11/09/2026
9/11 - 2011ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தைக் குறிப்பிட்ட உடனே, உலக வர்த்தக மையத்தின்மீது தீவிரவாதிகள் நடத்திய துன்பியல் நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால், அதே 9/11 வரலாற்றில் ஒரு நேர்மறையான அம்சத்தையும் கொண்டுள்ளது.
1893ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 11ஆம் நாள், சுவாமி விவேகானந்தர் அமெரிக்காவை மட்டுமல்லாமல், மேற்கத்திய உலகம் முழுவதையும் ஈர்க்கும்படியான ஒரு விரிவுரையாற்றினார். இது நமக்குப் பெருமையைத் தருகின்ற நாளாகும்.
அந்த இடம், மிசிகன் ஏரிக்கரையில் அமைந்திருக்கும் சிகாகோ; அது அமெரிக்காவிலேயே அதிக மக்கள் அடர்த்தியான நகரம். அந்நகரில், “மதங்களின் உலக பார்லிமெண்ட்” என்ற மாநாடு நடத்தப்பட்டது. உலகம் முழுவதும் உள்ள பல்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்த பிரதிநிதிகளும், இந்தியாவில் இருந்து ஒரு இளம் துறவியான சுவாமி விவேகானந்தரும் அதில் கலந்து கொண்டார்கள்.
சுவாமி விவேகானந்தர், நூற்றுக் கணக்கான அறிஞர்கள் மத்தியில் அமர்ந்து கொண்டு இருக்கும்போது, நிறைய மக்கள் அவரை ஏளனம் செய்து கொண்டு இருந்தனர். ஏனென்றால், அவர் மற்ற அறிஞர்களை விட வித்தியாசமான முறையில் உடை அணிந்து இருந்தார். அந்த அறிஞர்களில் நிறைய பேரும் கூட சுவாமிஜியைப் பார்த்து சிரித்தனர். ஆனால், சுவாமிஜி அமைதி மற்றும் பேரமைதியுடன் இருந்தார். மேலும் மற்ற நாடுகள், மற்றும் மதங்களைச் சார்ந்த அறிஞர்களையும் முழுகவனத்தோடு தொடர்ந்து கவனித்துக் கொண்டு இருந்தார். அந்த மக்கள் அனைவரும் வித்தியாசமானவர்கள், மேலும் அவர்கள் மதங்களும் அதே மாதிரிதான், ஆனால் எல்லோருமே ஒரே மாதிரி கருத்தைத்தான் முன்வைத்தார்கள்: என்னுடைய மதம் போல, வேறு எந்த மதமும் இல்லை, மேலும் எங்கள் பாரம்பரியம் போல் எதுவும் இல்லை.
“மதங்களின் உலக பார்லிமெண்ட்” மாநாட்டில், இறுதியாக சுவாமி விவேகானந்தரின் பெயரை அறிவித்தவுடன், அவர் தன்னுடைய இருக்கையில் இருந்து எழுந்து மேடையை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தார். இளந்துறவியான சுவாமி விவேகானந்தர் அப்போது 30 வயது இளைஞர்தான்.
இந்தியாவின் இளம் பிரதிநிதியான இவர், இங்கே என்ன பேசப் போகிறார் என்று அனைவருமே எதிர்பார்த்துக் கொண்டு இருந்தனர். பல்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்த மிகப் பெரிய அறிஞர்கள் உரையாற்றிய இவ்விடத்தில், இந்த சாதாரண பையன், “சனாதான தர்மத்தைப்” பற்றி பேசி, அதுதான் சிறந்தது என்று எப்படி நிரூபிக்கப் போகிறார்? சுவாமி விவேகானந்தர் மைக்கை அடைந்தார், ஆனால் எதுவுமே பேசவில்லை. இது, அங்கு குழுமியிருந்த மக்களிடம் தீவிர விருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. சுவாமிஜி எதுவும் பேசாமல் இருப்பதைப் பார்த்து, அங்கு முழுவதும் ஒரு பரபரப்பான சூழ்நிலை நிலவியது. சில மக்கள் அவரை ஏளனம் செய்யவும் தொடங்கினர்.
சுவாமிஜி இப்போதும் அமைதியாகவும், மௌனமாகவும் இருந்தார். அவர் சாதாரணமாக சுற்றி இருந்த அனைவரையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார், அந்த முழுக் கூட்டத்தையும் உற்றுக் கவனித்தார். சில கணங்கள் கடந்த பிறகு, சுவாமிஜி பேசத்தொடங்கினார். ஆனால் அவர் வெறும் ஐந்தே சொற்கள் மட்டும் கூறியவுடன், அங்கு சுற்றி இருந்த பார்வையாளர்களில், 7000 அறிஞர்கள் உடனே எழுந்து நின்று கைத்தட்டத் தொடங்கினார்கள். அந்த ஐந்து சொற்கள் அங்கே பெரும் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தின. மேலும் இன்றைய நாள் வரை தொடர்ந்து புகழைப் பரப்பிக் கொண்டு இருக்கின்றன. இந்த உலகம் முழுமைக்குமான செய்தியாகிய, “உலகளாவிய சகோதர தத்துவத்தை” அனுப்பிக் கொண்டு இருக்கின்றன.
