22/12/2025
📰Νέο Αιολικό Πάρκο στη Σιντική : Μελέτες «μηδενικών επιπτώσεων» και βουνά υπό διάλυση. Πόσες ακόμη ανεμογεννήτριες αντέχει η Σιντική;
✒️ΨτΣ - Οn Line
➡️ Ένα ακόμη αιολικό πάρκο, στο δήμο Σιντικής πήρε την έγκριση περιβαλλοντικών όρων (4/12/2025) και άνοιξε τυπικά ο δρόμος για την υλοποίηση του. Το αιολικό πάρκο με την ονομασία «ΣΚΑΠΑΝΗ – ΧΩΜΑΤΑ – ΚΑΛΥΒΙΑ», συνολικής εγκατεστημένης ισχύος 37,2 MW, προωθείται εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου μας, και συγκεκριμένα στις πλαγιές πάνω από τον οικισμό της κάτω Αμπέλας.
Ένα ακόμη βουνό θυσιάζεται μετά και το όρος Άγκιστρο που ήδη έχει υποστεί μεγάλες αλλαγές στο γεωφυσικό ανάγλυφο του από τις ήδη εγκατεστημένες ανεμογεννήτριες.
Το συγκεκριμένο έργο προβλέπει την εγκατάσταση έξι (6) μεγάλων ανεμογεννητριών τύπου Vensys 155/6.2, με:
• ύψος πυλώνα 102,5 μέτρα,
• διάμετρο πτερωτής 155 μέτρα,
• συνολικό ύψος 180 μέτρα.
Οι ανεμογεννήτριες χωροθετούνται κατά μήκος κορυφογραμμών, σε υψόμετρα 704 έως 908 μέτρων, σε περιοχή που η ίδια η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) χαρακτηρίζει ως ορεινή και δασική.
Το ύψος της επένδυσης ανέρχεται κοντά στα 38 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με τη ΜΠΕ, η περιοχή εγκατάστασης βρίσκεται:
• περίπου 5,4 χιλιόμετρα ανατολικά του οικισμού Κάτω Αμπέλια,
• και περίπου 5,9 χιλιόμετρα ανατολικά του Σιδηροκάστρου.
Για την κατασκευή του έργου απαιτούνται, μεταξύ άλλων:
• έξι (6) πλατείες ανέγερσης ανεμογεννητριών,
• έξι (6) βάσεις θεμελίωσης κυκλικής διατομής, διαμέτρου περίπου 20,7 μέτρων και βάθους περίπου 3 μέτρων,
• διάνοιξη νέων δασικών οδών μήκους 3,23 χιλιομέτρων,
• βελτίωση και διαπλάτυνση υφιστάμενων δασικών οδών μήκους 25,83 χιλιομέτρων,
• κατασκευή τεχνικών έργων απορροής ομβρίων,
• διάνοιξη καναλιών καλωδίων κατά μήκος των δρόμων.
Παρά την τεράστια έκταση και τη μόνιμη φύση των παρεμβάσεων αυτών, η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι: «οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις είναι περιορισμένες και πρακτικά μηδενίζονται» αποδίδοντάς το στη «μικρή κλίμακα εργασιών» και στον τόπο εγκατάστασης.
Προφανώς, στη λογική των μελετητών, η διάνοιξη και διαπλάτυνση σχεδόν 30 χιλιομέτρων δρόμων σε δασική περιοχή, οι βαριές εκσκαφές και οι τεράστιες θεμελιώσεις δεν συνιστούν ουσιαστική αλλοίωση του γεωφυσικού ανάγλυφου. Η παραπάνω εκτίμηση έρχεται σε προφανή αντίφαση με τα ίδια τα στοιχεία της μελέτης, καθώς η διάνοιξη και διαπλάτυνση δεκάδων χιλιομέτρων δασικών δρόμων, οι εκτεταμένες εκσκαφές και οι βαριές θεμελιώσεις συνεπάγονται μόνιμη αλλοίωση του γεωφυσικού ανάγλυφου, απώλεια φυσικού περιβάλλοντος και υποβάθμιση της χλωρίδας και της πανίδας της περιοχής
Προφανώς, στη λογική των μελετητών:
• τα δάση αναγεννώνται με μπουλντόζες,
• οι κορυφογραμμές δεν αλλοιώνονται από πυλώνες 180 μέτρων,
• και τα βουνά της Σιντικής έχουν… απεριόριστη αντοχή.
Ένα άλλο σημείο που χρίζει αναφοράς είναι και η έννοια της «φέρουσας ικανότητας» του Δήμου Σιντικής (δηλαδή πόσες ανεμογεννήτριες σε σχέση με τα τ.μ. της έκτασης του δήμου μπορεί να σηκώσει η περιοχή). Στην μελέτη το γεγονός αυτό αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με αριθμητικούς υπολογισμούς και ποσοστώσεις, χωρίς πραγματική περιβαλλοντική, κοινωνική ή χωρική αξιολόγηση. Το επιχείρημα ότι «υπάρχει ακόμη περιθώριο» για περισσότερες ανεμογεννήτριες στον Δήμο Σιντικής αγνοεί πλήρως τη λογική της δίκαιης κατανομής σε εθνικό επίπεδο.
