https://www.facebook.com/112930878284897/

PO PAY, Tel Aviv (2026)

23/06/2026

တစ်ကမ္ဘာလုံးက အထင်ကြီးခဲ့ရတဲ့ Crypto ဘုရင်ကြီး ပိုင်ဆိုင်သမျှ အကုန်ဆုံးရှုံးပြီး အချုပ်ခန်းထဲ ရောက်သွားရတဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆန်း

၂၀၂၂ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလထဲမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ခရစ်ပတိုသမားတွေ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားစေမယ့် ကမ္ဘာ့အလွဲဆုံး ဖြစ်ရပ်တစ်ခု အမေရိကန်နိုင်ငံမှာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒါကတော့ ဘီလီယံနာ ခရစ်ပတိုဘုရင်ကြီးလို့ လူသိများတဲ့ အသက် ၃၀ အရွယ် ဆမ် ဘန့်ခ်မန်း ဖရီးဒ် (Sam Bankman-Fried) တစ်ယောက် သူပိုင်တဲ့ FTX ကုမ္ပဏီကြီး မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ဒေဝါလီခံလိုက်ရတာပါပဲ။

သူဟာ တစ်ချိန်က ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးစာရင်းဝင် ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဖောက်သည်တွေရဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို စိတ်ကြိုက်ယူသုံးပြီး လောင်းကစားဆန်ဆန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လုပ်ခဲ့လို့ အကုန်ပြာကျသွားခဲ့ရပါတယ်။

အဆန်းဆုံးကတော့ သူဟာ ဇိမ်ခံအိမ်ကြီးထဲမှာ အေးဆေးဂိမ်းဆော့နေရင်းကနေ ၂၀၂၄ ခုနှစ် မတ်လမှာ တရားရုံးက ထောင်ဒဏ် ၂၅ နှစ် ချမှတ်လိုက်လို့ အချုပ်ခန်းထဲ တန်းရွှေ့လိုက်ရတာပါ။

ဘီလီယံနာဘဝကနေ တစ်ညတည်းနဲ့ ဖျာလိပ်ပြီး အချုပ်ခန်းထဲ ရောက်သွားတဲ့ ဒီ Crypto ဘုရင်ကြီးရဲ့ အဖြစ်ကို ကြည့်ပြီး သင်ကော ဘယ်လိုမြင်လဲ။

လောဘကြီးရင် အဆုံးသတ်က ဒါပဲလို့ ထင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် သူက ကံဆိုးသွားတာပဲလား ဆိုတာ ကွန်မန့်မှာ ဝင်ပြီး လှောင်ပြောင်ဆွေးနွေးပေးခဲ့ကြပါဦး။

23/06/2026

ကိုယ့်ရည်းစားဟောင်းရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်မှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကပြဖျော်ဖြေပြီး ကလဲ့စားချေခဲ့တဲ့ နာမည်ကျော် အဆိုတော်

၂၀၁၅ ခုနှစ်အတွင်းက ကမ္ဘာကျော် ပေါ့ပ်အဆိုတော်မလေး ဆီလီနာ ဂိုးမက်ဇ်ဟာ သူမရဲ့ ရည်းစားဟောင်း ဂျက်စတင် ဘီဘာရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်သတင်းကြောင့် စိတ်ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိခဲ့ပါတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ တွဲလိုက်ပြတ်လိုက်နဲ့ သံယောဇဉ်ကြီးခဲ့ရတဲ့ ချစ်သူက နောက်ထပ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်တော့မယ်ဆိုတဲ့ အသိဟာ သူမကို ကမ္ဘာပျက်မတတ် ခံစားရစေခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ ဆီလီနာဟာ အခန်းအမှောင်ထဲမှာတင် ငိုကြွေးနေမယ့်အစား အနုပညာနဲ့ ကလဲ့စားချေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ သူမဟာ ၂၀၁၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလမှာ "Lose You to Love Me" ဆိုတဲ့ သီချင်းကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး ကြားသိစေဖို့ ရုတ်တရက် ဖြန့်ချိလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီနောက် အမေရိကန် ဂီတဆုပေးပွဲစင်မြင့်ထက်မှာ ဂျက်စတင် ဘီဘာရဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ကို တိုက်ရိုက်ရည်ရွယ်ပြီး နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ပြာကျမတတ် ခံစားချက်အပြည့်နဲ့ ကပြဖျော်ဖြေခဲ့ပါတယ်။ သူမရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုဟာ မင်္ဂလာပွဲကျင်းပနေတဲ့ ရည်းစားဟောင်းနဲ့ ဇနီးသစ်ဖြစ်သူဆီ တိုက်ရိုက်မြှားဦးလှည့်ခဲ့တာကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံး ဟိုးဟိုးကျော် သွားခဲ့ရပါတယ်။

