία από τις κορυφαίες ερμηνεύτριες του ελληνικού τραγουδιού.

*

Μαρινέλλα - Όμορφη πόλη
Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Όμορφη πόλη φωνές μουσικές
απέραντοι δρόμοι κλεμμένες ματιές
ο ήλιος χρυσίζει χέρια σπαρμένα
βουνά και γιαπιά πελάγη απλωμένα.

Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα
τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα
θα γίνεις δικιά μου.

Θα γίνεις δικιά μου πριν έρθει η νύχτα
τα χλωμά τα φώτα πριν ρίξουν δίχτυα
θα γίνεις δικιά μου.

Η νύχτα έφτασε τα παράθυρα κλείσαν
η νύχτα έπεσε οι δρόμοι χαθήκαν.

Στίχοι: Γιάννης ΘεοδωράκηςΜουσική: Μίκης ΘεοδωράκηςΠρώτη εκτέλεση: Μίκης ΘεοδωράκηςΆλλες ερμηνείες: Κώστας Χατζής || Μαρινέλλα || Μαργαρίτα Ζορμπαλά || Γιάνν...

27/09/2025

06/08/2025

Στην Κατοχή με συνέλαβαν, με χτύπησαν,
από τότε έχω το σημάδι από βούρδουλα
και με έριξαν στην απομόνωση.

Μέσα εκεί υπήρχε άλλος ένας.
Υπήρχε κι ένα κούτσουρο.

Πόναγα σε όλο μου το κορμί.
Του λέω:

-Σε παρακαλώ,
να ξαπλώσεις πάνω στο κούτσουρο
κι εγώ πάνω στο σώμα σου;

Έτσι κι έγινε.
Από αυτό το περιστατικό
εμπνεύστηκα το:

''Ούτε στρώμα να πλαγιάσω,
ούτε φως για να διαβάσω

το γλυκό σου γράμμα
ωχ μανούλα μου...

Καλοκαίρι κι είναι κρύο,
ένα μέτρο επί δύο είναι το κελί μου,
ωχ μανούλα μου...

Μα εγώ δε ζω γονατιστός
είμαι της γερακίνας γιος.

Τί κι αν μου ανοίγουνε πληγές
εγώ αντέχω τις φωτιές.

Μάνα μη λυπάσαι,
μάνα μη με κλαις!..

Ένα ρούχο ματωμένο
στρώνω για να ξαποσταίνω
στο υγρό τσιμέντο, ωχ μανούλα μου...

Στο κελί το διπλανό μου
φέραν κι άλλον αδερφό μου
πόσα θα τραβήξει, ωχ μανούλα μου....

Μα εγώ δε ζω γονατιστός
είμαι της γερακίνας γιος.

Τί κι αν μ' ανοίγουνε πληγές
εγώ αντέχω τις φωτιές.

Μάνα μη λυπάσαι,
μάνα μη με κλαις!..''

Κώστας Βίρβος

Σαν σήμερα, πριν δέκα χρόνια,
έφυγε από τη ζωή.

02/08/2025

26/07/2025

26/07/2025

26/07/2025

Ο Ευρωπαϊκός Νότος στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό - Διαχρονικά και παγκοσμίως όμως καμία χώρα δεν έγινε πλούσια με αυτό το μοντέλο

07/07/2025

Γεννήθηκα στις 7 Ιουλίου 1936
στα Ανώγεια της Κρήτης.

Δώδεκα ετών πρωτόπιασα λύρα
και δεκαπέντε έκανα διασκεδάσεις
σε γάμους και πανηγύρια.

Ήτανε πολύ ωραία εποχή.
Αισθανόμουν ελεύθερος.

Με τον Γιάννη Μαρκόπουλο
είχαμε γνωριστεί στην Κρήτη.

Με είχε ακούσει να τραγουδάω
και είχε ενθουσιαστεί.

Ήθελε να πάω στην Αθήνα
να του τραγουδήσω ένα έργο.
Πήγα. Ο δίσκος ήταν το ''Χρονικό''.

Η ζωή στην πρωτεύουσα δε μου
αρέσει αλλά είμαι ευχαριστημένος

από την αγάπη που μου έχει
ο κόσμος. Αυτό με συγκινεί πολύ.

Μου αρέσει που έρχονται στη
μπουάτ ''Λύδρα'' να μας ακούσουν,

γιατί δείχνουν ότι ενδιαφέρονται
για τη μουσική μας.

Ίσως να είναι αυτός ο λόγος
που δεν κουράζομαι να τραγουδώ.

Πολλές φορές
συμβαίνει να είναι κακόκεφος,
κουρασμένος ή λίγο ανήσυχος.

Ε, λοιπόν, όταν βγω
και πιάσω το μικρόφωνο και
δω τον κόσμο, τα ξεχνάω όλα.

Ούτε κακοκεφιές, ούτε κούραση,
ούτε ανησυχία, ούτε τίποτε.

Και από την άλλη μεριά δε μπορώ
να μη σκέφτομαι το κοινό.
Νιώθω ότι του έχω υποχρέωση.

Δεν έχει σημασία πόσοι σε ακούν
εκείνη τη στιγμή.

Κι ένας άνθρωπος
να βρίσκεται στο μαγαζί,
πρέπει να τραγουδάς όπως πάντα.

Και ο ένας, μετά, όταν θα τελειώσεις,
θα σκεφτεί τί άκουσε και θα σε κρίνει.

Η μόνη περίπτωση που νιώθω τρακ
είναι όταν το κοινό είναι ενθουσιώδες.

Μόλις ακούσω
πολλά χειροκροτήματα ή φωνές,
βλέπω το χέρι μου να τρέμει.

Ο Γιάννης Μαρκόπουλος
και ο Σταύρος Ξαρχάκος,

με βοήθησαν να βρω κουράγιο
στην αρχή που ήρθα στην Αθήνα.

Μου έδωσαν δουλειά.
Με αξιοποίησαν.

Μου κάνανε καλό αλλά νομίζω
ότι κι εγώ έχω προσφέρει.

Πριν ζούσα στο χωριό μου
και τώρα ζω σε μία πόλη.

Αλλά στο βάθος η ζωή μου
δεν έχει αλλάξει καθόλου.

Όπως τότε ήμουν ένα με τους
ανθρώπους του χωριού μου,

έτσι αισθάνομαι και τώρα, ότι είμαι
ένα με τους ανθρώπους της πόλης.

Έχω ένα προσωπικό όνειρο:

Με τις οικονομίες μου
θα ήθελα να φτιάξω στο χωριό μου
μια μάντρα με πρόβατα.

Να βάλω ανθρώπους να δουλεύουν,
να φτιάχνουν ανθόγαλο και τυρί.

Και τα καλοκαίρια να πηγαίνω
και να δουλεύω κι εγώ μαζί τους.

Δεν ξέρεις πόσο ωραία είναι εκεί.
Το βουνό, η ζωή εκεί, όλα...
Αυτό είναι το όνειρό μου.

Νίκος Ξυλούρης
Σαν σήμερα, πριν 89 χρόνια, γεννήθηκε.
....................................................................

Πηγές:

Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ - in. gr
Απόσπασμα από συνέντευξη
στον Κώστα Πάρλα. (1976)

Περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ
Απόσπασμα από συνέντευξη
στη Λιάνα Κανέλλη. (1976)

Ε.Ρ.Τ - Εκπομπή Μουσική Βραδιά
Απόσπασμα από συνέντευξη
στον Γιώργο Παπαστεφάνου. (1976)