அந்த மாநாட்டில் சுவாமி விவேகானந்தரால் கூறப்பட்ட அந்த ஐந்து சொற்கள்: “அமெரிக்காவைச் சார்ந்த சகோதரிகளே மற்றும் சகோதரர்களே”
அங்கு இருந்த 7000 பேரும் இதனால் வசீகரிக்கப்பட்டார்கள். ஏதோ மந்திர சக்தியைப் பார்த்தவர்கள் போல ஆனார்கள்!
அந்த கைத்தட்டல் ஒலி தொடர்ந்து 2.5 நிமிடங்களாக ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. மாநாட்டின் சூழ்நிலை முழுவதுமாக மாறியது. ஏனென்றால் உண்மையிலேயே பெருந்தன்மையான பரந்த இதயம் கொண்டவர்களுக்கு, “இந்த பூமி முழுவதுமே அவர்களுடைய குடும்பம்தான்!” இந்த கருத்தானது, அந்த நாளில், 9/11-இல் சுவாமி விவேகானந்தரால் அந்தக் கூட்டத்தினருக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அந்த மாநாட்டில் இருந்த மக்களால் நம்ப முடியவில்லை. அதாவது ஆயிரக்கணக்கான மைல்களுக்கு அப்பால் இருந்து வந்திருக்கும் ஒரு மனிதர், நமக்கு இரத்த சம்பந்தமான உறவும் இல்லை, கலாச்சார சம்பந்தமான உறவும் இல்லை, மொழி சம்பந்தமான உறவும் இல்லை. அவரால் எப்படி நம்மை அவருடைய சகோதர சகோதரிகளாகப் பாவித்து அழைக்க முடிந்தது?
இன்றைய நாள் வரை இந்த ரகசியத்தை அறிவு ஜீவிகளால் கூட புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை – அந்நியர்களைக் கூட சொந்தமாக்குவது எப்படி என்பது. எப்படி மனிதர்களிடம் பாகுபாடு காட்டாமல் இருப்பது, யாரையும் பெரியவர் சிறியவர் என்று கருதாமல் இருப்பது!
இந்த 5 சொற்களுக்குப் பிறகு, சுவாமிஜி கூறினார், “நீங்கள் என்னை பாசத்தோடும் அன்போடும் வரவேற்றதற்கு நான் உங்கள் அனைவருக்கும் நன்றி உடையவனாக இருக்கிறேன்”.
இந்த கூற்று கூட அவரது குணநலன்களை எடுத்துக் காட்டின. இந்த மாநாட்டில் பேச 1.5 மாதங்களுக்கு முன்னதாகத்தான் சுவாமிஜி அமெரிக்கா வந்தார். அங்கே எல்லோரிடமும் வெறுப்பையும் அவமதிப்பையும் தான் பெற்றார். 1.5 மாத காலமாக அவமானம் என்கிற விஷத்தைதான் அவர் அருந்தினார். அப்படி இருந்தும் சிறிதளவு கூட வெறுப்பையோ கோபத்தையோ தனக்குள் நுழைவதற்கு அவர் அனுமதிக்கவில்லை.
அடுத்தவர்களால் அவருக்கு இழைக்கப்பட்ட தவறுகளுக்குப் பழிவாங்க நினைக்காமல் அவற்றை கடவுளின் பரிசாக ஏற்றுக் கொண்டார். அவர் பேசும்போது, அவரது உதடுகளில் இருந்து வந்த சொற்கள் நன்றியறிதலை மட்டும் தான் வெளிப்படுத்தின. அடுத்த நாள் காலை, அமெரிக்கப் பத்திரிகைகளில் சுவாமி விவேகானந்தரைப் பாராட்டி செய்திகள் வெளிவந்தன. நியூயார்க் ஹெரால்டு பத்திரிகை, “மதங்களின் உலக பார்லிமெண்ட் மாநாட்டில், சுவாமி விவேகானந்தர்தான் மிகச் சிறந்த பேச்சாளர்“ என்று எழுதியது.
நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் கூறினார். சுவாமி விவேகானந்தர் மட்டும் உயிரோடு இருந்திருந்தால், அவரது பாதங்களின் அடியில் உட்கார்ந்து இருந்திருப்பேன்.
குரு தேவ் ஸ்ரீ ரவீந்திரநாத் தாகூர், வழக்கமாகக் கூறுவது, “இந்தியாவைப் பற்றி நீங்கள் அறிய விரும்பினால், சுவாமி விவேகானந்தரைப் படியுங்கள்.“
சுவாமி விவேகானந்தரைப் பற்றி வாசித்த மகாத்மா காந்தியின் கருத்தானது, “இந்தியாவின் மீதுள்ள என்னுடைய பற்று 1000 மடங்கு அதிகரித்தது.”
“வெறுப்பை நீக்கினால் மட்டுமே, உன்னைச் சுற்றி இருக்கும், பிரபஞ்சமளாவிய அன்பை நீ கண்டுபிடிப்பாய்.”
- வீரத்துறவி விவேகானந்தர்.
திக்கெட்டும் வெற்றி நாள் வாழ்த்துகள்!