ကိုယ့်ကို ထားခဲ့တဲ့ ရည်းစားဟောင်းကို အနုပညာနဲ့ ဒီလိုမျိုး ပွဲကြမ်းပြပြီး ကလဲ့စားချေခဲ့တဲ့ ဆီလီနာရဲ့ လုပ်ရပ်ကို သင်ကော ဘယ်လိုမြင်မိလဲ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို လန်းတဲ့ ကလဲ့စားချေမှုလား၊ ဒါမှမဟုတ် အပိုတွေလုပ်ပြီး မေ့မရသေးလို့ပဲလား ဆိုတာ ကွန်မန့်မှာ ဝင်ပြီး ဒေါသထွက်ပြခဲ့ကြပါဦး။

Me

23/06/2026

လူသတ်သမားက ရဲတွေကို ကိုယ်တိုင်ဖုန်းဆက်ပြီး သက်သေရှာခိုင်းခဲ့တဲ့ သမိုင်းက အဆန်းပြားဆုံးအမှု

၁၉၈၀ ပြည့်နှစ် ဒီဇင်ဘာလအတွင်း အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ မင်နီဆိုတာပြည်နယ်ရဲ့ အေးစက်လှတဲ့ ညတစ်ညမှာ ထူးဆန်းလွန်းတဲ့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ရဲစခန်းဆီ ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုသူဟာ တုန်ရီနေတဲ့ လေသံနဲ့ "ကျေးဇူးပြုပြီး ရဲတစ်ယောက်လောက် လွှတ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို သတ်မိလိုက်ပြီ ထင်တယ်" လို့ ပြောပြီး နေရာအတိအကျကိုပါ လမ်းညွှန်ခဲ့ပါတယ်။ ရဲတွေ ချက်ချင်းသွားရောက် စစ်ဆေးတဲ့အခါမှာတော့ သွေးအိုင်ထဲမှာ လဲကျသေဆုံးနေတဲ့ အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ် ကာရင် ပေါ့တ်စ်မင်း ဆိုသူ အမျိုးသမီးငယ်ကို တကယ်ပဲ တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်။

ဒီအမှုရဲ့ အဆန်းပြားဆုံး အချက်ကတော့ လူသတ်သမားဟာ လူသတ်ပြီးတိုင်း ရဲစခန်းကို ကိုယ်တိုင် ဖုန်းဆက်ပြီး အလောင်းဘေးမှာ သက်သေတွေ ကျန်ခဲ့တယ်၊ လာရှာလှည့်ပါဆိုပြီး လှောင်ပြောင်ညွှန်းဆိုခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ အမှုတစ်ခုတင်မကဘဲ နောက်ထပ်အမျိုးသမီး သုံးဦးကိုပါ ဒီနည်းလမ်းအတိုင်း ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ရဲတွေကို စိန်ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။

ရဲတပ်ဖွဲ့ဟာ ဖုန်းအသံဖမ်းယူချက်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် နားထောင်ပြီး ရှာဖွေခဲ့ရကာ နောက်ဆုံး ၁၉၈၁ ခုနှစ်မှာတော့ အသံပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ ပေါလ် မိုက်ကယ် စတီဖနီ (Paul Michael Stephani) ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ တရားခွင်မှာ ငိုယိုပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့ လေသံနဲ့ ဖုန်းဆက်တတ်လို့ သမိုင်းမှာ "ငိုကြွေးတတ်သော သွေးအေးလူသတ်သမား" (Weeping Killer) လို့ နာမည်ကျော်ခဲ့ပါတယ်။