Η μελέτη αντιμετωπίζει το έργο σαν να είναι το πρώτο στη περιοχή, αγνοώντας επιδεικτικά το γεγονός ότι ο Δήμος Σιντικής έχει ήδη μετατραπεί σε μια ενεργειακά κορεσμένη αποθήκη ενέργειας. Η περιβόητη «φέρουσα ικανότητα» χρησιμοποιείται ως λογιστικό άλλοθι για να δικαιολογηθεί η επένδυση, με το επιχείρημα ότι «δεν έχουμε πιάσει ακόμη το 100%».
Δηλαδή, με απλά λόγια:
Αφού “χωράνε” κι άλλες ανεμογεννήτριες, γιατί όχι και άλλες 6 ;
Καμία κουβέντα δυστυχώς από τους μελετητές αλλά και από τις υπηρεσίες που γνωμοδοτούν για:
• τη δίκαιη κατανομή σε εθνικό επίπεδο,
• τον κορεσμό περιοχών,
• την ποιότητα ζωής των κατοίκων,
• ή το γεγονός ότι άλλοι Δήμοι της χώρας δεν έχουν ούτε μία ανεμογεννήτρια.
• Την σωστή χαρτογράφηση και επιλογή περιοχών ανάπτυξης ΑΠΕ ανά την Ελλάδα.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων δεν αποτυπώνονται ουσιαστικά οι αρνητικές γνωμοδοτήσεις:
• του Δημοτικού Συμβουλίου Σιντικής,
• του Τοπικού Συμβουλίου Σιδηροκάστρου,
• και της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής.
Οι αποφάσεις αυτές, που ελήφθησαν από την προηγούμενη δημοτική αρχή το 2022, και εξέφραζαν ξεκάθαρα την αντίθεση της τοπικής κοινωνίας στη συνεχιζόμενη εγκατάσταση αιολικών πάρκων, είτε απουσιάζουν από το φάκελο του έργου, είτε αναφέρονται τυπικά, χωρίς καμία ουσιαστική βαρύτητα στην τελική αξιολόγηση. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
Αλλά ας αφήσουμε για λίγο τις μελέτες. Ούτως η άλλως, σχεδόν όλες οι μελέτες είναι copy paste και βαδίζουν σύμφωνα με τον νόμο. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι τεχνικό. Είναι πολιτικό. Το 2022 τα θεσμικά όργανα του Δήμου εξέφρασαν ομόφωνα τη βούληση της τοπικής κοινωνίας ενάντια στην περαιτέρω ανεξέλεγκτη ανάπτυξη αιολικών πάρκων. Οι αποφάσεις αυτές εξακολουθούν να ισχύουν.
Σήμερα, η ευθύνη μεταφέρεται στη νυν δημοτική αρχή. Ο Δήμαρχος Σιντικής καλείται να τοποθετηθεί ξεκάθαρα:
• θα στηρίξει τις υφιστάμενες αποφάσεις των συλλογικών οργάνων του Δήμου;
• θα ασκήσει το δικαίωμα ένστασης εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας;
ή θα επιλέξει να μην παρέμβει, επιτρέποντας την προώθηση ενός ακόμη έργου παρά τις αντιρρήσεις της τοπικής κοινωνίας;
Η οποιαδήποτε συζήτηση για ανταποδοτικά οφέλη που είναι και της μόδας, (βλέπε δομή στο Κλειδί και ταμείο αλληλεγγύης), δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη θεσμική ευθύνη και τον ουσιαστικό διάλογο.
Ο Δήμος Σιντικής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως περιοχή απεριόριστης χωροθέτησης ενεργειακών έργων, ιδιαίτερα όταν αλλού δεν έχει υπάρξει αντίστοιχη επιβάρυνση. Πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή αυτή η άναρχη κατασκευή ΑΠΕ στην Ελλάδα.
Η τοπική κοινωνία δεν απορρίπτει την ενέργεια και το έχει αποδείξει εμπράκτως. Αυτό που απαιτεί όμως είναι επιτέλους να μπουν όρια, να υπάρξει σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον, να υπάρξει δίκαιη ισοκατανομή και ουσιαστική συμμετοχή της κοινωνίας στις αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον του τόπου.
Η ανάπτυξη ΑΠΕ χωρίς σχεδιασμό και κοινωνική συναίνεση δεν μπορεί να θεωρηθεί βιώσιμη. Τα βουνά της Σιντικής έχουν αξία και ταυτότητα, και οι αποφάσεις που τα αφορούν απαιτούν καθαρές θέσεις και υπευθυνότητα.