17/05/2026
सम्पुर्ण पहाड्का पार्टी, सङ संस्था, activities हरुलाई मेरो आह्वान।।
गोर्खा योद्धा युवा,दिव्यानन्द राई
समय आएको छ।।
दिलो नगराउ फेरि फेरि आउदैन ।।
१, साना राजनीतिक मतभेदहरूलाई त्यागेर सबै गोर्खा दलहरू, नागरिक समाज र बौद्धिक वर्ग एउटै साझा एजेन्डामा आउनुपर्छ।पहाड" (दार्जीलिङ र कालिम्पोङ क्षेत्र) को वर्तमान राजनीतिक परिस्थितिले यहाँको प्रशासनिक स्थिरता, विकास निर्माण, र जनअपेक्षा मा गहिरो र बहुआयामिक प्रभाव पारेको छ।
२, विशेष गरी सन् २०२६ को पश्चिम बङ्गाल विधानसभा चुनाव र विभिन्न क्षेत्रीय दलहरूको फेरबदलले पहाडको राजनीतिलाई नयाँ मोड दिएको छ। लामो समयदेखि पहाडको मुख्य मुद्दा रहेको 'गोर्खाल्याण्ड' (छुट्टै राज्य) को माग बाट हटेर वर्तमान राजनीति स्थानीय सुशासन, रोजगारी, चिया कमानका समस्या र आर्थिक विकास तर्फ केन्द्रित भएको छ । केन्द्र सरकार र भाजपा (BJP) ले बारम्बार आश्वासन दिए पनि "स्थायी राजनीतिक समाधान" र ११ गोर्खा उपजातिलाई जनजातिको दर्जा दिने मुद्दा अझै ओझेलमा परेको छ।
३,भारतीय संविधानको धारा ३ (नयाँ राज्य निर्माणको प्रावधान) अन्तर्गत रहेर पूर्ण रूपमा लोकतान्त्रिक र कानुनी बाटो अपनाउनुपर्छ। गोर्खाल्यान्डको माग किन ऐतिहासिक, भौगोलिक र प्रशासनिक रूपमा जायज छ भनी अकाट्य तथ्य र प्रमाणसहितको दस्तावेज केन्द्र सरकार समक्ष प्रस्तुत गर्नुपर्छ।
४,यो माग बंगाल विरोधी मात्र नभई देशको राष्ट्रिय सुरक्षा र हितमा कसरी आवश्यक छ भन्ने कुरा दिल्लीका नीति निर्माताहरूलाई बुझाउनुपर्छ।
५,अनित थापा नेतृत्वको बीजीपीएम (BGPM), बिमल गुरुङको गोर्खा जनमुक्ति मोर्चा (GJM), जीएनएलएफ (GNLF), र अजय एड्वर्ड्सको हाम्रो पार्टी बीचको आपसी मतभेदले गर्दा पहाडको भोट बैंक विभाजित भएको छ।तृणमूल कांग्रेस (TMC) र भाजपा (BJP) जस्ता राष्ट्रिय दलहरूले क्षेत्रीय दलहरूलाई प्रयोग गरेर पहाडमा आफ्नो वर्चस्व कायम राख्न खोज्दा स्थानीय नेतृत्वको निर्णय गर्ने क्षमता कमजोर बनेको छ।
६,जब सम्पूर्ण गोर्खा समुदाय (भाषीय, सांस्कृतिक र भौगोलिक रूपमा) एक देखिन्छ, तब मात्र राष्ट्रिय स्तरमा यो मागप्रति सहानुभूति र समर्थन बढ्छ। साझा मञ्च भएमा आन्दोलनको रणनीति र वार्ता प्रक्रिया स्पष्ट र व्यवस्थित हुन्छ।सबै क्षेत्रीय शक्तिहरू एक ठाउँमा आउँदा केन्द्र र राज्य सरकारमाथि ठुलो राजनीतिक दबाब सिर्जना हुन्छ।
७,विगतका आन्दोलनहरू (१९८६, २००७ र २०१७) मा व्यापक जनसहभागिता भए तापनि नेतृत्व तहमा आपसी समन्वय र एकताको कमीले गर्दा स्थायी समाधान (छुट्टै राज्य) को सट्टा अर्ध-स्वायत्त निकाय (DGHC, GTA) मै चित्त बुझाउनु परेको इतिहास छ। त्यसैले, विचार र कार्यशैली फरक भए तापनि "गोर्खाल्यान्ड" को साझा मुद्दामा सम्पूर्ण नेतृत्व र जनताको एउटै आवाज हुनु नै यो लक्ष्य प्राप्तिको पहिलो र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण पाइलो हो।
गोर्खाल्यान्ड र पहिचानको यो लडाइँ भावनात्मक मात्र नभएर बौद्धिक, कानुनी र शान्तिपूर्ण रणनीतिमा आधारित हुनु नै सफलताको मुख्य साँचो हो।
जय गोर्खा
जय गोर्खाल्यान्ड ✊✊✊