ကိုယ့်ရဲ့ ရာဇဝတ်မှုကို ရဲတွေ မသိမှာစိုးလို့ ကိုယ်တိုင်ဖုန်းဆက် သတင်းပေးတဲ့အထိ မောက်မာခဲ့တဲ့ ဒီလို သွေးအေးလူသတ်သမားမျိုးရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို သင်ကော ဘယ်လိုမြင်မိလဲ။ ရဲတွေကို လှောင်ပြောင်ချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဖမ်းဆီးခံချင်လို့ တမင်လုပ်ခဲ့တာလား ဆိုတာ ကွန်မန့်မှာ ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးပေးခဲ့ကြပါဦး။

21/06/2026

သမုဒ္ဒရာအောက်ခြေမှာ ၁၃ ရက်ကြာ ပိတ်မိနေခဲ့တဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ဆုံးအသက်ရှူသံနဲ့ သူချန်ထားခဲ့တဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျ

၂၀၁၃ ခုနှစ် မေလ ၂၆ ရက်နေ့မှာ နိုင်ဂျီးရီးယားနိုင်ငံ ကမ်းရိုးတန်းအလွန် အတ္တလန္တိတ်သမုဒ္ဒရာထဲမှာ Jacson-4 ဆိုတဲ့ ရေဆွဲသင်္ဘောတစ်စီးဟာ ကြောက်မက်ဖွယ်လှိုင်းလုံးကြီးတွေကြောင့် မှောက်ခုံတိမ်းမှောက်သွားခဲ့ပါတယ်။ သင်္ဘောသားအားလုံး ရေနစ်သေဆုံးကုန်ကြပြီလို့ လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီသင်္ဘောပေါ်က အသက် ၂၉ နှစ်အရွယ် မီးဖိုချောင်အကူ Harrison Okene ဆိုတဲ့ အမျိုးသားကတော့ ရေအောက်ပေ ၁၀၀ အနက်က မှောက်ခုံဖြစ်နေတဲ့ သင်္ဘောပျက်ထဲမှာ သက်ရှိထင်ရှား ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ အေးခဲနေတဲ့ ရေအောက်ထဲက လေးပေပတ်လည်သာရှိတဲ့ လေအိတ်ငယ်လေးတစ်ခုထဲမှာ ညှပ်မိပြီး တုန်ရီစွာ ပုန်းနေခဲ့ရတာပါ။

အမှောင်ထုထဲမှာ ဖုန်းမီးလင်းရုံလေးနဲ့ ၁၃ ရက်ဆိုတာထက် ပိုကြာသလို ခံစားရတဲ့ နာရီပေါင်း ၆၀ ကျော်ကြာအောင် သူဟာ အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လုနီးပါး အခြေအနေနဲ့ အသက်လုခဲ့ရပါတယ်။ အစာမရှိ၊ ရေမရှိဘဲ ပင်လယ်ရေငန်တွေကိုသာ လျှာနဲ့တို့ရင်း ဇနီးဖြစ်သူဆီကို နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်စာအဖြစ် ဖုန်းထဲမှာ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု ရေးသားချန်ထားခဲ့ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သေဆုံးသူတွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို လာဆယ်တဲ့ ရေငုပ်သမားတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ကို Harrison က ရေထဲကနေ လှမ်းဆွဲလိုက်တဲ့အခါ ရေငုပ်သမားဟာ သရဲသရဲဆိုပြီး လန့်ဖြန့်သွားခဲ့ရပါတယ်။ ဒါဟာ ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ဆုံးအခြေအနေကနေ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာခဲ့တဲ့ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိတော့တဲ့ အမှောင်ဆုံးအချိန်တွေမှာတောင် လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှင်ချင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်က ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်နိုင်လဲဆိုတာ Harrison က သက်သေပြသွားခဲ့တာပါ။ တကယ်လို့ သင်သာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် အဲဒီအမှောင်ထုထဲမှာ နာရီပေါင်းများစွာကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်မလဲ။

20/06/2026

ရှင်ကွဲကွဲတာထက် ပိုနာကျင်ရတဲ့ သေကွဲနောက်ကွယ်မှာ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ရဲ့ သစ္စာတရားက လူတွေထက် ဘာကြောင့် ပိုပြီး လေးနက်နေရတာလဲ

ဒါဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးက လူပေါင်းသန်းချီကို မျက်ရည်ကျစေခဲ့ပြီး ယနေ့ထက်ထိ တိုကျိုမြို့ရဲ့ အထင်ကရနေရာတစ်ခုမှာ သစ္စာတရားရဲ့ ပြယုဂ်အဖြစ် ကျန်ရစ်နေတဲ့ ဂျပန်နိုင်ငံက ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပါ။

