11/05/2025
Ciri-ciri keistimewaan Islam
Islam sebagai agama Allah mempunyai cirri-ciri unggul yang tidak terdapat pada agama ciptaan manusia.
RABBANI
la bersifat rabbani kerana sumber utama syariah ialah Wahyu Allah swt. Wahyu ini diturunkan kepada Nabi Muhammad s.a.w dengan dua pendekatan. Pertama wahyu dalam bentuk lafaz dan makna iaitu al-Quraan dan keduanya dalam bentuk maknanya sahaja iaitu al-sunnah. Oleh itu, Islam adalah berbeza dengan agama lain yang dicipta atau
dulhamkan oleh penciptanya yang bersifat lemah.
SYUMUL DAN LENGKAP
Syariah Islam merangkumi segenap aspek hidup manusia, memenuhi segala kepentingan mereka samada dalam bentuk daruruyyat, hajiyyat danjuga tahsiniyyat. lajuga menyusun dan mengatur hubungan manusia dalam segenap rangkaiannya samada dengan Allah, sesama manusia atau alam sekeliling mereka. Manakala agama ciptaan manusi tidak memiliki cirri-ciri ini kerana agama tersebut tidak menentukkan peraturan yang bersangkutan dengan akidah, ibadah serta akhlak dan tidak menghubungkan agama dalam kontek kehidupan politik, ekonomi, social, sains dan teknilogi mereka.
SEPADU DAN SEIMBANG
Seluruh ajaran Islam dan sistemnya ditegakkan atas dasar sepadu dan seimbang. Setiap satu bahagian dengan bahagian yang lain saling berkaitan. Oleh itu syariah ini perlu diamalkan secara keseluruhannya oleh manusia., bukan sebahagian tertentu sahaja. Apabila manusia hanya mengambil sebahagian tertentu sahaja dan meninggalkan sebahagian perintah yang lain maka cacatlah Islam mereka, serta pincanglah kehidupan masyarakat dan negara.
Kesepaduan dan keseimbangan system Islam ini bukan sahaja dalam aspek huku hakam bahkanjuga dalam semua ciptaan Allah termasuklah penciptaan langit dan bumi serta peredaran bulan, bintang dan matahari, semuanya bersifat sepadau dan seimbang. Seimbang bermaksud sama berat atau tidak berat sebelah. Keseimbangan juga dapat dilihat dari sudut rohani danjasmani, dunia dan akhirat. Islam juga menjamin keseimbangan antara kehidupan individu dan masyarakat.
WAQU ATAU PRAKTIKAL
Islam bukan agama yang berbentuk teori semata-mata iaitu yang menyangkut kepada persoalan hati dan fikiran, bukan hanya berbentuk lisan yang memfokus kepada pertuturan sahaja
