31/08/2026
ಇಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು 42 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹೊಸಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು.
ತೆಳ್ಳಗಿನ ದೇಹ ಹಾಗೂ ಗಡ್ಡ ಹೊಂದಿದ್ದ ವಡ್ಡರ್ ಸುಂಕಪ್ಪ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಕೊಂದ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ಪೊಲೀಸರು ಬಂಧಿಸಿದ್ದರು. ಆತನನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದಾಗ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆಘಾತಕಾರಿ ಮಾಹಿತಿಯೊಂದು ಲಭ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 44 ಮಂದಿ ‘ಜೋಗತಿಯರನ್ನು’, ಅಂದರೆ ಅಲೆಮಾರಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಿಳಾ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಕೊಂದಿರುವುದಾಗಿ ಸುಂಕಪ್ಪ ಪೊಲೀಸರ ಎದುರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ತಾನು ಕೊಂದ ಮಹಿಳೆಯರ ತಲೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಆತ ಹೇಳಿದ್ದ. ಬೆಳಗಾವಿ, ಧಾರವಾಡ, ರಾಯಚೂರು, ಬಳ್ಳಾರಿ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಮತ್ತು ಬಿಜಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಭೀಕರ ಕೊಲೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರುವುದಾಗಿ ಸುಂಕಪ್ಪ ತಿಳಿಸಿದ್ದ.
ಈ ಮಾಹಿತಿ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಪೊಲೀಸರು ಚುರುಕುಗೊಂಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪರಿಹಾರವಾಗದೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆದು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಸುಂಕಪ್ಪ ನೀಡಿದ ಮಾಹಿತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಆತನ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಪೊಲೀಸರು ತನಿಖೆ ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಳ್ಳಾರಿ ಮತ್ತು ಧಾರವಾಡ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಪೊಲೀಸರು ಕನಿಷ್ಠ ನಾಲ್ಕು ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣಗಳು ಸುಂಕಪ್ಪನೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದ್ದರು. ಸುಂಕಪ್ಪ ಕೂಡ ಪೊಲೀಸರ ತನಿಖೆಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಆತ ತಿಳಿಸಿದ್ದ ಉಳಿದ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತನಿಖೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಚಾರಣೆಯ ವೇಳೆ ಸುಂಕಪ್ಪ ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಜೋಗತಿಯರ ಮೇಲೆ ತನಗೆ ಯಾವುದೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದ್ವೇಷ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅಲೆಮಾರಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿರುವ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ಅಥವಾ ಇತರರು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಆತ ಹೇಳಿದ್ದ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಕರಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ಭೀಕರವಾಗಿ ವಿರೂಪಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವುದು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು.
ಸುಂಕಪ್ಪನ ಹಿಂದಿನ ಅಪರಾಧ ಇತಿಹಾಸವೂ ಪೊಲೀಸರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದೆ ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಜೋಗತಿಯರ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಆತನ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣ 1974ರಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಪ್ರಕರಣಗಳು 1975ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕರಣ 1981ರಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದವು. ಆದರೆ 1981ರ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಜಿಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಆತನಿಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಠಿಣ ಕಾರಾಗೃಹ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿತ್ತು. ಉಳಿದ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಆತ ಖುಲಾಸೆಗೊಂಡಿದ್ದನು.
ಇನ್ನೊಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಹೊಸಪೇಟೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಂಕಪ್ಪನ ಅಪರಾಧ ದಾಖಲೆಗಳು 1946ರಷ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವು. ಆಗ ಆತ ಕೇವಲ 16 ವರ್ಷದವನಾಗಿದ್ದ. ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕದ್ದಿದ್ದ. ಸುಂಕಪ್ಪನನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ 21 ಬಾರಿ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ 19 ಬಾರಿ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಿ, ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಸುಮಾರು 12 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದ.
ಜೋಗತಿಯರು ಅಲೆಮಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ದಾಖಲೆಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಕೊಲೆಯಾದವರ ಮೃತದೇಹಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವುದೂ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಸುಂಕಪ್ಪನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕೆಲವು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೃತದೇಹಗಳನ್ನು ಆತ ತುಂಗಭದ್ರಾ ಕಾಲುವೆಗೆ ಎಸೆದಿದ್ದ. ಆತ ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸ್ಥಳ ತೋರಿಸಿದರೂ ಯಾವುದೇ ಮೃತದೇಹ ಪತ್ತೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಜೋಗತಿ ಮಹಿಳೆ ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ದಾಖಲೆಗಳೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೆಳಗಾವಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸೌಂದತ್ತಿಗೆ ಸುಂಕಪ್ಪನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರು ಆತನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆತನೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೆವು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯ ಹೆಸರೇನು ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಆಕೆಯ ಮೃತದೇಹವೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ರಾಯಚೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪೊಲೀಸ್ ವರಿಷ್ಠಾಧಿಕಾರಿ ಕೆ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಅವರು ಪೊಲೀಸರ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರಕರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆತರೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಮೃತ ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಕಳವು ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾತ್ರ ದೊರೆಯಬಹುದಾದ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅಷ್ಟರಿಂದಲೇ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು. ವಿಚಾರಣೆಯ ವೇಳೆ ಸುಂಕಪ್ಪ ತನ್ನ ಕೊಲೆ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ್ದ. ಮದ್ಯದ ಚಟ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅರಕ್ ಅಭ್ಯಾಸವಿದ್ದ ಆತನಿಗೆ ಸದಾ ಹಣದ ಅಭಾವವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಣ ಮತ್ತು ಒಡವೆ ದೋಚುವುದೇ ಆತನ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.
ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಜೋಗತಿಯೊಬ್ಬಳು ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ. ಆಕೆಗೆ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಮಾತು ಬೆಳೆಸಿ, ತಾನೂ ಅವರಲ್ಲೊಬ್ಬನೆಂದು ನಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತನ್ನ ಹರಕೆ ತೀರಿಸಲು ಮಹಿಳಾ ಪುರೋಹಿತರ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹೊಸ ಸೀರೆ ಹಾಗೂ ಹಣದ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಈ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯ ಎಸಗುತ್ತಿದ್ದ.