၁၉၂၄ ခုနှစ် တိုကျိုတက္ကသိုလ်က ပါမောက္ခ အိဇာဘူရို အူအဲနို (Hidesaburo Ueno) ဟာ ဟာချီကို (Hachiko) လို့ နာမည်ပေးထားတဲ့ အကီတာမျိုးနွယ် ခွေးပေါက်စလေးတစ်ကောင်ကို မွေးစားခဲ့ပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ သွေးသားမတော်စပ်ပေမဲ့ သားအဖအရင်းတွေလို တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး အလွန်အမင်း သံယောဇဉ်ကြီးခဲ့ကြပါတယ်။

ပါမောက္ခကြီးဟာ နေ့တိုင်း အလုပ်သွားဖို့အတွက် ရှီဘူယာ (Shibuya) မီးရထားဘူတာရုံကနေ ရထားစီးရလေ့ရှိပြီး ခွေးလိမ္မာလေး ဟာချီကိုဟာ သခင်ဖြစ်သူ အလုပ်သွားချိန်နဲ့ ပြန်လာချိန်တိုင်း ဘူတာရုံဝအထိ လိုက်ပို့ပေး၊ စောင့်ကြိုပေးလေ့ ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ၁၉၂၅ ခုနှစ် မေလမှာတော့ ပါမောက္ခကြီးဟာ တက္ကသိုလ်မှာ စာသင်နေရင်း ရုတ်တရက် သွေးသွန်ပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ပြန်မလာတော့တဲ့ သခင်ဖြစ်သူရဲ့ သေဆုံးမှုကို ခွေးလေး ဟာချီကိုဟာ နားမလည်နိုင်ခဲ့ရှာပါဘူး။

အဲဒီနေ့ကစပြီး ဟာချီကိုဟာ နေ့တိုင်း ညနေ ရထားဆိုက်ချိန်ရောက်တိုင်း ရှီဘူယာဘူတာရုံဝက သူတို့ဆုံနေကျ နေရာလေးမှာ ထိုင်ပြီး သခင်ဖြစ်သူ ထွက်လာမယ့် လမ်းဆုံကို မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာနဲ့ စောင့်မျှော်နေခဲ့ပါတယ်။

မိုးရွာရွာ၊ လေတိုက်တိုက်၊ နှင်းတွေပဲကျကျ ဟာချီကိုဟာ အဲဒီနေရာကနေ လုံးဝမဖယ်ခွာခဲ့ပါဘူး။ ဘူတာရုံက လူတွေနဲ့ လမ်းသွားလမ်းလာတွေက ကျွေးတဲ့ အစားအစာတွေကိုပဲ စားရင်း သခင်အိမ်ပြန်လာမယ့်ရက်ကို တစ်ရက်၊ တစ်လကနေ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာအထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပါတယ်။

၁၉၃၅ ခုနှစ် မတ်လ ၈ ရက်နေ့မှာတော့ အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ ဟာချီကိုဟာ သခင်ဖြစ်သူကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ရှီဘူယာဘူတာရုံအနီးက လမ်းမပေါ်မှာတင် အသက်မဲ့စွာနဲ့ လဲကျသေဆုံးသွားခဲ့ရှာပါတယ်။ သူဟာ နောက်ဆုံးထွက်သက်အထိ သခင့်အပေါ်ထားတဲ့ သစ္စာတရားကို ဆုပ်ကိုင်သွားခဲ့တာပါ။

လူတွေဟာ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲလာရင် သစ္စာဖောက်တတ်ကြပေမဲ့ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ရဲ့ သစ္စာတရားကတော့ သေခြင်းတရားကလွဲလို့ ဘာနဲ့မှ ခွဲမရအောင် လေးနက်လွန်းလှပါတယ်။

ဒီရင်နင့်ဖွယ် သစ္စာတရားကို ကြည့်ပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အချစ်နဲ့ သစ္စာတရားအပေါ် ဘယ်လိုမျိုး ခံစားရလဲ ကွန်မန့်မှာ ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးပေးခဲ့ကြပါဦး။

#သစ္စာတရား #ရင်နင့်ဖွယ်ဇာတ်လမ်း #ဟာချီကို

19/06/2026

"အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ကိုယ့်လက်မောင်းကို ကိုယ်တိုင် ပြန်ဖြတ်ပစ်ရမယ်" ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ လုပ်ရဲမလား၊ အာရွန် ရာလ်စတန် (Aron Ralston) ဆိုတဲ့ ငနဲကတော့ ၂၀၀၃ ခုနှစ် ယူတာပြည်နယ် ကညွန်ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ဒါကို လက်တွေ့ပြသွားခဲ့တယ်။

၂၀၀၃ ခုနှစ် ဧပြီလတုန်းက အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ယူတာပြည်နယ်ရဲ့ လူသူမနီးတဲ့ ကညွန်ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုထဲကို အာရွန် ရာလ်စတန် ဆိုတဲ့ အသက် ၂၇ နှစ်အရွယ် တောင်တက်သမားတစ်ယောက် တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း သူဘယ်သွားမလဲဆိုတာ ပြောမထားခဲ့သလို ဖုန်းလိုင်းလည်းမမိတဲ့ အဲဒီတောနက်ထဲမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကံကြမ္မာဆိုးက စောင့်ကြိုနေခဲ့ပါတယ်။

ကျောက်ဆောင်ကြားထဲ ဆင်းအသွားမှာ ပေါင် ၈၀၀ ကျော်လေးတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ပြုတ်ကျလာပြီး သူ့ရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းကို နံရံနဲ့ ညှပ်ပိတ်ပစ်လိုက်ပါတော့တယ်။ သူ ဘယ်လိုမှ ရုန်းလို့မရသလို အော်ခေါ်လို့လည်း ကြားမယ့်သူ မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူပါလာတဲ့ ရေအနည်းငယ်နဲ့ မုန့်ကို ခြွေတာစားရင်း အဲဒီနေရာမှာတင် ၅ ရက်နဲ့ ၅ ညတိုင်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ ရေလည်းကုန်၊ အသက်ရှင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်လည်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်လာတဲ့အခါ အာရွန်ဟာ သေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လက်တစ်ဖက်စွန့်မလားဆိုတာကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရပါတော့တယ်။ သူဟာ ပါလာတဲ့ ခေါက်ဓားတိုလေးနဲ့ သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်မောင်း အသားတွေကို ကိုယ်တိုင်လှီးဖြတ်ပြီး အရိုးကိုတော့ ကျောက်တုံးနဲ့ ရိုက်ချိုးကာ ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ သွေးသံရဲရဲနဲ့ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ကညွန်ထဲကနေ သမားတော်တွေနဲ့ မတွေ့မချင်း မိုင်ပေါင်းများစွာ လမ်းလျှောက်ခဲ့ရပါသေးတယ်။ ဒါဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှင်ချင်တဲ့စိတ်က ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်နိုင်လဲဆိုတာကို သမိုင်းမှာ သက်သေပြခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆန်းတစ်ခုပါပဲ။

တကယ်လို့ ခင်ဗျားသာ အာရွန်ရဲ့နေရာမှာဆိုရင် အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ကိုယ့်လက်ကိုယ် ပြန်ဖြတ်ရဲမယ့် သတ္တိမျိုး ရှိမလား။ ကွန်မန့်မှာ ဝင်ဆွေးနွေးခဲ့ကြဦး။

18/06/2026

ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ပေးဆွဲပြီး ငွေညှစ်ရာကနေ ဇာတ်နာပြီး တကယ့်အလောင်းအစစ် ဖြစ်သွားခဲ့ရတဲ့ ဘီလီယံနာသမီးပျိုရဲ့ ကံကြမ္မာ

၁၉၇၇ ခုနှစ် ပြင်သစ်နိုင်ငံ ပဲရစ်မြို့က အထက်တန်းလွှာလောကကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိခဲ့ပါတယ်။ ပြင်သစ်ရဲ့ အချမ်းသာဆုံး ဘီလီယံနာတစ်ဦးရဲ့ သမီးဖြစ်သူ ကာရိုလိုင်း ဟာ တစ်နေ့မှာတော့ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။

နောက်ရက်မှာပဲ သူမရဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူဆီကို ဒေါ်လာသန်းနဲ့ချီ တောင်းဆိုတဲ့ ပြန်ပေးငွေညှစ်စာတစ်စောင် ရောက်လာခဲ့ပြီး ရဲတွေ ချက်ချင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ စတင်ခဲ့ပါတယ်။

တကယ်တော့ ဒါဟာ ပြင်ပက လူဆိုးတွေ လုပ်တာမဟုတ်ဘဲ ကာရိုလိုင်းကိုယ်တိုင်နဲ့ သူမရဲ့ ချစ်သူတို့ ပူးပေါင်းပြီး ဖခင်ဖြစ်သူဆီက ငွေအလွယ်ရဖို့ ကြံစည်ခဲ့တဲ့ ပြဇာတ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။

ဖခင်ဖြစ်သူ ငွေထုတ်ပေးတာ ကြန့်ကြာနေချိန်မှာ ကာရိုလိုင်းဟာ သူမရဲ့ ချစ်သူပိုင်တဲ့ တောအိမ်က သစ်သားသေတ္တာအိုကြီးတစ်ခုထဲမှာ သရုပ်ဆောင်ပြီး ပုန်းနေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒေါ်လာသန်းချီတဲ့ ငွေတွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူမရဲ့ချစ်သူဟာ လောဘဇောတက်ပြီး ကာရိုလိုင်းကို သေတ္တာထဲကနေ လုံးဝ ပြန်မထုတ်ပေးတော့ဘဲ တကယ့်ပြန်ပေးသမားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။

ငွေကို တစ်ယောက်တည်း အပိုင်ရချင်တဲ့ ချစ်သူဖြစ်သူဟာ သေတ္တာကို သော့ခတ်ပြီး ရက်ရက်စက်စက် ပစ်ထားခဲ့တဲ့အတွက် ကာရိုလိုင်းဟာ သေတ္တာထဲမှာတင် အောက်စီဂျင်ပြတ်ပြီး သေဆုံးသွားခဲ့ရပါတယ်။

ကိုယ့်ရဲ့အတ္တနဲ့ လောဘကြောင့် ကိုယ့်ကျင်းကိုယ်တူးပြီး ဇာတ်နာသွားခဲ့ရတဲ့ ဘီလီယံနာသမီးပျိုရဲ့ ဇာတ်လမ်းဟာ သမိုင်းမှာ အတော်ကို ရင်နာစရာ ကောင်းခဲ့ပါတယ်။ လောဘနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားတဲ့အခါ အချစ်ဆိုတာကလည်း သစ္စာဖောက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်ပါတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်မှာ ကာရိုလိုင်းရဲ့ ကိုယ်တိုင်အမှားက ပိုကြီးသလား ဒါမှမဟုတ် သူမရဲ့ ချစ်သူရဲ့ ရက်စက်မှုက ပိုဆိုးသလား ကွန်မန့်မှာ ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးပေးခဲ့ကြပါဦး။

18/06/2026

၁၉၁၂ ခုနှစ် ဧပြီလ တိုက်တန်းနစ် မတော်တဆမှုအတွင်း... သမိုင်းတွင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဂျက်နဲ့ရို့စ် (Jack & Rose) ရုပ်ရှင်ရဲ့ နောက်ကွယ်က တကယ့်အချစ်ဘဝဇာတ်ကြောင်း

ကျွန်တော်တို့အားလုံး တိုက်တန်းနစ် (Titanic) ရုပ်ရှင်ထဲက ဂျက်နဲ့ရို့စ်ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်ကျခဲ့ဖူးကြပါလိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီရုပ်ရှင်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ... ဒါရိုက်တာ ဂျိမ်းစ်ကင်မရွန် ကိုယ်တိုင် စိတ်ကူးစိတ်သန်း ရယူခဲ့ရတဲ့၊ တကယ့်လက်တွေ့ဘဝမှာ ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ရင်နင့်ဖွယ် အချစ်ဇာတ်လမ်းစစ်စစ်တစ်ခု ရှိခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ ပိုင်ရှင်တွေကတော့ "အိုင်စီဒေါ စထရော့စ်" (Isidor Straus) နဲ့ သူ့ရဲ့ဇနီးသည် "အိုင်ဒါ စထရော့စ်" (Ida Straus) တို့ပဲ ဖြစ်ကြပါတယ်။

၁၉၁၂ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၁၅ ရက် ညဉ့်နက်ပိုင်းမှာ တိုက်တန်းနစ်သင်္ဘောကြီး ရေခဲတောင်နဲ့ တိုက်မိပြီး နစ်မြုပ်တော့မယ့် အချိန်ပေါ့။ သင်္ဘောပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးလှေတွေဟာ လူအကုန်လုံးအတွက် မလုံလောက်တာကြောင့်... "အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများကိုသာ" အရင်ဦးဆုံး တင်ပေးနေခဲ့ပါတယ်။

အိုင်စီဒေါဟာ အဲဒီခေတ်က ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး Macy's ကုန်တိုက်ကြီးရဲ့ ပိုင်ရှင်၊ သဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်တာကြောင့် ကယ်ဆယ်ရေးအရာရှိတွေက သူ့ကို အခွင့်အရေးပေးပြီး... ဇနီးသည်နဲ့အတူ လှေပေါ်တက်ဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့ပါတယ်။

**"ဒါပေမဲ့ အိုင်စီဒေါက အဲဒီအခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်"**

သူက "အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ကလေးတွေ လှေပေါ်မတက်ရသေးသရွေ့... ငါဟာ တခြားအမျိုးသားတွေထက် အခွင့်အရေး ပိုမယူနိုင်ဘူး" ဆိုပြီး အသက်ရှင်သန်ခွင့်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာ ဇနီးဖြစ်သူ အိုင်ဒါကလည်း ကယ်ဆယ်ရေးလှေပေါ်ကနေ ပြန်ဆင်းလာခဲ့ပြီး... လင်ယောက်ျားရဲ့ လက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ သူမက ကယ်ဆယ်ရေးသမားတွေကို ကြည့်ပြီး ဒီလိုပြောခဲ့ပါတယ် -

"ကျွန်မတို့ မင်္ဂလာဆောင်ကတည်းက နှစ်ပေါင်း ၄၀ ကျော်အောင် အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတာပါ။ ရှင်သွားတဲ့နေရာကို ကျွန်မလည်း လိုက်မှာပါ။"

**"နောက်ဆုံးမြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့ မြင်ကွင်း"**

အိုင်ဒါဟာ သူမရဲ့ သားမွေးအင်္ကျီအဖိုးတန်ကြီးကို သူမရဲ့ အိမ်ဖော်အမျိုးသမီးလေး အေးချမ်းစွာ လွတ်မြောက်သွားဖို့အတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ပြီး... ကယ်ဆယ်ရေးလှေပေါ်ကို တွန်းတင်ပေးခဲ့ပါတယ်။

သင်္ဘောကြီး သမုဒ္ဒရာရေခဲပြင်အောက်ထဲ လုံးဝနစ်မြုပ်မသွားခင်... နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သူတွေ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာကတော့ အိုင်စီဒေါနဲ့ အိုင်ဒါတို့ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးဟာ... သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်က ကုတင်ခုံလေးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားရင်း အတူတူ ငြိမ်သက်စွာ ရေအောက်ထဲ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ကြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ အချစ်ဟာ သေခြင်းတရားကိုတောင် အတူတူ ရင်ဆိုင်သွားခဲ့ကြပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ကော... ကိုယ့်အသက်ထက် ပိုချစ်ရတဲ့သူမျိုးနဲ့ တွေ့ဆုံဖူးကြပြီလား?

#ဖြစ်ရပ်မှန် #အချစ်အဆွေး #ရင်နင့်ဖွယ် #တိုက်တန်းနစ်

10/02/2026

သမိုင်းဝင် အဆုံးအဖြတ်! အစ္စရေးက အကြမ်းဖက်သမားတွေကို နိုင်ငံသားအဖြစ်ကနေ စွန့်လွှတ်ပြီး ဂါဇာသို့ နှင်ထုတ်ပြီ 🇮🇱🚨

အစ္စရေးဝန်ကြီးချုပ် နေတန်ယာဟုကတော့ ပြောတဲ့အတိုင်း တကယ်လုပ်ပြလိုက်ပါပြီ။ သမိုင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အစ္စရေးနိုင်ငံသားအဖြစ် ခံယူထားတဲ့ အကြမ်းဖက်သမားနှစ်ဦးကို နိုင်ငံသားအဖြစ်ကနေ ရုပ်သိမ်းပြီး ဂါဇာကမ်းမြောင်ဒေသဆီ မောင်းထုတ်လိုက်ပါပြီ။ ⚠️

လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ပြဋ္ဌာန်းခဲ့တဲ့ ဥပဒေအရ ပါလက်စတိုင်းအာဏာပိုင်အဖွဲ့ဆီကနေ ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုယူပြီး အကြမ်းဖက်လုပ်ရပ်တွေကျူးလွန်သူတွေကို အခုလို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခွင့်ရှိတာပါ။

အခု ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရသူတွေထဲမှာ -
🔫 သေနတ်ပစ်ခတ်မှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး ထောင်ဒဏ် ၂၃ နှစ် ကျခံခဲ့ရတဲ့ Mahmoud Ahmed (ချက်ချင်း နှင်ထုတ်ခံရ)
🔪 သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသမီးကြီး ၂ ဦးကို ဓားနဲ့ထိုးခဲ့တဲ့ Mohammed Ahmed Hussein Halasi (ထောင်ကလွတ်တာနဲ့ နှင်ထုတ်ခံရမှာ) တို့ ပါဝင်ပါတယ်။

"သူတို့လို လူတွေ အများကြီး ထပ်ပြီး လမ်းပေါ်ရောက်လာဦးမယ်" လို့ နေတန်ယာဟုက သတိပေးထားသလို၊ ဒီဖြစ်ရပ်ဟာ အကြမ်းဖက်မှုကို တိုက်ဖျက်ရာမှာ သမိုင်းမှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။

ကိုယ့်နိုင်ငံထဲမှာနေပြီး ကိုယ့်ပြည်သူကို ဒုက္ခပေးသူတွေအတွက်တော့ ဒီထက်ပြင်းထန်တဲ့ သင်ခန်းစာ ရှိဦးမလားပဲ... 🔥

10/02/2026

အင်ဒိုနီးရှားတပ်တွေ ဂါဇာကို ဝင်တော့မလား? မီးတောင်ဝထိပ်က ခြေလှမ်း 🇮🇩🔥

၁၉၆၇ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပြင်ပနိုင်ငံခြားတပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဂါဇာမြေပေါ် ခြေချဖို့ ရှိနေပါပြီ။ အဲဒါကတော့ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး အစ္စလာမ်နိုင်ငံဖြစ်တဲ့ "အင်ဒိုနီးရှား" ပါပဲ။

Donald Trump ရဲ့ အရှေ့အလယ်ပိုင်း ငြိမ်းချမ်းရေးအစီအစဉ်အရ အင်ဒိုနီးရှားက တပ်ဖွဲ့ဝင် ၈,၀၀၀ လောက်အထိ စေလွှတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အစ္စရေးမီဒီယာတွေကတော့ Rafah နဲ့ Khan Younis ကြားမှာ စစ်တန်းလျားချဖို့တောင် နေရာသတ်မှတ်ထားပြီးပြီလို့ ဖော်ပြနေကြတယ်။

🛑 တင်းမာမှုတွေကြားက လောင်းကြေး
ဒါဟာ သမ္မတ Prabowo အတွက် နိုင်ငံတကာစင်မြင့်မှာ နေရာရဖို့ အခွင့်အရေးဖြစ်ပေမဲ့၊ တစ်ဖက်မှာလည်း အစ္စရေး လက်ယာစွန်းအစိုးရရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဖို့ ရှိနေပါတယ်။ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေတဲ့ ပဋိပက္ခကြား အင်ဒိုနီးရှားတပ်တွေ ကြားညပ်သွားနိုင်သလား?

အင်ဂျင်နီယာနဲ့ ဆေးတပ်ဖွဲ့တွေ အဓိကလွှတ်မယ်လို့ ဆိုပေမဲ့၊ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ငြိမ်းချမ်းရေး ထိန်းသိမ်းဖို့ဆိုတာ လွယ်ပါ့မလား?

ဘော်ဒါတို့အမြင်ကော... ဒါဟာ ဂါဇာအတွက် အဖြေလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် ပြဿနာအသစ်တစ်ခုလား? Comment မှာ ဆွေးနွေးပေးသွားကြပါဦး! 👇

PO PAY

23/06/2026

23/06/2026

23/06/2026

21/06/2026

20/06/2026

19/06/2026

18/06/2026

18/06/2026

10/02/2026

10/02/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request